Przychodzi Pacjent do fizjoterapeuty

Wynik MR: Uszkodzenie pierścienia ścięgnistego na poziomie L5/S1 z wydzielonym i przemieszczonym do lewego zachyłka bocznego niewielkim sekwestrem przylegającym do lewego korzenia rdzeniowego S1.

Podczas wywiadu okazało się, że dolegliwości bólowe towarzyszą Pacjentowi od kilku tygodni. Problem pojawił się po intensywnych pracach w ogrodzie. Nagłe szarpnięcie spowodowało ból, który zaczął się nasilać. Pacjent skarżył się na ból promieniujący do pośladka i nogi oraz mrowienie w okolicy łydki i stopy. Lekarz zalecił środki przeciwzapalne i przeciwbólowe oraz leżenie w łóżku, jednak problem nie znikał.

Rwa kulszowa – diagnoza

Diagnoza: Rwa z poziomu L5/S1 zwana rwą kulszową. Rwa najczęściej pojawia się w najmniej spodziewanym momencie. Dolegliwość u Pacjenta wywołał banalny ruch – podniesienie małego worka z ziemią. Tarcza międzykręgowa, która u dzieci jest elastyczna i wytrzymała, wraz z wiekiem sztywnieje i staje się podatna na uszkodzenia. Brak elastyczności mięśni plus zablokowanie odcinka lędźwiowego kręgosłupa spowodowało zdeformowanie tarczy międzykręgowej.

Rwa kulszowa – leczenie i fizjoterapia w Krakowie

Zastosowana terapia: Na początku zaaplikowano fizykoterapię przeciwbólową i przeciwzapalną (elektroterapię, laser, pole magnetyczne) oraz oscylacyjne techniki manualne i terapię ułożeniową. W miarę ustępowania bólu zamiast technik biernych wprowadzano ćwiczenia w pozycjach izolowanych, następnie ćwiczenia czynne równoważne, aktywizujące i rozluźniające oraz elektrostymulację mięśni.

Rwa kulszowa – co to jest?

Rwa kulszowa to zespół dolegliwości, który jest wynikiem zapalenia nerwu kulszowego. Przyczyną podrażnienia nerwu jest ucisk lub uszkodzenie wzdłuż jego przebiegu. Ból pojawia się w dolnym odcinku kręgosłupa, jeśli problem się nasila to ból zaczyna promieniować do dolnej kończyny.

W odcinku lędźwiowym kręgosłupa znajduje się początek nerwu kulszowego, który składa się z korzeni nerwowych z poziomu od L4 do S3; dalej nerw kulszowy biegnie przez pośladek oraz tylną partią nóg i dochodzi do stóp. Atak rwy kulszowej charakteryzuje się bardzo silnym, przeszywającym bólem, który może powodować drętwienie innych części kręgosłupa.

Czy mam problem z rwą kulszową?

Wypróbuj prosty test – połóż się na twardej powierzchni np. podłodze i podnieść wyprostowaną w kolanie nogę. Jeśli pojawi się ból, który uniemożliwia wykonanie tego ruchu to prawdopodobnie masz problem z atakiem rwy kulszowej.

Kolejnym krokiem powinna być konsultacja z doświadczonym fizjoterapeutą, który przeprowadzi diagnozę i zastosuje terapię. Szybkość reakcji na odczuwane objawy ma duże znaczenie.

Jak diagnozuje się rwę kulszową?

Podczas wizyty fizjoterapeuta przeprowadzi wywiad z Pacjentem, a następnie wykona badanie i testy, sprawdzi w jakiej pozycji pojawia się ból oraz w jakich sytuacjach ból się zmniejsza, oceni reakcje czuciowe oraz sprawdzi odruchy.

Jeśli terapia nie przyniesie poprawy to należy skonsultować się z neurologiem i wykonać badania obrazowe takie jak: RTG lub MR w odcinku lędźwiowo-krzyżowym.

Pozycja odciążająca kręgosłup

Pacjenci cierpiący na rwę kulszową w pierwszej kolejności powinni odciążyć uszkodzoną część kręgosłupa. Znalezienie przez fizjoterapeutę optymalnego ułożenia oraz nauczenie Pacjenta pozycji odciążającej kręgosłup to pierwsze z zaleceń, które doraźnie może ograniczyć ból. Należy położyć się na płaskiej, stabilnej i dość twardej powierzchni z nogami ugiętymi w stawach biodrowych i kolanowych pod kątem prostym. Nogi powinny być ułożone w tzw. pozycji krzesełkowej, podudzia należy oprzeć na dużym wałku lub taborecie. W tej pozycji uzyskujemy większą przestrzeń między kręgami, co wpływa na mniejszy ucisk na korzeń nerwu i powoduje rozluźnienie mięśni i zmniejszenie bólu.

Nie zawsze jednak pozycja krzesełkowa jest wygodna. Niektórzy Pacjenci muszą znaleźć inne ułożenie odciążające kręgosłup np. boczne.

Rwa kulszowa – jak długo trwa leczenie?

Problem jest na tyle bolesny, a ból uporczywy i utrudniający codzienną aktywność, że to pytania, które często słyszę w gabinecie to nie jest objaw zwykłej ciekawości – zauważa Paweł Czarnocki

Czas leczenia zależy od wielu czynników, warto wspomnieć niektóre z nich:

• ustalenie przyczyny rwy kulszowej
• diagnostyka i podjęcie leczenia
• sposób leczenia – dobór odpowiedniej terapii
• stan zdrowia i kondycja Pacjenta
• profilaktyka

Rwa kulszowa – objawy

Najczęściej pierwsze objawy to bolesne spięcie tkanek w lędźwiach – wtedy „wystarczy” udać się do specjalisty. Ból, który nie został odblokowany często sam „zanika”. Silniejsze dolegliwości najczęściej pojawiają się już przy następnym incydencie. Ból jest dość ostry, pojawia się nagle, często jest wręcz zaskoczeniem.

