Staw kolanowy łączy kość udową z kością piszczelową i odgrywa istotną rolę w motoryce. Praca kolana umożliwia utrzymanie prawidłowej postawy ciała. Kolana poruszą się w trakcie wstawania, siedzenia i chodzenia. Staw kolanowy ma złożona budowę, a przy tym często narażany jest na obciążenia.

Co doprowadza do zmian w stawie kolanowym?

Staw kolanowy gdy jest zdrowy, podlega stałemu procesowi regeneracji i naprawy. Warto wiedzieć, że istnieje wiele czynników, które wpływają na kondycję stawu kolanowego i mogą zaburzyć proces naprawczy. Istotny wpływ mają postępujące zmiany degeneracyjne powierzchni stawowych (w tym chrząstki szklistej) oraz wytwórcze zmiany strukturalne (guzki lub osteofity). Tempo narastania tych zmian zwiększa się wraz z wiekiem, a najlepszym czynnikiem poprawiającym stan jest regularna lecz rozsądna aktywność fizyczna.

Jeśli jednak dojdzie do sytuacji gdy zmiany zwyrodnieniowe są zbyt zaawansowane, to może okazać się, że konieczna będzie endoprotezoplastyka stawu kolanowego.

Endoprotezoplastyka stawu kolanowego – co to właściwie jest?

Na czym polega endoprotezoplastyka kolana? Endoprotezoplastyka stawu kolanowego to wymiana uszkodzonych struktur powierzchni stawowych i zastąpienie ich protezą – implantem. Proces wszczepienie implantu następuje podczas zabiegu operacyjnego. Endoprotezoplastykę kolana przeprowadza się wtedy gdy doszło do istotnego uszkodzenia struktur stawu kolanowego, w momencie gdy leczenie zachowawcze nie przynosi poprawy i szansy powrotu do sprawności.

Endoproteza – co to jest?

Zniszczony staw jest zastępowany nowym, wykonanym z materiałów bezpiecznych dla organizmu ludzkiego i takich, które dają się trwale ustabilizować w ciele człowieka – co zapobiega odrzuceniu protezy. Endoproteza kolana zastępuje tkanki fizjologiczne.
Celem endoprotezy jest przejęcie funkcji stawu kolanowego Pacjenta. Dzięki niej Pacjent ma szansę na odzyskanie prawidłowej funkcjonalności i ruchomości kolana.

Endoproteza składa się z dwóch typów elementów:

• sztywnych, głównie metalowych elementów, które zastępują część stawową kości
• wkładki pośredniej z tworzywa sztucznego, która zlokalizowana jest pomiędzy metalowymi elementami

Jak dobrać endoprotezę?

Są różne typy protez. Wybór odpowiedniej protezy zależy między innymi od:

• stopnia uszkodzenia stawu i kości
• poziomu aktywności fizycznej
• wieku oraz kondycji Pacjenta

Wyróżniamy dwa typu protez:

• proteza cementowa – polecana zarówno Pacjentom w średnim oraz starszym wieku
• proteza bezcementowa – polecana dla Pacjentów młodych, u których tkanka kostna jest w dobrej kondycji

Jak wygląda wszczepienie endoprotezy kolana?

Endoprotezoplastyka stawu kolanowego to operacja chirurgiczna, podczas której następuje umieszczenie endoprotezy. Pacjent jest znieczulony, podczas gdy chirurg ortopeda dokonuje cięcia kości piszczelowej i udowej. Sama operacja trwa około 2-3 godzin.
Podczas operacji endoprotezę można założyć zachowując więzadło krzyżowe tylne lub usuwając więzadło. Typ i rozmiar endoprotezy dobiera lekarz podczas badań obrazowych.

Jakie są możliwe warianty przebiegu operacji wszczepienia endoprotezy kolana?
Endoprotezoplastykę stawu kolanowego dzielimy na kilka rodzajów, ze względu na:

1. Zakres wymiany stawu:
   • endoproteza całkowita – wymiana całej powierzchni stawowej
   • endoproteza częściowa – wymiana uszkodzonych elementów
2. Mocowanie protezy:
   • endoproteza cementowa – mocowana za pomocą cementu kostnego
   • endoproteza hybrydowa – część jest mocowana bezpośrednio w kości, natomiast reszta za pomocą cementu kostnego
   • endoproteza bezcementowa – wprowadzana bezpośrednio w kości
3. Stopień wiązania elementu piszczelowego i udowego:
   • zawiasowa
   • półzwiązana
   • niezwiązana

Czy operacja endoprotezoplastyki kolana jest bezpieczna?

Operacja ta nie niesie większego ryzyka, niż inne podobne zabiegi. Ewentualne powikłania nie występują często, są to na przykład obrzęki w obszarze operowanego kolana, krwiaki, infekcje, uszkodzenia nerwów lub tkanek.

Endoprotezoplastyka kolana – wskazania

Decyzję o zastosowaniu endoprotezoplastyki stawu kolanowego podejmuje lekarz. Przed wykonaniem operacji Pacjent przechodzi badania, podczas których oceniana jest skala problemu oraz stan zdrowia.

Jakie są najważniejsze wskazania do zastosowania endoprotezoplastyki stawu kolanowego?

• istotna destrukcja powierzchni stawu kolanowego
• nasilający się ból, który pojawia się podczas obciążania kończyny dolnej, długotrwałego chodzenia a nawet stania
• znaczne i pogłębiające się ograniczenie ruchomości stawu
• znaczna niestabilność kolana, która przyczynia się do częstych podwichnięć

Endoprotezoplastyka kolana – przeciwwskazania

Jakie są najważniejsze przeciwskazania do zastosowania endoprotezoplastyki stawu kolanowego?

• infekcje w stawie kolanowym lub w okolicy stawu
• istotny problem z wydolnością mięśniową
• niektóre choroby nowotworowe
• brak czucia obwodowego
• żylaki w okolicy stawu
• młody wiek Pacjenta
• istotne problemy neurologiczne
• zaawansowana osteoporoza

Jakie są wskazania do przeprowadzenia operacji endoprotezy stawu kolanowego?

Zdarza się, że wieloletnie przeciążenia, które istotnie wpływają na zużycie stawu nie można usunąć za pomocą leczenia zachowawczego. Zdarzają się też ostre kontuzje, do których dochodzi w sposób mechaniczny. W takich sytuacjach pojawia się konieczność przeprowadzenia operacji endoprotezoplastyki stawu kolanowego.

Endoproteza stawu kolanowego – kiedy jest konieczna?

Łagodne zwyrodnienie stawu kolanowego czy też nieznaczne zniszczenie chrząstki stawowej najczęściej leczy się zachowawczo, poprzez wdrożenie farmakoterapii i fizjoterapii. Jednakże, przy bardzo istotnych zmianach leczenie zachowawcze nie przynosi efektu i konieczna staje się interwencja chirurga, która najczęściej obejmuje korektę tkanek wewnątrzstawowych lub plastykę kości. Ostatecznym zabiegiem jest zastąpienie stawu kolanowego protezą.

Endoproteza kolana – w jakim stopniu możliwy jest powrót do sprawności?

Po okresie rekonwalescencji Pacjent z endoprotezą może „korzystać z życia”, uprawiać aktywność fizyczną, w tym nawet „lekką” aktywność sportową. Zakres sprawności może być praktycznie taki jak przed operacją. Trzeba jednak zaznaczyć, że nie wszystkie aktywności będą możliwe. Po skończonej fizjoterapii Pacjent otrzymuje zalecenia, na przykład przy endoprotezie kolana ważne jest aby Pacjent nie klęczał, kucał ani nie siedział ze skrzyżowanymi nogami zbyt długo – komentuje Paweł Czarnocki

Endoproteza kolana – fizjoterapia PRZEDOPERACYJNA

Świadomość roli fizjoterapii po operacji wszczepienia endoprotezy z roku na rok wzrasta. Natomiast nadal uważam, że za mało mówi się o istotności fizjoterapii przedoperacyjnej. Dlaczego jest ona ważna? Postaram się krótko odpowiedzieć na to pytanie – komentuje Paweł Czarnocki

W momencie gdy lekarz wykluczy przeciwskazania do przeprowadzenia zabiegu, następuje kolejny, ważny etap – fizjoterapia przedoperacyjna. Zignorowanie tego etapu negatywnie wpływa na efekt całej terapii.

Rolą fizjoterapeuty jest przygotowanie Pacjenta, który został zakwalifikowany do operacji. Fizjoterapeuta może zastosować fizykoterapię oraz kinezyterapię, a w szczególności ćwiczenia ogólnokondycyjne, jak również ćwiczenia aktywizujące i wzmacniające mięśnie kończyn dolnych i górnych.

Główne cele ćwiczeń:

• poprawa ruchomości i odżywienia stawu
• aktywność i zwiększenie siły mięśni
• rozciągnięcie przykurczy
• poprawa wydolności Pacjenta

Warto wspomnieć, że już przed operacją należy wzmocnić mięśnie obręczy barkowej, co będzie szczególnie przydatne podczas chodzenia o kulach. Nie można też zapomnieć o aktywizacji i wzmocnieniu zdrowej nogi, gdyż to właśnie na niej, na pierwszym etapie będzie opierać się nauka chodzenia o kulach – podkreśla Paweł Czarnocki

Zabiegi zawsze dobierane są indywidualnie do stanu zdrowia, wieku i wydolności Pacjenta. Podczas sesji terapeutycznych fizjoterapeuta sprawdza oraz modyfikuje ćwiczenia, aby możliwie najlepiej przygotować Pacjenta do operacji.

Motywacja i zaangażowanie Pacjenta wpływa na to jak szybko powróci do sprawności po operacji wszczepienia endoprotezy – podkreśla Paweł Czarnocki

W fizjoterapii przedoperacyjnej pomocna jest również fizykoterapia, która działa:

• przeciwbólowo
• przeciwzapalnie
• rozluźniająco

Endoproteza kolana – fizjoterapia POOPERACYJNA

Głównym warunkiem powrotu do sprawności jest fizjoterapia. Na finalny wynik wpływa wiele czynników, jednym z nich jest motywacja Pacjenta oraz regularność ćwiczeń.

Jakie są cele fizjoterapii pooperacyjnej?

Najważniejsze cele to poprawa funkcjonalności stawu:

• przyspieszenie gojenia tkanek i zapobieganie przykurczom
• przywrócenie ruchomości i sprawności
• usunięcie obrzęku pooperacyjnego
• zmniejszenie dolegliwości bólowych
• zapobieganie ponownym uszkodzeniom

Z powodzeniem stosuje się zabiegi fizjoterapeutyczne, takie jak:

• terapia manualna, w tym terapie przeciwobrzękowe i drenażowe
• ćwiczenia równowagi, koordynacji i stabilizacji (propriocepcja) 
• ćwiczenia wzmacniające kończynę dolną
• laseroterapia
• pole magnetyczne

Zabiegi z zakresu fizykoterapii takie jak ultradźwięki, magnetoterapia, elektroterapia – należy dobrać indywidualnie podczas konsultacji z fizjoterapeutą.

Jak długo trwa fizjoterapia po endoprotezie kolana?

Fizjoterapia po endoprotezie kolana trwa zazwyczaj od 3 do 6 miesięcy i zależy od typu protezy. Jest niezwykle ważnym elementem na drodze powrotu do sprawności. Dzięki niej można również uniknąć powikłań pooperacyjnych.

Fazy fizjoterapii po endoprotezoplastyce stawu kolanowego

PIERWSZA FAZA fizjoterapii po endoprotezoplastyce stawu kolanowego

To wczesna faza, po operacji. Należy kontrolować obrzęk w okolicy, w której przeprowadzano zabieg. Ważne jest aby od razu po operacji kończyna była wyprostowana, aby nie wywoływać przykurczu mięśni. Nie zaleca się kłaść pod kolano poduszki.

Warto pamiętać o ćwiczeniach, które należy rozpocząć maksymalnie szybko, ponieważ może to znacznie przyspieszyć powrót do zdrowia. Fizjoterapeuta prowadzi ćwiczenia, które poprawią ukrwienie i odżywienie tkanek, jak również zapobiegną zakrzepicy. Na tym etapie postępuje proces gojenia, a działanie terapeutyczne może go przyspieszyć.

Fizjoterapeuta prowadzi ćwiczenia wzmacniające mięśnie zginacze stawu biodrowego, gdyż ważne jest odbudowanie siły mięśniowej. Podczas ćwiczeń Pacjent podnosi prostą kończynę oraz uczy się poruszać za pomocą kul.

Jeśli po ćwiczeniach pojawi się ból lub obrzęk to warto rolować nogę schłodzoną w zamrażalniku butelką wody (najwygodniejsza jest pojemność 0,5 l).

Na końcu etapu pierwszego Pacjent zazwyczaj uzyskuje zgięcie w stawie kolanowym ok. 90 stopni. Najczęściej brakuje pełnego wyprostu ok. 5 stopni.

Nauka chodzenia o kulach po endoprotezoplastyce stawu kolanowego

Drugi, ważny etap fizjoterapii to nauka chodzenia po wszczepieniu endoprotezy kolana. Sposób poruszania się jest łatwy, wtedy gdy zna się zasady bezpieczeństwa – warto więc poprosić fizjoterapeutę o instruktaż. Schemat poruszania zmienia się wraz z postępem sprawności – komentuje Paweł Czarnocki

Należy zacząć od chodu czterotaktowego (1-2-3-4). Przemieszczamy się w następujący sposób:

• zacznij od stania i podporu na kulach, nie przekraczaj stopami linii stojących kul
• przesuń kule ortopedyczne do przodu pojedynczo (1 i 2)
• zacznij krok od kończyny, która była operowana (3), następnie dostaw drugą nogę (4)
• podczas chodu stopa powinna być równomiernie układana na podłożu i ma pracować tak jak przed operacją – czyli ruch od pięty do palców
• podczas kolejnego kroku postępuj tak samo

Nauka wchodzenia i schodzenia ze schodów po endoprotezoplastyce stawu kolanowego

Schodzenie/wchodzenie po schodach w tej fazie jest możliwe tylko z kulami i przy pomocy drugiej osoby. Ta umiejętność wymaga większej siły niż chodzenie. Wzorzec poruszania się jest następujący:

• podczas wchodzenia po schodach zaczynaj od zdrowej kończyny

Schemat wygląda następująco: kończyna zdrowa – kula ortopedyczna – operowana kończyna

• podczas schodzenia ze schodów zaczynaj od operowanej kończyny

Ćwiczenia po endoprotezoplastyce stawu kolanowego

Sprawdź przykłady ćwiczeń w pierwszej fazie leczenia po operacji wszczepienia endoprotezy. Zalecane są ćwiczenia na siedząco.

• Poruszanie stopy w odciążeniu i obciążeniu w każdym kierunku – góra-dół i na boki

Ćwiczenie powtarzaj z przerwami kilkukrotnie.

• Dociskanie kończyny do podłoża

Podłóż niewielką poduszkę pod goleniem, napinając mięśnie uda postaraj się wyprostować kolano. Celem tego ćwiczenia jest przybliżenie tylnej części kolana do podłoża. Ćwiczenie powtarzaj kilkukrotnie.

• Ćwiczenia ogólne całej nogi

Wykonuj ruchy zginania kolana z przesuwaniem nogi po podłożu, przesuwaniem do boku i rotowaniem nogi do boku. Każde ćwiczenie powtarzaj z przerwami kilkukrotnie.

