Do gabinetu Fizjoterapia PANACEUM trafił Pacjent…

Podczas wywiadu okazało się, że problem pojawił się w trakcie prac związanych z przeprowadzką, Pacjent potknął się podczas przenoszenia ciężkiej paczki.

Zastosowana terapia: Na pierwszym etapie skoncentrowaliśmy się na wyciszeniu stanu ostrego za pomocą fizykoterapii, a następnie wprowadziliśmy ćwiczenia oraz terapię manualną z zakresu reedukacji motorycznej uszkodzonego obszaru.

Co warto zapamiętać?

Jednym z częstych powodów urazu kręgosłupa jest niewłaściwe podnoszenie ciężarów.
Pomimo tego, że zasady są dość proste, niestety w szkole nas nie uczą jak robić to właściwie. A to właśnie prawidłowe schematy ruchu mogą zapobiec urazom kręgosłupa czy bólom pleców.

Uszkodzenia barków, rąk, bóle lędźwi, przeciążenia, naderwania – kontuzji może być wiele. To nie jedyne, ale najczęstsze dolegliwości. Kontuzje najczęściej wynikają z dużego tempa, do którego nie jesteśmy przyzwyczajeni, stresu, braku rozgrzewki i właściwego przygotowania.

Najczęściej Pacjenci zgłaszają się z bólem zlokalizowanym w ich najsłabszym punkcie, a sama dolegliwość to często powrót problemu z przeszłości. Nie zawsze też główny problem jest tam, gdzie odczuwany ból.

Jak uniknąć kontuzji lędźwi oraz barku? Od czego zacząć?

1. Dobry plan oraz świadomość własnych limitów

Ważne jest aby dobrać odpowiedni ciężar. Znajomość zasad prawidłowego podnoszenia i opuszczania ciężaru nie ochroni Cię przed kontuzją jeśli ciężar będzie zbyt duży w porównaniu do Twoich możliwości.

2. Zaplanuj trasę

Usuń z trasy przedmioty, które mogą ograniczać czy blokować Twój ruch. Szarpnięcie czy nagły skręt może powodować np. uszkodzenie stawu lub naderwanie mięśni. Jeśli trasa jest długa to koniecznie zaplanuj odpoczynek.

3. Właściwie zlokalizuj ciężar

Po ciężar sięgamy obiema rękami i trzymamy go jak najbliżej tułowia. Najlepiej aby dolna krawędź ciężaru znajdowała się na wysokości tali. Ciężar zlokalizowany poniżej talii to ryzyko nadwyrężenia mięśni pleców i uszkodzenia kręgosłupa. Można też użyć pas, który dodatkowo zabezpieczy kręgosłup.

4. Trzymaj ciężar po właściwej stronie

Ciężar rzadko jest równomierny. Ważne jest aby cięższa strona przylegała do ciała.

5. Kontroluj postawę

Lekki rozkrok na szerokość bioder, zgięte kolana i prosty kręgosłup to właściwa pozycja, podczas której pracują nogi i nie przeciążamy kręgosłupa. Pamiętaj też, że Twoje nogi są również narażone na kontuzje – każdy ciężar to dodatkowe kilogramy.

Ból mięśni po przeprowadzce może być „zdrowym” objawem tzn. zakwasów a ulgę może przynieść spacer lub proste ćwiczenia aerobowe.

W Polsce największa ilość przeprowadzek przypada na okres maj-wrzesień, ale to właśnie w sierpniu następuje kumulacja – ponad 50% wszystkich przeprowadzek (wg. danych Clicktrans.pl).
Opisany przypadek nie był jedyny. Sierpień się dopiero zaczął a odwiedziło nas już dwóch Pacjentów z podobnymi dolegliwościami. I jak tu nie wierzyć w statystyki:-)

Sprawdź ćwiczenia, które mogą pomóc przy bólach lędźwi oraz barku

• Ćwiczenia na obręcz barkową

• Ćwiczenie na ból karku, pleców i ramion

• Ćwiczenia na ból kręgosłupa piersiowego i lędźwiowego

Ćwiczenia są niezwykle proste, można je wykonywać praktycznie wszędzie, nie wymagają specjalistycznego sprzętu oraz dużej ilości wolnego czasu.