Nagły ból może pojawić się podczas zwykłej czynności jaką jest na przykład schylenie się po przedmiot. Charakterystyka bólu zależy od tego, która partia nerwu została zablokowana.

Ból jest dość specyficzny, pojawia się w dolnej części kręgosłupa, a następnie przesuwa się w dół – do pośladka, podudzia, a czasem aż do stopy. Pacjenci skarżą się, na trudności z poruszaniem, często nie mogą wyprostować tułowia. Ból trwa od kilku dni do kilku tygodni, często odczuwany jest asymetrycznie – po jednej stronie ciała. Błaha czynność jak kaszel czy kichnięcie może nasilić ból, ponieważ potęguje nacisk na nerw kulszowy.

Bagatelizowanie problemu, “strategia na przeczekanie” lub też zaniechanie leczenia to w przypadku rwy kulszowej zawsze “ślepa uliczka”.

Rwa kulszowa a dyskopatia i stany zwyrodnieniowe kręgosłupa

Dyskopatia czyli zwyrodnienie lub uszkodzenie krążka międzykręgowego (zwanego dyskiem), najczęściej jest skutkiem odwodnienia centralnej części (jądra miażdżystego) lub uszkodzenia mechanicznego.

Krążek międzykręgowy jest elementem elastycznym, rozdzielającym trzony kręgów. Krążek amortyzuje i stabilizuje, umożliwia elastyczność i ruchomość kręgosłupa.

Patologia dysku (dyskopatia), powstaje wskutek niewłaściwego obciążania dysku lub czasami w wyniku innych czynników takich jak choroby reumatyczne, onkologiczne itd.

Dyskopatia jest najczęstszą przyczyną RWY KULSZOWEJ, poprzez ucisk okolic korzenia nerwu kulszowego.

Lekkie zmiany mogą być dość bolesne, ale doświadczony fizjoterapeuta możne odblokować je stosunkowo szybko. Przy znacznych uszkodzeniach np. pęknięciach krążka międzykręgowego (pierścienia włóknistego), ból jest ostry, promieniujący do nogi wzdłuż nerwu i nie ustępuje. W tym przypadku ból można jedynie osłabić, pęknięcie musi się wygoić.

Dyskopatia – jakie są przyczyny?

• Nieregularna aktywność fizyczna – dysk nie jest stymulowany do aktywności, w rezultacie ulega osłabieniu i staje się bardziej podatny na uszkodzenia
• Nadmierne przeciążenie kręgosłupa – nieprawidłowe podnoszenie ciężkich przedmiotów, długotrwałe obciążanie kręgosłupa (szczególnie z rotacją kręgosłupa), kontuzja, uraz
• Przyczyny genetyczne

Rwa kulszowa – jakie są przyczyny?

Nieregularna aktywność fizyczna, siedzący tryb życia z pewnością sprzyja wystąpieniu rwy kulszowej. Inny czynnik to przeciążenia kręgosłupa, kontuzja, uraz oraz nieleczona dyskopatia.

Największe ryzyko wystąpienia rwy kulszowej niosą ze sobą gwałtowne zmiany aktywności fizycznej. Jeśli po całym tygodniu ograniczonego ruchu, zapragniemy bez przygotowania zagrać w kosza czy futbol to pojawia się ryzyko, że nasze mięśnie i stawy „nie zdążą” dostosować się i odpowiednio uelastycznić. Gwałtowny skręt czy skok powoduje przeciążenie, które może uszkodzić nasz kręgosłup.

Inne przyczyny rwy kulszowej:

• Zmiany zwyrodnieniowe kręgów
• Blizny, zrosty na przebiegu nerwu
• Zmiany pourazowe w kręgosłupie
• Infekcja (np. półpasiec)

Czego nie wolno robić przy rwie kulszowej?

Lista mogłaby być długa, skoncentrujmy się na najważniejszych zaleceniach. Sprawdź czego nie powinno się robić przy rwie kulszowej:

• czekać, aż „samo przejdzie” – konsultacja ze specjalistą to ważny krok jeśli chcemy rozpocząć skuteczne leczenie i nie doprowadzić do pogorszenia stanu
• powtarzać czynności i formy aktywności, które pogarszają stan i nasilają ból ból podczas przenoszenia ciężkich przedmiotów lub prac ogrodniczych
• ćwiczyć mięśni prostych brzucha tzw. brzuszków oraz pompek
• wykonywać gwałtowne ruchy takie jak: skręt tułowia, skłon
• zakładać nogę na nogę
• spożywać alkohol – zmniejszenie bólu i rozluźnienie mięśni jest tylko chwilowe. Po spożyciu większej dawki alkoholu może dojść nawet do zaostrzenia dolegliwości
• nadmiernie schładzać lub nagrzewać ciało – gwałtowne różnice temperatur mogą zaostrzyć dolegliwości. Trzeba uważać na sytuacje takie jak: przemoczone ubrania czy przegrzane termoforem plecy

Rwa kulszowa i dyskopatia – jak leczyć?

W chorobach krążka międzykręgowego najważniejsza jest profilaktyka i prewencja, najlepiej pod okiem doświadczonego fizjoterapeuty.