• Ćwiczenia mięśnia czworogłowego

Napinając mięśnie uda postaraj się wyprostować nogę w kolanie. Ćwiczenie powtarzaj z przerwami kilkukrotnie.

• Podnoszenie wyprostowanej kończyny

Podczas podnoszenia nogi, mięśnie uda powinny być napięte a kolano wyprostowane. Po uniesieniu nogi wytrzymaj w tej pozycji a następnie odłóż nogę. Ćwiczenie powtarzaj z przerwami kilkukrotnie.

Wszystkie ćwiczenia wykonuj systematycznie, aż do osiągnięcia efektu.

DRUGA FAZA fizjoterapii po endoprotezoplastyce stawu kolanowego

To ważny etap leczenia, który trwa około 8 tygodni po operacji.
Na tym etapie fizjoterapeuta wprowadza kolejne ćwiczenia, zwiększające siłę mięśni oraz zakresy ruchu. Przydatny może być też trening propriocepcji. Do ćwiczeń wzmacniających fizjoterapeuta może użyć taśmy i poduszki sensomotorycznej. Terapia manualna ma zaktywizować mięśnie nogi, w tym mięsień czworogłowy uda oraz brzuchaty łydki, jak również mięśnie kulszowo-goleniowe.

Rekomendowanym ćwiczeniem na tym etapie jest jazda rowerem stacjonarnym oraz wioślarz. Pacjent ćwiczy również chodzenie po schodach z jedną kulą oraz ćwiczenia równoważne.
Jazda na rowerze treningowym, poprawi siłę mięśni i pozytywnie wpłynie na ruchomość kolana. Ważne jest aby ułożyć wysokość siodełka w taki sposób aby stopy dotykały pedału podczas ruchu a kolano było prawie wyprostowane. Ćwiczenie zacznij nietypowo od pedałowania do tyłu. Jeśli pedałowanie do tyłu nie będzie sprawiało problemu to zacznij pedałować do przodu. Zwiększaj czas ćwiczeń i opór w rowerze. Następnie spróbuje przećwiczyć to na obniżonym siodełku o około 10-15cm.

Pacjent powinien osiągnąć pełny wyprost i zgięcie w kolanie, przynajmniej do 100 stopni.

TRZECIA faza fizjoterapii po endoprotezoplastyce stawu kolanowego

Fizjoterapeuta analizuje postępy Pacjenta i wprowadza nowe ćwiczenia, które mają pomóc zwiększyć ogólną sprawność. Można zastosować również taping.

Zdarza się, że Pacjent widząc postępy leczenia, chce już na tym etapie powrócić do sportu. Należy pamiętać, że nadmierne obciążanie stawów kolanowych bez kontroli fizjoterapeuty nie jest zalecane. To co rekomenduję to spacer, jazdę na rowerze oraz pływanie – komentuje Paweł Czarnocki

Sprawdź ćwiczenia zalecane po endoprotezoplastyce stawu kolanowego

Sprawdź ćwiczenia, które mogą pomóc przy problemach w obszarze stawu kolanowego.

• Ból kolan – zestaw ćwiczeń na siedząco

• Ból kolan – zestaw ćwiczeń na leżąco

• Ból kolan – zestaw ćwiczeń na stojąco

Poznaj opinie naszych Pacjentów

POLECAM wszystkim, genialny rehabilitant!! Trzy lata temu helikopter zbierał mnie po wypadku na nartach z rozwalonym kolanem i w następnym sezonie znowu jeździłem na nartach – zasługa pomocy Pana Pawła. W tym roku we wrześniu uszkodziłem drugie kolano i po rehabilitacji już w grudniu jeździłem na nartach. Profesjonalne podejście, skuteczność i terminowość. Do tego miła atmosfera, ciekawy człowiek do rozmowy i przestrzeganie zasad reżimu sanitarnego covid – Michał Smolarski

Pan Paweł pomógł mi uniknąć operacji. Miałam przewlekłą kontuzję kolana. Jestem aktywna (biegam), więc nóg nie oszczędzałam:-) Bardzo fachowy, cierpliwy, uważny a przede wszystkim skuteczny! Do tego bardzo sympatyczny człowiek. Polecam – Pacjent

Pana Pawła poleciłam koledze z Katowic. Ja leczę się w gabinecie w Krakowie i wiem, że to dobry fachowca. Jako jedyny fizjoterapeuta wyleczył moją wieloletnią kontuzję kolana – Jadźka

Fizjoterapia po endoprotezoplastyce stawu kolanowego – gdzie leczyć w Krakowie?

MAMY DOŚWIADCZENIE w leczeniu różnych schorzeń w obszarze stawu kolanowego. Przy każdym urazie – również tym, leczenie lepiej zacząć możliwie szybko.

UMÓW SIĘ Z FIZJOTERAPEUTĄ. Lata praktyki pozwoliły nam opracować terapie, które pomagają znaleźć i wyeliminować przyczynę dolegliwości, dzięki temu skutecznie leczymy nawet przewlekłe stany pourazowe.

Artykuł Fizjoterapia przy endoprotezie stawu kolanowego pochodzi z serwisu Fizjoterapia Kraków PANACEUM Paweł Czarnocki.

Artroskopia polega na wziernikowaniu stawu – co w praktyce oznacza oglądanie wnętrza stawu. Chirurg wykonuje niewielkie nacięcie w okolicy stawu i wprowadza do stawu urządzenie zwane artroskop. Artroskop to odmiana endoskopu – cienka rurka, która ma źródło światła i kamerę. Po obejrzeniu stawu często okazuje się, że należy wykonać czyszczenie lub zabieg naprawczy, który przeprowadza się za pomocą mikro narzędzi. Po wykonaniu zabiegów naprawczych chirurg zaszywa nacięcie.

W którym stawie przeprowadza się artroskopię?

Artroskopię przeprowadza się najczęściej na stawie:

• kolanowym
• barkowym
• biodrowym
• skokowym

Artroskopia może być również przeprowadzana na mniejszym obszarze stawu np. na nadgarstkach.

Artroskopia umożliwia znalezienie przyczyny

• bólu
• obrzęku stawu
• zapalenia

a następnie artroskopia daje możliwość naprawy problemu.

Artroskopia diagnostyczna a artroskopia operacyjna – jaka jest różnica?

Możemy wyróżnić:

• artroskopię diagnostyczną

Chirurg za pomocą artroskopu ogląda staw od środka, co pozwala na dobranie dalszego leczenia

• artroskopię operacyjną, terapeutyczną

Podczas zabiegu chirurg używa artroskop wyposażony w chirurgiczny nóż elektryczny i trokary. W tym przypadku, w trakcie badania lekarz może przeprowadzić zabieg naprawczy stawu

Na czym polega artroskopia kolana?

Artroskopia kolana to jedna z popularnych i skutecznych metod leczenia stawu. Artroskopia kolana jest wykonywana w przypadku różnych nieprawidłowości w obszarze stawu kolanowego, również przy zwyrodnieniach oraz innych chorobach. W trakcie artroskopii można wykonać małoinwazyjne zabiegi w stawie.

Pacjent jest kwalifikowany do artroskopii najczęściej po badaniach obrazowych takich jak RTG USG czy rezonans magnetyczny (MR). Pacjent zgłasza się na zabieg wraz z wynikami badań (morfologia, grupa krwi). Zabieg wykonuje się na sali operacyjnej w znieczuleniu miejscowym lub ogólnym.

Podczas artroskopii chirurg ocenia stan więzadeł, błony maziowej, mięśni, chrząstek stawowych. Przebieg zabiegu wyświetla się na monitorze. Jeśli mamy do czynienia z artroskopią operacyjną to podczas zabiegu lekarz usuwa i naprawia uszkodzenia, które powstały w stawie kolanowym. Zabieg kończy się zszyciem.

Jaki lekarz kwalifikuje na artroskopię kolana?

Ortopeda kwalifikuje do przeprowadzenia artroskopii, najczęściej odbywa się to po badaniach obrazowych.

Artroskopia kolana – wskazania do zabiegu

Istotnym wskazaniem do zabiegu jest ostre zablokowanie stawu, ból, niestabilność kolana, obrzęk stawu oraz inne, niepokojące objawy.

Wskazania do artroskopii kolana:

• uraz mechaniczny stawu kolanowego
• uraz łąkotki
• ostre zablokowanie stawu
• uszkodzenie więzadła
• przeszczepienie chrząstki stawowej
• ból kolana o niewyjaśnionym pochodzeniu
• zwyrodnienia stawu kolanowego
• niestabilność stawu kolanowego
• obecność ciała obcego w stawie kolanowym
• złamania śródstawowe

Artroskopia kolana – przeciwskazania do zabiegu

Przeciwwskazania do artroskopii to między innymi:

• istotne zaburzenia krzepnięcia krwi
• cukrzyca
• nadciśnienie tętnicze
• choroby kardiologiczne
• infekcje skóry w obszarze badanego stawu

Jakie zabiegi chirurg może wykonać podczas artroskopii kolana?

Sprawdź jakie działania lecznicze można wykonać podczas artroskopii:

• rekonstrukcja więzadła (najczęściej krzyżowego przedniego ACL)
• zszycie łąkotki
• usunięcie uszkodzonej łąkotki
• usunięcie ciał obcych ze stawu
• wygładzenie chrząstki stawowej
• usunięcie przerostu błony maziowej

Czy są powikłania po artroskopii kolana?

Każda operacja może nieść ryzyko powikłań, natomiast nie są zbyt częste.

Możliwe powikłania:

• ograniczenie ruchomości stawu
• obrzęki w obszarze operowanego kolana
• krwiaki wewnątrzstawowe
• infekcje
• zakrzepica żył
• zatorowość płucna
• uszkodzenia nerwów lub tkanek

Czy warto poddać się artroskopii kolana?

Artroskopia jest mniej inwazyjna niż klasyczna operacja, podczas której chirurg otwiera staw.

Jakie są korzyści z przeprowadzenia artroskopii?

• krótszy czas trwania zabiegu
• krótszy czas pobytu w szpitalu
• mniejszy ból
• mniej widoczne blizny
• szybka rekonwalescencja
• mniejsze ryzyko infekcji

Kiedy Pacjent wraca do domu po artroskopii kolana?

Artroskopia kolana nie jest zabiegiem bardzo inwazyjnym, więc nie ma potrzeby hospitalizacji Pacjenta. Najczęściej Pacjent jest wypisywany do domu tego samego lub następnego dnia.

Jakie są zalecenia po artroskopii stawu kolanowego?

Po artroskopii Pacjent powinien stosować się do zaleceń lekarza. Zalecenia różnią się w zależności od typu przeprowadzonego zabiegu (artroskopia diagnostyczna lub operacyjna). Zarówno w jednym jak i drugim przypadku Pacjent musi odciążyć kończynę. Pacjent powinien liczyć się z obrzękiem i bólem, który w zależności od typu zabiegu może trwać od kilku do kilkunastu dni. W tym czasie pomocne mogą okazać się środki przeciwbólowe.

Najważniejsze zalecenia po artroskopii kolana:

• odciążenie stawu (za pomocą dwóch kul) przez okres 2-3 tygodni po zabiegu
• stosowanie ortezy lub stabilizatora (ograniczenie ruchu zgięcia stopniowo będzie zwiększane w miarę zdrowienia, aż do uzyskania pełnego kąta fizjologicznego)
• używanie kul ortopedycznych
• prostowanie kończyny
• schładzanie obszaru kolana za pomocą krioterapii lub masaż lodem (-5 do -15 stopni Celsjusza)
• fizjoterapia – głównie laser i pole magnetyczne, elektrostymulacja mięśni, kinezyterapia

Artroskopia kolana a fizjoterapia przedoperacyjna

Warto wspomnieć, że do zabiegu naprawienia stawu za pomocą artroskopii należy przygotować się wcześniej i wzmocnić obydwie kończyny oraz barki. Trzeba pamiętać, że po zabiegu zdrowa kończyna będzie bardziej obciążana. Natomiast wzmocnienie obręczy barkowej przyda się przy chodzeniu o kulach ortopedycznych – komentuje Paweł Czarnocki

Artroskopia kolana – leczenie i fizjoterapia w Krakowie

Jak szybko można rozpocząć fizjoterapię po artroskopii kolana?

Fizjoterapię, pod okiem specjalisty warto rozpocząć już po 24 godzinach po zabiegu. Czas rozpoczęcia terapii jest ważny, ponieważ pierwsze 4 tygodnie od zabiegu są kluczowe dla usprawnienia stawu i warunkują powrót do sprawności. W tym czasie dochodzi do regeneracji uszkodzonych tkanek, które powinny być wzmacniane i smarowane poprzez ruch. Rozpoczęta terapia umożliwia regenerację i odbudowę stawu – komentuje Paweł Czarnocki

Fizjoterapeuta dobiera indywidualną terapię, którą modyfikuje na kolejnych etapach leczenia. Inne ćwiczenia zalecane są przy zerwanym więzadle, inne przy szytej łąkotce, czy też innych zabiegach w obszarze chrząstki stawowej.

Jaki jest główny cel fizjoterapii po artroskopii kolana?

• ograniczenie bólu
• wzmocnienie mięśni
• przyspieszenie regeneracji tkanek
• poprawa stabilizacji stawu
• powrót do sprawności

Warto pamiętać, że odpowiednio dobrane ćwiczenia i terapie mogą znacznie przyspieszyć czas gojenia kolana po artroskopii oraz wpłynąć na odzyskanie sprawności – podkreśla Paweł Czarnocki

Jakie zabiegi fizjoterapeutyczne na kolano po artroskopii?

• kinezyterapia, przede wszystkim ćwiczenia 
• terapia manualna, w tym terapia powięzi 
• fizykoterapia – pole magnetyczne, laser, elektroterapia, krioterapia, ultradźwięki
• taping medyczny

Świetnie sprawdza się zmrożona butelka wody owinięta w materiał np. skarpetę. Optymalna, wygodna pojemność to 0,3 do 0,5 l. Zimne okłady poprawią krążenie i mogą pomóc w ograniczeniu obrzęku.

Na pierwszym etapie fizjoterapeuta prowadzi ćwiczenia, które wzmocnią mięśnie łydek oraz mięsień czworogłowy. Mięśnie są odpowiedzialne za amortyzację stawu kolanowego. Po operacji mięśnie te mogą być osłabione, więc ćwiczenia odgrywają ważną rolę.

Następnie terapeuta wprowadza ćwiczenia obciążające staw. Celem ćwiczeń oprócz wzmocnienia mięśni jest zwiększenie zakresu ruchomości w operowanym stawie kolanowym.

Przez pierwsze 2-3 tygodnie operowana kończyna nie powinna być obciążana, a Pacjent powinien poruszać się o kulach ortopedycznych. Instruktaż chodzenia o kulach przeprowadza fizjoterapeuta. Warto stosować ortezę, która ustabilizuje staw i zmniejszy ryzyko niekontrolowanych ruchów takich jak zgięcia czy rotacja kolana. W pierwszych 2-3 tygodniach po operacji warto spać w ortezie.

Sprawdź jak zabezpieczyć staw kolanowy za pomocą ortezy.

Sprawdź ćwiczenia zalecane po artroskopii kolana

Sprawdź ćwiczenia, które mogą pomóc przy problemach w obszarze stawu kolanowego.

