Staw biodrowy składa się z głowy kości udowej poruszającej się wewnątrz panewki w kości biodrowej. Funkcje ruchowe stawu biodrowego są bardzo istotne w codziennym życiu.

Staw biodrowy umożliwia między innymi:

• prawidłowy chód oraz siedzenie
• większość czynności fizjologicznych
• utrzymanie pionowej pozycji ciała, jak również schylanie się, kucanie

Co oznacza termin jałowa martwica? 

Termin „jałowa martwica” został wprowadzony do medycyny dość dawno, bo w 1910 roku przez Georga Axhausena, niemieckiego chirurga.

Jałowa martwica to choroba, która zaburza pracę i funkcje stawu biodrowego. Jest to choroba, która dotyka około 1% populacji.

Jałowa martwica kości udowej – objawy

Niezależnie od tego czy choroba pojawi się w dzieciństwie, czy też w wieku późniejszym, to głównym objawem jest ból w obszarze stawu biodrowego. Ból na początku pojawia się po aktywności fizycznej, a później również w czasie spoczynku.

Podstawowe objawy w obu postaciach choroby to:

• bóle powysiłkowe w głębi miednicy

• bóle w obszarze pachwiny

• nietypowy ból kręgosłupa

• postępujące ograniczenie ruchomości biodra

• utykający chód

Wyróżniamy 4 etapy choroby AVN Perthesa

• etap martwicy

Na tym etapie zmniejsza się gęstość, w wyniku czego zmienia się kształt głowy kości udowej oraz szczelina stawu biodrowego

• etap odbudowy

Na tym etapie poprawia się ukrwienie, powstaje nowa tkanka kostna w obszarze starej oraz dochodzi do lokalnej fragmentacji głowy kości udowej

• etap naprawy

Na tym etapie dochodzi do odbudowy kształtu i struktury głowy i szyjki kości udowej

• etap wygojenia

Tutaj rozwój choroby został zatrzymany i kształt kości utrwala się. Na tym etapie można zauważyć zmiany w strukturze głowy kości udowej

Jałowa martwica kości udowej – badanie USG, RTG, rezonans magnetyczny i tomografia komputerowa

• RTG w diagnostyce martwicy kości udowej

RTG stawu biodrowego często stosuje się w diagnostyce tej choroby. Warto jednak wiedzieć, że w pierwszej fazie rozwoju choroby RTG może nie wykazać żadnych niepokojących zmian. Zmiany widoczne na RTG stawu biodrowego w porównaniu z innymi, zdrowymi kośćmi to częsta praktyka, która umożliwia rozpoznanie choroby. RTG wykorzystuje się nie tylko przy wczesnej diagnostyce, ale również podczas procesu leczenia i monitorowania wyników.

• USG w diagnostyce martwicy kości udowej

Dzięki USG stawu biodrowego lekarz może zauważyć zmianę na wczesnym etapie.

• Rezonans magnetyczny i tomografia komputerowa w diagnostyce martwicy kości udowej

Rezonans magnetyczny i tomografia komputerowa umożliwiają przeprowadzenie dokładnej analizy budowy głowy kości udowej i panewki stawu biodrowego.

Jałowa martwica głowy kości udowej a RZS czyli reumatoidalne zapalenie stawów

Zdarza się, że w trakcie prowadzenia diagnostyki w kierunku martwicy kości udowej, zdjęcia RTG ujawniają uszkodzenia również innych stawów, nie tylko stawu biodrowego. W tym przypadku mamy do czynienia z reumatoidalnym zapaleniem stawów, czyli chorobą układową.

Jałowa martwica głowy kości udowej – dwa typy

Jałowa martwica stawu biodrowego ma odmienną postać u dorosłych i u dzieci/młodzieży.

A. Jałowa martwica u dzieci, młodzieży (postać dziecięco-młodzieńcza) – choroba Legga Calvégo Perthesa 

B. Jałowa martwica u osób dorosłych (postać dorosła) – choroba AVN Perthesa, jałowa martwica głowy kości udowej o podłożu naczyniowym lub/i pourazowym

Czym się różni jałowa martwica kości udowej u dzieci i u dorosłych?

W tym artykule przybliżymy główne różnice.

A. Jałowa martwica głowy kości udowej (POSTAĆ DZIECIĘCO-MŁODZIEŃCZA), choroba Legga Calvégo Perthesa

Jałowa martwica głowy kości udowej u młodzieży, choroba Legga Calvégo Perthesa – co to właściwie jest?

W chorobie Legga Calvégo Perthesa dochodzi do obumierania tkanki kostnej najczęściej bez udziału zewnątrzpochodnych czynników. Zmiany te często pojawiają się podczas szybkiego wzrostu.

Dolegliwości bólowe oraz inne objawy pojawiają się bez wyraźnego powodu. Jest to najczęściej występująca martwica w układzie kostnym dzieci. Równocześnie jest jedną z wielu możliwych przyczyn bólu biodra oraz zaburzeń chodzenia u dzieci, dlatego tak ważne jest wczesne zdiagnozowanie przyczyny bólu – zauważa Paweł Czarnocki

Jałowa martwica głowy kości udowej (postać dziecięco-młodzieńcza), choroba Legga Calvégo Perthesa – kto jest narażony na chorobę?

Problem ten dotyczy głównie dzieci do 14. roku życia, przy czym znacznie częściej chorują chłopcy (przeciętnie czterokrotnie) niż dziewczęta.

Etiologia choroby Legga Calvégo Perthesa jest niejasna i prawdopodobnie wynika z:

• anomalii w procesie rozrastania się naczyń krwionośnych bliższej części kości udowej
• zaburzeń hormonalnych w okresie szybkiego wzrostu

Choroba Legga Calvégo Perthesa – cztery stadia

1. okres niedokrwienia (martwicy) nasady głowy kości udowej, wraz z zahamowaniem wzrostu kości
2. okres resorpcji, fragmentacji i naprawy – martwą kość zastępuje tkanka włóknista. Może nastąpić deformacja nasady, pozorna fragmentacja jądra kostnienia przez nowo wrastające naczynia krwionośne
3. okres odbudowy, reossyfikacji – mineralizacja nowej tkanki kostnej w głowie kości udowej
4. okres remodelowania głowy kości udowej – powolny proces dostosowywania się kształtu głowy kości udowej do kształtu panewki

Choroba Legga Calvégo Perthesa u dzieci i młodzieży – leczenie i fizjoterapia w Krakowie

Leczenie zdiagnozowanej martwicy sprowadza się do dwóch kluczowych elementów:

• zakaz osiowego obciążania chorej nogi, zaleca się chodzenie wyłącznie o kulach
• dążenie do polepszenia ukrwienia w obszarze chorobowym, poprzez ćwiczenia na leżąco oraz stymulację procesów regeneracji (poprzez fizykoterapię)

Dorośli często są w stanie dość precyzyjnie określić lokalizację bólu (pachwina, część uda). W przypadku dzieci zdarza się, że ból odczuwany jest w okolicy kolana – wspomina Paweł Czarnocki

B. Jałowa martwica głowy kości udowej u DOROSŁYCH, Zespół AVN Perthesa

Jałowa martwica głowy kości udowej u dorosłych, Zespół AVN Perthesa – co to właściwie jest?

Mechanika zaburzeń jest taka, że naczynia blokują się, dopływ krwi do obszaru głowy kości udowej stopniowo lub nagle osłabia się, co prowadzi do zaburzeń ukrwienia i obumierania tkanek kostnych. Pojawia się postępująca deformacja powierzchni stawu. Osteoklasty (komórki, które eliminują martwą tkankę) usuwają martwe beleczki kostne. Osteoblasty (komórki kościotwórcze) zbyt powoli tworzą nowe struktury kości. Kość staje się miękka, głowa kości zapada się a jej struktura łamie.

W sytuacji gdy procesem chorobowym objęta jest strefa obciążana (tj. przenosząca znaczne obciążenia) – to proces ten doprowadza do zniekształcenia głowy kości udowej i postępującego zwyrodnienia stawu.

Jałowa martwica głowy kości udowej u dorosłych, Zespół AVN Perthesa – przyczyny

Przyczyna upośledzenia ukrwienia przy tej chorobie nie jest jednoznaczna, ale zidentyfikowano wiele czynników ryzyka.

Jałowa martwica kości udowej – czynniki ryzyka 

• uraz w obrębie obręczy biodrowej

• choroby układu krążenia, takie jak wysokie ciśnienie tętnicze, miażdżyca naczyń

• choroba dekompresyjna u nurków (kesonowa)

• choroby szpiku

• anemia sierpowata

Jałowa martwica głowy kości udowej u dorosłych, Zespół AVN Perthesa – leczenie i fizjoterapia w Krakowie

Podczas leczenia ważne jest aby nie obciążać chorej nogi – dlatego zaleca się chodzenie wyłącznie o kulach lub poruszanie się na wózku.

Aby poprawić ukrwienie w obszarze objętym martwicą zaleca się ćwiczenia na leżąco oraz fizykoterapię.

Przywrócenie właściwego ukrwienia obszaru kości jest warunkiem podstawowym dla leczenia zachowawczego. Gdy to się nie udaje to konieczna jest endoproteza stawu.

Jałowa martwica głowy kości udowej – ćwiczenia

Sprawdź nasze ćwiczenia, które mogą Tobie pomóc.

Ból biodra a jałowa martwica głowy kości udowej – jak leczyć? – podsumowanie 

Niezależnie od przyczyn pojawienia się choroby ani wieku jej wystąpienia, w pierwszej kolejności należy zastosować leczenie zachowawcze. Na początkowym etapie stosuje się kilkutygodniowe, a nawet kilkumiesięczne odciążanie kończyny. Pacjent otrzymuje zakaz stawania na chorej kończynie, na tym etapie pomocny jest sprzęt ortopedyczny (kule, wózek, balkonik). 

Leczenie chirurgiczne jest stosowane gdy dojdzie do istotnych zmian kostnych. Operacja jest próbą przywrócenia właściwej ruchomości w stawie. Kiedy konieczne jest leczenie operacyjne? – to zawsze ustala lekarz.

W trakcie leczenia najważniejsze jest aby nie dopuścić do powstania deformacji kostnych, które mogą pojawić się w wyniku zapadania się osłabionych struktur kości. Dlatego obowiązuje całkowity zakaz skakania, biegania, należy unikać również stania, aż do czasu skostnienia obszaru objętego chorobą.

Głównym celem leczenia jest ograniczenie dolegliwości, utrzymanie prawidłowej ruchomości biodra oraz zachowanie odpowiedniego kształtu kości, w której pojawiła się martwica.

Fizjoterapeuta stara się zredukować poziom napięcia tkanek oraz ciśnienia płynu w stawie biodrowym. Uzyskanie tego stanu podczas leczenia umożliwia regenerację i odbudowę głowy kości udowej.

Fizjoterapeuta ma do dyspozycji wiele terapii i zabiegów, które może zastosować w zależności od zaawansowania choroby i stanu zdrowia Pacjenta. Leczenie zawsze jest dobierane indywidualnie, w oparciu o zaawansowanie choroby oraz stan zdrowia Pacjenta.

Właściwie przeprowadzona fizjoterapia to szansa na ograniczenie lub usunięcie zaburzeń chodu. 

 Kluczowe jest stosowanie się do zaleceń lekarza lub fizjoterapeuty. Gdy wbrew zakazom Pacjent obciąża kończynę – to prowadzi to do nieodwracalnych zmian kostnych – komentuje Paweł Czarnocki 

Co zrobić, żeby uniknąć wystąpienia jałowej martwicy głowy kości udowej?

Ponieważ przyczyna tej choroby nie jest jednoznaczna, więc nie możemy mówić o skutecznych sposobach jej zapobiegania. W tym przypadku trudno więc mówić o profilaktyce.

Choroba Perthesa – konsekwencje braku leczenia

Jeśli objawy zostaną zignorowane to może dojść do powikłań, które mogą być nieodwracalne, a konsekwencje odczuwalne przez całe życie. Na przykład u osób, u których nastąpiło spłaszczenie głowy kości udowej może występować trwały ból podczas chodzenia, a nawet znaczne ograniczenie działania stawu.

Brak leczenia lub niewłaściwe leczenie prowadzi do deformacji kostnych, trwałej niesprawności. Pojawia się realna konieczność zastosowania endoprotezy stawu biodrowego.

Jałowa martwica kości udowej – gdzie leczyć w Krakowie?

Jeśli odczuwasz dolegliwości bólowe i niepokojące objawy w obrębie stawu biodrowego to warto umówić się na KONSULTACJĘ Z FIZJOTERAPEUTĄ. 

MAMY DOŚWIADCZENIE w leczeniu jałowej martwicy głowy kości udowej. Lata praktyki pozwoliły nam opracować terapie, które pomagają znaleźć i wyeliminować przyczynę dolegliwości, dzięki temu skutecznie leczymy nawet przewlekłe stany chorobowe.