Odpowiednio wcześnie zdiagnozowana dolegliwość oraz szybko zastosowana terapia potrafi skutecznie zredukować ból oraz przywrócić zakres ruchowy. Doświadczony fizjoterapeuta ma szereg narzędzi terapeutycznych, które pomagają przy problemach z rwą kulszową. Fizykoterapia przeciwbólowa i przeciwzapalna (elektroterapia, laser, pole magnetyczne) ma na celu opanowanie bólu. Oscylacyjne techniki manualne i terapia ułożeniowa ma złagodzić dolegliwości bólowe i pomóc Pacjentowi „przetrwać” najcięższy okres. W miarę ustępowania bólu w miejsce technik biernych terapeuta wprowadza ćwiczenia w pozycjach izolowanych, następnie ćwiczenia czynne równoważne, które mają zaktywizować i rozluźnić. Często przydatna jest również elektrostymulacja mięśni.

Trzeba pamiętać, że wybór metody leczenia zależy zawsze od stanu zaawansowania choroby oraz kondycji Pacjenta.

Choroby zwyrodnieniowe najczęściej leczy się nieoperacyjnie, dlatego rola fizjoterapii jest tak ważna.

Rwa kulszowa leżeć czy chodzić? 

Rwa kulszowa u Pacjentów może przebiegać w różny sposób. Objawy oraz miejsce odczuwania bólu może być różne – stąd też nie ma jednoznacznej odpowiedzi, która pozycja będzie lepsza i przyniesie ulgę.

Warto pamiętać:

• Nawet w fazie ostrej rwy kulszowej, kiedy Pacjent przede wszystkim leży, powinien również wykonywać zestaw ćwiczeń ustalony przez fizjoterapeutę
• W fazie podostrej ruch (powolne chodzenie, ćwiczenia, rower stacjonarny) jest niezbędny do uzyskania postępu leczenia
• W fazie przewlekłej ćwiczenia profilaktyczne i korygujące są zalecane aby uchronić się przed nawrotem rwy kulszowej

Wbrew obiegowej opinii nie zalecam wyłącznie leżenia. Warto podjąć codzienną aktywność, w tym chodzenie tak szybko jak będzie to możliwe – zauważa Paweł Czarnocki

Rwa kulszowa – profilaktyka

Ustąpienie dolegliwości bólowych nie zawsze oznacza zakończenie procesu leczenia. Niestety rwa kulszowa to dolegliwość, która często powraca.

Podczas diagnozy ustalana jest przyczyna rwy i w miarę możliwości warto próbować ją wyeliminować. Niezwykle ważna jest profilaktyka. Konieczne jest wyrównanie braków zrównoważenia sił i pracy mięśni, bez tego nawrót rwy kulszowej nastąpi przy najbliższej okazji. Do podstawy prewencji należy nauka prawidłowego chodu, analiza błędów w czynnościach dnia codziennego oraz aktywności w pracy.

Warto zaznaczyć, że codzienny ruch i aktywność trzeba po prostu polubić. Systematyczna aktywność typu spacer/marsz w tempie wolnym i umiarkowanym, ćwiczenia z obciążeniem własnego ciała oraz ćwiczenia rozciągające – to wszystko może skutecznie zapobiec nawrotom rwy.

Co robić, aby nie dopuścić do nawrotu rwy kulszowej?

• Systematycznie wykonuj ćwiczenia dedykowane przy rwie kulszowej – zapytaj fizjoterapeutę o zestaw ćwiczeń
• Prowadź systematyczną aktywność (spacer/marsz) w tempie wolnym lub umiarkowanym
• Unikaj gwałtownych ruchów, takich jak obrót, skłon
• Ciężar (zakupy, ciężkie przedmioty) rozkładaj równomiernie – aby nie obciążać asymetrycznie jednej strony
• Używaj plecaka lub torby przewieszonej przez ramię na skos. Torebka noszona na jednym ramieniu obciąża asymetrycznie, więc nie jest wskazana
• Nie podnoś ciężkiego przedmiotu na wyprostowanych nogami. Przedmiot przenoś blisko tułowia, dolna krawędź ciężaru powinna być na wysokości talii
• Podczas porządków przyklęknij
• Unikaj długiego stania. Jeśli jest to niezbędne to przenoś ciężar ciała z nogi na nogę
• Pływaj stylem grzbietowym, który wzmacnia mięśnie, styl żabki nie jest wskazany

Jak uchronić się przed rwą kulszową?

Rwa kulszowa może pojawić się niezależnie od wieku. Siedzący tryb życia i ograniczona aktywność ruchowa zdecydowanie sprzyja wszelkim dolegliwością związanym z układem ruchu.

Rwa kulszowa – ćwiczenia

Sprawdź ćwiczenia, które mogą pomóc przy rwie kulszowej.

Warto pamiętać o systematycznych ćwiczeniach zaleconych przez fizjoterapeutę.

Ćwiczenia należy wykonywać nie tylko w gabinecie, podczas terapii ale także w domu. Należy pamiętać o tym, że jednorazowo wykonane ćwiczenia nie pomogą. Aby osiągnąć rezultaty, należy zadbać o regularność.

Zobacz ćwiczenia przy rwie kulszowej. W ostatnich minutach filmu pokazujemy jak prawidłowo pionizować ciało przy rwie kulszowej.

Poznaj opinie naszych Pacjentów

Dziękuję Panu za tą metodę (przyp. red. – dotyczy filmu „Rwa kulszowa – jak bezpiecznie wstać z pozycji leżenia”) zawsze przy wstawaniu długo kombinowałem mając strach w oczach i mimo to doznawałem „rażenia prądem” pozdrawiam, Soloniusz

Film o rwie kulszowej pokazujący jak radzić sobie z tak banalną czynnością jak poranna pobudka uratował moje życie. Dzięki – Joanna N.