• Ból kolan – zestaw ćwiczeń na siedząco

• Ból kolan – zestaw ćwiczeń na leżąco

• Ból kolan – zestaw ćwiczeń na stojąco

Sumienność i cierpliwość Pacjenta podczas ćwiczeń jest bardzo ważna. Zdarza się, że Pacjent widząc efekty leczenie chce szybko powrócić do aktywności sportowej. Widzę to najczęściej u Pacjentów, którzy byli aktywni fizycznie. Ważne jest aby powrót do sportu odbył się w sposób zaplanowany a jego etapy były konsultowane z fizjoterapeutą – zaznacza Paweł Czarnocki

Jak długo trwa fizjoterapia po artroskopii stawu kolanowego?

Jaki jest czas rekonwalescencji po artroskopii kolana? Czas rekonwalescencji zależy od wielu czynników, między innymi od:

• typu urazu lub schorzenia
• zakresu operacji
• kondycji Pacjenta
• motywacji i sumienności w wykonywaniu ćwiczeń i innych zaleceń lekarza i fizjoterapeuty

Powrót do pełnej sprawności po artroskopii kolana trwa około 12 tygodni. Natomiast obciążenia sportowe nie są zalecane wcześniej jak po 6 miesiącach.

Poznaj opinie naszych Pacjentów

POLECAM wszystkim, genialny rehabilitant!! Trzy lata temu helikopter zbierał mnie po wypadku na nartach z rozwalonym kolanem i w następnym sezonie znowu jeździłem na nartach – zasługa pomocy Pana Pawła. W tym roku we wrześniu uszkodziłem drugie kolano i po rehabilitacji już w grudniu jeździłem na nartach. Profesjonalne podejście, skuteczność i terminowość. Do tego miła atmosfera, ciekawy człowiek do rozmowy i przestrzeganie zasad reżimu sanitarnego covid – Michał Smolarski

Pan Paweł pomógł mi uniknąć operacji. Miałam przewlekłą kontuzję kolana. Jestem aktywna (biegam), więc nóg nie oszczędzałam:-) Bardzo fachowy, cierpliwy, uważny a przede wszystkim skuteczny! Do tego bardzo sympatyczny człowiek. Polecam – Pacjent

Pana Pawła poleciłam koledze z Katowic. Ja leczę się w gabinecie w Krakowie i wiem, że to dobry fachowca. Jako jedyny fizjoterapeuta wyleczył moją wieloletnią kontuzję kolana – Jadźka

Fizjoterapia po artroskopii kolana – gdzie leczyć w Krakowie?

MAMY DOŚWIADCZENIE w leczeniu różnych schorzeń w obszarze stawu kolanowego. Przy każdym urazie – również tym, leczenie lepiej zacząć możliwie szybko.

UMÓW SIĘ Z FIZJOTERAPEUTĄ. Lata praktyki pozwoliły nam opracować terapie, które pomagają znaleźć i wyeliminować przyczynę dolegliwości, dzięki temu skutecznie leczymy nawet przewlekłe stany pourazowe.

Artykuł Fizjoterapia po artroskopii kolana pochodzi z serwisu Fizjoterapia Kraków PANACEUM Paweł Czarnocki.

Staw kolanowy jest dużym stawem zawiasowo-obrotowym, który bywa mocno narażony na urazy. Budowa stawu umożliwia ruch wyprostu, zgięcia, a w pozycji zgięcia także ruchy obrotowe.

W stawie kolanowym są struktury odpowiedzialne za stabilizację, amortyzację oraz właściwy rozkład sił działających na powierzchnie stawowe. Za stabilizację czynną odpowiadają ścięgna mięśni, które poruszają kolanem i otaczają staw kolanowy. Natomiast za stabilizację bierną odpowiadają więzadła, powięź i torebka stawowa.

Więzadła stawu kolanowego można podzielić na zewnętrzne i wewnętrzne:

• więzadła wewnętrzne – krzyżowe przednie ACL i tylne PCL
• więzadła zewnętrzne – poboczne piszczelowe MCL, strzałkowe LCL, więzadło rzepki, więzadło poprzeczne i podkolanowe skośne

Za prawidłową pracę stawu kolanowego odpowiada między innymi więzadło krzyżowe tylne (PCL) i przednie (ACL). Więzadła te często ulegają uszkodzeniom.

Chcesz wiedzieć więcej o budowie stawu kolanowego?

Skręcenie stawu kolanowego i uszkodzenie więzadeł – co to właściwie jest?

Skręcenie, naderwanie, zerwanie więzadła w kolanie to bardzo częste kontuzje, z którymi przychodzą Pacjenci – stwierdza Paweł Czarnocki

Do uszkodzenia więzadła kolana może dojść nawet podczas banalnej czynności. W trakcie chodzenia po schodach, spaceru lub biegania może przydarzyć się poślizgnięcie i upadek, który najczęściej kończy się otarciem i siniakiem, jednak zdarza się, że jego skutkiem może być skręcenie kolana i uszkodzenie więzadeł. Urazu nie powinno się bagatelizować, gdyż ma on istotny wpływ na stabilność kolana. Podczas kontuzji stabilność ulega zachwianiu a skutkiem może być niestabilność kolana.

Niestabilność kolana w wyniku urazów więzadła kolana

O niestabilności kolana mówimy gdy pojawia się nadmierna ruchomość w kolanie, w porównaniu do stanu fizjologicznego.

Typy niestabilności kolana a zakres uszkodzeń

Rozróżniamy dwa typy niestabilności kolana w zależności od skali uszkodzeń:

• niestabilność prosta – uszkodzone zostało jedno więzadło
• niestabilność złożona – uszkodzone zostały przynajmniej dwa więzadła

Typy niestabilności kolana a czas rozpoznania

Możemy zdefiniować dwa typy niestabilności kolana w zależności od czasu rozpoznania:

• niestabilność ostra – rozpoznanie nastąpiło dość szybko tj. do miesiąca po urazie
• niestabilność przewlekła – nie było rozpoznania, więc po miesiącu niestabilność staje się przewlekła

Zdarza się, że z powodu dużego bólu trudno rozpoznać niestabilność kolana natychmiast po urazie.

Warto zaznaczyć, że niewłaściwe rozpoznanie lub brak diagnozy w przypadku uszkodzenia więzadeł może doprowadzić do przewlekłej niestabilności kolana, a następnie do dalszych uszkodzeń kolejnych struktur stawu kolanowego.

Niestabilne kolano – objawy

Objawów niestabilnego kolana jest wiele, najczęściej występuje:

• ból
• uczucie zaburzonej stabilności kolan
• blokowanie się części zakresu ruchu stawu
• nawykowe skręcanie kolana – kolano „ucieka” podczas aktywności sportowej, a nawet podczas spaceru po nierównym terenie. Pacjent odczuwa „przeskok” w kolanie i dość intensywny ból

Skręcenie, naderwanie, zerwanie więzadła w kolanie – stopnie urazu

Urazy więzadeł w kolanie dzielimy według kategorii, które odpowiadają stopniom:

• I stopień – rozciągnięcie więzadła. Przy tym urazie staw nie wykazuje niestabilności.

• II stopień – naderwanie więzadła. Przy tym uszkodzeniu staw wykazuje częściową niestabilność.

• III stopień – zerwanie więzadła. Przy tym stopniu urazu staw występuje niestabilność. To sytuacja gdy najczęściej doszło do uszkodzenia jednej lub więcej struktur kolana np. więzadła ACL i torebki stawowej.

Które więzadła w kolanie są najbardziej narażone na uraz?

W kolanie mamy 11 więzadeł. Z 11 więzadeł 4 są najbardziej podatne na urazy:

• więzadło krzyżowe przednie ACL
• więzadło krzyżowe tylne PCL 
• więzadło poboczne strzałkowe LCL
• więzadło pobocze piszczelowe MCL 

Uszkodzenia więzadła kolana – przyczyny

Sprawdź jakie są najczęstsze przyczyny uszkodzenia więzadła ACL, PCL, LCL, MCL.

Uszkodzenie więzadła kolana – objawy

Istnieje prawidłowość, że im większy stopień uszkodzenia więzadła, tym uraz może być bardziej bolesny. Powodem jest silne unerwienie czuciowe struktur więzadeł.

Najczęstsze objawy urazu więzadła kolana:

• silny ból, przy stopniu II i III ból uniemożliwia chodzenie
• „trzask” w kolanie podczas urazu
• zmniejszenie zakresu ruchomości stawu, szczególnie podczas wyprostu
• ból przy obciążaniu kolana
• uczucie niestabilności kolana, tzw. „uciekanie” kolana
• może pojawić się siniak na kolanie
• może wystąpić obrzęk (pojawia się do kilku godzin od urazu)
• wrażliwość na ucisk

Przy urazie jakim jest naciągnięcie lub naderwanie więzadeł często nie ma problemów z chodzeniem. Natomiast jeśli pojawi się problem z poruszaniem się – to warto udać się na SOR.

Uszkodzenie więzadła kolana ACL, PCL, MCL, LCL – kto jest narażony?

Urazy więzadła kolana a ogólna sprawność

Najważniejsze jest utrzymanie właściwego poziomu sprawności, gdyż przy dobrej kondycji ryzyko urazu kolana maleje. Istotne są również ćwiczenia polepszające zmysł równowagi.

Urazy więzadła kolana a aktywność fizyczna

Ryzyko uszkodzeń kolana wzrasta u osób:

• rozpoczynających treningi
• powracających do treningu po dłuższej przerwie – w sytuacji gdy osoba chce wrócić do aktywności bez wcześniejszego przygotowania organizmu do wysiłku – sprawdź jak to zrobić bezpiecznie

Urazy więzadła kolana a dyscyplina sportowa

Uszkodzenia więzadła ACL, PCL, MCL i LCL zdarzają się dość często u osób uprawiających wyczynowo lub rekreacyjnie takie dyscypliny sportowe jak jazda na nartach, rolkach, łyżwach, piłka nożna, koszykówka, rugby.

Uszkodzenie najczęściej wiąże się z przeprostem lub koślawieniem stawu, uraz wywołuje rotację w stawie kolanowym. Zerwanie więzadła krzyżowego przedniego (ACL) upośledza stabilność stawu kolanowego i prowadzi do degeneracji chrząstki, najczęściej uniemożliwia aktywność sportową.

Urazy więzadła kolana u osób z małą aktywnością fizyczną

W grupie ryzyka są także osoby, które mają małą aktywność fizyczną i wykonują pracę siedzącą. W tej sytuacji nawet przy nieznacznej aktywności może dojść do naderwania lub zerwania więzadła.

Urazy więzadła kolana a wiek Pacjenta

Wraz z upływem czasu, układ więzadłowy jest coraz mniej wytrzymały na obciążenie a stabilność więzadeł pogarsza się, dlatego potrzebna jest regularna aktywność aerobowa. Wiek spowalnia proces regeneracji ale brak aktywności praktycznie ją uniemożliwia.

Co warto zrobić w przypadku podejrzenia urazu więzadła ACL, PCL, MCL czy LCL?

Jak rozpoznać uszkodzenie więzadła? Jeśli po upadku czujesz ból w kolanie – sprawdź co warto zrobić.

Doraźnie warto schłodzić kolano i umówić się na konsultację ze specjalistą, który podczas wizyty sprawdzi do jakiego urazu doszło i czy problem jest izolowany tj. dotyczy jednego więzadła, czy też kilku.

Przy znacznym urazie konieczna jest natychmiastowa pomoc, dlatego należy udać się na SOR.

Uszkodzenie więzadła kolana – diagnoza

Fizjoterapeuta na pierwszej wizycie przeprowadzi wywiad i wykona testy funkcjonalne, testy ruchomości oraz analizę siły mięśniowej kolana.

Ważne jest aby w możliwie krótkim czasie wprowadzić odpowiednie leczenie, dlatego ważna jest precyzyjna diagnoza. Podczas badania specjalista musi wykluczyć inne uszkodzenia np. chrząstki stawowej, łąkotki czy też grup mięśniowych np. kulszowo-goleniowej, przywodzicieli, czworogłowych czy mięśni brzuchatych łydki.

Uszkodzenie więzadła kolana – badanie USG, Rezonans Magnetyczny

W diagnostyce uszkodzeń więzadła może pomóc USG lub MR (Rezonans Magnetyczny). Na RTG i tomografii komputerowej więzadła nie są wystarczająco dobrze widoczne. Badania należy przeprowadzić w odpowiednim czasie – warto wiedzieć, że obrzęk więzadła może negatywnie wpłynąć na precyzję badania.

Uszkodzenie więzadła kolana – leczenie i fizjoterapia w Krakowie

W przypadku uszkodzeń więzadła kolanowego mamy trzy możliwe formy leczenia:

1. Fizjoterapia zachowawcza
2. Fizjoterapia przedoperacyjna
3. Fizjoterapia pooperacyjna – sprawdź na czym polega fizjoterapia:

• po rekonstrukcji więzadła ACL
• po rekonstrukcji więzadła LCL
• po rekonstrukcji więzadła MCL
• po rekonstrukcji więzadła PCL

Wybór sposobu leczenia zależy przede wszystkim od:

• typu uszkodzenia – naderwanie lub całkowite zerwanie
• oceny stabilności kolana, którą określa się na podstawie testów
• ewentualnych innych uszkodzeń kolana (łąkotki, chrząstki stawowej itd.)

W zależności od typu więzadła oraz stopnia uszkodzenia, fizjoterapeuta planuje proces leczenia.

1. Uszkodzenia więzadła kolana – fizjoterapia zachowawcza

Fizjoterapeuta przed przygotowaniem planu leczenia bierze pod uwagę stopień uszkodzenia stawu.

Przy naciągnięciu lub naderwaniu więzadła pobocznego piszczelowego lub strzałkowego należy odciążyć chorą kończynę za pomocą np. dwóch kul. Należy dużo odpoczywać, a kończyna powinna być uniesiona i zgięta w kolanie. Jednocześnie powinno się regularnie ćwiczyć sąsiednie stawy, a po zmniejszeniu obrzęku również uszkodzone kolano w odciążeniu. Czasowe ograniczenie aktywności fizycznej najczęściej wystarczy. Proces regeneracji chorych tkanek trwa około 1,5 miesiąca.

Jeśli zakres uszkodzenia jest znaczący to fizjoterapeuta wprowadza terapie etapowo.

Na początku głównym celem terapii jest redukcja bólu i obrzęku. Wykonywane ćwiczenia, w tym  aktywizacja stopy ma spowodować wzmocnienie układu krążenia i zmniejszenie obrzęku.

Jeśli u Pacjenta nie ma dolegliwości bólowych to fizjoterapeuta wprowadza ćwiczenia stabilizacji. Ważne jest aby Pacjent nauczył się prawidłowo obciążać nogę przy zachowaniu osi, nie powodując przeprostu. Kolejny etap to ćwiczenia nastawione na wzmocnienie mięśni osłabionych w obszarze uda i podudzia.

Na początku działania nastawione są na poprawę stabilności stawu oraz kontrolę motoryczną, przy czym ważne jest aby zapewnić ochronę przed dalszym rozciąganiem uszkodzonego więzadła, dlatego rekomendowane jest noszenie ortezy.

Na kolejnym etapie trzeba odbudować siłę i wytrzymałość mięśni.

Bardzo ważny jest systematyczny trening stabilizacji – dzięki temu Pacjent zmniejszy ryzyko kolejnych urazów i zmian przeciążeniowych.

Kinezyterapia to narzędzie, za pomocą którego fizjoterapeuta wprowadza ćwiczenia, które mają pomóc w powrocie do aktywności fizycznej. Terapeuta kontroluje przebieg leczenia, w tym poprawność wykonywania ćwiczeń, gdyż nie wszystkie ćwiczenia korzystne na przykład przy uszkodzeniach więzadła krzyżowego są właściwe przy leczeniu innego więzadła.