Artykuł Jałowa martwica kości udowej pochodzi z serwisu Fizjoterapia Kraków PANACEUM Paweł Czarnocki.

Biodro trzaskające, zespół trzaskającego biodra, biodro przeskakujące – pod takimi nazwami można znaleźć informacje i opisy tej dolegliwości.

Charakterystycznym objawem jest głośny dźwięk trzasku podczas wykonywania ruchu przyciągania zgiętego kolana do klatki piersiowej lub ruchu obwodzenia zgiętym kolanem na zewnątrz.

Co warto podkreślić to fakt, że ból nie występuje we wczesnym etapie dolegliwości, przez co bywa lekceważony.

Przyczyną biodra trzaskającego jest zbyt wysokie napięcie tkanek ścięgnistych nad występem kostnym w obszarze ponad stawem biodrowym, co wywołuje w czasie ruchu skokowe przesuwanie się pasma mięśniowo-powięziowego nad wystającą powierzchnią kości.

Biodro trzaskające, biodro przeskakujące – typy

Można wyróżnić trzy wersje trzaskającego biodra: wewnętrzną, zewnętrzną i wewnątrzstawową.

• Trzaskające biodro typu wewnętrznego

Dolegliwość wywołana jest przez ścięgna nadmiernie napiętego mięśnia biodrowo-lędźwiowego, które przeskakują po krętarzu mniejszym kości udowej lub po wyniosłości kości łonowej (po przodzie stawu biodrowego). Ból pojawia się w okolicy pachwiny i ma tendencję do narastania

• Trzaskające biodro typu zewnętrznego

Dolegliwość wywołana jest przez pasmo biodrowo-piszczelowe przeskakujące po wystającej powierzchni krętarza większego kości udowej. Ból pojawia się w okolicy stawu biodrowego. Przyczyną jest nadmiernie napięty mięsień napinacz powięzi szerokiej.

• Trzaskające biodro typu wewnątrzstawowego

Choroba jest skutkiem urazu wewnątrz stawu biodrowego, jako skutek uszkodzenia chrząstki stawowej, obrąbka panewki stawu lub złamania fragmentu kości udowej. Dolegliwość leczy się operacyjnie.

Biodro trzaskające – objawy

Jak wynika z nazwy, elementem charakterystycznym jest trzask w obszarze stawu biodrowego.

Jakie są częste objawy biodra przeskakującego?

• trzaskanie, przeskakiwanie odczuwane w stawie, dźwięk pojawia się podczas ruchu
• ból jest odczuwany nad stawem biodrowym, w pachwinie, rzadziej w udzie i pośladku
• na późniejszym etapie choroby pojawia się stały, tępy ból w obszarze stawu biodrowego
• problem z przemieszczaniem się
• osłabienie mięśni nóg
• może pojawić się obrzęk
• może dojść do stanu zapalnego kaletek i ścięgien

Biodro trzaskające, przeskakujące – gdzie najczęściej dochodzi do przeskakiwania?

„Przeskakiwanie” pojawia się najczęściej w dwóch miejscach:

• obszar pachwiny

W tym przypadku mamy wtedy do czynienia z typem wewnętrznym, strzelającego biodra. Przyczyną jest nadmiernie napięty mięsień biodrowo lędźwiowy, którego fragment przeskakuje po krętarzu mniejszym lub kolcu biodrowym, w trakcie ruchu w stawie biodrowym.

• boczna powierzchnia nasady bliższej kości udowej stawu biodrowego

Tym razem to typ zewnętrzny strzelającego biodra. Przyczyną jest nadmiernie napięty mięsień napinacz powięzi szerokiej i jego ścięgno przeskakuje po krętarzu większym kości udowej w trakcie ruchu zgięcia.

Biodro trzaskające, przeskakujące – przyczyny

Przyczyny nie są do końca znane. Przyjmuje się, że biodro przeskakujące może być wynikiem powtarzanych przeciążeń oraz wcześniejszych urazów w obszarze stawu.

Pacjenci, którzy odwiedzają nasz gabinet często obawiają się, że przeskakiwanie biodra jest wynikiem przemieszczania się głowy kości udowej. Natomiast charakterystyczny dźwięk „trzasku” jest najczęściej objawem pozastawowym. Biodro trzaskające jest wynikiem konfliktu tkanek miękkich z wystającymi fragmentami kości. Jest efektem niewłaściwego rozłożenia sił mięśni, które poruszają stawem biodrowym. Dolegliwość może być również skutkiem braku symetrii w sile mięśni stawu biodrowego – zauważa Paweł Czarnocki

Biodro trzaskające, przeskakujące – jakie są czynniki zwiększające ryzyko?

• urazy w okolicy stawu biodrowego
• stany zapalne ścięgien mięśni
• przeciążenie bioder np. w wyniku intensywnego, zwiększonego poziomu aktywności sportowej (biegi długodystansowe, squash, tenis)
• wady postaw, np. przykurcz stawu biodrowego, wady stóp, koślawe kolana, przodopochylenie miednicy
• choroby stawów, np. RZS – reumatoidalne zapalenie stawów, zwyrodnienie stawów
• wady anatomiczne w budowie stawu biodrowego

Biodro trzaskające – kto jest najbardziej narażony?

Biodro przeskakujące to dolegliwość wcale nie tak rzadka. Jednakże często Pacjenci bagatelizują objawy lub też nie zdają sobie sprawy, że ten często bezbolesny efekt może doprowadzić do przykrego schorzenia. Problem ten dotyczy często młodych sportowców w okresie szybkiego wzrostu.

Biodro trzaskające to dolegliwość ludzi aktywnych, którzy uprawiają dyscypliny mocno obciążają  mięśnie stabilizatory stawu biodrowego. Elementem wywołującym problem bywa długi wysiłek typu bieg długodystansowy lub jazda na rowerze. Rotacyjny ruch wykonywany podczas aktywności takich jak taniec, aerobik czy sporty walki również może spowodować tę dolegliwość. Przyczyną są zazwyczaj błędy treningowe, a zwłaszcza brak rozgrzewki i relaksacji mięśni obręczy biodrowej – zauważa Paweł Czarnocki

Biodro trzaskające, przeskakujące – diagnoza

Staw biodrowy jest elementem obręczy biodrowej, która ma dość złożoną budowę i skomplikowaną motorykę. Jest wiele dolegliwości, które mogą pojawić się w obszarze biodra. Niepokojące objawy warto skonsultować ze specjalistą.

Biodro trzaskające, przeskakujące – badanie RTG, MRI

Lekarz może zlecić wykonanie badań obrazowych takich jak RTG lub MRI. Szczególnie jest to przydatne, gdy występują dolegliwości bólowe. Badania obrazowe są niezbędne do określenia wersji wewnątrzstawowej. Co ważne, badania pozwalają też wykluczyć inne dolegliwości stawu np. zwyrodnienie lub zapalenie oraz potwierdzić diagnozę.

Biodro trzaskające, przeskakujące – leczenie i fizjoterapia w Krakowie

Podczas pierwszej wizyty fizjoterapeuta wykonuje badanie fizykalne i sprawdza w jakiej pozycji dochodzi do „przeskoczenia”.

Pacjentów, którzy mają tę dolegliwość najczęściej leczy się zachowawczo. Zaleca się im ograniczenie pewnych form aktywności fizycznej i unikanie ruchów, które wywołują przeskakiwanie, trzaskanie. Stosowanie się do wskazań fizjoterapeuty umożliwia zagojenie się chorego ścięgna, kaletki czy mięśnia.

1. Biodro trzaskające, przeskakujące – leczenie zachowawcze

Jest wiele zabiegów i terapii, które stosuje się przy biodrze trzaskającym. Głównym celem jest ograniczenie dolegliwości bólowych oraz zlikwidowanie stanu zapalnego tkanek miękkich.

Fizjoterapeuta podczas terapii dąży do:

• uelastycznienia i rozciągnięcia przykurczonych struktur
• poprawy prawidłowej postawy ciała, w tym właściwego ustawienia miednicy
• dobrania zestawu indywidualnych ćwiczeń, które Pacjent wykonuje podczas terapii, a następnie samodzielnie w domu

Częste zabiegi fizjoterapeutyczny stosowane przy biodrze trzaskającym: 

• kinezyterapia
• mobilizacja stawów i terapia manualna
• tapping
• ultradźwięki
• pole magnetyczne
• krioterapia
• laseroterapia
• elektrostymulacja

Tapping często stosuje się aby odciążyć stawy i zminimalizować ryzyko kontuzji podczas aktywności ruchowej.

Zabiegi takie jak krioterapia, laser i pole magnetyczne, działają przeciwbólowo i przeciwzapalnie.

Dobrze sprawdzają się również ćwiczenia, które zmniejszają napięcie i wydłużają pasmo biodrowo-piszczelowe oraz mięsień biodrowo-lędźwiowy, jak również przywracają elastyczność. Ważną rolą ćwiczeń jest też poprawa koordynacji, stabilizacji oraz wyrównanie siły osłabionej kończyny. Pacjent wykonuje ćwiczenia pod okiem fizjoterapeuty, a następnie powtarza je w domu.

2. Biodro trzaskające, przeskakujące – operacja

Biodro przeskakujące rzadko leczone jest operacyjnie. Operację stosuje się gdy na skutek długotrwałych dolegliwości doszło do uszkodzenia funkcji chodu. W tym przypadku zabieg ma na celu ułatwić codzienną aktywność Pacjenta, która została znacznie ograniczona podczas trwania choroby.

Najczęściej wykonuje się artroskopię. Lekarz wykonuje plastykę napiętego ścięgna, co wpływa na:

• odbarczenie ścięgna
• zmniejszenie napięcia
• usunięcie nieprawidłowości ze stawu biodrowego

Zdarza się, że po operacji wskazane jest chodzenie o kulach, co ma zabezpieczyć zoperowaną kończynę.

Po artroskopii konieczna jest fizjoterapia.

Zdarza się, że Pacjenci po operacji skarżą się na ból w stawie biodrowym, kolanowym lub skokowym. Dyskomfort ten odczuwany jest najczęściej przy zmianie pogody albo podczas intensywnej aktywności ruchowej.

Biodro trzaskające, przeskakujące – jak długo trwa leczenie?

Trudno wskazać konkretny czas trwania terapii, ponieważ każdy organizm jest inny i istnieje wiele czynników, które wpływają na proces i tempo leczenia. Najczęściej leczenie trwa od kilku tygodni do kilku miesięcy.

Biodro trzaskające, przeskakujące – jakie są konsekwencje braku leczenia?

Nie powinno się bagatelizować tej dolegliwości, gdyż wraz z rozwojem choroby może dojść do istotnych problemów z chodzeniem. Pacjent może odczuwać również nasilający się ból, a w konsekwencji może pojawić się zapalenia kaletki maziowej. Rozwój stanu zapalnego może być podstawą do leczenia operacyjnego.

Biodro trzaskające, biodro przeskakujące – czy można zapobiec chorobie?

• Wczesna diagnostyka i leczenie

Istotnym elementem profilaktyki w chorobie trzaskającego biodra jest wczesna diagnoza i leczenie wad postawy. Zdarza się, że zaburzenie wzoru chodu lub brak aktywności aerobowej w dzieciństwie może doprowadzić do asymetrii kończyny dolnej, co może mieć konsekwencje w późniejszych latach.

• Przygotowanie do aktywności sportowej

Należy pamiętać o właściwym przygotowaniu do aktywności sportowej. Rozciąganie i wzmacnianie wszystkich mięśni, rozgrzewka to niezbędne minimum przed każdym treningiem.

Biodro trzaskające, biodro przeskakujące – gdzie szukać pomocy w Krakowie?

Odczuwasz ból w okolicy biodra? Umów się na KONSULTACJĘ Z FIZJOTERAPEUTĄ.

MAMY DOŚWIADCZENIE w leczeniu dolegliwości bólowych biodra i okolic. Lata praktyki pozwoliły nam opracować terapie, które pomagają znaleźć i wyeliminować przyczynę dolegliwości, dzięki temu skutecznie leczymy nawet przewlekłe stany pourazowe.

Artykuł Biodro trzaskające, biodro przeskakujące pochodzi z serwisu Fizjoterapia Kraków PANACEUM Paweł Czarnocki.

Biodro składa się z wielu elementów. Między innymi są to jak:

• kość udowa

• kość biodrowa

• staw biodrowy

• kaletki

• ścięgna

• mięśnie

Wiele z elementów biodra odgrywa istotną rolę w codziennej aktywności. To wiąże się z obciążeniami, które przekraczają wytrzymałość struktur kostno-stawowych, to z kolei bezpośrednio związane jest z ryzykiem kontuzji. Urazy w obszarze biodra często dotyczą sportowców.