Bardzo kompetentny terapeuta. Leczy w sposób kompleksowy. Nie traktuje pacjenta jak “przypadek” a dobiera metodę do stanu zdrowia. Wyleczył kontuzję, którą miałam od lat i liczyłam się z tym, że już nic się nie zmieni. Moja koleżanka trafiła z rwą kulszową, kolega z bólami w kręgosłupie. Każdej z tych osób Pan Paweł pomógł:-) – Michalina K.

Pomogli mi przy rwie kulszowej – Michał J.

Rwa kulszowa – gdzie leczyć w Krakowie?

Od pewnego czasu odczuwasz ból, masz objawy podobne do tych opisanych w artykule? To może być rwa kulszowa. Umów się KONSULTACJĘ Z FIZJOTERAPEUTĄ. 

MAMY DOŚWIADCZENIE w leczeniu rwy kulszowej. Lata praktyki pozwoliły nam opracować terapie, które pomagają znaleźć i wyeliminować przyczynę dolegliwości, dzięki temu skutecznie leczymy nawet przewlekłe stany pourazowe.

Artykuł Rwa kulszowa – przyczyny, objawy, leczenie pochodzi z serwisu Fizjoterapia Kraków PANACEUM Paweł Czarnocki.

Kilka słów o cieśni nadgarstka
Na początku mojej praktyki, zespół cieśni nadgarstka „dedykowany” był informatykom, pracownikom biurowym, zawodowym kierowcom. Natomiast z roku na rok choroba poszerza krąg i dotyka coraz więcej osób – zauważa Paweł Czarnocki

Zespół cieśni nadgarstka – co to właściwie jest?

Zespół cieśni kanału nadgarstka (łac. syndroma isthmi canalis carpi) to stan chorobowy powstały w wyniku długotrwałego ucisku nerwu pośrodkowego (łac. nervus medianus), który biegnie w kanale nadgarstka.

Problem dotyczy najczęściej ręki dominującej, która z racji swojej roli narażona jest na regularne przeciążenia, będące wynikiem powtarzających czynności.

Cieśnia nadgarstka – przyczyny

Zespół cieśni nadgarstka związany jest z wykonywaną pracą oraz codzienną aktywnością. Każda forma aktywności, która wymaga ciągłego powtarzania tych samych ruchów przy nadmiernym zgięciu lub wyprostowaniu nadgarstków sprzyja schorzeniu.

Długotrwały ucisk podczas niezmiennej pozycji ręki na klawiaturze komputera czy kierownicy może zaburzyć pracę nerwu pośrodkowego, który przebiega w wąskim kanale pomiędzy kośćmi nadgarstka i więzadłem.

Urazy powodują stan zapalny i obrzęk ścięgien, co w rezultacie zmniejsza światło otworu kanału cieśni nadgarstka, a uciskany nerw powoduje ból.

Cieśnia nadgarstka – objawy

Pierwszym objawem cieśni nadgarstka jest:

• drętwienie palców

• ból w obrębie nadgarstka, który promieniuje do łokcia

W dość krótkim czasie dochodzą inne dolegliwości takie jak zaburzenia czucia, objawiające się utratą sprawności podczas czynności wymagających precyzji (np. zapinanie guzików).

Cieśnia nadgarstka – kto najczęściej choruje?

Co łączy informatyka z młodą matką? Czasem ta sama choroba – zespół cieśni nadgarstka. Opieka nad małym dzieckiem często prowadzi do przeciążeń nadgarstka, praca przy komputerze również.

Zespół cieśni nadgarstka to również choroba ogrodników. Intensywne prace ogrodowe takie jak sadzenie roślin, przycinanie drzew mogą rozwinąć chorobę, a widok pięknego ogrodu nie zrekompensuje bólu.

Kilka lat temu trafiła do naszego gabinetu Pacjentka, zaniepokojona faktem, że ma problem z precyzyjnym wykonaniem makijażu. Inna Pacjentka zauważyła, że coraz częściej zdarza się jej upuścić przedmiot – wspomina Paweł Czarnocki

Schorzenie raczej nie mija bez pomocy fachowca. Tak jak większość nieleczonych chorób, również i ta postępuje – ból zmniejsza się ale postępuje zanik mięśni.   

Do gabinetu Fizjoterapia PANACEUM trafił Pacjent…

Podczas wywiadu okazało się, że Pacjent ma również problem z brakiem czucia – prosta czynność jak podniesienie filiżanki z kawą stanowiło wyraźną trudność. Ból z dnia na dzień narastał, aby ostatecznie zablokować obszar pomiędzy nadgarstkiem a łokciem. Ponieważ środki przeciwbólowe oraz maści nie przynosiły poprawy, Pacjent zdecydował się szukać pomocy u fizjoterapeuty.

Diagnoza: zespół cieśni nadgarstka.
Drętwienie oraz ból ręki, który rzutuje w kierunku łokcia to częste objawy zespołu cieśni nadgarstka. Objawy często są bagatelizowane i „diagnozowane” jako przemęczenie. Tymczasem schorzenie, które nie jest właściwie leczone, w zaawansowanym stadium może wymagać ingerencji chirurgicznej.

Cieśnia nadgarstka – leczenie i fizjoterapia w Krakowie

Jaka terapia się sprawdza przy cieśni nadgarstka?

Na początku fizjoterapeuta może wdrożyć:

• fizykoterapię przeciwbólową i przeciwzapalną (elektroterapię, laser, pole magnetyczne)
• diatermia TECAR
• terapię manualną
• specjalistyczne ćwiczenia

Cieśnia nadgarstka – profilaktyka

Pacjenci, którzy nas znają, wiedzą, że istotna jest dla nas profilaktyka. W przypadku profilaktyki wczesnej ważne jest utrwalanie prawidłowych wzorców zdrowego stylu życia, a profilaktyki pierwotnej – zapobieganie chorobom poprzez kontrolowanie czynników ryzyka.