Jakie są cele fizjoterapii zachowawczej po uszkodzeniu więzadła kolana?

Rolą fizjoterapii w leczeniu uszkodzeń więzadeł kolana jest zwiększenie szansy na wygojenie oraz wzmocnienie więzadła, aby zwiększyć jego ochronę w przyszłości.

Często przy urazach więzadła będzie konieczne skorzystanie z ortezy lub stabilizatora.

2. Uszkodzenia więzadła kolana – fizjoterapia przedoperacyjna

Kluczowym zadaniem jest szybki powrót do sprawności po operacji.

Ważne jest aby za pomocą fizjoterapii przedoperacyjnej Pacjent „wypracował” zakres ruchomości zbliżony do naturalnego – wtedy powrót do zdrowia będzie szybszy.

Zakres ruchomości to wyprost i zgięcie. Często po operacji uzyskanie właściwego wyprostu jest bardziej proste. Zdarza się, że powrót do pełnego zgięcia jest utrudniony z powodu blizny, zrostu lub przez obrzęk.

Oprócz ruchomości, ważnym czynnikiem jest siła mięśniowa i stabilność stawu.

Jeśli przed operacją Pacjent wypracuje odpowiednią siłę i wytrzymałość mięśni – to efekt po operacji będzie zdecydowanie łatwiejszy i trwalszy.

Kolejny element, na którym opiera się fizjoterapia przedoperacyjna to poprawa ogólnej sprawności.
Celem jest nie tylko wzmocnienie mięśni kończyn dolnych, ale również tułowia oraz kończyn górnych (ma to znaczenie podczas chodzenia o kulach).

Ostatnim elementem fizjoterapii przedoperacyjnej jest trening chodzenia o kulach. Fizjoterapeuta pokaże zarówno technikę, jak również poprowadzi ćwiczenia praktyczne. Ćwiczenia warto zrealizować na gładkiej i równej nawierzchni, ale później również na nierównym podłożu oraz na przykład na stopniach schodów.

Jakie są cele fizjoterapii przedoperacyjnej przy uszkodzeniu więzadła kolana?

Celem jest praca nad zakresem ruchpomości. Im lepsza będzie sprawność przed operacją – tym szybszy będzie powrót do zdrowia po operacji.

3. Uszkodzenia więzadła kolana – fizjoterapia pooperacyjna

W przypadku zerwania więzadeł należy maksymalnie szybko rozpocząć fizjoterapię, aby powrót do zdrowia był możliwy.

Przy zerwaniu więzadeł pobocznych oraz gdy więzadło krzyżowe przednie lub tylnie uległo uszkodzeniu II stopnia, to często stan ten jest wskazaniem do artroskopii. Po zabiegu wprowadza się fizjoterapię pooperacyjną, której celem jest uzyskanie możliwie pełnego zakresu wyprostu i zgięcia stawu kolanowego.

Jakie są cele fizjoterapii pooperacyjnej po uszkodzeniu więzadła kolana?

Na początku terapii, za pomocą zabiegów fizjoterapeutycznych należy zmniejszyć stan zapalny, wysięk w stawie kolanowym oraz ból.

Na początku Pacjent wykonuje ćwiczenia w zamkniętym łańcuchu kinematycznym, dzięki czemu następuje stopniowe powiększanie ruchu zgięcia. Ćwiczenia (w większości bierne), nastawione są na zwiększenie ruchomości w stawie.

„Kiedy mogę zacząć obciążać kończynę?” – to jedno z częstych pytań jakie zadaje Pacjent po operacji rekonstrukcji więzadła – wspomina Paweł Czarnocki

Obecnie, już w pierwszym okresie po operacji, Pacjenta pionizuje się i uczy chodzić o kulach.

Na kolejnych etapach rekonwalescencji fizjoterapeuta kontynuuje zabiegi przeciwzapalne, przeciwobrzękowe i przeciwbólowe.

Terapeuta systematycznie wprowadza ćwiczenia:

• mobilizujące rzepkę
• rozciągające mięśnie z pasma kulszowo-goleniowego oraz biodrowo-piszczelowego
• wzmacniające przywodziciele i odwodziciele stawu biodrowego oraz mięśnie pośladkowe

Celem jest uzyskanie pełnego wyprostu w operowanym stawie kolanowym. Ważnym elementem w procesie leczenia jest poprawa czucia głębokiego operowanej kończyny. 

Na kolejnym etapie po rekonstrukcji więzadła, fizjoterapeuta wraz z Pacjentem pracuje nad odzyskaniem pełnej ruchomości w stawie oraz uzyskaniem prawidłowych wzorców chodu.

Terapeuta nadal kontroluje przebieg ćwiczeń, które wykonuje Pacjent, pilnuje aby błędy w wykonywaniu ćwiczeń nie spowodowały uszkodzenia więzadła, które na tym etapie nadal jest podatne na uszkodzenia. Pacjent wykonuje ćwiczenia czucia głębokiego o większym poziomie trudności oraz kontynuuje ćwiczenia wzmacniające mięśnie kończyn dolnych oraz zwiększające ruchomość stawu kolanowego. Wszystkie te działania mają wpływ na stabilność kolana.

W leczeniu uszkodzenia więzadła kolana ważna jest również fizykoterapia, która pomaga zredukować stan zapalny, obrzęk i ból. Fizjoterapeuta dysponuje całym zestawem narzędzi, może zastosować np. laseroterapię biostymulacyjną i lampę Biotron, elektroterapię, krioterapię czy magnetoterapię.

Uszkodzenie więzadła kolana a stabilizator, orteza

Możliwe, że w procesie leczenia uszkodzeń więzadła przydatny będzie stabilizator lub orteza.

Stabilizator jest zalecany przy zerwaniu więzadła oraz gdy doszło do uszkodzenia I lub II stopnia wraz z urazem innych tkanek (często łąkotki).

Jak to działa? Nowoczesne ortezy mogą unieruchomić staw w określonym kącie wyprostu i zgięcia. Na kolejnych etapach leczenia można stopniowo zwiększać zakres ruchomości. Lekarz każdorazowo decyduje jak długo Pacjent powinien używać ortezę. Nie należy samodzielnie decydować czy i jak długo korzystać ze stabilizatora lub ortezy. Ryzyko błędnych decyzji może być duże – np. zbyt długie używanie stabilizatora może znacznie wydłużyć proces leczenia.

Uszkodzenie więzadła kolana a powrót do sportu

Czas powrotu do aktywności to najczęściej około 3-4 miesiące. Przy uszkodzeniach I i II stopnia czas rekonwalescencji może być krótszy.

Po uszkodzeniu więzadła kolana, do sportu można powrócić dopiero po treningu przygotowawczym i adaptacyjnym – stwierdza Paweł Czarnocki

Powrót do sportu po kontuzji – o czym warto pamiętać?

1. Powrót do sportu powinien być skonsultowany z lekarzem lub fizjoterapeutą

Terapeuta oceni siłę mięśniową, ruchomość oraz poziom równowagi. Przeprowadzi testy sprawności i wydolności. Ważne jest aby nie pominąć tego etapu, gdyż zbyt wczesny powrót do aktywności sportowej często powoduje kolejny uraz lub kontuzję.

2. Odbudowa siły mięśniowej

Odbudowa siły mięśniowej w uszkodzonej kończynie to proces. Nawet po wygojeniu warto stosować ćwiczenia zabezpieczające, które zalecił fizjoterapeuta. 

Uszkodzenie więzadła kolana – profilaktyka

Po zakończeniu leczenia należy nadal kontynuować ćwiczenia wzmacniające mięśnie nóg.

Najbardziej kluczowe mięśnie to czworogłowy i dwugłowy, gdyż ich rolą jest stabilizacja stawu kolanowego. W dużym uproszczeniu można stwierdzić, że sprawne mięśnie to mniejsze ryzyko urazów kolana.

Urazy więzadła w kolanie a uszkodzenia łąkotki

Oprócz uszkodzeń więzadła może dojść do urazów łąkotki, dlatego ważna jest trafna diagnoza, która pokaże zakres uszkodzeń.

Kontuzje więzadła w kolanie – konsekwencje braku leczenia

Przy urazach więzadeł ważne jest odpowiednie leczenie, które należy wprowadzić w możliwie krótkim czasie. Brak leczenia lub niewłaściwa diagnoza może spowodować nieodwracalnie zmiany degeneracyjne w okolicach kolana i sąsiednich obszarach.

Nieleczona kontuzja może doprowadzić do opóźnienia procesów gojenia oraz obniżyć szansę na powrót do pełni sprawności.

Warto pamiętać, że ograniczenia ruchomości stawowej, zarówno w obszarze kręgosłupa, biodra, kolana czy stopy wpływa na cały układ ruchu. Często problem z kolanem wpływa na biodro i odwrotnie. Dlatego dbanie o ogólną sprawność i kondycję jest ważne na każdym etapie życia – komentuje Paweł Czarnocki

Poznaj opinie naszych Pacjentów

Ja polecam fizjoterapeutę Pawła Czarnockiego z Fizjoterapii Panaceum. Bardzo skuteczny i sumienny fizjoterapeuta. Wyleczył „przenoszoną” kontuzję kolana. Poleciłem kilku kolegom, biegaczom – wszyscy zadowoleni. Pokazał mi zestaw ćwiczeń, które mogę ćwiczyć samodzielnie w domu. Ma też nagrane filmy instruktażowe, więc jak coś zapomnę to zawsze można odtworzyć – Janek

Bardzo kompetentny fizjoterapeuta. Miałam problem z kontuzją kolana. Przez ostatni rok leczyłam się w różnych gabinetach. Bez efektu. Pan Paweł zaproponował terapię, która okazała się skuteczna – Monika I.

Pan Paweł pomógł mi uniknąć operacji. Miałam przewlekłą kontuzję kolana. Jestem aktywna (biegam), więc nóg nie oszczędzałam:-) Bardzo fachowy, cierpliwy, uważny a przede wszystkim skuteczny! Do tego bardzo sympatyczny człowiek. Polecam – Pacjent

Pana Pawła poleciłam koledze z Katowic. Ja leczę się w gabinecie w Krakowie i wiem, że to dobry fachowca. Jako jedyny fizjoterapeuta wyleczył moją wieloletnią kontuzję kolana – Jadźka

Skręcenie, naderwanie, zerwanie więzadła w kolanie – gdzie leczyć w Krakowie?

Jeśli odczuwasz ból w stawie kolanowym to warto umówić się na KONSULTACJĘ Z FIZJOTERAPEUTĄ. 

MAMY DOŚWIADCZENIE w leczeniu urazów z obrębie stawu kolanowego. Skręcenie, naderwanie, zerwanie więzadła w kolanie, kolano biegacza, kolano skoczka, chondromalacja rzepki czy uszkodzenia łąkotki to częste problemy, z którymi zgłaszają się Pacjenci.

Artykuł Skręcenie, naderwanie, zerwanie więzadła w kolanie pochodzi z serwisu Fizjoterapia Kraków PANACEUM Paweł Czarnocki.

Rzepka jest częścią stawu kolanowego. To trzeszczka, płaska kość umiejscowiona wewnątrz ścięgna, pomiędzy mięśniem czworogłowym a kośćmi podudzia. Za pomocą więzadła rzepka jest połączona z kością piszczelową. Rzepka wraz z kością udową tworzy staw rzepkowo-udowy i pełni kluczową rolę dla prawidłowego działania całego kolana.

Z kością piszczelową rzepkę łączy więzadło właściwe rzepki. Więzadło rzepki to struktura, która pełni ważną rolę w procesie przekazywania sił mięśni uda. Dzięki prawidłowej pracy więzadła możemy prostować kolano, biegać, skakać i kopać. Rzepka przenosi więc obciążenia dynamiczne, które podczas tych ruchów są znaczące. 

Rzepka stabilizuje kolano od przodu, wspomaga siłę działania mięśnia czworogłowego uda, przez co jego zakres ruchu jest większy (rzepka zwiększa ramię siły).

Rzepka podczas wyprostu jak również zgięcia kolana chroni część przednią kłykci kości udowej, zwłaszcza podczas klęczenia lub upadku. Między innymi właśnie z powodu funkcji ochronnej rzepka jest często narażona na urazy.

Kolano skoczka – co to właściwie jest?

Kolano skoczka to dolegliwość powstała na skutek przeciążeń rzepki lub zmian zwyrodnieniowych w obszarze kolana. Uraz najczęściej pojawia się przy zbyt intensywnej aktywności sportowej. Główne objawy to dolegliwości bólowe oraz ograniczenie zakresu ruchu.

Kolano skoczka – etapy choroby

Jakie są poszczególne etapy choroby?

• ból w przedniej części kolana, szczególnie w miejscu przyczepu więzadła rzepki do rzepki
• na początku choroby ból pojawia się tylko po intensywnej aktywności fizycznej
• w zaawansowanym stadium choroby ból pojawia się już na etapie rozgrzewki
• na kolejnym etapie ból jest odczuwalny w trakcie normalnej aktywności takiej jak schodzenie ze schodów, siadanie itp.
• pojawiają się urazy stawu kolanowego (zwłaszcza chrząstki) lub naderwanie więzadła rzepki
• przy braku leczenia rzepka może zostać zerwana

Kolano skoczka – przyczyny

Kolano skoczka to zmiany przeciążeniowe lub degeneracyjne więzadła rzepki. Dolegliwość powstaje w wyniku zaburzenia procesu gojenia powtarzających się mikrourazów więzadła rzepki, które narastając osłabiają i obniżają wytrzymałość. W ostateczności może dojść nawet do zerwania więzadła rzepki.

W wyniku intensywnej aktywności takiej jak bieganie czy skakanie dochodzi do przeciążeń prostowników stawu kolanowego. Powtarzające się obciążenia bez fazy odpoczynku i regeneracji prowadzą do mikrourazów i degeneracji w więzadle rzepki.

Kolano skoczka – kto najczęściej choruje?

Pomimo tego, że przy tej chorobie dochodzi do mechanicznego uszkodzenia ścięgna, to można wyszczególnić sporo czynników, które sprzyjają rozwojowi tej dolegliwości.  

Kolano skoczka często dotyka aktywnych osób, którzy uprawiają takie formy sportu jak: piłka nożna, tenis, koszykówka, siatkówka. Głównym „winowajcą” są błędy w technice treningu.

Czy kolano skoczka to kontuzja wyłącznie osób uprawiających sport?

Nie, z drugiej strony bieguna są osoby mało aktywne, często też otyłe. W tym przypadku brak aerobowej aktywności i bierny tryb życia powoduje większe obciążenie przodu kolana i rzepki, co może doprowadzić do problemu typu kolano skoczka.

Grupy narażone na kolano skoczka?

W grupie ryzyka są osoby, które:

• zbyt intensywnie uprawiają sport – chodzi szczególnie o duże obciążenia i niewłaściwy dobór typu treningu
• mają niewyleczone kontuzje i urazy 
• stany zapalne w obrębie mięśnia czworogłowego i kolana
• zaburzony wzorzec ruchu
• osłabioną siłę mięśniową zginaczy kolana
• wiotkość więzadeł
• zaburzenia w anatomii i ustawieniu rzepki np. wysokość rzepki
• nieprawidłowe ustawienie kończyny dolnej, w tym zła biomechanika stopy
• mają otyłość

Kolano skoczka – objawy

Ból pojawia się w przedniej części kolana, w miejscu przyczepu więzadła rzepki do rzepki.