Ból, który powstał w wyniku urazu nie musi być wynikiem złamania kości udowej, częściej jest to uraz tkanek okołostawowych. Ból w obszarze stawu biodrowego może oznaczać:

1. Złamanie kości biodra, złamanie kości udowej – np. głowa kości udowej, krętarz większy lub krętarz mniejszy

2. Złamanie zmęczeniowe kości w obszarze biodra

3. Złamanie awulsyjne – np. kolca biodrowego

4. Uszkodzenie kaletki maziowej krętarza lub mięśnia lędźwiowo-biodrowego

5. Naderwanie mięśnia lub ścięgna – np. mięśni rotatorów

6. Ucisk na nerw lub uwięźnięcie

7. Uszkodzenie w obszarze pasma biodrowo-piszczelowego

8. Uszkodzenia w obrębie stawu biodrowego

Urazy, kontuzje, ból w okolicy biodra to zagadnienie dość szerokie. W tym artykule skoncentrujemy się na wybranych przyczynach bólu w obszarze stawu biodrowego.

1. ZŁAMANIE W OBSZARZE STAWU BIODROWEGO, BIODRA 

Złamanie biodra – kto najczęściej choruje?

• Złamanie szyjki kości udowej u osób starszych

Wraz z upływem czasu kości stają się mniej wytrzymałe i są mniej odporne na pęknięcia i złamania.

Konsekwencją tych procesów jest to, że właśnie osoby starsze często są w grupie ryzyka.

Do złamania biodra dochodzi najczęściej podczas upadku lub w wyniku potknięcia, przy działaniu nawet niewielkiej siły. Problem dotyczy często osób w wieku ok. 70 lat.

• Złamanie szyjki kości udowej u osób młodych

U osób młodych rzadko dochodzi do złamania szyjki kości udowej.

Natomiast jeśli złamanie szyjki kości udowej pojawia się u młodej osoby, to najczęściej wskazuje na istotny problem, taki jak:

• słaba struktura kości np. osteopenia
• choroba nowotworowa
• anemia

Warto zaznaczyć, że u osób o bardzo niskiej aktywności fizycznej kości mogą być kruche i do urazu może dojść niezależnie od wieku – zauważa Paweł Czarnocki

• Złamanie kości udowej u sportowców

Podczas treningów sportowcy dość intensywnie eksploatują ciało, w tym również staw biodrowy. Kontuzja może przydarzyć się nawet osobom bardzo aktywnym fizycznie, uraz biodra jest jednym z przykładów. Uraz ten jest najczęściej wynikiem błędów w treningu lub diecie sportowca.

Zdarza się, że dochodzi do złamania zmęczeniowego szyjki kości udowej. Co charakterystyczne – złamanie to pojawia się bez urazu czy kontuzji, a jest wynikiem powtarzających się zmian przeciążeniowych biodra.

• Złamanie kości udowej a płeć

W grupie osób starszych, na złamanie kości udowej bardziej narażone są kobiety, u których problem często jest powiązany ze zmianami hormonalnymi.

Złamanie biodra – objawy

Objawy złamania szyjki kości udowej:

• kończyna ułożona jest w rotacji zewnętrznej
• skrócenie kończyny
• ból w pachwinie zwłaszcza przy próbie ruchu
• obniżona ruchomość biodra
• może pojawić się obrzęk, zasinienie, krwiak

Gdy słyszymy „złamanie biodra” to najczęściej dotyczy to złamania szyjki kości udowej lub złamań przezkrętarzowych. To częste urazy, szczególnie u osób po 70. roku życia – komentuje Paweł Czarnocki

Złamanie biodra – diagnoza

Tak jak przy każdym innym złamaniu – jeśli istnieje ryzyko, że doszło do złamania, to należy natychmiast udać się na SOR lub do lekarza, gdyż czas rozpoczęcia leczenia ma bardzo duże znaczenie.

Złamanie biodra – badanie RTG, Tomografia Komputerowa

Najczęściej wystarczającym badaniem obrazowym jest RTG, które wykonuje się w ułożeniu przednio-tylnym, czasami również osiowym.

Jeśli zakres złamania jest poważny i są wątpliwości to można również wykonać tomografię komputerową.

Złamanie biodra – leczenie i fizjoterapia w Krakowie

Kluczowym elementem jest unieruchomienie uszkodzonego obszaru ciała. To działanie zabezpiecza przed ryzykiem potencjalnych powikłań.

Po operacji najczęściej już w pierwszej dobie następuje pionizacja. Fizjoterapeuta dostosowuje fizjoterapię w zależności od etapu leczenia oraz postępów Pacjenta. Terapeuta dobiera ćwiczenia i typ obciążenia oraz cały czas kontroluje przebieg terapii.

Fizjoterapia po złamaniu biodra nastawiona jest na odzyskanie przez Pacjenta optymalnego poziomu sprawności. Warto zaznaczyć, że nie zawsze można uzyskać sprawność sprzed urazu.

Przy złamanym biodrze sprawdza się:

• kinezyterapia, która zmieniana jest na każdym etapie leczenia
• fizykoterapia, zwłaszcza biostymulacyjna oraz elektroterapia
• masaż i terapia manualna tkanek

Złamania w obszarze biodra – powikłania

Podobnie jak przy każdym załamaniu, również i tutaj mogą pojawić się powikłania.

Jest wiele zmiennych, które mogą przyczynić się do powikłań. Typ i zakres złamania, poziom aktywności, wiek inne choroby Pacjenta – to wszystko może mieć wpływ na:

• brak zrostu kości
• przykurcz mięśni
• ograniczenie ruchomości w stawie
• pojawienie się zmian zwyrodnieniowych
• powstanie stawów rzekomych
• martwica głowy kości udowej
• zakrzep, zator

2. BÓL BIODRA A ZŁAMANIE ZMĘCZENIOWE SZYJKI KOŚCI UDOWEJ

Złamanie zmęczeniowe szyjki kości udowej – co to właściwie jest?

Złamanie najczęściej kojarzy się z nagłym i silnym urazem. Natomiast złamanie zmęczeniowe, zwane też przeciążeniowym, to uraz, który rozwija się stopniowo w wyniku wielokrotnego przeciążania struktur biodra. Pęknięcie kości może być wywołane nawet stosunkowo słabym obciążeniem.

Złamanie zmęczeniowe częściej pojawia się w obszarze podudzia lub stopy, ale zdarza się także w biodrze, a dokładniej w szyjce kości udowej – komentuje Paweł Czarnocki  

Złamanie zmęczeniowe szyjki kości udowej – objawy

• narastającym bólu w biodrze podczas wysiłku
• skrócenie nogi oraz rotacja stopy do wewnątrz
• problem przy obciążaniu nogi, a także podczas chodzenia
• może pojawić się obrzęk, zaczerwienienie

Złamanie zmęczeniowe u sportowców

Złamanie zmęczeniowe to kontuzja występująca u sportowców. Jest ona wynikiem błędów popełnianych podczas treningu.

Jakie są częste błędy treningowe, które mogą doprowadzić do złamania zmęczeniowego?

• zbyt duże obciążenia
• brak treningu uzupełniającego, którego celem jest wyrównanie skutków submaksymalnych obciążeń
• intensywne sesje treningowe u osoby z zaburzeniami równowagi lub niewłaściwą stabilizacją stóp lub bioder
• niewłaściwie dobrany trening u osób, które rozpoczynają uprawiać sport
• brak rozgrzewki przed treningiem lub/i brak relaksacji po treningu

Złamanie zmęczeniowe może zdarzyć się podczas zbyt dużych i dynamicznych obciążeń w trakcie ćwiczeń na siłowni – zauważa Paweł Czarnocki

3. BÓL BIODRA A AWULSYJNE ZŁAMANIE KOLCA BIODROWEGO

Awulsyjne złamanie kolca biodrowego to jedna z form złamania zmęczeniowego.

Złamanie awulsyjne – co to właściwie jest?

Złamanie awulsyjne to oderwanie fragmentu przyczepu mięśnia z fragmentem kości, do którego był przymocowany. W maksymalnym obciążeniu może dojść do całkowitego oderwania przyczepu.

Awulsyjne złamanie kolca biodrowego pojawia się wtedy, gdy siła mięśniowa lub dynamika skurczu jest większa niż wytrzymałość kostna przyczepu mięśnia.

Awulsyjne złamanie kolca biodrowego – kto najczęściej choruje?

Na złamanie awulsyjne szczególnie narażone są:

• dzieci i młodzież w okresie przyspieszonego wzrostu
• ludzie o niskim poziomie sprawności ogólnej, u których kości bywają bardzo kruche

Jak dochodzi do awulsyjnego złamania kolca biodrowego?

Napięta grupa mięśniowa zostaje poddana przeciążeniu/szarpnięciu, skutkiem czego jest oderwanie fragmentu kolca kości biodrowej.

Do urazu może dojść podczas powtarzających się mikrourazów, które powodują przeciążenia. Najczęściej uraz ten pojawia się podczas szarpnięcia lub zeskoku.

Awulsyjne złamanie kolca biodrowego – objawy

Częste objawy to:

• zmniejszona siła mięśniowa
• ból
• tkliwość palpacyjna
• obrzęk
• krwiaki
• zdarza się, że obszar biodra może wydawać się zniekształcony

4. USZKODZENIE KALETKI MAZIOWEJ KRĘTARZA LUB MIĘŚNIA LĘDŹWIOWO-BIODROWEGO

Zapalenie kaletki krętarza większego kości udowej – co to właściwie jest?

Uszkodzenie pojawia się w wyniku długotrwałego drażnienia części ścięgnistej mięśnia naprężacza powięzi szerokiej przez ocieranie jej o krętarz.

Zapalenie kaletki krętarza większego kości udowej – kto najczęściej choruje?

Zapalenie kaletki krętarza większego to uraz, który często pojawia się u osób, które nadmiernie obciążają biodro – zdarza się u biegaczy długodystansowych lub tancerzy.

Zapalenie kaletki krętarza większego kości udowej – objawy

Jakie są najczęstsze objawy zapalenia kaletki krętarza większego?

• ból z boku biodra
• problem z poruszaniem się

Zapalenie kaletki krętarza, zapalenie ścięgna naprężacza powięzi szerokiej, biodro trzaskające

Zapalenie kaletki krętarza może być powiązane z zapaleniem ścięgna naprężacza powięzi szerokiej i biodrem trzaskającym. 

5. BÓL BIODRA A NACIĄGNIĘCIE LUB NADERWANIE MIĘŚNI ROTATORÓW BIODRA

Z uwagi na fakt, że mięśni rotatorów biodra jest dużo, to uszkodzenie może pojawić się w różnych obszarach. Uraz często dotyczy mięśnia gruszkowatego lub mięśni pośladkowych (mięsień wielki, średni, mały).

Naderwanie mięśni rotatorów biodra u osób aktywnych

Naciągnięcie lub naderwanie mięśni rotatorów biodra może pojawić się w wyniku przeciążenia mięśnia podczas treningu. Zarówno gwałtowny ruch jak również mało intensywny, ale za to długotrwały i powtarzający się ruch może wywołać uraz.

Uraz może być wynikiem błędów treningowych, takich jak brak rozgrzewki przed treningiem oraz brak rozciągania po – komentuje Paweł Czarnocki

Naciągnięcie, naderwanie mięśni rotatorów biodra – objawy

Naderwanie mięśni rotatorów może dawać nieznacznie silniejsze dolegliwości jak naciągnięcie, natomiast objawy bólowe są podobne. Badanie USG może wskazać czy mamy do czynienia z naciągnięciem czy naderwaniem.

Nieleczone naciągnięcie może doprowadzić do naderwania, a z czasem w wyniku kolejnych urazów może dojść do zerwania mięśnia – zauważa Paweł Czarnocki

Jakie są częste objawy naciągnięcie, naderwanie mięśni rotatorów biodra? 

• stan zapalny
• ból okolicy biodra
• ograniczenia ruchomości
• może pojawić się krwiak, obrzęk

6. USZKODZENIE W OBSZARZE PASMA BIODROWO-PISZCZELOWEGO

Pasmo biodrowo–piszczelowe – co to właściwie jest?

Zespół pasma biodrowo–piszczelowego określany jako ITBS to struktura ścięgnista zlokalizowana na bocznej stronie uda. Biegnie od grzebienia kości biodrowej ponad powierzchnią kości udowej, aż do kłykcia kości piszczelowej. Jest częścią powięzi, której jednym z zadań jest zagwarantowanie prawidłowego działania mięśni.

Funkcją pasma biodrowo-piszczelowego jest ograniczenie nadmiernego przywodzenia w stawie biodrowym oraz stabilizacja wyprostna kolana.

Zwiększone napięcie w obszarze pasma biodrowo–piszczelowego może być przyczyną stanu zapalnego okolicy krętarza większego kości udowej (biodro strzelające) oraz przeciążeń bocznej części stawu kolanowego.

Uszkodzenie pasma biodrowo–piszczelowego – kto najczęściej choruje?