Pacjenci trafiają do fizjoterapeuty najczęściej już z dolegliwością. Rolą specjalisty jest profilaktyka wtórna:

• zapobieganie konsekwencjom choroby poprzez właściwe leczenie
• zahamowanie postępu
• ograniczenie powikłań

Zespół cieśni nadgarstka – co warto zapamiętać?

Przede wszystkim starajmy się unikać sytuacji, podczas której trzymamy nadgarstki w tej samej pozycji. Jeśli dłuższy czas pracujemy przy komputerze, prowadzimy samochód czy też wykonujemy inną czynność obciążającą nadgarstki to podczas przerw warto wykonać kilka prostych ćwiczeń, które rozluźnią nadgarstki – naprzemienne prostowanie palców i zaciskanie pięści, kręcenie dłonią oraz ćwiczenia palców, głęboki masaż w okolicach nadgarstka i przedramienia.

Zdarza się, że do gabinetu przychodzą Pacjenci po przebytej operacji cieśni nadgarstka. Warto podkreślić, że aby osiągnąć zadowalający efekt jakim jest sprawność ręki, należy stosować fizjoterapię zarówno PRZED jak i PO zabiegu – podkreśla Paweł Czarnocki

Grupa ryzyka przy cieśni nadgarstka jest duża, więc nie bagatelizujmy niepokojących objawów.

Poznaj opinię naszego Pacjenta

Polecam terapię u pana Pawła, zwłaszcza osobom, które dużo pracują przy komputerze. Oprócz specjalistycznego zabiegu udzielił mi też rad, w jaki sposób przez proste ćwiczenia mogę uniknąć bólu nadgarstka. To kompetentny i ostrożny fizjoterapeuta, nie zrobi krzywdy, a na pewno pomoże. Jego wiedza i podejście do pacjenta wzbudzają zaufanie – Albert

Masz problem z cieśnią nadgarstka? Umów się na konsultację z fizjoterapeutą.

Artykuł Cieśnia nadgarstka – przyczyny, objawy, leczenie pochodzi z serwisu Fizjoterapia Kraków PANACEUM Paweł Czarnocki.

Na tak postawione pytanie można odpowiedzieć jednym zdaniem – TAK. Dlaczego? – przeczytaj artykuł…

Złamanie nogi a okres rekonwalescencji

Złamanie nogi czy też innej kończyny często kojarzy się z dłuuugim procesem rekonwalescencji. Pacjent musi być nie tylko zdeterminowany do współpracy, ale również cierpliwy. Powrót do pełnej sprawności zajmuje trochę czasu, a postępy są widoczne na przestrzeni tygodni, a nie dni. Co jednak jest ważne – jeśli już od początku wprowadzimy właściwą fizjoterapię i dobierzemy odpowiedni zestaw ćwiczeń, okres rekonwalescencji może być nie tylko krótszy, ale również bardziej skuteczny.

W zależności od miejsca uszkodzenia, typu (pęknięcie, złamanie z przemieszczeniem, złamanie otwarte), wieku i kondycji Pacjenta, leczenie może być mniej lub bardziej skomplikowane. Niezależnie od urazu, Pacjent najczęściej odczuwa silny ból, który nasila się podczas ruchu.

Większość z nas zna ogólne zasady pierwszej pomocy przy złamaniu kończyny. Wiemy, że złamaną nogę należy szybko unieruchomić. W przypadku złamania otwartego należy zabezpieczyć ranę jałowym opatrunkiem, a przy obrzęku umieścić nogę powyżej poziomu serca. Przy tym urazie warto też przygotować okłady schładzające, które zmniejszą obrzęk i przyniosą ulgę. Kolejny krok to wizyta w Szpitalnym Oddziale Ratunkowym, zwanym SOR.

Po założeniu gipsu tempo naszych działań ulega spowolnieniu. Dlaczego tak się dzieje?

Podczas rozmów z Pacjentami często słyszymy – „myślałem, że sytuacja jest już opanowana, że teraz wystarczy czekać”, „sądziłam, że jak ściągną gips to sprawność wróci”. Inne popularne opinie to: „nikt mi nie powiedział, że powinienem rozpocząć fizjoterapię”, „najbliższy termin do fizjoterapeuty w przychodni był za dwa miesiące” itd.

Fizjoterapia po złamaniu – kiedy zacząć terapię?

Jednym z częstych błędów jest przekonanie, że noga po złamaniu ma być nieruchoma. Delikatne ćwiczenia pod okiem fizjoterapeuty należy rozpocząć już na 2-3 dzień po ustabilizowaniu kończyny.

Doświadczony fizjoterapeuta wie jak zachować bezpieczeństwo w procesie zrostu kości. Terapia musi być ukierunkowana i w początkowym okresie umiarkowana tj. nieintensywna. Dlaczego nie warto zwlekać? Fizjoterapia, szczególnie w pierwszym okresie po urazie zmniejsza ryzyko zakrzepicy.

Złamanie nie ogranicza się tylko do przerwania ciągłości kości. Wszystkie okoliczne tkanki takie jak nerwy, naczynia, mięśnie, śródtkankowe receptory czucia mogą ulec uszkodzeniu.
Po złamaniu dochodzi do zaburzeń siły i współpracy mięśniowej. Bardzo ważne jest uruchomienie sąsiednich stawów (wyższy i niższy wolny staw) oraz właściwa aktywizacja mięśni.

Przykład: Po złamaniu kości podudzia unieruchomiony jest staw skokowy i kolanowy, ćwiczymy zatem staw środstopia i palców oraz staw biodrowy.
Warto pamiętać, że mięśnie w obszarze unieruchomienia również należy ćwiczyć. Pomocne są ćwiczenia izometryczne, które polegają na stałym napinaniu mięśni bez wykonywania ruchu w stawie.