Należy jednak pamiętać, że jeśli mamy ostrym i uporczywy ból to warto umówić się na konsultację z fizjoterapeutą. 

Urazy lędźwi oraz barku – gdzie leczyć w Krakowie?

Masz problem z bólem lędźwi? Umów się na konsultację z fizjoterapeutą.

Zobacz nasz BLOG
Znajdziesz tam artykuły oraz Cykl „Przychodzi Pacjent do fizjoterapeuty”, gdzie opisujemy częste problemy, z którymi spotykamy się w gabinecie. Być może wskazówki i porady zamieszczone na blogu zainspirują również Ciebie?

AUTOR: Paweł Czarnocki

Artykuł Bóle lędźwi oraz barku – przyczyny, objawy, leczenie pochodzi z serwisu Fizjoterapia Kraków PANACEUM Paweł Czarnocki.

Do gabinetu Fizjoterapia PANACEUM trafił Pacjent…

Podczas wywiadu okazało się, że dolegliwości pojawiały się systematycznie dwa/trzy razy w roku. Po kilku miesiącach uporczywego bólu, Pacjent zdecydował się szukać pomocy u fizjoterapeuty.

Diagnoza: ostroga piętowa
Zespół bólowy ostrogi piętowej wytwarza się w wyniku zwiększonej aktywności fizycznej lub mechanicznego urazu (np. skok, uderzenie) podczas, którego dochodzi do uszkodzenia okolic ostrogi. W rezultacie wytwarza się stan zapalny, który powoduje dolegliwości bólowe.

Ostroga piętowa – leczenie zachowawcze

Zazwyczaj leczenie prowadzone jest w wersji zachowawczej:

• ograniczenie obciążania stopy
• wkładki korygujące
• zastrzyki przeciwbólowe
• zabiegi fizykalne, takie jak jonoforeza, ultradźwięki, laser, elektroterapia

W wyniku takiej terapii następuje wygojenie stanu zapalnego, jednakże przyczyna pozostaje bez zmian.

Ostroga piętowa – terapia

Zdecydowanie bardziej skuteczną terapią, którą polecamy jest uzupełnienie terapii fizykalnej (laser, elektroterapia, ultradźwięki) przez wprowadzenie terapii manualnej oraz kinezyterapii.

Głównym celem tej formy terapii jest:

• uelastycznienie mięśni posturalnych łydki i stopy
• zmniejszenie napięcia statycznego

Co ważne – takie podejście wpływa bezpośrednio na przyczynę i tym samym zmniejsza prawdopodobieństwo nawrotu dolegliwości.

Ostroga piętowa – co warto zapamiętać?

Stopa nie lubi twardego podłoża. Złe obuwie – twarda, nieelastyczna podeszwa, która jest na przykład w większości tenisówek, wysokie obcasy, które znoszą amortyzację… wszystko to może doprowadzić do powstania ostrogi piętowej.

Nie tylko złe obuwie ogranicza elastyczność stopy, również złe nawyki takie jak długotrwałe stanie może wywołać dolegliwość.
Czynnikiem, który przede wszystkim kształtuje stopę jest chód. Duża dawka chodzenia i biegania już u małych dzieci kształtuje zdrową stopę. W dorosłym życiu za pomocą ćwiczeń można poprawić elastyczność stopy, jednak wymaga to systematycznej pracy.

Mieszkańcy miast mają ograniczoną możliwość chodzenia po naturalnym, elastycznym podłożu. Beton czy asfalt bardzo nadwyręża ścięgna stóp. Dobrze amortyzująca podeszwa obuwia oraz właściwy chód może to częściowo zniwelować.

Chcesz wiedzieć więcej o ostrodze piętowej?

• Przeczytaj o ostrodze piętowej 

Masz problem z ostrogą piętową? Umów się na konsultację z fizjoterapeutą.

Zobacz nasz BLOG
Znajdziesz tam artykuły oraz Cykl „Przychodzi Pacjent do fizjoterapeuty”, gdzie opisujemy częste problemy, z którymi spotykamy się w gabinecie. Być może wskazówki i porady zamieszczone na blogu zainspirują również Ciebie?