Obszar pasma biodrowo–piszczelowego często jest narażony na uszkodzenia. W grupie ryzyka są między innymi:

• biegacze
• kolarze
• sportowcy uprawiający inne dyscypliny, podczas których dochodzi do ciągłej, w jednym zakresie (np. zgięcie, wyprost kolana) i jednostajnej pracy stawów kończyn dolnych

CHCESZ wiedzieć więcej? Przeczytaj o innej, częstej dolegliwości jaką jest kolano biegacza.

Zespół pasma biodrowo–piszczelowego może pojawić się również u ludzi, których praca wymaga częstego zginania i prostowania kolan. 

Zespół pasma biodorowo–piszczelowego (ITBS) – objawy

Dolegliwości bólowe powoduje tarcie pasma biodrowo-piszczelowego o kłykieć boczny kości udowej. Objawy pojawiają się przede wszystkim podczas chodzenia lub biegania, czyli podczas powtarzalnych zgięć kolana. Dolegliwości mogą stopniowo narastać przy każdym kolejnym kroku.

Objawy najczęściej nie są obecne podczas spoczynku.

Pacjenci amatorsko lub zawodowo uprawiający sport skarżą się na ból podczas treningu (w trakcie lub po). Z czasem ból staje się przewlekły – zauważa Paweł Czarnocki

Najczęstsze objawy zespołu pasma biodorowo–piszczelowego

• ból po zewnętrznej stronie kolana
• ból podczas chodzenia, biegania
• miejscowa tkliwość, 2-3 cm powyżej linii stawu kolanowego po stronie bocznej, w okolicy kłykcia bocznego kości udowej
• czasem pojawia się utrudnienie z określeniem miejsca bólu – wtedy ból określany jest jako promieniujący
• może pojawić się uczucie przeskakiwania napiętego pasma po kłykciu podczas ruchu zgięcia stawu kolanowego
• obrzęk, najczęściej poniżej stawu kolanowego, w obszarze gdzie pasmo przyczepia się do kości piszczelowej
• ból może promieniować wzdłuż pasma biodrowo–piszczelowego, aż do zewnętrznej strony uda lub biodra
• uczucie kłucia, mrowienie w udzie
• drętwienie uda po zewnętrznej stronie

Zespół pasma biodrowo–piszczelowego (ITBS) – przyczyny

Najczęstszym powodem powstania zespołu pasma biodorowo–piszczelowego jest:

• zbyt mała elastyczność pasma biodrowo-piszczelowego
• brak równowagi siły mięśniowej pomiędzy przeciwnymi grupami mięśni – osłabienie niektórych mięśni przy nadmiernym wzmocnieniu przeciwnych, np. słabe mięśnie odwodzące udo przy mocnych mięśniach przywodzących
• niewłaściwa stabilizacja miednicy

Zespół pasma biodorowo–piszczelowego (ITBS) – czynniki ryzyka wystąpienia choroby

Możemy wyróżnić dwie grupy czynników, które zwiększają prawdopodobieństwo wystąpienia tej choroby:

• czynniki zewnętrzne – aktywność sportowa, niewłaściwe przygotowanie, błędy treningowe (złe nawyki treningowe), obuwie itp.
• czynniki wewnętrzne – uwarunkowania anatomiczne, np. dysplazja stawu biodrowego, kolana szpotawe, różnice w długości kończyn dolnych

Co zrobić w przypadku podejrzenia zespołu pasma biodrowo-piszczelowego?

Gdy istnieje podejrzenie zespołu pasma biodrowo-piszczelowego to należy zaprzestać wykonywania aktywności, które nasilają dolegliwość. Warto schłodzić bolesną okolicę i udać się na konsultację do lekarza lub fizjoterapeuty. Wczesne rozpoznanie i właściwa diagnoza umożliwi wdrożenie odpowiedniego leczenia.

Zespół pasma biodorowo–piszczelowego – diagnoza

Wywiad przeprowadzony z Pacjentem podczas pierwszej wizyty oraz badanie, najczęściej pozwala postawić diagnozę w przypadku zespołu pasma biodrowo-piszczelowego.

Warto pamiętać, że istnieją inne choroby, które mogą dawać podobne objawy, na przykład:

• złamanie zmęczeniowe
• uszkodzenie łąkotki bocznej
• uszkodzenie więzadła bocznego

Zespół pasma biodrowo–piszczelowego – RTG, rezonans magnetyczny, USG

RTG, rezonans magnetyczny lub USG może potwierdzić diagnozę.

Zespół pasma biodorowo–piszczelowego – fizjoterapia i leczenie w Krakowie

Jakie są metody leczenia zespołu pasma biodrowo-piszczelowego?

To częsta dolegliwość, która jest przyczyną bólu kolan u osób aktywnych fizycznie np. biegaczy, kolarzy. Nieleczona choroba może uniemożliwić dalszą aktywność.

Skuteczne leczenie zespołu pasma biodrowo-piszczelowego w pierwszej kolejności polega na wyeliminowaniu przyczyn, które do niego doprowadziły.

Fizjoterapia w przypadku tej choroby skoncentrowana jest na:

• uelastycznieniu pasma biodrowo-piszczelowego, przede wszystkim w obszarze bocznym kolana
• aktywizacji struktur mięśniowo-powięziowych oraz torebek stawowych, głównie kolana i biodra
• poprawie prawidłowej równowagi mięśniowej
• poprawie stabilizacji

Poprawa siły mięśniowej odwodzicieli i zginaczy stawu biodrowego powoduje, że pasmo biodrowo-piszczelowe przestaje być głównym stabilizatorem, co w rezultacie umożliwia jego skuteczne rozciągnięcie. Lepsza elastyczność z kolei zmniejsza tarcie pomiędzy pasmem a kłykciem kości udowej – a to jest istotną przyczyną uszkodzeń tego pasma.

Jeśli do gabinetu zgłasza się biegacz, to warto aby fizjoterapeuta przeanalizował technikę biegową, gdyż często na tym etapie pojawiają się błędy, które należy wyeliminować, poprzez odpowiednio dobrane ćwiczenia. Kolejna kwestia to skorygowanie błędów treningowych – zauważa Paweł Czarnocki

Zespół pasma biodrowo-piszczelowego – profilaktyka

Co zrobić, żeby uniknąć wystąpienia zespołu pasma biodrowo-piszczelowego?

• odpowiednio przygotować organizm do aktywności sportowej
• unikać błędów treningowych
• dobierać odpowiednie jednostki treningowe (częstotliwość powinna uwzględniać czas niezbędny na regenerację)
• pamiętać o rozgrzewce oraz rozciąganiu
• dobierać odpowiednie trasy biegowe
• wdrażać ćwiczenia – funkcjonalne, stabilizujące, rozciągające, których celem jest wzmocnienie wszystkich grup mięśniowych

To wszystko pomoże uniknąć przeciążeń.

Jakie są rokowania w przypadku wystąpienia zespołu pasma biodrowo-piszczelowego?

Zespół pasma biodrowo-piszczelowego jest leczony poprzez odpowiednio dobrane zabiegi fizjoterapeutyczne. Najczęściej dolegliwość mija gdy zostaną zdefiniowane a następnie wyeliminowane błędy treningowe. W przypadku tej dolegliwości rokowanie jest więc dobre.

Leczenie inwazyjne polegające na przeprowadzeniu operacji zdarza się dość rzadko.

Biodro – złamanie, stłuczenie i inne urazy – gdzie leczyć w Krakowie?

Podejrzewasz, że możesz mieć problem z biodrem? Dolegliwości bólowe w obrębie stawu biodrowego warto SKONSULTOWAĆ SIĘ Z FIZJOTERAPEUTĄ.

MAMY DOŚWIADCZENIE w leczeniu kontuzji i urazów w obrębie stawu biodrowego. Lata praktyki pozwoliły nam opracować terapie, które pomagają znaleźć i wyeliminować przyczynę dolegliwości, dzięki temu skutecznie leczymy nawet przewlekłe stany pourazowe.

Artykuł Biodro – złamanie, stłuczenie i inne urazy pochodzi z serwisu Fizjoterapia Kraków PANACEUM Paweł Czarnocki.

W tym artykule omówimy najczęstsze przyczyny bólu mięśnia uda i miednicy. 

A/ Ból mięśni uda i miednicy z powodu zespołu mięśnia gruszkowatego

Mięsień gruszkowaty – co to właściwie jest?

Mięsień gruszkowaty biegnie od przedniej powierzchni kości krzyżowej, skośnie w dół do krętarza większego kości udowej. Jest on stabilizatorem oraz pomocniczo rotatorem zewnętrznym stawu biodrowego.

Mięsień gruszkowaty jest unerwiony przez gałązki splotu krzyżowego (L5, S1‐S5).

Zespół mięśnia gruszkowatego, zapalenie mięśnia gruszkowatego – co to właściwie jest?

Zespół mięśnia gruszkowatego (zapalenie mięśnia gruszkowatego) jest wynikiem skrócenia lub nadmiernego pobudzania mięśnia.

Zapalenie mięśnia gruszkowatego, zespół mięśnia gruszkowatego – przyczyny

Brak siły i funkcji mięśni głównych przyczynia się do braku równowagi mięśni, przeciążania i bolesności mięśnia gruszkowatego.

Możemy wyróżnić dwie przyczyny zapalenia mięśnia gruszkowatego:

• przyczyny pierwotne zapalenia mięśnia gruszkowatego

To predyspozycje wynikające z budowy anatomicznej. Mięsień gruszkowaty znajduje się głęboko w pośladku, w bezpośrednim sąsiedztwie nerwu kulszowego. Specyficzny przebieg nerwu kulszowego może powodować jego mechaniczne drażnienie przez mięsień gruszkowaty.

• przyczyny wtórne zapalenia mięśnia gruszkowatego

To zmiany przeciążeniowe mięśnia, które są spowodowane ograniczonym ruchem fizycznym oraz siedzącym trybem życia. To wszystko powoduje osłabienie i zanik mięśni pośladkowych – małego i średniego, które są głównymi rotatorami stawu biodrowego.

Problemy mogą również wynikać z przeciążeń oraz niewłaściwej postawy ciała.

Problem może pojawić się również u osób aktywnych fizycznie. W tym przypadku najczęściej wynika z błędów podczas treningów. Najczęstsze błędy to:

• ograniczenie ruchomości kończyny dolnej
• brak równowagi mięśniowej
• zaburzenia równowagi miednicy
• złe wzorce ruchowe

Zespół mięśnia gruszkowatego, zapalenie mięśnia gruszkowatego – objawy

Jednym z objawów jest zaburzenie funkcji nerwu kulszowego, co jest skutkiem jego uciśnięcia przez nadmiernie napięty mięsień gruszkowaty. Ta dolegliwość bywa często mylona z zespołem korzeniowym nerwu kulszowego oraz rwą kulszową.

Częste objawy zapalenia mięśnia gruszkowatego:

• zaostrzający się ból w pośladku
• ból promieniującym w kierunku do tyłu uda
• ograniczenie rotacji wewnętrznej stawu biodrowego
• ból w lędźwiach, który nasila się przy pochylaniu tułowia i wchodzeniu pod górę
• ból biodra od strony pośladka, który nasila się przy siedzeniu
• słaba ruchomość miednicy
• zanik mięśni pośladkowych
• zaburzenia czucia – mrowienie, drętwienie od pośladków wzdłuż tyłu uda
• tkliwość palpacyjna mięśnia gruszkowatego

Zespół mięśnia gruszkowatego a rwa kulszowa

Objawy charakterystyczne dla zespołu mięśnia gruszkowatego mogą być podobne do rwy kulszowej. Kluczowym objawem, który może zmylić jest podobne miejsce lokalizacji objawów bólowych. Dolegliwości są odczuwane w okolicy pośladka oraz tylnej powierzchni uda i goleni. Podobieństwo dotyczy również charakterystyki bólu – ból biegnie wzdłuż przebiegu nerwu.

Różnice pomiędzy zespołem mięśnia gruszkowatego a rwą kulszową:

• Ból występujący przy rwie kulszowej zaczyna się w obszarze kręgosłupa lędźwiowego, NATOMIAST przy dolegliwości związanej z zespołem mięśnia gruszkowatego ból intensyfikuje się przy czynnościach, które angażują pracę tego mięśnia
• Ból promieniuje do kończyny dolnej z poziomu pośladka na całej długości, NATOMIAST przy rwie kulszowej ból oraz napięcie mięśni jest wyczuwalne głównie w jednym obszarze (np. pośladek, udo, stopa)

Zespół mięśnia gruszkowatego – leczenie i fizjoterapia w Krakowie

Fizjoterapeuta palpacyjnie sprawdza stan napięcia mięśnia gruszkowatego oraz potencjalne nieprawidłowości w jego okolicy.

Terapia przy zespole mięśnia gruszkowatego to przede wszystkim:

• mobilizacja i rozluźnienie mięśnia gruszkowatego
• aktywizacja funkcji rotacji mięśni pośladkowych
• poprawa zakresu ruchomości stawu biodrowego
• fizykoterapia przeciwzapalna i przeciwbólowa

Bardzo ważnym elementem fizjoterapii jest reedukacja motoryki miednicy oraz nauka i instruktaż ćwiczeń.