Częstym błędem jest to, że Pacjent ćwiczy wyłącznie uszkodzoną kończynę, zaniedbując aktywizację drugiej, która z czasem słabnie – stwierdza Paweł Czarnocki

Jak odzyskać sprawność po złamaniu nogi?

Dzięki szybkiej i skutecznej fizjoterapii można uniknąć powikłań takich jak:

• brak zrostu

• przykurcze

• ograniczony zakres ruchu

• niefizjologiczne ułożenie

• zaburzenia równowagi statycznej i dynamicznej układu ruchu

• brak czucia

Podczas pierwszej wizyty fizjoterapeuta sprawdza stan zdrowia Pacjenta, w tym ocenia jego możliwości funkcjonalne, analizuje dokumentację RTG, MR, CT, ustala harmonogram prac i rozpoczyna pierwszą terapię z serii.

Metod jest wiele, od terapii manualnej poprzez ćwiczenia, a kończąc na fizykoterapii. W przypadku złamania, przeciwbólowo działa laseroterapia oraz krioterapia, natomiast elektrostymulacja pomaga uruchomić mięśnie.

W miarę postępu zrostu, złamana kończyna powinna być stopniowo obciążana. Poziom obciążenia dobiera fizjoterapeuta podczas sesji terapeutycznych.

Poniżej złamanie kości piszczelowej podudzia prawego

Fizjoterapeuta może pomóc również w doborze sprzętu ortopedycznego (orteza, kule łokciowe, balkonik). Specjalista pokaże jak właściwie używać sprzęt. Warto pamiętać, że źle dobrana wysokość kuli może spowodować uraz barku, przeciążenia kręgosłupa lub stawu biodrowego.

Jeśli Pacjent chce szybko osiągnąć upragnioną sprawność to musi być zdeterminowany do współpracy z fizjoterapeutą, nie tylko podczas terapii w gabinecie, ale również podczas samodzielnych ćwiczeń wykonywanych w domu.

Złamanie nogi – o czym warto pamiętać?

Czas ma znaczenie. Im szybciej rozpoczniemy fizjoterapię – tym okres rekonwalescencji będzie krótszy. Zdarza się i tak, że zbyt późno rozpoczęta fizjoterapia nie jest w stanie przywrócić pełnej sprawności sprzed urazu. Dlaczego tak się dzieje? Często jest to wynik zaniedbań i braku właściwej terapii. Nie wszystkie funkcje są możliwe do odtworzenia, niektóre zmiany są nieodwracalne.

Przykład: Brak terapii przy poważnym urazie jakim jest złamanie kości udowej lub miednicy może doprowadzić do trwałego upośledzenia funkcji ruchu, niepełnosprawności. Najczęstszym skutkiem jest trwałe zablokowanie kolana lub przeciążenia kręgosłupa lędźwiowego.

Właściwie przeprowadzona fizjoterapia zabezpiecza przed kolejnymi urazami, które często są wynikiem błędów popełnionych na etapie rekonwalescencji.

Pamiętaj, czas rozpoczęcia terapii jest ważny! Jeśli masz pytania czy wątpliwości, zawsze warto zapytać lekarza lub fizjoterapeutę, gdyż konsekwencje zaniedbania lub zbyt późno rozpoczętej terapii mogą być bolesne.

Poznaj opinię naszej Pacjentki

We wrześniu 2018 r. miałam wypadek, upadlam na lewą stronę i bardzo bolała mnie ręka. Trafiłam na SOR gdzie zrobiono prześwietlenie łokcia i stwierdzono, że nie ręka jest tylko stłuczona, założono chustę i wydano skierowanie do lekarza chirurga. Po tygodniu dostałam się do chirurga w przychodni (przez ten tydzień cały czas byłam na środkach przeciwbólowych i rękom nie mogłam ruszać). Pani doktor stwierdziła że ręka jest stłuczona, na powstały krwiak kazała kupić maść w aptece. Mimo mojej uwagi, że ręką nie mogę ruszać i bardzo boli, szczególnie ramię, stwierdziła że stłuczenie długo boli i trzeba czekać. Ręka coraz bardziej bolała, środki przeciwbólowe pomagały na chwilę. Poprosiłam Pawła o pomoc. Przyszedł oglądnął rękę (czego pani doktor nie zrobiła) i stwierdził, że muszę zrobić prześwietlenie barku. Zrobiłam prześwietlenie i okazało się, że mam wypadnięty bark i złamany guzek wielki. Tym razem trafiłam do szpitala, gdzie byłam operowana.

Po operacji lekarz stwierdził, że czeka mnie długa i trudna rehabilitacja i że nie w pełni odzyskam władzę w tej ręce z uwagi, że operacja była za późno przeprowadzona. Po wyjściu ze szpitala od razu trafiłam na rehabilitację do Pawła. Po trzech miesiącach byłam w szpitalu na kontroli, gdzie lekarz który mnie operował stwierdził, że dawno już nie widział żeby ktoś robił tak szybkie postępy w rehabilitacji. Powiedział, że po takiej operacji jak moja, pacjenci po pół roku nie mają nawet 50% sprawności w ręce co ja teraz. Przez cały czas chodzę na rehabilitację do Pawła. Po roku od operacji ręka jest prawie sprawna, (co zdziwiło lekarza na ostatniej kontrolnej wizycie w szpitalu i stwierdził, że to wynik bardzo dobrze prowadzonej rehabilitacji i ćwiczeń w domu), mogę nią wszystko robić.