AUTOR: Paweł Czarnocki

Artykuł Ostroga piętowa – przyczyny, objawy, leczenie pochodzi z serwisu Fizjoterapia Kraków PANACEUM Paweł Czarnocki.

Ból obręczy barkowej – pomóc może fizjoterapeuta

Wynik MR: obniżenie intensywności sygnału krążków międzykręgowych zależnych, dehydratacja od Th2 do Th11. Na poz. Th9/10 widoczna tylna przepuklina j.m. modelująca worek oponowy oraz na poz. Th10/11 widoczna tylna wpuklina. Zmiany wytwórcze na krawędziach trzonów i stawów.

Podczas wywiadu okazało się, że Pacjent męczy się z problemem już kilka miesięcy. Skarży się na drętwienie ramion do prawej dłoni, ból promieniujący do biodra prawego a czasami również lewego, nasilający się ból w czasie spania i po pracy. Tępy ból w odcinku piersiowym uniemożliwiał normalną, codzienną aktywność.

Ból obręczy barkowej – diagnoza

Diagnoza: wygórowane napięcie mięśni posturalnych w obszarze obręczy barkowej i kręgosłupa piersiowego. Powodem dolegliwości jest nieodpowiednia proporcja aktywności przeciwnych grup mięśniowych. Problem wynika z niewłaściwego stylu życia, m.in. wielogodzinnego przebywania w pozycji zablokowanej dla pracy dłoni np. przed komputerem. Pozycja z biegiem czasu wzmaga wzorzec napięcia mięśni posturalnych, które nierozluźniane wytwarzają bardzo duże obciążenia w kręgosłupie piersiowym, co skutkuje deformacjami. Asymetria napięć powoduje dalsze dysproporcje w obszarze obręczy barkowej.

Ból obręczy barkowej – fizjoterapia i leczenie w Krakowie

Zastosowana terapia:

• ćwiczenia równoważne
• ćwiczenia aktywizujące
• ćwiczenia rozluźniające
• fizykoterapia

Sprawdź ćwiczenia, które mogą pomóc przy problemach z obręczą barkową

Zapraszamy do obejrzenia ćwiczeń na obręcz barkową. Jeśli masz spięty kark i plecy zobacz również ćwiczenia dedykowane przy tej dolegliwości.

Ból obręczy barkowej – profilaktyka

Profilaktyka, która sprawdza się przy tej dolegliwości to systematyczna, spokojna aktywność np. spacer, ćwiczenia z obciążeniem własnego ciała przy wolnym i umiarkowanym tempie.

Dlatego o tym piszemy? Skala problemu a także nieświadomość jest duża. Jaki wniosek? W życiu ważne są proporcje – w tym również proporcje pracy mięśni, pamiętajmy o tym!

Masz problem z obręczą barkową? Umów się na konsultację z fizjoterapeutą.

Zobacz nasz BLOG
Znajdziesz tam artykuły oraz Cykl „Przychodzi Pacjent do fizjoterapeuty”, gdzie opisujemy częste problemy, z którymi spotykamy się w gabinecie. Być może wskazówki i porady zamieszczone na blogu zainspirują również Ciebie?

AUTOR: Paweł Czarnocki

Artykuł Obręcz barkowa – przyczyny, objawy, leczenie pochodzi z serwisu Fizjoterapia Kraków PANACEUM Paweł Czarnocki.

Przychodzi Pacjent do fizjoterapeuty

Wynik MR: Uszkodzenie pierścienia ścięgnistego na poziomie L5/S1 z wydzielonym i przemieszczonym do lewego zachyłka bocznego niewielkim sekwestrem przylegającym do lewego korzenia rdzeniowego S1.

Podczas wywiadu okazało się, że dolegliwości bólowe towarzyszą Pacjentowi od kilku tygodni. Problem pojawił się po intensywnych pracach w ogrodzie. Nagłe szarpnięcie spowodowało ból, który zaczął się nasilać. Pacjent skarżył się na ból promieniujący do pośladka i nogi oraz mrowienie w okolicy łydki i stopy. Lekarz zalecił środki przeciwzapalne i przeciwbólowe oraz leżenie w łóżku, jednak problem nie znikał.