Kolejny i ostatni etap terapii to edukacja w zakresie aktywności aerobowej.

Odpowiednie leczenie, podjęte we właściwym czasie pozwoli odbudować struktury mięśniowe oraz wprowadzi równowagę mięśniową. Wszystko to pozytywnie wpłynie na mechanikę ruchu.

W leczeniu zapalenia mięśnia gruszkowatego można zastosować fizykoterapię: 

• elektroterapię
• wysokoenergetyczne lasery HILT 
• krioterapię
• ultradźwięki

Zabiegi te mogą ograniczyć bolesność oraz stan zapalny.

Natomiast aby wyrównać napięcie mięśniowe oraz przywrócić prawidłową pracę mięśni stosuje się techniki: 

• terapię manualną
• terapię mięśniowo-powięziową
• neuromobilizację
• ćwiczenia rozciągające oraz wzmacniające 

B/ Ból mięśni uda i miednicy z powodu uszkodzenia mięśnia czworogłowego uda

Mięsień czworogłowy – co to właściwie jest?

Mięsień czworogłowy to silny prostownik uda, który składa się z czterech mięśni składowych o różnych początkach i wspólnym końcu, znajdującym się na kości piszczelowej. Mięsień czworogłowy jest unerwiony od nerwu udowego (L2, L3-L4).

Mięsień czworogłowy uda to:

• mięsień prosty uda (początek to kolec biodrowy przedni, dolny)
• mięsień obszerny przyśrodkowy
• mięsień obszerny pośredni
• mięsień obszerny boczny

Mięśnie obszerne przyczepiają się do przodu i boku kości udowej.

Ból mięśnia czworogłowego uda

Gdy odczuwamy nagły ból mięśnia czworogłowego to najczęściej jest to wynik jego uszkodzenia.

Stłuczenie, naciągnięcie, naderwanie, zerwanie mięśnia czworogłowego uda – typy uszkodzeń

Uszkodzenia mięśnia czworogłowego uda mogą mieć charakter:

• stłuczenia

• naciągnięcia

• naderwania

• zerwania

Przy zerwaniu lub naderwaniu mięśnia czworogłowego konieczna jest interwencja chirurgiczna. Takie uszkodzenie wynika z jego pierwotnie osłabionej struktury. Zmiany zwyrodnieniowe ścięgna i mięśnia powodują, że nie wytrzymuje gwałtownego wzrostu obciążenia.

Uszkodzenie mięśnia czworogłowego uda – czynniki ryzyka

Czynnikiem ryzyka może być:

• choroba nerek
• choroba reumatyczna
• cukrzyca
• przyjmowanie zastrzyków sterydowych i steroidowych w okolicy uda

Uszkodzenie mięśnia czworogłowego uda – czas rozpoczęcia terapii

Niezależnie od stopnia uszkodzenia mięśnia, terapię trzeba rozpocząć szybko, gdyż mięsień czworogłowy ma tendencję do błyskawicznego zaniku.

Uszkodzenie mięśnia czworogłowego – fizjoterapia i leczenie w Krakowie

Przy mniej inwazyjnych kontuzjach – niż zerwanie lub naderwanie, fizjoterapia pozwala zniwelować ból i przywrócić sprawność.

Istotnym elementem rekonwalescencji mięśni uda jest przywrócenie aktywności tkanek – co umożliwia odżywienie uszkodzonej okolicy. Brak ruchu ogranicza przepływ płynów tkankowych (w tym krwi), co znacznie spowalnia tempo zdrowienia.

Dlatego ważne jest aby zastosować dedykowaną fizykoterapię i wykorzystać aparaty przyspieszające tempo regeneracji mięśnia, a tym samym umożliwić szybki powrót do sprawności.

Kluczem jest też zastosowanie właściwych typów terapii, które pozwalają na oddziaływanie na tkankę na różnych etapach rekonwalescencji.

C/ Ból mięśni uda i miednicy z powodu uszkodzenia mięśnia biodrowo-lędźwiowego

Mięsień biodrowo-lędźwiowy – co to właściwie jest?

Mięsień biodrowo-lędźwiowy jest jednym z najważniejszych mięśni funkcyjnych naszego ciała. Przebieg tego mięśnia zapewnia stabilność centralnej części ciała, umożliwia stanie oraz przemieszczanie się. Jest uważany za „centrum witalności” – najważniejszy punkt motoryki ciała.

Mięsień biodrowo-lędźwiowy składa się z dwóch mięśni:

• mięśnia lędźwiowego większego (łac. m. psoas major), który posiada przyczepy na kręgach Th12-L4. Mięsień ten jest unerwiany z gałęzi brzusznych L1-L3 splotu lędźwiowego. Mięsień ma funkcję posturalną, a przy współpracy mięśnia skośnego brzucha zgina kręgosłup lędźwiowy do boku
• mięśnia biodrowego (łac. m. iliacus), który wypełnia dół biodrowy. Mięsień ten jest unerwiany z nerwu udowego (L2-L4). To dynamiczny mięsień, który wykonuje ruch zgięcia w stawie biodrowym razem z mięśniem prostym uda

Obie części mięśnia biodrowo-lędźwiowego naprężają powięź biodrową oraz łuk biodrowo-łonowy w celu przeciwdziałania uciskowi nerwu udowego.

Uszkodzenie mięśnia biodrowo-lędźwiowego – objawy

Przeciążenie mięśnia biodrowo-lędźwiowego powoduje ból w pachwinie i w odcinku lędźwiowym kręgosłupa. Ból rzutowany pojawia się w stawie biodrowym oraz w stawie biodrowo-krzyżowym. Przeciążenie mięśnia zaburza wzorzec chodu oraz z utrzymanie prawidłowej, wyprostowanej sylwetki.

Objawy uszkodzenia mięśnia biodrowo-lędźwiowego:

• ból kręgosłupa lędźwiowego, stawu krzyżowego
• ból w pachwinie i w dole brzucha
• ból nasila się przy bieganiu, kopaniu, wchodzeniu pod górę
• ból podczas odwodzenia w stawie biodrowym
• sztywność stawu
• utrudnione wykonywanie czynności codziennych takich jak, np. zakładanie skarpetek czy siadanie na niskim krześle

Zespół mięśnia biodrowo-lędźwiowego (ZMBL) – objawy

• rotacja odcinka lędźwiowego
• zmiana ustawienia kości krzyżowej
• zespół mięśnia gruszkowatego

Zespół mięśnia biodrowo-lędźwiowego (ZMBL) – przyczyny

Zbyt intensywne bieganie lub ćwiczenia typu „nożyce” i „brzuszki” może spowodować, że w wyniku pracy koncentrycznej dochodzi do przemęczenia mięśnia biodrowo-lędźwiowego oraz zapalenia kaletki. Taki stan prowadzi do przykurczu i pojawienia się zespołu mięśnia biodrowo-lędźwiowego.

Problem ten występuje również u osób permanentne siedzących za biurkiem i prowadzących mało aktywny tryb życia. Brak przygotowania mięśni tułowia do wysiłku połączony z przykurczeniem mięśnia, bywa przyczyną powstania zespołu mięśnia biodrowo-lędźwiowego.

Zespół mięśnia biodrowo-lędźwiowego (ZMBL) – fizjoterapia i leczenie w Krakowie

Fizjoterapia może pomóc w utrzymywaniu sprawności ogólnej ciała oraz zachowaniu normy długości zginaczy biodra. Pod kontrolą fizjoterapeuty, Pacjent może prawidłowo przygotować się do wysiłku. Trening pod okiem doświadczonego terapeuty wydaje się być najwłaściwszą drogą do uniknięcia kontuzji.

D/ Ból mięśni uda i miednicy z powodu uszkodzenia mięśnia naprężacza powięzi szerokiej (NPS)

Mięsień naprężacza powięzi szerokiej (NPS) – co to właściwie jest?

Naprężacz powięzi szerokiej to szeroki i płaski mięsień, który leży powierzchownie na boku miednicy. Unerwienie tego mięśnia pochodzi od nerwu pośladkowego górnego ze splotu krzyżowego.

Mięsień NPS ma wspólny początek z mięśniem pośladkowym średnim.

Naprężacz powięzi szerokiej działa na staw kolanowy i biodrowy. Jest mięśniem posturalnym – utrzymuje pionową postawę ciała. Dodatkowo bierze aktywny udział w odwodzeniu i zginaniu stawu biodrowego oraz pomaga w rotacji wewnętrznej.
. Ból mięśni uda i miednicy z powodu przeciążenia mięśni pasma biodrowo-piszczelowego
Przykurcz pasma biodrowo-piszczelowego często powiązany jest z bólem mięśnia naprężacza powięzi szerokiej.
Przyczyny bolesności pasma biodrowo-piszczelowego
• nieprawidłowa postawa
• nieprawidłowy wzorzec chodu
• błędy treningowe
• brak relaksacji ciała po treningu/wysiłku

E/ Ból mięśni uda i miednicy z powodu przeciążenia mięśni pasma biodrowo-piszczelowego

Przykurcz pasma biodrowo-piszczelowego często powiązany jest z bólem mięśnia naprężacza powięzi szerokiej.

Przyczyny bolesności pasma biodrowo-piszczelowego

• nieprawidłowa postawa
• nieprawidłowy wzorzec chodu
• błędy treningowe
• brak relaksacji ciała po treningu/wysiłku

Przykurcz pasma biodrowo-piszczelowego – fizjoterapia i leczenie w Krakowie

Test OBERA jest sposobem na wykrycie przykurczu pasma biodrowo-piszczelowego. Test stosuje się do oceny funkcji pasma biodrowo-piszczelowego, które jest przedłużeniem mięśnia naprężacza powięzi szerokiej.

Jest wiele terapii, które fizjoterapeuta może zastosować przy tej dolegliwości. Wybór zależy od wielu czynników, zawsze więc plan leczenia budowany jest indywidualnie.

F/ Ból mięśni uda i miednicy z powodu uszkodzenia mięśnia pośladkowego

Ból mięśnia pośladkowego najczęściej jest wynikiem nadmiernego obciążenia. Objawy bólu w pośladku są niejednoznaczne i trudno je przypisać do jednej przyczyny.

Ból mięśni uda i miednicy – fizjoterapia i leczenie w Krakowie 

Odczuwasz ból w okolicy biodra? Umów się na KONSULTACJĘ Z FIZJOTERAPEUTĄ.

MAMY DOŚWIADCZENIE w leczeniu dolegliwości bólowych biodra i okolic. Lata praktyki pozwoliły nam opracować terapie, które pomagają znaleźć i wyeliminować przyczynę dolegliwości, dzięki temu skutecznie leczymy nawet przewlekłe stany pourazowe.

Artykuł Bóle mięśni uda i miednicy – zespół mięśnia gruszkowatego, ból mięśnia czworogłowego uda, ból mięśnia biodrowo-lędźwiowego pochodzi z serwisu Fizjoterapia Kraków PANACEUM Paweł Czarnocki.

Kość udowa zbudowana jest z dwóch końców (nasady dalszej i bliższej) oraz trzonu zawartego między końcami. Do urazu może dojść w każdym z tych obszarów.

1. ZŁAMANIE, PĘKNIĘCIE KOŚCI UDOWEJ

Ból kości udowej to najczęściej wynik urazu mechanicznego, czyli złamania bądź pęknięcia. Najbardziej narażony jest krętarz mniejszy i większy kości udowej. Występuje również  złamanie przezkrętarzowe oraz złamanie szyjki kości udowej.

Bolesność kości udowej może również oznaczać chorobę wewnętrzną – jak zapalenie kości, trudną do wyleczenia chorobę zakaźną, która uszkadza tkanki kości.

Złamanie kości udowej – przyczyny

Najczęstszą przyczyną u osób zdrowych bywa upadek z wysokości oraz wypadek komunikacyjny.

Schorzenia, które znacząco zwiększają ryzyko złamania kości udowej:

• osteopenia
• osteoporoza
• ischemiczne zaburzenia kostnienia u dzieci (złuszczenie głowy kości udowej). Ich cechą charakterystyczną jest obniżenie gęstości mineralnej i osłabienie wytrzymałości struktury kości.

Złamania występuję też w przebiegu choroby nowotworowej kości, tworząc anomalię w budowie kości.

Złamanie kości udowej – obszary występowania

Obszary występowania złamania:

A/ Bliższy obszar złamania kości udowej

B/ Dalszy obszar złamania kości udowej

A/ Złamanie kości udowej – obszar nasady bliższej

Obszar bliższy złamania kości udowej to okolica miednicy, gdzie najczęstszym obszarem uszkodzeń jest krętarz mniejszy i większy kości udowej. Występuje również złamanie przezkrętarzowe oraz złamanie szyjki kości udowej.

Złamanie kości udowej – kto jest najbardziej narażony?