Szczerze polecam Pawła. To profesjonalista w każdym calu. Koncentruje się na problemie pacjenta, a swoją pracę wykonuje z zaangażowaniem. Omawia dokładnie działanie poszczególnych ćwiczeń na rozwój (wzmocnienie) poszczególnych partii mięśniowych. Dostosowuje intensywność ćwiczeń do aktualnego stanu zdrowia pacjenta. Podczas konsultacji nie używa skomplikowanej i zawiłej terminologii medycznej, tylko za pomocą przystępnego języka tłumaczy przyczynę dolegliwości. To najlepszy rehabilitant pod każdym względem, zaczynając od fachowości i ogromnej wiedzy, a kończąc na dużym poczuciu humoru i indywidualnym podejściu do każdego pacjenta. Po każdych zajęciach wychodziłam nie tylko z bardziej “rozruszaną” ręką, ale także z lepszym samopoczuciem i zestawem ćwiczeń do domu.

Rehabilitację dopasowuje do indywidualnej siły i wytrzymałości pacjenta, ale kiedy trzeba motywuje do większego wysiłku. Wie także, kiedy trzeba odpuścić i odpocząć, żeby nie przeciążyć ręki, co jest równie ważne jak sama rehabilitacja. Pełen profesjonalizm.

Kolejne wizyty przynosiły ulgę i zmniejszający się ból. Indywidualne podejście do pacjenta i zalecenia do odpowiednich ćwiczeń w domu zmobilizowały moje zaangażowanie. Z pełną odpowiedzialnością polecam wizyty u Pawła – Anna B.

Złamanie, skręcenie czy zwichnięcie – poznaj różnice

Złamanie tak jak skręcenie czy zwichnięcie to bardzo popularne urazy ręki czy nogi. Sprawdź jakie są różnice, jak rozpoznać typ urazu oraz jak skutecznie leczyć.  

Masz problem? Umów się na konsultację z fizjoterapeutą.

Przeczytaj o ortezach i stabilizatorach. Dowiedz się jaka jest ich rola w zabezpieczeniu stawu po kontuzji.

Zobacz nasz BLOG
Znajdziesz tam artykuły oraz Cykl „Przychodzi Pacjent do fizjoterapeuty”, gdzie opisujemy częste problemy, z którymi spotykamy się w gabinecie. Być może wskazówki i porady zamieszczone na blogu zainspirują również Ciebie?

AUTOR: Paweł Czarnocki

Artykuł Złamałam nogę, czy czas rozpoczęcia fizjoterapii ma znaczenie? pochodzi z serwisu Fizjoterapia Kraków PANACEUM Paweł Czarnocki.

Terapia HILT (High Intensity Laser Therapy) to skuteczny zabieg wykonywany za pomocą lasera wysokoenergetycznego.

Podczas terapii HILT możemy wywołać trzy kluczowe efekty terapeutyczne:

1. Fotomechaniczny o szerokim zakresie działania

• przeciwbólowe
• przeciwzapalne
• poprawa odżywiania oraz natlenienia tkanek

2. Fotochemiczny

3. Fototermiczny (cieplny)

Zastosowanie laserów w fizjoterapii

Lasery świetnie nadają się do leczenia zmian chorobowych głęboko położonych tkanek: mięśni, ścięgien, więzadeł. Ważną ich rolą jest również obniżanie odczuwania bólu.

Laser – na czym polega zabieg?

Zabieg polega na naświetlaniu chorej powierzchni ciała światłem lasera IR. W wyniku stymulacji tkanek oraz receptorów nerwów czuciowych następuje przyspieszenie procesu regeneracji (gojenia) tkanek.

Laser – skuteczny zabieg na stawy i mięśnie

Lasery mają szeroki zakres zastosowania

• stawy – zmniejszenie stanu zapalnego
• układ mięśniowy – dość szybki efekt przeciwbólowy
• układ krążenia – dostarczenie składników odżywczych

Laser – działanie przeciwbólowe oraz regeneracja mięśni, ścięgien i więzadeł

Przykłady zastosowania lasera:

• zespół cieśni nadgarstka

• łokieć tenisisty

• zespół górnego otworu piersiowego

• postresowe przewlekle napięcie mięśni karku

• trudno gojące się rany, owrzodzenia, blizny

• stany pourazowe i przeciążeniowe ścięgien, mięśni i stawów

• urazy kości (pęknięcia, złamania)

• bóle kręgosłupa

• obrzęki pourazowe

• zapalenie kaletki i błony maziowej

• zapalenie stawów

W gabinetach PANACEUM używamy laserów biostymulacyjnych Cosmogamma LP 1000 oraz LP 50.

W gabinetach PANACEUM fizjoterapeuta ma do dyspozycji wiele aparatów fizykalnych, które dostarczają właściwy rodzaj światła czy dźwięku w celu leczenia lub wzmacniania kondycji.

Laseroterapia pod okiem doświadczonego fizjoterapeuty 

Mgr Paweł Czarnocki ukończył szkolenie z zastosowania laserów w fizjoterapii.

Poznaj opinię naszego Pacjenta

Trafiłem do Pana Pawła zupełnie przypadkiem z dość zniszczonym stawem. Terapia jaką zastosował na pierwszy rzut wydawała się banalna bez widoku na poprawę zdrowia, jednak po kilku wizytach z zaleconą terapią połączoną z zabiegami z fizykoterapii oraz dzięki profesjonalnemu podejściu jakim wykazał się Pan Paweł dało się odczuć dość pozytywny efekt. Śmiało mogę polecić Pana Czarnockiego jako dobrego specjalistę z zakresu fizjoterapii – Jan Kowalski

Laser biostymulacyjny – fizykoterapia, fizjoterapia w Krakowie

MAMY DOŚWIADCZENIE w stosowaniu laseroterapii.