Stopień dolegliwości może być różny, natomiast objawy są dość charakterystyczne.

• ból w przedniej części kolana, poniżej rzepki
• ból zlokalizowany po jednej lub obydwu stronach
• ból o charakterze kłującym
• ból nasila się podczas ruchów takich jak przysiady, podskoki, schodzenie po schodach
• najczęściej ból pojawia się gdy Pacjent zaczyna obciążać kolano i dość szybkie ustępuje po zakończeniu aktywności
• ból rzadko pojawia się podczas spoczynku
• wrażliwość na dotyk, szczególnie w okolicach rzepki
• obrzęk stawu kolanowego
• sztywność odczuwana w kolanie
• brak uczucia stabilności kolana
• osłabienie mięśni zginaczy kolana
• w zaawansowanym stadium choroby może dojść do naderwania ścięgna

Kolano skoczka – diagnoza

Gdy ból w okolicy kolana nie wycofuje się pomimo odpoczynku to warto udać się do specjalisty na konsultację. Fizjoterapeuta podczas wizyty przeprowadzi badanie palpacyjne, wykona testy i przygotuje dedykowaną terapię.

Kolano skoczka – badanie USG, Rezonans Magnetyczny, Tomografia Komputerowa

W diagnostyce stopnia uszkodzenia więzadła właściwego rzepki wykorzystywane jest badanie USG. USG pokazuje czy występują uszkodzenia więzadła i jaki jest stan gojenia. Jeśli sytuacja nie jest klarowna lub zachodzi potrzeba opracowania dokładniejszych wyników, można wykonać dodatkowo MR (Rezonans Magnetyczny) lub TK (Tomografia Komputerowa).

Kolano skoczka a inne choroby

Czasami kolano skoczka mylone jest z innymi dolegliwościami takimi jak:

• zespół zakleszczenia ciała tłuszczowego Hoffy
• konflikt rzepkowo-udowy
• patologia i uszkodzenie błony maziowej oraz powierzchni chrząstki
• choroba Osgooda-Schlattera

Dlatego niezwykle ważna jest właściwa diagnoza oraz szybkie rozpoczęcie terapii.

Kolano skoczka – leczenie i fizjoterapia w Krakowie

Ważną rolę w procesie leczenia pełni fizjoterapia. Właściwie przeprowadzona terapia wspomaga gojenie, daje szansę, że nie pogłębią się zmiany degeneracyjne stawu oraz, że staw będzie zabezpieczony przed urazami.

Ważnym elementem fizjoterapii są ćwiczenia, które stymulują mięśnie i nerwy w okolicy stawu kolanowego. Fizjoterapeuta przygotowuje zestaw ćwiczeń dedykowanych przy kolanie skoczka. Głównym celem sesji treningowych jest wzmocnienie siły mięśni.

Przy tej dolegliwości stosuje się także reedukację motoryki stawu oraz zestawy ćwiczeń zawierających elementy ćwiczeń w łańcuchu kinematycznym zamkniętym i otwartym, izokinetyczne a także izometryczne. Pacjent ćwiczy pod okiem fizjoterapeuty, a później otrzymuje instruktaż ćwiczeń do wykonywania w domu.

Dobre efekty daje fizykoterapia, a w szczególności zabiegi przeciwobrzękowe i przeciwzapalne. Fizjoterapeuta może zastosować krioterapię, laser biostymulujący, pole magnetyczne lub jonoforezę. Zabiegami, które przyspieszają regenerację są ultradźwięki i elektrostymulacja.

Leczenie kolana skoczka często nie jest krótkotrwałe. Na czas terapii należy znacznie ograniczyć aktywność fizyczną – jest to kluczowe aby umożliwić właściwe gojenie i regenerację, która jest warunkiem powrotu do zdrowia.

W sytuacji gdy doszło do pęknięcia rzepki czy też znacznego uszkodzenia więzadła rzepki, może być konieczna operacja. Przed i po operacji, w okresie rekonwalescencji należy stosować fizjoterapię.

W zależności od stopnia zaawansowania choroby powrót do sprawności można trwać kilka miesięcy. Najczęściej uprawianie sportu można rozpocząć po 3-6 miesiącach.

Kolano skoczka – profilaktyka

Lepiej zapobiegać niż leczyć. Jeśli uprawiasz sport to pamiętaj aby aktywność zaczynać od rozgrzewki a kończyć na ćwiczeniach rozciągających. Równie ważne jest proporcjonalne obciążanie różnych grup mięśni podczas treningu. Trening musi aktywizować również mięśnie antagonistyczne oraz zawierać elementy ogólnorozwojowe.

Ważnym elementem jest również dobór właściwego obuwia, gdyż również ono może nasilić dolegliwości kolana skoczka.

Poznaj opinie naszych Pacjentów

Pan Paweł pomógł mi uniknąć operacji. Miałam przewlekłą kontuzję kolana. Jestem aktywna (biegam), więc nóg nie oszczędzałam:-) Bardzo fachowy, cierpliwy, uważny a przede wszystkim skuteczny! Do tego bardzo sympatyczny człowiek. Polecam – Pacjent

Pana Pawła poleciłam koledze z Katowic. Ja leczę się w gabinecie w Krakowie i wiem, że to dobry fachowca. Jako jedyny fizjoterapeuta wyleczył moją wieloletnią kontuzję kolana – Jadźka

Bardzo kompetentny fizjoterapeuta. Miałam problem z kontuzją kolana. Przez ostatni rok leczyłam się w różnych gabinetach. Bez efektu. Pan Paweł zaproponował terapię, która okazała się skuteczna – Monika I.

Ja polecam fizjoterapeutę Pawła Czarnockiego z Fizjoterapii Panaceum. Bardzo skuteczny i sumienny fizjoterapeuta. Wyleczył „przenoszoną” kontuzję kolana. Poleciłem kilku kolegom, biegaczom – wszyscy zadowoleni. Pokazał mi zestaw ćwiczeń, które mogę ćwiczyć samodzielnie w domu. Ma też nagrane filmy instruktażowe, więc jak coś zapomnę to zawsze można odtworzyć – Janek

Kolano skoczka – gdzie leczyć w Krakowie?

Jeśli odczuwasz ból w stawie kolanowym to warto SKONSULTOWAĆ SIĘ Z FIZJOTERAPEUTĄ.

MAMY DOŚWIADCZENIE w leczeniu między innymi kolana skoczka, kolana biegacza. Lata praktyki pozwoliły nam opracować terapie, które pomagają znaleźć i wyeliminować przyczynę dolegliwości, dzięki temu skutecznie leczymy nawet przewlekłe stany pourazowe.

Artykuł Kolano skoczka pochodzi z serwisu Fizjoterapia Kraków PANACEUM Paweł Czarnocki.

Kolano biegacza to zespół chorobowy spowodowany przeciążeniem przyczepu pasma biodrowo-piszczelowego.

Przyczyną schorzenia kolana biegacza są długotrwałe powtarzające się przeciążenia i mikrourazy mięśni odwodzących i rotujących staw biodrowy. W efekcie powstaje nadmierne naprężenie pasma biodrowo piszczelowego i ból w obszarze stawu kolanowego. Ponieważ uszkodzenia często się powtarzają, tkanki nie mogą się wygoić, w efekcie wytwarza się stan zapalny oraz zmiany zwyrodnieniowe. Bolesne staje się całe pasmo, ale najmocniej Pacjent odczuwa obszar kolana.

Kolano biegacza – kto najczęściej choruje?

Kolano biegacza to uraz stawu pomiędzy rzepką a kością udową. Dolegliwość zdarza się osobom aktywnie uprawiającym dyscypliny sportu, które nadmiernie obciążają kolana. W grupie ryzyka są przede wszystkim piłkarze, kolarze, narciarze i łyżwiarze.

Kolano biegacza – przyczyny

Jedną z głównych przyczyn jest brak treningu aktywizującego mięśnie antagonistyczne czyli przywodziciele i zginacze kolana. Systematyczne i długotrwałe obciążanie stawu podczas uprawiania sportu wywołuje przeciążenia mięśni funkcyjnych.

Jakie są inne przyczyny kolana biegacza?

• wygórowane napięcie mięśnia naprężacza powięzi szerokiej
• osłabienie mięśni, brak równowagi mięśniowej
• wcześniejsze urazy i kontuzje
• przykurcze mięśnia biodrowo-lędźwiowego
• bóle wzrostowe, które pojawiają się w okresie dojrzewania na skutek zmian hormonalnych
• utrzymywanie niewłaściwego ułożenia ciała przez długi czas, co powoduje zgięcie stawu – np. pozycja ze zgiętymi kolanami
• nieodpowiednie obuwie – np. częste chodzenie na wysokich obcasach
• patologia rzepki
• zaburzenia w produkcji mazi stawowej

Kolano biegacza – objawy

• kłujący lub piekący ból kolana, umiejscowiony w przedniej lub bocznej części stawu
• ból nasila się podczas takich aktywności jak bieganie, przysiady, chodzenie po schodach (najczęściej do góry)
• ból pojawia się po dłuższym odpoczynku np. przy wstawaniu
• wrażenie trzeszczenia, zgrzytania w kolanie
• obrzęk stawu kolanowego

Kolano biegacza – diagnoza

W sytuacji gdy dolegliwości nie są wyłącznie sporadyczne, a ból z czasem nasila się, to warto umówić się na konsultację z lekarzem lub fizjoterapeutą.

Fizjoterapeuta podczas pierwszej wizyty przeprowadza wywiad i za pomocą testów sprawdza lokalizację oraz zakres bólu, analizuje, które mięśnie są osłabione, a które należy rozciągnąć.

Kolano biegacza – badanie RTG, USG, Rezonans Magnetyczny

W procesie diagnostyki kolana biegacza można zastosować badania obrazowe takie jak RTG (aby wykluczyć inne schorzenie), USG lub opcjonalnie MR (rezonans magnetyczny).

Kolano biegacza – leczenie i fizjoterapia w Krakowie

Fizjoterapia i leczenie kolana biegacza może mieć różne formy, zależy od tego, na jakim etapie problem został zdiagnozowany oraz jak rozległe są urazy stawu.

Kluczową rolę w leczeniu odgrywa kinezyterapia. Fizjoterapeuta dobiera ćwiczenia do stanu Pacjenta oraz stopnia zaawansowania choroby.

Ćwiczenia na kolano biegacza – główne cele:

• rozluźnienie i rozciągnięcie pasma biodrowo-piszczelowego oraz mięśnia czworogłowego
• wzmocnienie mięśni zginaczy kolana i mobilizacja rzepki
• poprawa koordynacji i równowagi
• poprawa zakresu ruchu

Pacjent otrzymuje instruktaż ćwiczeń i pod okiem fizjoterapeuty wykonuje sesje treningowe, następnie ćwiczenia powtarza samodzielnie w domu aby utrwalić efekt.

Przy urazie jakim jest kolano biegacza stosuje się również fizykoterapię np. ultradźwięki, krioterapię, pole magnetyczne, laseroterapię, jonoforezę i elektrostymulację mięśni.

Pomocna może być także terapia manualna i taping (oklejanie specjalistycznymi plastrami, które zmniejszają napięcie pasma biodrowo-piszczelowego).

Ważne jest aby na czas terapii ograniczyć aktywność sportową. W celu uniknięcia powikłań, powrót do sportu powinien być poprowadzony pod okiem doświadczonego fizjoterapeuty.

Kolano biegacza – konsekwencje braku leczenia

Brak leczenia kolana biegacza może doprowadzić do różnych powikłań. W wyniku zaburzenia wzorca ruchu, poprzez kompensację inna grupa mięśniową może przejąć funkcję mięśnia naprężacza. Jeśli do tego dojdzie to Pacjent zacznie odczuwać ból już nie tylko w kolanie, ale też w innych obszarach.

Zdarza się, że Pacjent zgłasza ból w okolicy stawu biodrowego lub krętarza kości udowej. Po badaniu okazuje się, że źródłem problemu jest boczna część stawu kolanowego – komentuje Paweł Czarnocki

Kolano biegacza – profilaktyka

Wczesna diagnostyka oraz profilaktyka jest kluczowa. Dobrze zaplanowany plan treningowy, który nie wywoła przeciążeń i uszkodzeń jest ważny zarówno dla sportowców jak i pasjonatów sportu – niezawodowców.

Rozgrzewka przed treningiem i ćwiczenia rozciągające po aktywności oraz odpowiedni czas rekonwalescencji to kluczowe elementy, na które warto zwrócić uwagę.

Kolano biegacza – jak zapobiec nawrotowi choroby?

Po zakończonej terapii Pacjent powinien wprowadzić zmiany w zakresie treningu.

Kluczowe jest aby wzmacniać siłę mięśni zginaczy kolana, uelastyczniać i wydłużać ścięgna mięśnia czworogłowego oraz pozostałe mięśnie uda, ponieważ odgrywają ważną rolę w stabilizacji kolana.

Kolano biegacza – o czym warto pamiętać?

• rozgrzewka przed treningiem
• ćwiczenia rozciągające po treningu – przede wszystkim należy uelastyczniać mięsień czworogłowy
• zaplanowane i stopniowe zwiększanie intensywności treningu
• ograniczenie aktywności, które wywoływały ból w stawie kolanowym
• odpowiednie obuwie, dopasowane do typu aktywności
• kontrola wagi ciała – nadwaga powoduje obciążanie stawu

Kolano biegacza a treningi

Warto pamiętać, że jeśli rozpoczynamy treningi po kilku latach ograniczonej aktywności spowodowanej kontuzją lub po prostu stylem życia, to warto skonsultować się ze specjalistą, który ustali plan powrotu do sportu. Sprawdź co możesz zrobić aby sport był bezpieczny. 

Wizyta Pacjenta z dolegliwością kolano biegacza – przeczytaj opis.  

Poznaj opinie naszych Pacjentów

Ja polecam fizjoterapeutę Pawła Czarnockiego z Fizjoterapii Panaceum. Bardzo skuteczny i sumienny fizjoterapeuta. Wyleczył „przenoszoną” kontuzję kolana. Poleciłem kilku kolegom, biegaczom – wszyscy zadowoleni. Pokazał mi zestaw ćwiczeń, które mogę ćwiczyć samodzielnie w domu. Ma też nagrane filmy instruktażowe, więc jak coś zapomnę to zawsze można odtworzyć – Janek

Bardzo kompetentny fizjoterapeuta. Miałam problem z kontuzją kolana. Przez ostatni rok leczyłam się w różnych gabinetach. Bez efektu. Pan Paweł zaproponował terapię, która okazała się skuteczna – Monika I.

Pan Paweł pomógł mi uniknąć operacji. Miałam przewlekłą kontuzję kolana. Jestem aktywna (biegam), więc nóg nie oszczędzałam:-) Bardzo fachowy, cierpliwy, uważny a przede wszystkim skuteczny! Do tego bardzo sympatyczny człowiek. Polecam – Pacjent

Pana Pawła poleciłam koledze z Katowic. Ja leczę się w gabinecie w Krakowie i wiem, że to dobry fachowca. Jako jedyny fizjoterapeuta wyleczył moją wieloletnią kontuzję kolana – Jadźka

Kolano biegacza – gdzie leczyć w Krakowie?

Jeśli odczuwasz ból w stawie kolanowym to warto SKONSULTOWAĆ SIĘ Z FIZJOTERAPEUTĄ. 

MAMY DOŚWIADCZENIE w leczeniu urazów z obrębie stawu kolanowego. Lata praktyki pozwoliły nam opracować terapie, które pomagają znaleźć i wyeliminować przyczynę dolegliwości, dzięki temu skutecznie leczymy nawet przewlekłe stany pourazowe.