Złamanie występuje zwykle u osób starszych, częściej u kobiet, jako następstwo osteoporozy. Przyczyną może być uraz taki jak upadek na bok lub potknięcie.

Obecnie coraz częściej ten uraz pojawia się również u osób młodych. Jest to spowodowane brakiem minimalnej dawki aktywności fizycznej oraz złą dietą w okresie dzieciństwa i dojrzewania – zauważa Paweł Czarnocki

Złamanie bliższego obszaru kości udowej – objawy

W efekcie urazu pojawia się ból blokujący ruch w biodrze lub w kolanie po stronie złamania. Kończyna jest skręcona na zewnątrz, często skrócona.

Aby nie dopuścić do większych uszkodzeń należy kończynę unieruchomić. W tym celu można wykorzystać drugą kończynę jako szynę i obie związać razem.

Złamania kości udowej – leczenie operacyjne

Leczenie operacyjne, przywraca choremu sprawność, jaką miał przed złamaniem. Leczenie to, bez względu na wiek, pozwala uniknąć powikłań i przywrócić sprawność złamanej kończyny.

Złamanie kości udowej – leczenie i fizjoterapia w Krakowie

Fizjoterapię wprowadza się bezpośrednio po leczeniu operacyjnym, w celu uniknięcia skutków unieruchomienia i przyspieszenia powrotu do sprawności.

B/ Dalszy obszar złamania kości udowej

Dalszy obszar złamania to okolica trzonu i dalszego końca kości udowej.

Złamanie trzonu może wystąpić w następstwie bardzo silnego urazu bezpośredniego (złamanie wieloodłamowe) lub urazu pośredniego (skośne złamanie spiralne).

Złamanie trzonu kości udowej – objawy

Objawy złamania trzonu kości udowej:

• ból okolicy złamania – zwłaszcza przy próbie ruchu
• skrócenie kończyny
• nieprawidłowe wygięcie uda
• niekiedy zgrubienie uda

Złamania kości udowej – unieruchomienie

Unieruchomienie powinno obejmować staw biodrowy oraz udo. Obszar złamania można zabezpieczyć poprzez przywiązanie do drugiej nogi oraz szyny zewnętrznej (np. narta). U dzieci należy zastosować unieruchomienie gipsowe, u dorosłych uraz leczy się operacyjnie.

Złamania kości udowej – fizjoterapia i leczenie w Krakowie

Typ zastosowanej fizjoterapii zależy od rodzaju leczenia, natomiast zasadniczo terapia powinna być wprowadzona bezpośrednio po zabiegu operacyjnym i trwać aż do odzyskania sprawności.

Aby zapobiegać złamaniom oraz wspomagać leczenie, warto być regularnie aktywnym, rozciągniętym i elastycznym oraz suplementować witaminę D i K.

Złamanie dalszego końca kości udowej

Złamanie obwodowej nasady kości udowej należy do urazów ciężkich, które powstają najczęściej podczas sportu, upadków z wysokości lub wypadków komunikacyjnych.

W obszarze tym występują mocne mięśnie, których działanie może doprowadzić do przemieszczenia się odłamków złamanej kości udowej.

Złamaniu kości udowej często towarzyszą inne, duże urazy, takie jak uszkodzenie:

• stawu kolanowego
• tętnicy udowej lub podkolanowej
• nerwu strzałkowego

Złamania te wymagają leczenia operacyjnego. Fizjoterapia zależy od rodzaju uszkodzenia i wprowadzana jest bezpośrednio po zabiegu operacyjnym.

2. ZŁUSZCZENIE GŁOWY KOŚCI UDOWEJ

Specyficznym typem złamania kości udowej jest złuszczenie głowy kości udowej. Złuszczenie głowy kości udowej to rodzaj choroby wewnętrznej. Dolegliwość ta jest również nazywana biodrem szpotawym. Przyczyny nie są do końca znane.

Złuszczenie głowy kości udowej – kto najczęściej choruje?

Chorują najczęściej młode osoby w okresie dojrzewania, u których choroba uszkadza budowę chrząstek nasadowych powodując przemieszczenie się głowy kości udowej.

Ból biodra a złuszczenie głowy kości udowej – objawy

Objawem są bóle w obszarze uda i postępujące ograniczanie ruchomości w stawie.

Ponieważ złuszczenie to forma złamania, wymaga więc leczenia operacyjnego, które polega na stabilizacji głowy kości udowej poprzez wprowadzenie implantów, których zadaniem jest zablokowanie osuwania się głowy kości udowej z szyjki. Zespolenie złuszczenia jest zabiegiem bardzo precyzyjnym.

Złuszczenie głowy kości udowej – czynniki ryzyka

Jedynym z głównych czynników ryzyka wystąpienia złuszczenia kości udowej jest słaba struktura kostna oraz nadwaga i nagły wzrost siłowej aktywności fizycznej. Niewykluczone, że na jej powstanie mają wpływ również czynniki genetyczne i metaboliczne.

Ból kości udowej – fizjoterapia i leczenie w Krakowie

Odczuwasz ból w okolicy biodra? Umów się na KONSULTACJĘ Z FIZJOTERAPEUTĄ.

MAMY DOŚWIADCZENIE w leczeniu dolegliwości bólowych biodra i okolic. Lata praktyki pozwoliły nam opracować terapie, które pomagają znaleźć i wyeliminować przyczynę dolegliwości, dzięki temu skutecznie leczymy nawet przewlekłe stany pourazowe.

Artykuł Ból kości udowej pochodzi z serwisu Fizjoterapia Kraków PANACEUM Paweł Czarnocki.

Staw krzyżowo-biodrowy łączy kość krzyżową i biodrową, ma płaski kształt, pofałdowaną powierzchnię i niewielką ruchomość. Staw ten odgrywa kluczową rolę we wszystkich codziennych aktywnościach – amortyzując i korygując ruchy kręgosłupa oraz miednicy.

Dolegliwości tego stawu trudno jednoznacznie zdiagnozować, gdyż objawy są mylone z innymi problemami w okolicy obręczy biodrowej. Diagnoza więc często jest wynikiem eliminacji.

Bolesny staw krzyżowo-biodrowy – przyczyny

Najczęstsze przyczyny bólu stawu krzyżowo-biodrowego to:

• uraz miednicy
• ciąża
• skutek innego urazu
• asymetryczne obciążenie
• wady wrodzone

Niewłaściwe ułożenie kości względem siebie skutkuje blokadą i bolesnością. Do blokady stawów krzyżowo-biodrowych dochodzi nawet w okresie prenatalnym, kiedy płód jest nieprawidłowo ułożony albo poród jest ciężki – z użyciem siły.

Dysfunkcja stawów krzyżowo-biodrowych może być spowodowana przez nadmierne przodopochylenie miednicy lub wyprostowanie oraz rotację, co ze względu na wytworzone napięcia więzadeł może dawać objawy bólowe, mylone z rwą kulszową.

Zdarza się również zablokowanie ruchomości stawu krzyżowo-biodrowego na skutek urazów miednicy podczas uprawiania sportu, takiego jak sporty siłowe, kolarstwo górskie, sporty zimowe (snowboard, narty).

Na skutek dysfunkcji stawu krzyżowo-biodrowego i napięcia mięśni pośladków, bolesność może być powiązana ze zbyt dużym napięciem mięśnia gruszkowatego, który łączy kość krzyżową z krętarzem większym kości udowej. Z kolei jego nadmierne napięcie może uciskać nerw kulszowy do talerza biodrowego, co w efekcie daje objaw podobny do rwy kulszowej.

Złamanie kości miednicy i stawu krzyżowo-biodrowego

Złamanie, pęknięcie miednicy następuje najczęściej na skutek urazu bezpośredniego, przy upadku na bok bez amortyzacji. Uraz może również spowodować uszkodzenie narządów wewnętrznych znajdujących się w miednicy mniejszej (pęknięcie moczowodów, pęcherza moczowego, jelita, naczyń krwionośnych).

Typowe objawy złamania w obrębie miednicy to:

• ból w podbrzuszu
• niemożność stania i wyprostowania się
• ból nasila się podczas ruchu, wstrząsów
• jeżeli zostaną uszkodzone narządy wewnętrzne to może pojawić się wstrząs

Złamanie, pęknięcie miednicy – leczenie i fizjoterapia w Krakowie

Złamanie, pęknięcie miednicy – leczenie zachowawcze i operacyjne

Przy prostych urazach wdraża się leczenie zachowawcze. Leczenie operacyjne stosowane jest przy skomplikowanych złamaniach miednicy.

Urazy z przemieszczeniem wymagają nastawienia. Po nastawieniu następuje unieruchomienie na 6 do 8 tygodni. W trakcie zrastania się obowiązkowa jest fizjoterapia, która obejmuje zarówno kinezyterapię jak i fizykoterapię. 

Fizjoterapię należy kontynuować po zakończeniu unieruchomienia, w celu aktywizacji i stabilizacji tkanek miękkich oraz odtworzenia ich elastyczności.

Ważnym elementem jest instruktaż ćwiczeń, który otrzymuje Pacjent od fizjoterapeuty z zaleceniem samodzielnego wykonywania w domu.

Bolesny staw krzyżowo-biodrowy – fizjoterapia i leczenie w Krakowie

Odczuwasz ból w okolicy biodra? Umów się na KONSULTACJĘ Z FIZJOTERAPEUTĄ.

MAMY DOŚWIADCZENIE w leczeniu dolegliwości bólowych biodra i okolic. Lata praktyki pozwoliły nam opracować terapie, które pomagają znaleźć i wyeliminować przyczynę dolegliwości, dzięki temu skutecznie leczymy nawet przewlekłe stany pourazowe.

Artykuł Ból stawu krzyżowo-biodrowego pochodzi z serwisu Fizjoterapia Kraków PANACEUM Paweł Czarnocki.

Ból okolicy stawu biodrowego jest jedną z częstszych przyczyn zgłaszania się Pacjentów do fizjoterapeuty lub poradni ortopedycznej.

Ból niezwiązany z urazem występuje w przebiegu choroby zwyrodnieniowej stawu oraz zapaleń stawu. Wypadki i inne urazy jak złamania kości udowej czy miednicy, zwichnięcia stawu biodrowego są również częstym powodem bólu biodra.

Warto zaznaczyć, że dolegliwości ze strony stawów biodrowych nie wynikają bezpośrednio z biernego trybu życia lub nadwagi, ale nieproporcjonalnych okresów braku ruchu oraz nadmiernej aktywności. Problem ten często dotyka osób, które mają nadmierną i niezbilansowaną aktywność fizyczną, jak trening siłowy czy trening biegowy – komentuje Paweł Czarnocki

Ból stawu biodrowego lokalizowany jest przez Pacjentów zazwyczaj w obszarze pachwiny, krętarza kości udowej oraz po obu stronach biodra. Ból często promieniuje do pośladka, a nawet jest rzutowany do kolana.

Ból biodra a inne choroby

Zdarza się, że ból, który odczuwamy w okolicy stawu biodrowego może być symptomem innych schorzeń. Warto skonsultować się ze specjalistą, który po charakterystyce bólu, analizie sytuacji kiedy ból się pojawia, po badaniach palpacyjnych oraz testach określi przyczynę i zaproponuje leczenie.

Choroby stawu biodrowego, które są często diagnozowane u dorosłych

1. Zwyrodnienie stawu (coxarthrosis)

Charakterystyczną cechą zwyrodnienia stawu jest przedwczesne zużywanie się chrząstki stawowej, która pokrywa część głowy i panewki stawu. Zmieniona tkanka chrzęstna przestaje chronić powierzchnie stawowe i je amortyzować, w przebiegu choroby dochodzi do powstawania wyrośli kostnych oraz torbieli podchrzęstnych w obrębie stawu biodrowego, które zwiększają tarcie kości i znacznie ograniczają jego ruchomość.

2. Zwichnięcie stawu biodrowego

Zwichnięcie stawu biodrowego powstaje najczęściej w wyniku urazów komunikacyjnych i sportowych.

Wyróżnia się zwichnięcia:

• tylne zwichnięcie stawu biodrowego
• przednie zwichnięcie stawu biodrowego
• centralne zwichnięcie stawu biodrowego

Do częstych powikłań zwichnięcia stawu biodrowego zalicza się:

• chorobę zwyrodnieniową stawów
• powstawanie zwapnień i skostnień okołostawowych
• niestabilność stawu
• jałową martwicę głowy kości udowe

3. Choroba Legga-Calvego-Perthesa czyli jałowa martwica głowy kości udowej

Jałowa martwica głowy kości udowej występuje u dorosłych jako powikłanie pourazowe oraz jako skutek innej przyczyny uszkodzenia więzadła głowy kości udowej. Do objawów choroby zalicza się postępujące zaburzenia chodu i ograniczenie ruchomości w stawie biodrowym. Często choroba rozwija się skrycie.