Masz problem? Umów się na zabieg w gabinecie fizjoterapii

Artykuł Laser biostymulacyjny pochodzi z serwisu Fizjoterapia Kraków PANACEUM Paweł Czarnocki.

Warunki życia, szczególnie w mieście często ograniczają dostęp dla pewnych zakresów światła czy dźwięku. Niedobór ten może wywoływać istotne dolegliwości. Nadmiar światła męczy, ale brak światła słonecznego prowadzi do apatii, chorób skóry, osłabienia kości, obniżenia odporności.

Od wieków czynniki takie jak naświetlania czy terapia dźwiękiem były stosowane zarówno w leczeniu jak i zapobieganiu chorobom.

Światłoterapia w fizjoterapii

Światło i dźwięk są powszechnie dostępne, ale często o nich zapominamy.
W dziedzinie fizjoterapii wykorzystuje się wiele aparatów fizykalnych dostarczających właściwy rodzaj światła czy dźwięku w celu leczenia lub wzmacniania kondycji. Niektóre dostępne są w warunkach klinicznych, inne stosuje się w gabinetach, a nawet w domu Pacjenta. Najpopularniejsze to lampy świecące światłem spolaryzowanym jak Sollux, Lumina czy Bioptron Professional, które pozwalają dostarczyć w konkretne miejsce skoncentrowaną porcję energii świetlnej. W tym celu stosowane są też promienniki LED w ramach koloroterapii oraz terapii ciepłem.

Lasery i ultradźwięki – skuteczne narzędzia w rękach fizjoterapeuty

Urządzenia do precyzyjnego dawkowania leczniczej porcji światła czy dźwięku, takie jak lasery biostymulacyjne i aparaty do terapii ultradźwiękowej są często stosowane podczas terapii.

Lasery w fizjoterapii

Lasery jest szczególnie przydatne w leczeniu ran i owrzodzeń skóry, oraz uszkodzeń ścięgien i mięśni.

W gabinetach używamy lasery włoskiej firmy Cosmogamma:

1. Laser Biostymulacyjny wysokoenergetyczny HILT, model LP 1000 Emildue Cosmogamma

2. Laser Biostymulacyjny, model LP 50 Cosmogamma

Aparat ma moc i zakres fali świetlnej 903 nm i daje możliwość leczenia zarówno powierzchniowych jak i głęboko położonych części ciała (nawet do 2 cm w głąb).

Nasze lasery to kompaktowe aparaty o zwartej budowie, nadające się również do transportu i zabiegów w domu Pacjenta lub w pracy.

Wskazania do stosowania laserów

Częste wskazania do stosowania laserów to:

• zespół cieśni nadgarstka
• łokieć tenisisty
• zespół górnego otworu piersiowego
• postresowe przewlekle napięcie mięśni karku
• trudno gojące się rany, owrzodzenia, blizny
• stany pourazowe i przeciążeniowe ścięgien, mięśni i stawów
• urazy kości (pęknięcia, złamania) i wiele innych

Dzięki laseroterapii możemy przyspieszyć gojenie zmian wewnątrz stawowych, uszkodzeń w przyczepach ścięgien czy mięśni, czy urazów innych tkanek miękkich.

Ultradźwięki w fizjoterapii

W gabinetach wykorzystujemy aparat do terapii ultradźwiękowej (sonoterapii) Sonikator 716 amerykańskiej firmy Mettler. Aparat jest wyposażony w bezpieczną głowicę 1 MHz, która umożliwia stosowanie terapii na urazy powierzchniowe oraz głębokie. Może działać nawet na 5 cm w głąb tkanek i wywołać przyspieszenie regeneracji po urazach świeżych, jak również uaktywnić mechanizmy regeneracyjne przy starych, niedoleczonych urazach.

Wskazania do stosowania ultradźwięków

Częste wskazania do stosowania ultradźwięków:

• blizny pourazowe – również wewnątrz ścięgien i mięśni
• ostrogi piętowe
• nerwobóle m.in. rwa kulszowa
• choroby zwyrodnieniowe stawów
• zespoły bólowe: łokcia, barku, pleców
• zespoły przeciążeniowe np. łokieć tenisisty
• choroby reumatoidalne np. RZS i ZZSK
• leczenie cellulitu

Czy laser i ultradźwięki likwidują ból?

Pomimo tego, że terapia ultradźwiękowa jak i laser biostymulacyjny skutecznie likwidują ból, istnieje wiele przeciwwskazań do stosowania tych zabiegów. Doświadczony fizjoterapeuta wie w jakich przypadkach można zastosować terapię aby pomóc a nie zaszkodzić. Dlatego pamiętajmy, że terapię ultradźwiękową i laserową powinna wykonywać wyłącznie osoba wykwalifikowana, która potrafi zlokalizować miejsce aplikacji oraz rozpoznać niepokojące objawy w trakcie zabiegu. Niedopuszczalne jest aby Pacjent sam dawkował sobie terapię.

Zapraszamy do naszych gabinetów. Posiadamy sprzęt terapeutyczny nadający się do transportu, dlatego możliwa jest również terapia w domu Pacjenta lub w miejscu pracy.

Zobacz nasz BLOG
Znajdziesz tam artykuły oraz Cykl „Przychodzi Pacjent do fizjoterapeuty”, gdzie opisujemy częste problemy, z którymi spotykamy się w gabinecie. Być może wskazówki i porady zamieszczone na blogu zainspirują również Ciebie?

AUTOR: Paweł Czarnocki

Artykuł Światło i dźwięk w fizjoterapii pochodzi z serwisu Fizjoterapia Kraków PANACEUM Paweł Czarnocki.