Kolano biegacza, kolano skoczka, chondromalacja rzepki czy uszkodzenia łąkotki to częste problemy, z którymi zgłaszają się Pacjenci.

Artykuł Kolano biegacza pochodzi z serwisu Fizjoterapia Kraków PANACEUM Paweł Czarnocki.

Staw kolanowy ma budowę złożoną i wieloelementową, składa się z kości udowej, piszczelowej oraz rzepki. Powierzchnie stawu pokryte są chrząstką i oddzielone od siebie łąkotkami stawowymi. Kości łączą się ze sobą torebką stawową i więzadłami. Staw wyścielony jest błoną maziową, odpowiedzialną za nawilżenie chrząstek i ich odżywienie.

Chcesz wiedzieć więcej o budowie stawu kolanowego?

Łąkotki (przyśrodkowa i boczna) znajdują się pomiędzy powierzchniami stawowym główki oraz panewki stawu kolanowego i są zbudowane z chrząstki włóknistej. Ze względu na kształt, łąkotka przyśrodkowa uszkadzana jest znacznie częściej niż boczna, zdarza się to w wyniku przeciążenia, bez wyraźnego urazu. Obydwie łąkotki stykają się wewnętrznymi krawędziami, przypominając w kształcie ósemkę.

Jaka jest rola łąkotek w stawie kolanowym?

Łąkotki pełnią dość kluczową funkcję. Łąkotki dopasowują powierzchnię kłykci kości piszczelowej do poruszających się po nich kłykci kości udowej. Główną rolą jest amortyzacja obciążeń i stabilizacja mechaniczna stawu. Łąkotki poprzez receptory czucia głębokiego (propriocepcji) są również elementem kontroli postawy i obciążeń. Oprócz tego poprzez filtrowanie płynu stawowego biorą udział w wymianie substancji odżywczych oraz wymianie tlenu i dwutlenku węgla.

Funkcje łąkotek:

• amortyzacja czyli przenoszenie obciążeń
• stabilizacja stawu
• zwiększenie dopasowania powierzchni stawowych
• równomierny rozkład obciążeń na powierzchnie stawowe kości
• wspomaganie transportu płynu stawowego

Uszkodzenie łąkotki kolana – co to właściwie jest?

Uszkodzenie łąkotki to bardzo częsta przyczyna dolegliwości stawu kolanowego.

Podczas ruchu prostowania kolana łąkotki przesuwają się do przodu a przy zgięciu – do tyłu. Zakres ruchu to ok. 10 mm. Budowa łąkotki umożliwia ruch obrotowy w stawie kolanowym w części piszczelowo-łąkotkowej.

Problem może pojawić się podczas gwałtownego ruchu np. skrętu czy wyprostu kolana, zwłaszcza przy obciążaniu. Taka sytuacja może spowodować zaklinowanie się łąkotki, a w następstwie wywołać uszkodzenie.

Do uszkodzenia łąkotki dochodzi gdy siły działające na nią przewyższają wytrzymałość tkanki kolagenowej łąkotki. Do drobnych uszkodzeń może dochodzić nawet w wyniku stosunkowo lekkiego urazu, w sytuacji gdy tkanki kolana uległy wcześniej zmianom degeneracyjnym, zwłaszcza w obrębie łąkotek.

Uraz łąkotki pojawia się najczęściej na skutek skręcenia stawu kolanowego przy równoczesnym zablokowaniu stopy.

Uszkodzonej łąkotki nie należy bagatelizować, ponieważ zaburza stabilizację stawu. Może to prowadzić nie tylko do dalszych uszkodzeń łąkotek, ale również więzadeł, a w konsekwencji innych struktur, co finalnie zaburzy prawidłowe funkcjonowanie stawu.

Uszkodzenie łąkotki kolana – przyczyny

Z jednej strony do urazu łąkotki dochodzi najczęściej w wyniku dużego obciążenia kolana. Z drugiej strony do kontuzji może dojść nie tylko podczas aktywności fizycznej.

Najczęstsze przyczyny uszkodzenia łąkotek:

• przeciążenia sportowe
• mikrourazy przeciążeniowe
• długie wymuszone, nienaturalne pozycje kończyny dolnej
• zaawansowane zwyrodnienia stawów
• urazy stawu kolanowego
• mechaniczne urazy kolana np. uderzenie

Uszkodzenie łąkotki kolana – kto najczęściej choruje?

Problem z łąkotką dotyczy Pacjentów w różnym wieku – od dzieci aż po osoby starsze. Pacjentami są zarówno sportowcy zawodowi, amatorzy, jak i osoby o bardzo przeciętnej lub wręcz ograniczonej aktywności ruchowej.

Najbardziej narażone na urazu łąkotki są: 

• osoby młode, które uprawiają bez właściwego przygotowania dynamiczną aktywność sportową np. narciarze, piłkarze, siatkarze
• osoby starsze z uwagi na znaczny spadek aktywności, sensomotoryki, a także zwyrodnienia i przeciążenia

Urazy łąkotki u osób młodych

Młode osoby zazwyczaj mają elastyczną i wytrzymałą łąkotkę, więc do kontuzji może dojść dopiero podczas silnego i gwałtownego urazu np. podczas gry w piłkę, tenisa.

Jednak obecnie istotnym problemem jest bardzo niski poziom kultury fizycznej u młodzieży. Przy braku systematycznej aktywności, organizm nie jest przystosowany nawet do przeciętnych obciążeń, stawy nie są „nauczone” do przyjmowanie większych sił, a dodatkowo niska koordynacja ruchowa sprzyja skręceniom, upadkom i innym urazom.

Do urazu dochodzi najczęściej w wyniku nagłego prostowania stawu kolanowego, który jest w częściowym zgięciu i rotacji lub w fazie przeprostu. Uraz pojawia się, gdy uszkodzone zostaną struktury w obszarze łąkotki.

Długotrwałe i powtarzające się jednostajne obciążenia wpływają na obniżenie wytrzymałości i elastyczności łąkotki.

Urazy łąkotki u osób starszych

Mikrourazy i postępujące wraz z wiekiem procesy zwyrodnieniowe mogą doprowadzić do poważnych problemów po 50. roku życia. W tej grupie wiekowej łąkotki mają często osłabioną strukturę, więc uraz może pojawić się nawet podczas normalnego ruchu jakim jest na przykład przysiad.

Proces osłabienia jest bezpośrednio powiązany z ograniczeniem aktywności u ludzi starszych. Warto pamiętać, że systematyczna ogólna aktywność aerobowa (marsz, turystyka piesza, taniec, gimnastyka ogólna) jest najskuteczniejszym sposobem na zachowanie sprawności całego układu motorycznego i zapobieganie urazom.

Ignorowanie problemów z łąkotką może spowodować dalsze uszkodzenia w obszarze łąkotek i chrząstek oraz innych elementów stawu kolanowego, co w rezultacie może doprowadzić do zaburzenia funkcji stawu.

Uszkodzenie łąkotki kolana – objawy

Najczęstsze objawy uszkodzenia łąkotki:

• ból obszaru szczeliny kolana, najczęściej po stronie bocznej lub przyśrodkowej kolana
• ból nasila się gdy kolano porusza się przy obciążaniu
• usztywnienie, ograniczenie ruchomości kolana, problem przy wyproście lub zgięciu
• uciekanie kolana – niestabilność
• uczucie przeskakiwania w kolanie
• obrzęk kolana
• zanik mięśnia czworogłowego uda

Uszkodzenie łąkotki kolana – diagnoza

Leczenie poprzedzone jest diagnozą. Po przeprowadzeniu wywiadu, badaniach fizykalnych oraz testach funkcjonalnych (test Apleya, McMurraya, Bragarda czy Cabota) fizjoterapeuta dokonuje rozpoznania.

Uszkodzenie łąkotki kolana – badanie USG, Rezonans Magnetyczny, artroskopia

W przypadku wątpliwości można przeprowadzić dodatkowe badania, takie jak USG, rezonans magnetyczny (MR) czy artroskopię. USG ocenia chrząstkę stawową oraz tkanki powierzchowne, MRI pokazuje zakres zmian a artroskopia diagnozuje stopień uszkodzenia chrząstki stawowej oraz zniszczenia tkanki chrzęstnej.

Typy uszkodzeń łąkotek

• pionowe: podłużne lub kątowe

• poziome

• złożone – jest to połączenie uszkodzenia pionowego z poziomym

Typy uszkodzeń łąkotek ze względu na rodzaj

• pęknięcie łąkotki

• rozdarcie łąkotki

• zgniecenie łąkotki

Uszkodzenie łąkotki kolana – leczenie i fizjoterapia w Krakowie

Jak wyleczyć uszkodzenie łąkotki? Głównym celem pracy fizjoterapeuty jest przywrócenie zakresu ruchomości oraz ograniczenie dolegliwości bólowych.

Fizjoterapia jest niezbędna zarówno podczas leczenia zachowawczego (czyli nieoperacyjnego) jak i operacyjnego.

1. Leczenie zachowawcze

Leczenie zachowawcze stosuje się gdy jest szansa na regenerację chrząstki. Celem fizjoterapii jest uzyskanie pełnego zakresu ruchomości bez ryzyka potęgowania uszkodzenia i w zakresie umożliwiających regenerację. Należy przywrócić prawidłową pracę mięśnia czworogłowego, mięśni kulszowo-goleniowych oraz mięśni rotatorów zewnętrznych stawu biodrowego, ale przede wszystkim prawidłową propriocepcję, która zminimalizuje ryzyko ponownego urazu.

2. Leczenie operacyjne

Przy leczeniu operacyjnym najczęściej stosowane zabiegi to meniscektomia (całkowite lub częściowe usunięcie uszkodzonej części łąkotki), zszycie łąkotki (gdy uszkodzenie jest pionowe i podłużne, oraz gdy jest szansa na regenerację chrząstki), przeszczep od dawcy, proteza łąkotki.

W przypadku leczenia operacyjnego fizjoterapię stosuje się zarówno przed jak i po operacji. Przed operacją celem jest zredukowanie bólu, ograniczenie obrzęku oraz utrzymanie siły mięśni.

Fizjoterapeuta dobiera typ terapii do konkretnego Pacjenta. W zależności od charakteru zmiany stosuje się odmienny sposób leczenia. Wybór techniki fizjoterapeutycznej zależy od oceny uszkodzenia łąkotki.

Dla powodzenie terapii istotny jest stopień uszkodzenia łąkotki, wiek Pacjenta oraz tryb życia. 

Łąkotki są stosunkowo słabo ukrwione, dlatego też potencjał gojenia jest powolny i ograniczony. Zgodnie z najnowszą wiedzą podejmuje się próbę zachowania łąkotki, aby uniknąć późniejszych powikłań. Całkowite usunięcie powoduje duże zmiany zwyrodnieniowe, które mogą pojawiać się nawet u młodych osób. Dlatego obecnie jeśli zabieg jest konieczny to istotne jest aby zachować jak największą część łąkotki.

Uszkodzenie łąkotki – powrót do sprawności po operacji

Każda operacja łąkotki wymaga specjalistycznej fizjoterapii po zabiegu. Cele terapii celem jest przywrócenie sprawności – uzyskanie optymalnego zakresu ruchu w stawie kolanowym oraz poprawa siły mięśniowej.

Fizjoterapeuta ustala indywidualny program terapii z uwzględnieniem ćwiczeń związanych z obciążaniem kończyny. Skuteczne są zabiegi z zakresu fizykoterapii, takie jak krioterapia, ultradźwięki czy elektrostymulacja.

Po częściowej resekcji łąkotki powrót do delikatnej aktywności jest możliwy po około 2-4 tygodniach. Jeśli łąkotka była zszywana to czas rekonwalescencji to ok. 6-8 tygodni. Natomiast pełną dynamiczną sprawność, można planować dopiero po 6 miesiącach.

Czy można chodzić z uszkodzoną łąkotką?

Czy mogę chodzić z uszkodzoną łąkotką? – zdarza się, że Pacjent zadaje mi to pytanie podczas wizyty – wspomina Paweł Czarnocki  

Gdy łąkotka jest uszkodzona to intensywne jej obciążanie może zwiększać stopień jej uszkodzenia. Łąkotka jest wtedy niestabilna, przez co traci funkcje ochronne stawu kolanowego. W rezultacie dochodzi do urazów innych elementów kolana, co znaczne przyspieszenie rozwoju zmian zwyrodnieniowych w uszkodzonym kolanie.

Uszkodzona łąkotka – konsekwencje braku leczenia

Warto pamiętać, że brak odpowiedniego leczenia uszkodzonej łąkotki może spowodować stopniowy zanik sprawności i wytrzymałości kończyny dolnej. Najszybciej dostrzegalny jest zanik mięśnia czworogłowego uda.

Uszkodzenie łąkotki – profilaktyka

Jak zapobiegać urazom łąkotki stawu kolanowego?

Trudno wskazać jedyny słuszny system zapobiegania, gdyż łąkotka jest dość podatna na urazy a uszkodzenie łąkotki trudno przewidzieć. Na pewno warto  pamiętać o głównych zasadach stosowanych przy profilaktyce urazów czyli:

• systematyczna lecz umiarkowana ogólna aktywność ruchowa
• rozgrzewka przed każdym wysiłkiem
• rozciąganie po aktywności
• dbanie o elastyczność mięśni

Jeśli uraz już się pojawił – to powyższe zasady tym większe mają znaczenie. Pacjent powinien zadbać aby w przyszłości nie doszło do kumulacji, nawarstwiania się urazów.

Poznaj opinie naszych Pacjentów

Pan Paweł pomógł mi uniknąć operacji. Miałam przewlekłą kontuzję kolana. Jestem aktywna (biegam), więc nóg nie oszczędzałam:-) Bardzo fachowy, cierpliwy, uważny a przede wszystkim skuteczny! Do tego bardzo sympatyczny człowiek. Polecam – Pacjent

Pana Pawła poleciłam koledze z Katowic. Ja leczę się w gabinecie w Krakowie i wiem, że to dobry fachowca. Jako jedyny fizjoterapeuta wyleczył moją wieloletnią kontuzję kolana – Jadźka

Uszkodzenie łąkotki – gdzie leczyć w Krakowie?

Jeśli odczuwasz ból w stawie kolanowym to warto SKONSULTOWAĆ SIĘ Z FIZJOTERAPEUTĄ.

MAMY DOŚWIADCZENIE w leczeniu uszkodzeń łąkotek. Przy każdym urazie – również tym, leczenie lepiej zacząć możliwie szybko. Lata praktyki pozwoliły nam opracować terapie, które pomagają znaleźć i wyeliminować przyczynę dolegliwości, dzięki temu skutecznie leczymy nawet przewlekłe stany pourazowe.

Artykuł Uszkodzenie łąkotki kolana pochodzi z serwisu Fizjoterapia Kraków PANACEUM Paweł Czarnocki.

Więzadło poboczne strzałkowe LCL (Lateral Collateral Ligament) stabilizuje kolano od strony bocznej. Jego główną rolą jest usztywnienie stawu w pozycji wyprostnej oraz zapobieganie szpotawieniu stawu kolanowego.

Uraz więzadła pobocznego strzałkowe LCL – przyczyny

Urazy LCL spowodowane są przeciążeniami, które wywołują szpotawienie stopy oraz zewnętrzne skręcanie się kości piszczeli. Kontuzje LCL często występują wraz z innymi uszkodzeniami więzadeł znajdujących się w stawie kolanowym. Uraz jedynie więzadła LCL występują bardzo rzadko. Zdarza się, że problem z LCL nie jest szybko diagnozowany.