DOWIEDZ SIĘ WIĘCEJ o jałowej martwicy głowy kości udowej

4. Biodro trzaskające

Biodro trzaskające charakteryzuje się występowaniem odczucia strzelania lub trzeszczenia w obrębie stawu biodrowego. Wynika ono z przemieszczania się napiętych ścięgien mięśni biodra nad krętarzem kości udowej. Zazwyczaj odczuciu trzaskania nie towarzyszą dolegliwości bólowe.

DOWIEDZ SIĘ WIĘCEJ o biodrze trzaskającym

Bolesny staw biodrowy – fizjoterapia i leczenie w Krakowie

Odczuwasz ból w okolicy biodra? Umów się na KONSULTACJĘ Z FIZJOTERAPEUTĄ.

MAMY DOŚWIADCZENIE w leczeniu dolegliwości bólowych biodra i okolic. Lata praktyki pozwoliły nam opracować terapie, które pomagają znaleźć i wyeliminować przyczynę dolegliwości, dzięki temu skutecznie leczymy nawet przewlekłe stany pourazowe.

Artykuł Ból stawu biodrowego pochodzi z serwisu Fizjoterapia Kraków PANACEUM Paweł Czarnocki.

Endoprotezoplastyka (alloplastyka, endoplastyka) stawu biodrowego to zabieg chirurgiczny, który polega na zastąpieniu chorego stawu protezą (endoprotezą). Endoproteza jest umieszczana w miejscu po zniszczonym stawie.

Staw biodrowy w uproszczeniu, składa się z głowy kości udowej poruszającej się wewnątrz panewki w kości biodrowej. Podczas zabiegu często wymienia się tylko głowę kości udowej, gdyż panewka jest w dobrym stanie. Natomiast przy zniszczonej panewce wykonuje się plastykę całościową. Element stawu, który jest usuwany podczas zabiegu zastępuje się endoprotezą.

Endoproteza ma przejąć utracone czynności i funkcję po uszkodzonym stawie.  

Operacja endoplastyki stawu biodrowego – na czym polega?

Głównym celem operacji jest przywrócenie funkcji w uszkodzonym stawie biodrowym oraz polepszenie biomechaniki stawu. Zarówno jedno jak i drugie może znacząco poprawić jakość życia Pacjenta.

Operacja przebiega w znieczuleniu ogólnymi i trwa najczęściej kilka godzin.

Wszczepienie endoprotezy stawu biodrowego – rola fizjoterapii w procesie leczenia

Zarówno przed jak i po zabiegu niezbędna jest fizjoterapia.

Głównym celem jest:

• zapobieganie pogorszenia stanu zdrowia
• praca nad odzyskaniem sprawności po zabiegu

Przyczyny nieodwracalnych uszkodzeń stawu biodrowego

• choroby zwyrodnieniowe stawu
• osteoporoza i choroby hormonalne
• choroby zapalne stawów – reumatoidalne zapalenie stawów (RZS), zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa (ZZSK)
• urazy np. złamanie szyjki i głowy kości udowej, zwichnięcie stawu biodrowego
• zmiany w wyniku jałowej martwicy głowy kości udowej (choroba Perthesa)
• zmiany w wyniku martwicy niedokrwiennej po zwichnięciach lub złamaniach

Rodzaje endoprotez

Na rynku jest wiele typów endoprotez, które możemy wyróżnić ze względu na typ połączenia endoprotezy z kością (cementowe/ bezcementowe), kształt i przekrój, typ materiału użyty do produkcji protezy itd.

Jak dobrać endoprotezę?

Rodzaj endoprotezy dobierany jest w zależności od:

• stopnia uszkodzenia stawu
• wieku Pacjenta
• kondycji Pacjenta

Endoprotezoplastyka biodra – wskazania

Zabieg alloplastyki wykonuje się u Pacjentów, u których zdiagnozowano zaawansowane zmiany zwyrodnieniowe stawu biodrowego, które znacznie utrudniają, a często też uniemożliwiają codzienną aktywność, a leczenie zachowawcze nie przynosi istotnej poprawy lub jest wręcz niemożliwe.

Wymiana stawu na sztuczny nie jest idealnym rozwiązaniem, gdyż każda proteza jest tworem sztucznym, więc nie ulega regeneracji i z czasem się zużywa.

Oczywiście oprócz dolegliwości bólowych, ważna jest ocena poziomu zniszczenia powierzchni stawowych głowy i panewki.

Endoplastyka biodra – przeciwwskazania

Niektóre przeciwwskazania do zabiegu to:

• ciężka niewydolność krążenia
• zaburzeniami krzepnięcia krwi
• choroby metaboliczne: cukrzyca, choroby tarczycy, niewydolność nerek, choroby wątroby
• choroby neurologiczne, które mogą utrudnić prawidłowe działanie mięśni w stawie po zabiegu
• infekcje bakteryjne

Endoproteza stawu biodrowego – powikłania pooperacyjne

Czasami zdarzają się powikłania takie jak: infekcje, choroby zakrzepowo-zatorowe, zwichnięcia endoprotezy, a na późniejszym etapie obluzowanie protezy. Dlatego przestrzeganie profilaktyki pooperacyjnej jest bardzo istotne, a fizjoterapia przedoperacyjna jest bardzo ważna, gdyż istotnie obniża ryzyko powikłań.

Endoprotezoplastyka biodra – leczenie i fizjoterapia w Krakowie

O sukcesie endoprotezoplastyki może zdecydować odpowiednio prowadzona fizjoterapia.

W zależności od typu endoprotezy dobierany jest sposób leczenia i rodzaj terapii.

Fizjoterapia odgrywa ważną rolę w leczeniu Pacjenta zakwalifikowanego do endoprotezy stawu biodrowego.

Możemy wyróżnić:

• fizjoterapię przedoperacyjną
• fizjoterapię pooperacyjną

Endoprotezoplastyka biodra – fizjoterapia PRZEDOPERACYJA

Gdy zostaną wykluczone przeciwskazania do przeprowadzenia zabiegu następuje bardzo ważny etap – fizjoterapia przedoperacyjna. Nie można pominąć tego etapu, gdyż w znacznym stopniu zależy od niej sukces leczenia.

Działanie fizjoterapeuty nastawione jest na przygotowanie Pacjenta, który oczekuje na zabieg.

Terapeuta wykorzystuje różne narzędzia fizjoterapeutyczne.

Fizjoterapeuta stosuje fizykoterapię i prowadzi ćwiczenia ogólnokondycyjne oraz ćwiczenia nastawione na aktywizację i wzmocnienie mięśni kończyn dolnych i górnych.

Główne cele ćwiczeń:

• zwiększenie siły mięśniowej
• poprawa ruchomości stawów
• rozciągnięcie przykurczy
• poprawa wydolności i ogólnej sprawności Pacjenta

Szczególnie ważne jest wzmocnienie mięśni obręczy barkowej, co będzie dość istotne podczas chodzenia o kulach. Niemniej ważna jest aktywizacja ruchomości drugiej nogi, na której będzie opierać się chodzenie (we wczesnym okresie) oraz nauka chodu o kulach lub z balkonikiem.

Typ i zakres ćwiczeń dobiera fizjoterapeuta indywidualnie do stanu zdrowia, wieku i wydolności Pacjenta. Podczas spotkań fizjoterapeuta weryfikuje i modyfikuje zakres ćwiczeń aby maksymalnie efektywnie przygotować Pacjenta do zabiegu.

Warto podkreślić, że od zaangażowania Pacjenta i poprawności wykonywanych ćwiczeń w znacznym stopniu zależy jak szybko powróci do sprawności po zabiegu.

Na każdym etapie fizjoterapii pomocna jest również fizykoterapia, która działa:

• przeciwzapalnie
• przeciwbólowo
• rozluźniająco

Fizykoterapia przede wszystkim przyspiesza gojenie i ułatwia powrót do sprawności.

Wszczepienie protezy stawu biodrowego – fizjoterapia POOPERACYJA

Fizjoterapię pooperacyjną można podzielić na dwa etapy – pierwszy, który jest realizowany do 4 doby i drugi – od 4. dnia po zabiegu.

Fizjoterapeuta dobiera elementy terapii między innymi w zależności od tego czy u Pacjenta stwierdzono zmiany zwyrodnieniowe czy pourazowe.

Fizjoterapeuta stosuje terapie ukierunkowane na działania przeciwbólowe i przeciwobrzękowe za pomocą fizykoterapii i terapii manualnej. Ważne jest również zapobieganie zakrzepom.

Elementy kinezyterapii na początkowym etapie mają na celu poprawę stanu pacjenta oraz przyspieszenie gojenia rany pooperacyjnej.

Ważnym elementem od 4 doby po operacji jest aktywizacja oddechowo-krążeniowa oraz wzmacnianie siły mięśni, które prostują i zginają staw kolanowy. Fizjoterapeuta prowadzi ćwiczenia zarówno w odciążeniu, jak i z oporem.

Ułożenie kończyny po operacji endoprotezoplastyki 

Tuż po operacji, gdy działa znieczulenie ważne jest prawidłowe ułożenie operowanej kończyny.

Lekkie zgięcie kończyny w stawie biodrowym (ok. 20 stopni) i odwiedzenie do kąta ok. 30 stopni może skutecznie zabezpieczyć przed powikłaniami. Właściwe ułożenie zapewnia również prawidłowe gojenie tkanek.

Fizjoterapia pooperacyjna ukierunkowana jest na:

• pionizację
• naukę chodu o kulach
• odzyskanie siły
• poprawę sprawności
• wzmocnienie siły i napięcia mięśniowego w kończynach dolnych i górnych oraz mięśniach posturalnych
• rozluźnienie przykurczy
• zapobieganie chorobom krążenia oraz układu oddechowego

Ważne etapy fizjoterapii pooperacyjnej w endoprotezoplastyce

1. Fizjoterapia pooperacyjna w endoprotezoplastyce – etap pierwszy

Bezpośrednio po zabiegu fizjoterapia nastawiona jest na zapobieganie powikłaniom ze strony układu krążeniowego i oddechowego.

Zapobieganie osłabieniu siły mięśniowej obszarów nieoperowanych oraz ograniczona aktywność obszaru po zabiegu to kolejne elementy, które należy kontrolować.

Na tym etapie rozpoczynają się działania ukierunkowane na pionizację Pacjenta. Skuteczna będzie fizykoterapia przeciwbólowa i przeciwobrzękowa.

Fizjoterapeuta można zastosować:

• krioterapię 
• laseroterapię 
• prądy TENS 

2. Fizjoterapia pooperacyjna w endoprotezoplastyce – etap drugi

Pionizację najczęściej rozpoczyna się w drugim lub trzecim dniu po operacji, zwłaszcza w alloplastyce cementowej. Przy bezcementowej, kiedy istnieje większe ryzyko powikłań, to proces pionizacji musi być przesunięty w czasie aby proteza ustabilizowała się w kości.

Etap drugi fizjoterapii pooperacyjnej trwa od końca pierwszego tygodnia do piątego tygodnia. Fizjoterapeuta uczy Pacjenta jak prawidłowo poruszać się o kulach lub z balkonikiem, przy zachowaniu odciążenia nogi, która była operowana. 

Większość ćwiczeń nastawionych jest na:

• wzmocnienie siły mięśniowej
• zwiększenie zakresu ruchu w operowanym stawie
• naukę samodzielności

Warto pamiętać, że ćwiczenia nie powinny potęgować bólu. Wszelkie niepokojące objawy należy zgłaszać fizjoterapeucie.

Do zabiegów fizykoterapii, stosowanych na pierwszym etapie można również dodać:

• światło spolaryzowane Bioptron
• prądy interferencyjne

3. Fizjoterapia pooperacyjna w endoprotezoplastyce – etap trzeci

Trwa od piątego do dwunastego tygodnia. Na tym etapie Pacjent wykonuje ćwiczenia, które aktywizują poszczególne grupy mięśniowe. Fizjoterapeuta prowadzi ćwiczenia czynne w odciążeniu, ze szczególnym uwzględnieniem aktywizacji odwodzicieli biodra, zginaczy oraz prostowników kolana. Są również wprowadzane ćwiczenia sensomotoryczne i równoważne.

Zabiegi fizykalne, które stosuje się na tym etapie leczenia mają działanie przeciwobrzękowe, przeciwbólowe oraz przeciwzapalne. Sprawdzają się zabiegi takie jak:

• krioterapia
• jonoforeza
• elektroterapia
• laseroterapia
• magnetoterapia

Endoproteza stawu biodrowego a zaburzenia chodu

Ważnym elementem w procesie leczenia jest nauka prawidłowego chodu. Fizjoterapeuta uczy Pacjenta jak poruszać się po różnych płaszczyznach, w tym również nierównych, schodach oraz jak zachować równowagę.

Po zabiegu często pojawia się:

• zaburzenie chodu
• problem z utrzymaniem równowagi
• asymetryczne obciążanie kończyn
• pochylanie tułowia
• skręcenie miednicy

Dlatego ważne są systematyczne ćwiczenia pod nadzorem fizjoterapeuty.