Do kontuzji LCL może dojść gdy nastąpi

• kontuzja sportowa lub wypadek
• nadmierne szpotawienie kolana (zagięcie kolana na zewnątrz podczas urazu)
• zaburzenie propriocepcji i równowagi (choroby neurologiczne, środki psychotropowe)
• najczęściej uraz pojawia się z rotacją golenia
• kumulacja wielu zmian przeciążeniowych
• wcześniejsze urazy stawu kolanowego
• rozpoczęcie intensywnych treningów bez przygotowania – niewystarczająco elastyczne tkanki nie są gotowe do obciążeń
• seria intensywnych treningów przy równoczesnym braku regeneracji organizmu

Uraz więzadła pobocznego strzałkowego LCL – diagnoza

Uraz więzadła pobocznego strzałkowego LCL diagnozuje się po wywiadzie z Pacjentem, badaniu i testach fizykalnych.

Uraz więzadła pobocznego strzałkowego LCL – badanie RTG, USG, Rezonans Magnetyczny

Można przeprowadzić badania obrazowe takie jak RTG, USG czy MR (Rezonans Magnetyczny), które potwierdzą diagnozę.

Rekonstrukcja więzadła LCL – fizjoterapia pooperacyjna w Krakowie

Ważną kwestię po rekonstrukcji więzadła LCL jest możliwie szybko rozpoczęta fizjoterapia – wtedy szansa na powrót do zdrowia jest większa.

Na pierwszej wizycie w gabinecie, fizjoterapeuta po zbadaniu Pacjenta rozpisuje plan leczenia. Zakres terapii dobierany jest do Pacjenta indywidualnie, po dokładnej analizie stanu zdrowia oraz jego kondycji.

Rekonstrukcja więzadła LCL – zabiegi w gabinecie fizjoterapii

Fizjoterapeuta wykonuje zabiegi:

• przeciwzapalne
• przeciwobrzękowe
• przeciwbólowe

Cele fizjoterapii pooperacyjnej po uszkodzeniu więzadła LCL

• przywrócenie ruchomości w stawie
• zmniejszenie stanu zapalnego
• ograniczenie bolesności
• nauka równowagi i propriocepcji

Rekonstrukcja więzadła LCL – ćwiczenia

Fizjoterapeuta wprowadza: 

• ćwiczenia mobilizujące rzepkę
• ćwiczenia rozciągające mięśnie z pasma kulszowo-goleniowego oraz biodrowo-piszczelowego
• ćwiczenia wzmacniające przywodziciele i odwodziciele stawu biodrowego oraz mięśnie pośladkowe
• ćwiczenia równowagi oraz propriocepcji

Celem ćwiczeń prowadzonych po rekonstrukcji więzadła LCL jest uzyskanie optymalnego wyprostu i zgięcia w operowanym stawie kolanowym. Istotnym punktem w procesie leczenia jest poprawa czucia głębokiego w operowanej kończynie.

Po rekonstrukcji więzadła LCL ważne jest odzyskaniem pełnej ruchomości w stawie oraz uzyskanie prawidłowego wzorca chodu.

Istotne są ćwiczenia równowagi i propriocepcji, które zwiększają siłę mięśniową oraz polepszają czucie stawowe. Ten element terapii wchodzi również w zakres działań profilaktycznych – wykonywane ćwiczenia zabezpieczają staw kolanowy przed kolejnymi urazami.

Fizjoterapeuta monitoruje czy Pacjent wykonuje ćwiczenia prawidłowo. Jest to kluczowe aby ograniczyć ryzyko ponownego uszkodzenia więzadła LCL. Więzadło jest wrażliwe na uszkodzenia i należy o tym pamiętać.

Warto pamiętać o treningu siłowym. Fizjoterapeuta na początku wprowadza ćwiczenia w zamkniętym łańcuchu kinematycznym, co świetnie wpływa na stymulację i stabilizację stawu. Następnie wprowadzane są ćwiczenia w otwartym łańcuchu kinematycznym, które pobudzają poszczególne partie mięśni.

Na kolejnych etapach leczenia więzadła LCL, Pacjent wykonuje ćwiczenia o większym poziomie trudności oraz nadal wzmacnia mięśnie. Wszystkie etapy mają wpłynąć na stabilność kolana.

Fizjoterapeuta korzysta z różnych narzędzi. W leczeniu więzadła LCL po rekonstrukcji sprawdza się również fizykoterapia, która działa przeciwbólowo, redukuje stan zapalny, ból i obrzęk. Dobre efekty daje laseroterapia, magnetoterapia, krioterapia czy elektroterapia.

„Kiedy mogę zacząć obciążać kończynę?” – to jedno z częstych pytań, które zadaje Pacjent po operacji rekonstrukcji więzadła – wspomina Paweł Czarnocki

Odpowiednio poprowadzona fizjoterapia po rekonstrukcji więzadła pobocznego strzałkowego LCL ma na celu przywrócenie sprawności jaką Pacjent miał przed urazem. Jednym z ważnych warunków powrotu do zdrowia jest zaangażowanie Pacjenta. Proces terapeutyczny nie kończy się wraz z opuszczeniem gabinetu, Pacjent otrzymuje instruktaż ćwiczenia do samodzielnego wykonywania w domu.

Rekonstrukcja więzadła pobocznego strzałkowe LCL – powrót do aktywności fizycznej

Fizjoterapeuta monitoruje postępy leczenia i na tej podstawie decyduje kiedy może nastąpić powrót do aktywności fizycznej.

Fizjoterapeuta analizuje:

• chód
• zakres ruchu w stawie kolanowym
• poziom siły mięśniowej
• stopień poprawy priopriocepcji
• obecność obrzęku
• występowanie dolegliwości bólowych
• ogólną wydolność Pacjenta

Rekonstrukcja więzadła LCL a orteza

Bezpośrednio po rekonstrukcji więzadła zdarza się, że przydatna będzie orteza. Dzięki ortezie można kontrolować zakres ruchu stawu kolanowego, poprawić wytrzymałość kolana oraz stabilność stawu. Orteza chroni również przed ponownym urazem. Czas używania ortezy oraz moment jest usunięcia kontroluje lekarz.

Fizjoterapia po rekonstrukcji więzadła ACL, PCL, MCL, LCL – gdzie leczyć w Krakowie?

Jeśli jesteś po zabiegu rekonstrukcji więzadła ACL, PCL, MCL, LCL to warto rozpocząć fizjoterapię pooperacyjną pod okiem doświadczonego fizjoterapeuty.

MAMY DOŚWIADCZENIE w leczeniu uszkodzonych więzadeł.

UMÓW SIĘ Z FIZJOTERAPEUTĄ. Lata praktyki pozwoliły nam opracować terapie, które pomagają znaleźć i wyeliminować przyczynę dolegliwości, dzięki temu skutecznie leczymy nawet przewlekłe stany pourazowe.

Artykuł Fizjoterapia po rekonstrukcji więzadła LCL pochodzi z serwisu Fizjoterapia Kraków PANACEUM Paweł Czarnocki.

Więzadło krzyżowe przednie ACL (Anterior Cruciate Ligament) znajduje się wewnątrz stawu kolanowego. Jego główną funkcją jest hamowanie nadmiernego przesuwania się do przodu kości piszczelowej względem kości udowej. ACL ogranicza też rotację boczną piszczeli i zapewnienia stabilność kolana.

ACL to najważniejsze więzadło stabilizujące staw kolanowy. Zerwanie więzadła krzyżowego przedniego ACL powoduje dużą niestabilność kolana, w efekcie Pacjent odczuwa „wypadanie” kolana do przodu i do boku.

Najczęściej uszkodzeniu ulega więzadło krzyżowe przednie ACL, które jest najlepszym stabilizatorem kolana oraz głównym „źródłem” informacji dla czucia głębokiego (propriocepcji).

Uraz więzadła krzyżowego przedniego ACL – przyczyny

Do kontuzji ACL może dojść gdy nastąpi

• kontuzja sportowa lub wypadek
• kombinacja ruchu zgięcia, skrętu i ugięcia w kierunku bocznym
• silny urazowy przeprost kolana
• nagła i mocna rotacja kolana przy równocześnie ustabilizowanej stopie
• szybka zmiana kierunku biegu
• po szybkim wyskoku
• zaburzenie pracy mięśni prostowników i zginaczy stawu kolanowego
• uwarunkowania anatomiczne – nieprawidłowa budowa
• zaburzenie czucia głębokiego
• kompensacja spowodowana zaburzeniami wzorca ruchu
• „nałożenie się” wielu zmian przeciążeniowych
• wcześniejsze urazy stawu kolanowego
• rozpoczęcie intensywnych treningów bez przygotowania – niewystarczająco elastyczne tkanki nie są gotowe do obciążeń

Uraz więzadła krzyżowego przedniego ACL – diagnoza

Uraz więzadła krzyżowego przedniego ACL diagnozuje się po wywiadzie z Pacjentem, badaniu i testach fizykalnych.

Uraz więzadła krzyżowego przedniego ACL – badanie RTG, USG, Rezonans Magnetyczny

W celu potwierdzenia diagnozy należy przeprowadzić również badania obrazowe, takie jak RTG, USG czy MR (Rezonans Magnetyczny).

Rekonstrukcja więzadła ACL – fizjoterapia pooperacyjna w Krakowie

Ważną kwestię po rekonstrukcji więzadła ACL jest możliwie szybko rozpoczęta fizjoterapia – wtedy szansa na powrót do zdrowia jest większa.

Podczas pierwszej wizycie w gabinecie, po zbadaniu Pacjenta fizjoterapeuta ustala plan leczenia. Zakres terapii jest dobierany do Pacjenta indywidualnie, po dokładnej analizie stanu zdrowia oraz jego kondycji.

Rekonstrukcja więzadła ACL – zabiegi w gabinecie fizjoterapii

Fizjoterapeuta wykonuje zabiegi:

• przeciwzapalne
• przeciwobrzękowe
• przeciwbólowe

Cele fizjoterapii pooperacyjnej po uszkodzeniu więzadła ACL

• zwiększenie ruchomości w stawie
• zmniejszenie stanu zapalnego
• ograniczenie bolesności

Rekonstrukcja więzadła ACL – ćwiczenia

Fizjoterapeuta wprowadza:

• ćwiczenia mobilizujące rzepkę
• ćwiczenia rozciągające mięśnie z pasma kulszowo-goleniowego oraz biodrowo-piszczelowego
• ćwiczenia wzmacniające przywodziciele i odwodziciele stawu biodrowego oraz mięśnie pośladkowe
• ćwiczenia równowagi oraz propriocepcji

Celem ćwiczeń prowadzonych po rekonstrukcji więzadła ACL jest uzyskanie możliwie pełnego wyprostu i zgięcia w operowanym stawie kolanowym. Istotnym punktem w procesie leczenia jest poprawa czucia głębokiego w operowanej kończynie.

Po rekonstrukcji więzadła ACL ważne jest odzyskaniem pełnej ruchomości w stawie oraz wypracowanie prawidłowego wzorca chodu.

Istotne są ćwiczenia równowagi i propriocepcji, które zwiększają siłę mięśniową oraz polepszają czucie stawowe. Ten element terapii wchodzi również w zakres działań profilaktycznych – wykonywane ćwiczenia zabezpieczają staw kolanowy przed kolejnymi urazami.

Fizjoterapeuta monitoruje czy Pacjent wykonuje ćwiczenia prawidłowo. Jest to kluczowe aby ograniczyć ryzyko ponownego uszkodzenia więzadła ACL. Więzadło jest wrażliwe na ponowne uszkodzenia i należy o tym pamiętać.

Warto pamiętać o treningu siłowym. Fizjoterapeuta na początku wprowadza ćwiczenia w zamkniętym łańcuchu kinematycznym, co świetnie wpływa na stymulację i stabilizację stawu. Następnie wprowadzane są ćwiczenia w otwartych łańcuchach kinematycznych, które pobudzają poszczególne partie mięśni.

Na poszczególnych etapach leczenia więzadła ACL, Pacjent wykonuje ćwiczenia wzmacniające mięśnie, których poziom trudności jest zwiększany w miarę postępu. Wszystkie etapy mają wytworzyć optymalną stabilność kolana.

Fizjoterapeuta korzysta z różnych narzędzi. W leczeniu więzadła ACL po rekonstrukcji sprawdza się również fizykoterapia, która działa przeciwbólowo, redukuje stan zapalny, ból i obrzęk. Dobre efekty daje laseroterapia, magnetoterapia, krioterapia czy elektroterapia.

 „Kiedy mogę zacząć obciążać kończynę?” – to jedno z częstych pytań, które zadaje Pacjent po operacji rekonstrukcji więzadła – wspomina Paweł Czarnocki

Odpowiednio poprowadzona fizjoterapia po rekonstrukcji więzadła krzyżowego przedniego ACL ma na celu przywrócenie sprawności jaką Pacjent miał przed urazem. Jednym z ważnych warunków powrotu do zdrowia jest zaangażowanie Pacjenta. Proces terapeutyczny nie kończy się wraz z opuszczeniem gabinetu, Pacjent otrzymuje instruktaż ćwiczenia do samodzielnego wykonywania w domu.

Rekonstrukcja więzadła krzyżowego przedniego ACL – powrót do aktywności fizycznej

Fizjoterapeuta monitoruje postępy leczenia i na tej podstawie decyduje kiedy może nastąpić powrót do aktywności fizycznej.

Fizjoterapeuta analizuje:

• wzorzec chodu i równowagę
• zakres ruchu w stawie kolanowym
• poziom siły mięśniowej
• stopień poprawy priopriocepcji
• obecność obrzęku
• występowanie dolegliwości bólowych
• ogólną wydolność Pacjenta

Rekonstrukcja więzadła ACL a orteza

Bezpośrednio po rekonstrukcji więzadła zdarza się, że przydatna będzie orteza sztywna. Dzięki ortezie można kontrolować zakres ruchu stawu kolanowego, poprawić wytrzymałość kolana oraz stabilność stawu. Orteza chroni również przed ponownym urazem. Czas używania ortezy oraz moment jest usunięcia kontroluje lekarz.

Fizjoterapia po rekonstrukcji więzadła ACL, PCL, MCL, LCL – gdzie leczyć w Krakowie?

Jeśli jesteś po zabiegu rekonstrukcji więzadła ACL, PCL, MCL, LCL to warto rozpocząć fizjoterapię pooperacyjną pod okiem doświadczonego fizjoterapeuty.

MAMY DOŚWIADCZENIE w leczeniu uszkodzonych więzadeł.

UMÓW SIĘ Z FIZJOTERAPEUTĄ. Lata praktyki pozwoliły nam opracować terapie, które pomagają znaleźć i wyeliminować przyczynę dolegliwości, dzięki temu skutecznie leczymy nawet przewlekłe stany pourazowe.

Artykuł Fizjoterapia po rekonstrukcji więzadła ACL pochodzi z serwisu Fizjoterapia Kraków PANACEUM Paweł Czarnocki.

Więzadło poboczne piszczelowe MCL (Medial Collateral Ligament) stabilizuje kolano od strony przyśrodkowej. Głównym zadaniem MCL jest ochrona kolana przed odchylaniem na boki lub do środka. Więzadło MCL zapobiega szpotawieniu czy koślawieniu stawu.

Więzadło MCL współpracuje z LCL, gdyż stabilizuje kolano od wewnątrz, a LCL od zewnątrz. Warto zauważyć, że MCL częściej ulega uszkodzeniom niż LCL. 

Uraz więzadła pobocznego piszczelowego MCL – przyczyny

Do kontuzji MCL może dojść gdy nastąpi

• kontuzja sportowa lub wypadek np. upadek na bok przy stopie nieruchomej na ziemi
• silne, gwałtowne uderzenie w boczną część stawu kolanowego
• zaburzenie propriocepcji i równowagi (choroby neurologiczne, środki psychotropowe)
• przeciążenie więzadła pobocznego piszczelowego z powodu wady postawy
• wystąpienie wcześniejszych urazów stawu kolanowego
• rozpoczęcie intensywnych treningów bez przygotowania – niewystarczająco elastyczne tkanki nie są gotowe do obciążeń
• seria intensywnych treningów przy równoczesnym braku regeneracji organizmu

Uraz więzadła pobocznego piszczelowego MCL – diagnoza

Uraz więzadła pobocznego piszczelowego MCL diagnozuje się po wywiadzie z Pacjentem, badaniu i testach fizykalnych.

Uraz więzadła pobocznego piszczelowego MCL – badanie RTG, USG, Rezonans Magnetyczny

Gdy występuje prawdopodobne uszkodzenie można przeprowadzić badania obrazowe takie jak RTG, USG czy MR (Rezonans Magnetyczny), które potwierdzą diagnozę.

Rekonstrukcja więzadła MCL – fizjoterapia pooperacyjna w Krakowie

Ważną kwestię po rekonstrukcji więzadła MCL jest możliwie szybko rozpoczęta fizjoterapia – wtedy szansa na pełny powrót do zdrowia jest większa.

Na pierwszej wizycie w gabinecie, po zbadaniu Pacjenta fizjoterapeuta rozpisuje plan leczenia. Zakres terapii jest zawsze dobierany do Pacjenta indywidualnie, po dokładnej analizie stanu zdrowia oraz jego kondycji.

Rekonstrukcja więzadła MCL – zabiegi w gabinecie fizjoterapii

Fizjoterapeuta wykonuje zabiegi:

• przeciwzapalne
• przeciwobrzękowe
• przeciwbólowe

Cele fizjoterapii pooperacyjnej po uszkodzeniu więzadła MCL

• przywrócenie ruchomości w stawie
• zmniejszenie stanu zapalnego
• ograniczenie bolesności
• nauka równowagi i propriocepcji

Rekonstrukcja więzadła MCL – ćwiczenia

Fizjoterapeuta wprowadza:

• ćwiczenia mobilizujące rzepkę
• ćwiczenia rozciągające mięśnie z pasma kulszowo-goleniowego oraz biodrowo-piszczelowego
• ćwiczenia wzmacniające przywodziciele i odwodziciele stawu biodrowego oraz mięśnie pośladkowe
• ćwiczenia równowagi oraz propriocepcji

Celem ćwiczeń prowadzonych po rekonstrukcji więzadła MCL jest uzyskanie możliwie pełnego wyprostu i zgięcia w operowanym stawie kolanowym. Istotnym punktem w procesie leczenia jest poprawa czucia głębokiego w operowanej kończynie.

Po rekonstrukcji więzadła MCL ważne jest odzyskaniem pełnej ruchomości w stawie oraz uzyskanie prawidłowego wzorca chodu.

Istotne są ćwiczenia równowagi i propriocepcji, które zwiększają siłę mięśniową oraz polepszają czucie stawowe. Ten element terapii wchodzi również w zakres działań profilaktycznych – wykonywane ćwiczenia zabezpieczają staw kolanowy przed kolejnymi urazami.

Fizjoterapeuta monitoruje czy Pacjent wykonuje ćwiczenia prawidłowo. Jest to kluczowe aby ograniczyć ryzyko ponownego uszkodzenia więzadła MCL. Warto podkreślić, że więzadło raz zerwane jest bardziej wrażliwe na uszkodzenia.

Warto pamiętać o treningu siłowym. Fizjoterapeuta na początku wprowadza ćwiczenia w zamkniętym łańcuchu kinematycznym, co świetnie wpływa na stymulację i stabilizację stawu. Następnie wprowadzane są ćwiczenia w otwartym łańcuchu kinematycznym, które pobudzają poszczególne partie mięśni.

Na poszczególnych etapach leczenia więzadła MCL, Pacjent wykonuje ćwiczenia o większym poziomie trudności oraz nadal wzmacnia mięśnie. Wszystkie etapy leczenia mają wpłynąć na stabilność kolana.

Fizjoterapeuta korzysta z różnych narzędzi. W leczeniu więzadła MCL po rekonstrukcji sprawdza się również fizykoterapia, która działa przeciwbólowo, redukuje stan zapalny, ból i obrzęk. Dobre efekty daje laseroterapia, magnetoterapia, krioterapia czy elektroterapia.

„Kiedy mogę zacząć obciążać kończynę?” – to jedno z częstych pytań, które zadaje Pacjent po operacji rekonstrukcji więzadła – wspomina Paweł Czarnocki

Odpowiednio poprowadzona fizjoterapia po rekonstrukcji więzadła pobocznego piszczelowego MCL ma na celu przywrócenie sprawności jaką Pacjent miał przed urazem. Jednym z ważnych warunków powrotu do zdrowia jest zaangażowanie Pacjenta. Proces terapeutyczny nie kończy się wraz z opuszczeniem gabinetu, Pacjent otrzymuje instruktaż ćwiczenia do samodzielnego wykonywania w domu.

Rekonstrukcja więzadła pobocznego piszczelowego MCL – powrót do aktywności fizycznej

Fizjoterapeuta monitoruje postępy leczenia i na tej podstawie decyduje kiedy może nastąpić powrót do aktywności fizycznej.

Fizjoterapeuta analizuje:

• chód i równowagę
• zakresy ruchu w stawie kolanowym
• poziom siły mięśniowej
• stopień poprawy priopriocepcji
• obecność obrzęku
• występowanie dolegliwości bólowych
• ogólną wydolność Pacjenta

Rekonstrukcja więzadła MCL a orteza

Bezpośrednio po rekonstrukcji więzadła zdarza się, że przydatna będzie orteza sztywna. Dzięki ortezie można kontrolować zakres ruchu stawu kolanowego, poprawić wytrzymałość kolana oraz stabilność stawu. Orteza chroni również przed ponownym urazem. Czas używania ortezy oraz moment jest usunięcia kontroluje lekarz.

Fizjoterapia po rekonstrukcji więzadła ACL, PCL, MCL, LCL – gdzie leczyć w Krakowie?

Jeśli jesteś po zabiegu rekonstrukcji więzadła ACL, PCL, MCL, LCL to warto rozpocząć fizjoterapię pooperacyjną pod okiem doświadczonego fizjoterapeuty.

MAMY DOŚWIADCZENIE w leczeniu uszkodzonych więzadeł.

UMÓW SIĘ Z FIZJOTERAPEUTĄ. Lata praktyki pozwoliły nam opracować terapie, które pomagają znaleźć i wyeliminować przyczynę dolegliwości, dzięki temu skutecznie leczymy nawet przewlekłe stany pourazowe.

Artykuł Fizjoterapia po rekonstrukcji więzadła MCL pochodzi z serwisu Fizjoterapia Kraków PANACEUM Paweł Czarnocki.

Więzadło krzyżowe tylne (Poserior Cruciate Ligament) znajduje się wewnątrz stawu kolanowego. Główną funkcją PCL jest połączenie kości udowej i piszczelowej oraz stabilizacja stawu, przede wszystkim w położeniach zgięciowych.

Zarówno więzadło krzyżowe tylne PCL jak i więzadło krzyżowe przednie ACL pełnią kluczową rolę w utrzymaniu stabilności w kolanie. Uszkodzenia więzadła PCL nie są częste (w przeciwieństwie do ACL), ale przy braku odpowiedniego leczenia powodują ból i wyraźny dyskomfort.

Najczęściej uraz PCL występuje wraz z innymi uszkodzeniami. Często na początkowym etapie przebiega bezobjawowo.

Uraz PCL leczy się zachowawczo, natomiast często wymaga przeprowadzenia operacji.

Uraz więzadła krzyżowego tylnego PCL – przyczyny

Do kontuzji PCL może dojść gdy nastąpi

• kontuzja sportowa (często w sportach kontaktowych takich jak piłka nożna, sporty walki)
• upadek – rotacja zewnętrzna połączona z siłą tylno-przyśrodkową, która działa na staw
• silne uderzenie na kość piszczelową od przodu przy zgiętym stawie kolanowym
• upadek na kolano podczas gdy stopa jest w zgięciu podeszwowym
• nadmierny przeprost kolana np. podczas lądowania po wyskoku
• ograniczenie ruchomości stawu
• uwarunkowania anatomiczne np. hipermobilność
• „nawarstwienie się” wielu zmian przeciążeniowych, które powodują skracanie mięśni i zrosty w powięzi
• rozpoczęcie intensywnych treningów bez przygotowania – niewystarczająco elastyczne tkanki nie są gotowe do obciążeń

Uraz więzadła krzyżowego tylnego PCL – diagnoza

Uraz więzadła krzyżowego tylnego PCL diagnozuje się po wywiadzie z Pacjentem, badaniu i testach fizykalnych.

Uraz więzadła krzyżowego tylnego PCL – badanie RTG, USG, Rezonans Magnetyczny

Gdy występuje prawdopodobieństwo kontuzji można przeprowadzić badania obrazowe takie jak RTG, USG czy MR (Rezonans magnetyczny), które potwierdzą diagnozę.

Rekonstrukcja więzadła PCL – fizjoterapia pooperacyjna w Krakowie

Ważną kwestię po rekonstrukcji więzadła PCL jest możliwie szybko rozpoczęta fizjoterapia – wtedy szansa na powrót do zdrowia jest większa.

Na pierwszej wizycie w gabinecie, fizjoterapeuta po zbadaniu Pacjenta planuje cykl leczenia. Zakres terapii jest dobierany do Pacjenta indywidualnie, po dokładnej analizie stanu zdrowia oraz jego kondycji.

Rekonstrukcja więzadła PCL – zabiegi w gabinecie fizjoterapii

Fizjoterapeuta wykonuje zabiegi:

• przeciwzapalne
• przeciwobrzękowe
• przeciwbólowe

Cele fizjoterapii pooperacyjnej po uszkodzeniu więzadła PCL

• przywracanie ruchomości w stawie
• zmniejszenie stanu zapalnego
• ograniczenie bolesności
• nauka równowagi i propriocepcji

Rekonstrukcja więzadła PCL – ćwiczenia

Fizjoterapeuta wprowadza:

• ćwiczenia mobilizujące rzepkę
• aktywizację stawu skokowego i mięśni łydki
• ćwiczenia rozciągające mięśnie z pasma kulszowo-goleniowego oraz biodrowo-piszczelowego
• ćwiczenia wzmacniające przywodziciele i odwodziciele stawu biodrowego oraz mięśnie pośladkowe
• ćwiczenia równowagi oraz propriocepcji

Celem ćwiczeń prowadzonych po rekonstrukcji więzadła PCL jest uzyskanie pełnego wyprostu i zgięcia w operowanym stawie kolanowym. Istotnym punktem w procesie leczenia jest poprawa czucia głębokiego w operowanej kończynie.

Po rekonstrukcji więzadła PCL ważne jest odzyskaniem pełnej ruchomości w stawie oraz uzyskanie prawidłowego wzorca chodu.

Istotne są ćwiczenia równowagi i propriocepcji, które zwiększają siłę mięśniową oraz polepszają czucie stawowe. Ten element terapii wchodzi również w zakres działań profilaktycznych – wykonywane ćwiczenia zabezpieczają staw kolanowy przed kolejnymi urazami.

Fizjoterapeuta monitoruje czy Pacjent wykonuje ćwiczenia prawidłowo. Jest to kluczowe aby ograniczyć ryzyko ponownego uszkodzenia więzadła PCL. Więzadło jest wrażliwe na uszkodzenia i należy o tym pamiętać.

Warto pamiętać również o treningu siłowym. Fizjoterapeuta na początku wprowadza ćwiczenia w zamkniętym łańcuchu kinematycznym, co świetnie wpływa na stymulację i stabilizację stawu. Następnie wprowadzane są ćwiczenia w otwartym łańcuchu kinematycznym, które pobudzają poszczególne, izolowane partie mięśni.

Na poszczególnych etapach leczenia więzadła PCL, Pacjent wykonuje ćwiczenia o większym poziomie trudności oraz nadal wzmacnia mięśnie. Wszystkie etapy leczenia mają wpłynąć na stabilność kolana.

Fizjoterapeuta korzysta z różnych narzędzi. W leczeniu więzadła PCL po rekonstrukcji sprawdza się również fizykoterapia, która działa przeciwbólowo, redukuje stan zapalny, ból i obrzęk. Dobre efekty daje laseroterapia, magnetoterapia, krioterapia czy elektroterapia.

„Kiedy mogę zacząć obciążać kończynę?” – to jedno z częstych pytań, które zadaje Pacjent po operacji rekonstrukcji więzadła – wspomina Paweł Czarnocki

Odpowiednio poprowadzona fizjoterapia po rekonstrukcji więzadła krzyżowego tylnego PCL ma na celu przywrócenie sprawności jaką Pacjent miał przed urazem. Jednym z ważnych warunków powrotu do zdrowia jest zaangażowanie Pacjenta. Proces terapeutyczny nie kończy się wraz z opuszczeniem gabinetu, Pacjent otrzymuje instruktaż ćwiczenia do samodzielnego wykonywania w domu.

Rekonstrukcja więzadła krzyżowego tylnego PCL – powrót do aktywności fizycznej

Fizjoterapeuta monitoruje postępy leczenia i na tej podstawie decyduje kiedy może nastąpić powrót do aktywności fizycznej.

Fizjoterapeuta analizuje:

• wstawanie, równowagę i chód
• zakres ruchu w stawie kolanowym
• poziom siły mięśniowej
• stopień poprawy priopriocepcji
• obecność obrzęku
• występowanie dolegliwości bólowych
• ogólną wydolność Pacjenta

Rekonstrukcja więzadła PCL a orteza 

Bezpośrednio po rekonstrukcji więzadła, przydatna będzie orteza sztywna. Dzięki ortezie można kontrolować zakresy ruchu stawu kolanowego, poprawić wytrzymałość kolana oraz stabilność stawu. Orteza chroni również przed ponownym urazem. Czas używania ortezy oraz moment jest usunięcia kontroluje lekarz.

Fizjoterapia po rekonstrukcji więzadła ACL, PCL, MCL, LCL – gdzie leczyć w Krakowie?

Jeśli jesteś po zabiegu rekonstrukcji więzadła ACL, PCL, MCL, LCL to warto rozpocząć fizjoterapię pooperacyjną pod okiem doświadczonego fizjoterapeuty.

MAMY DOŚWIADCZENIE w leczeniu uszkodzonych więzadeł.

UMÓW SIĘ Z FIZJOTERAPEUTĄ. Lata praktyki pozwoliły nam opracować terapie, które pomagają znaleźć i wyeliminować przyczynę dolegliwości, dzięki temu skutecznie leczymy nawet przewlekłe stany pourazowe.

Artykuł Fizjoterapia po rekonstrukcji więzadła PCL pochodzi z serwisu Fizjoterapia Kraków PANACEUM Paweł Czarnocki.