Czego należy unikać po endoplastyce stawu biodrowego?

Pacjent po zabiegu powinien unikać przede wszystkim:

• długiego siedzenia
• krzyżowania nóg podczas leżenia
• rotacji stopy na zewnątrz i do środka
• gwałtownego wstawania i siadania
• upadku

Co jest zalecane po zabiegu endoplastyki?

Przede wszystkim rekomendowana jest umiarkowana aktywność, taka jak spacery i jazda na rowerze. Ważne jest również wykonywanie ćwiczeń, które zalecił fizjoterapeuta.

Endoprotezoplastyka biodra – gdzie leczyć w Krakowie?

Jeśli jesteś po zabiegu wszczepienia endoprotezy stawu biodrowego lub masz kwalifikację i czekasz na operację to SKONTAKTUJ SIĘ Z FIZJOTERAPEUTĄ.

MAMY DOŚWIADCZENIE zarówno w fizjoterapii przed jak i pooperacyjnej. Lata praktyki pozwoliły nam opracować terapie, które pomagają w odzyskaniu sprawności w możliwie krótkim czasie.

Artykuł Fizjoterapia przy endoprotezie stawu biodrowego pochodzi z serwisu Fizjoterapia Kraków PANACEUM Paweł Czarnocki.

Rwa, nazywana także zespołem korzeniowym może dotyczyć różnych odcinków kręgosłupa. Rwa udowa obok rwy kulszowej i rwy barkowej występuje dość często. To dolegliwość, która dotyczy korzeni nerwu udowego (L2 – L4).

Rwa to grupa dolegliwości, które mogą pojawić się jako skutek:

• zmian anatomicznych w budowie obszaru międzykręgowego (narośl lub uszkodzenie stawów kręgosłupa)
• schorzeń nerwów lub krążków międzykręgowych
• ucisku wywołanego przez mięsień, bliznę lub nowotwór na nerw na jego przebiegu

Rwa udowa, tak jak rwa kulszowa często wywoływana jest poprzez drażnienie korzeni nerwowych przez zablokowanie stawu międzywyrostkowego albo przez przepuklinę jądra miażdżystego.

W przypadku rwy udowej dolegliwości pojawiają się w obszarze przedniej części uda, przednio-przyśrodkowej części kolana, przyśrodkowej części łydki oraz wewnętrznej krawędzi stopy.

Bardzo często ból, zwany potocznie bólem korzonkowym, na początku jest lekką dolegliwością, a z czasem ogranicza sprawne funkcjonowanie oraz wpływa na komfort życia.

Dowiedz się czym jest rwa udowa oraz sprawdź jaką rolę w procesie jej leczenia może odegrać fizjoterapia.

Rwa udowa – przyczyny

Rwa udowa bywa wywołana poprzez podrażnienie włókien korzeni nerwowych L2, L3 i L4, które składają się na nerw udowy. Nerw udowy jest odpowiedzialny za czucie w przedniej części uda oraz przyśrodkowej części łydki i stopy. Włókna korzeni L2-L4 odpowiadają za ruchy mięśni, które prostują kończynę dolną w stawie kolanowym oraz zginają kończynę w stawie biodrowym.

Przyczyną schorzenia jest drażnienie korzeni nerwowych w okolicy pnia nerwu udowego, czyli kręgów L2, L3, L4. Drażnienie włókien nerwowych najczęściej jest wynikiem zmian zwyrodnieniowych lub przepukliny jądra miażdżystego.

Jakie są przyczyny anatomiczne rwy udowej?

• osteofity czyli narośla kostne, które pojawiają się jako efekt zmian zwyrodnieniowych
• przepukliny, wypukliny lub przesunięcia jądra miażdżystego
• inne patologie krążka międzykręgowego, które powodują osłabienie jego struktury

Co może spowodować rwę udową?

• niewłaściwie wykonywane ćwiczenia siłowe np. podczas treningu na siłowni. W tym przypadku rwa udowa jest wynikiem błędnej techniki oraz słabego przygotowania mięśni do wysiłku
• stan zapalny
• inne uszkodzenia nerwu udowego w wyniku np. złamania miednicy, cukrzycy, dny moczanowej

Rwa udowa może być prawostronna lub lewostronna. Rwa udowa jest najczęściej jednostronna, obustronna rwa zdarza się dość rzadko.

Rwa udowa ostra i przewlekła – co to jest i jakie są różnice?

Przyczyna rwy udowej wpływa na przebieg choroby. Ze względu na stopień zaawansowania możemy wyróżnić dwa rodzaje rwy udowej – rwa ostra i przewlekła.

• Rwa udowa ostra

Rwa udowa ostra może być wynikiem kontuzji (np. nagłego zgięcia i rotacji tułowia) lub intensywnego wysiłku fizycznego. Początkowo ból pojawia się w kręgosłupie lędźwiowym, a następnie, gdy problem narasta „przenosi się” na kończynę dolną. Jeśli na tym etapie nie nastąpi leczenie to rwa udowa ostra zmieni się w przewlekłą

• Rwa udowa przewlekła

Rwa udowa przewlekła pojawia się gdy wzrasta intensywność objawów. W pierwszej fazie rwy udowej ból pojawia się w obszarze kręgosłupa lędźwiowego, następnie ból atakuje również obręcz biodrową oraz udo. Rwa udowa przewlekła często jest wynikiem powoli narastających zmian, takich jak dyskopatia oraz zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa. Wraz z postępem choroby utrwalają się zaburzenia postawy i chodu

Rwa udowa – objawy

Wszystkie zespoły korzeniowe mają podobne objawy – ból, ograniczenie ruchomości, sztywność oraz nadmierne napięcie mięśniowe. W zaawansowanych przypadkach może dojść do zaniku niektórych odruchów np. kolanowego, skokowego.

Jaki jest główny objaw rwy udowej?

Głównym objawem jest silny ból w odcinku lędźwiowo-krzyżowym kręgosłupa promieniujący do przedniej części uda. Zdarza się, że ból promieniuje aż do stopy powodując jej drętwienie.

Intensywność bólu może być różna. Dolegliwości bólowe mogą nasilać się nawet przy kichnięciu lub kaszlu. Pacjentowi czasem trudno jest przewidzieć co może wpłynąć na odczuwanie bólu, gdyż w zależności od tego, w którym miejscu nastąpił ucisk na nerw to aktywność taka jak chodzenie czy siadanie może powodować większy ból, lub odwrotnie – może przynosić ulgę.

Objawy rwy udowej mogą być bardzo zróżnicowane, a stopień ich nasilenia zależy od siły ucisku oraz czynnika, który powoduje drażnienie struktur nerwowych.

Częste objawy rwy udowej:

• ból pojawia się w okolicy biodra i biegnie przez przednią stronę uda i kolana. Dalej może promieniować do wewnętrznej części łydki oraz kostki stopy i dużego palca
• ból biegnie wzdłuż obszarów unerwionych przez korzenie nerwowe wychodzące z kręgosłupa
• lokalizacja bólu zależy od tego, który korzeń lub nerw jest podrażniony
• ból ma charakter neuropatyczny i może być dość intensywny
• ból może być rwący, Pacjenci opisują ból jako „mrowiący”
• zwiększone napięcie mięśni przykręgosłupowych w odcinku lędźwiowym
• osłabienie siły mięśniowej w kończynie dolnej
• osłabiony odruch kolanowy

W zaawansowanym stadium może wystąpić uszkodzenie korzeni nerwowych lub rdzenia kręgowego. Może pojawić się również:

• zaburzenie czucia w udzie (parestezja, mrowienie lub drętwienie)
• niedowład mięśni
• zanik mięśnia czworogłowego uda

Rwa udowa – kto najczęściej choruje?

Rwa udowa, tak jak inne rwy może pojawić się niespodziewanie. Zdarza się, że bezpośrednia przyczyna nie jest znana. Natomiast są czynniki sprzyjające rwie udowej, jest to:

• niedobór ogólnorozwojowej aktywność fizycznej
• niesystematyczna lub wybiórcza aktywność fizyczna
• siedzący tryb życia – zdarza się, że jest to choroba zawodowa taksówkarzy, pracowników biurowych, programistów, czy nauczycieli
• nadwaga i otyłość

Rwa udowa – diagnoza

Podczas pierwszej wizyty fizjoterapeuta przeprowadza analizę sposobu poruszania się, wywiad, wykonuje badanie palpacyjne oraz testy, które mogą potwierdzić rwę udową. Test Lasègue’a lub Mackiewicza pomagają fizjoterapeucie dość szybko odróżnić rwę udową od kulszowej.

Rwa udowa – badanie RTG, Tomografia Komputerowa, Rezonans magnetyczny 

W diagnostyce rwy udowej można też wykorzystać badania RTG, TK (Tomografia Komputerowa) lub MR (Rezonans magnetyczny), które wskażą poziom uścisku na nerw.

Rwa udowa – leczenie i fizjoterapia w Krakowie

Doświadczony fizjoterapeuta wykona rozpoznanie oraz wprowadzi odpowiednie leczenie rwy udowej. Ważne jest też aby możliwie szybko wykluczyć inne problemy, które mogą dawać zbliżone objawy do rwy udowej np. zespół przeciążeniowy, blizny pourazowe.

Zdarza się również, że ból może być odczuwany w innym miejscu niż źródło problemu.

Fizjoterapeuta może zastosować różne terapie i zabiegi dedykowane przy leczeniu rwy udowej. Najczęściej stosowana jest:

• kinezyterapia
• terapia manualna
• fizykoterapia
• taping

Fizjoterapia odgrywa ważną rolę w procesie leczenia rwy udowej. Kluczowe znaczenie ma reedukacja motoryczna, terapia manualna oraz ćwiczenia ruchowe.

Terapia manualna ma na celu zredukowanie napięcia mięśni oraz podniesienie sprawności.

Działania fizjoterapeuty nastawione są na przywrócenie prawidłowej równowagi siły mięśniowej oraz utrwalenie prawidłowych wzorców ruchowych.

Ćwiczenia ruchowe Pacjent wykonuje w gabinecie, w asyście fizjoterapeuty, a następnie kontynuuje  w domu. Dzięki ćwiczeniom Pacjent wzmacnia mięśnie i rozciąga przykurcze. Ćwiczenia łagodzą dolegliwości bólowe oraz wzmacniają uszkodzone struktury kręgosłupa. Systematyczne wykonywanie ćwiczeń może ograniczyć nawroty choroby w przyszłości.

W zależności od przebiegu rwy udowej fizjoterapeuta może wprowadzić elementy terapii powięziowej. 

Pomocna może być również fizykoterapia, której celem jest ograniczenie dolegliwości bólowych. Najczęściej stosuje się zabiegi takie jak prądy diadynamiczne, TENS oraz ultradźwięki.

Fizjoterapeuta może też wybrać taping aby zabezpieczyć uszkodzony obszar. 

W większości przypadków, przy prawidłowym leczeniu rwa udowa nie wymaga interwencji chirurgicznej. Przy dużym ucisku struktur nerwowych rozwiązaniem może być operacja polegająca na odbarczeniu drażnionego korzenia nerwowego. Natomiast w sytuacji całkowitego przerwania ciągłości nerwu chirurg podejmuje decyzję o sposobie jej przywrócenia.

Jak długo trwa rwa udowa?

Czas trwania rwy udowej zależy od wielu czynników. Dolegliwość może trwać od dwóch tygodni do dwóch miesięcy. Natomiast nieleczona rwa udowa może trwać wiele miesięcy, a nawet przekształcić się w trwałą dolegliwość, dlatego tak ważne jest właściwe rozpoznanie i rozpoczęcie leczenia.

Rwa udowa – konsekwencje braku leczenia

Rwa udowa najczęściej powoduje znaczący dyskomfort odczuwany podczas chodzenia, spoczynku oraz statycznego przebywania w jednej pozycji.

Nieleczona rwa udowa może doprowadzić do znacznego pogorszenia jakości życia oraz stanu zdrowia, nawrotu choroby oraz poważnych uszkodzeń, takich jak przewlekły ból, zaburzenia czucia, niedowłady oraz zaniki mięśni.

Chcesz wiedzieć więcej o nerwobólach?

Przeczytaj artykuł „Nerwobóle – przyczyny, objawy, leczenie”.

Rwa udowa – gdzie leczyć w Krakowie?

Podejrzewasz, że masz rwę udową? Umów się na KONSULTACJĘ Z FIZJOTERAPEUTĄ.

MAMY DOŚWIADCZENIE zarówno w leczeniu rwy udowej, kulszowej jak i barkowej. Lata praktyki pozwoliły nam opracować terapie, które pomagają znaleźć i wyeliminować przyczynę dolegliwości, dzięki temu skutecznie leczymy nawet przewlekłe stany pourazowe.

Artykuł Rwa udowa pochodzi z serwisu Fizjoterapia Kraków PANACEUM Paweł Czarnocki.