Rwa kulszowa – diagnoza

Diagnoza: Rwa z poziomu L5/S1 zwana rwą kulszową. Rwa najczęściej pojawia się w najmniej spodziewanym momencie. Dolegliwość u Pacjenta wywołał banalny ruch – podniesienie małego worka z ziemią. Tarcza międzykręgowa, która u dzieci jest elastyczna i wytrzymała, wraz z wiekiem sztywnieje i staje się podatna na uszkodzenia. Brak elastyczności mięśni plus zablokowanie odcinka lędźwiowego kręgosłupa spowodowało zdeformowanie tarczy międzykręgowej.

Rwa kulszowa – leczenie i fizjoterapia w Krakowie

Zastosowana terapia: Na początku zaaplikowano fizykoterapię przeciwbólową i przeciwzapalną (elektroterapię, laser, pole magnetyczne) oraz oscylacyjne techniki manualne i terapię ułożeniową. W miarę ustępowania bólu zamiast technik biernych wprowadzano ćwiczenia w pozycjach izolowanych, następnie ćwiczenia czynne równoważne, aktywizujące i rozluźniające oraz elektrostymulację mięśni.

Rwa kulszowa – co to jest?

Rwa kulszowa to zespół dolegliwości, który jest wynikiem zapalenia nerwu kulszowego. Przyczyną podrażnienia nerwu jest ucisk lub uszkodzenie wzdłuż jego przebiegu. Ból pojawia się w dolnym odcinku kręgosłupa, jeśli problem się nasila to ból zaczyna promieniować do dolnej kończyny.

W odcinku lędźwiowym kręgosłupa znajduje się początek nerwu kulszowego, który składa się z korzeni nerwowych z poziomu od L4 do S3; dalej nerw kulszowy biegnie przez pośladek oraz tylną partią nóg i dochodzi do stóp. Atak rwy kulszowej charakteryzuje się bardzo silnym, przeszywającym bólem, który może powodować drętwienie innych części kręgosłupa.

Czy mam problem z rwą kulszową?

Wypróbuj prosty test – połóż się na twardej powierzchni np. podłodze i podnieść wyprostowaną w kolanie nogę. Jeśli pojawi się ból, który uniemożliwia wykonanie tego ruchu to prawdopodobnie masz problem z atakiem rwy kulszowej.

Kolejnym krokiem powinna być konsultacja z doświadczonym fizjoterapeutą, który przeprowadzi diagnozę i zastosuje terapię. Szybkość reakcji na odczuwane objawy ma duże znaczenie.

Jak diagnozuje się rwę kulszową?

Podczas wizyty fizjoterapeuta przeprowadzi wywiad z Pacjentem, a następnie wykona badanie i testy, sprawdzi w jakiej pozycji pojawia się ból oraz w jakich sytuacjach ból się zmniejsza, oceni reakcje czuciowe oraz sprawdzi odruchy.

Jeśli terapia nie przyniesie poprawy to należy skonsultować się z neurologiem i wykonać badania obrazowe takie jak: RTG lub MR w odcinku lędźwiowo-krzyżowym.

Pozycja odciążająca kręgosłup

Pacjenci cierpiący na rwę kulszową w pierwszej kolejności powinni odciążyć uszkodzoną część kręgosłupa. Znalezienie przez fizjoterapeutę optymalnego ułożenia oraz nauczenie Pacjenta pozycji odciążającej kręgosłup to pierwsze z zaleceń, które doraźnie może ograniczyć ból. Należy położyć się na płaskiej, stabilnej i dość twardej powierzchni z nogami ugiętymi w stawach biodrowych i kolanowych pod kątem prostym. Nogi powinny być ułożone w tzw. pozycji krzesełkowej, podudzia należy oprzeć na dużym wałku lub taborecie. W tej pozycji uzyskujemy większą przestrzeń między kręgami, co wpływa na mniejszy ucisk na korzeń nerwu i powoduje rozluźnienie mięśni i zmniejszenie bólu.

Nie zawsze jednak pozycja krzesełkowa jest wygodna. Niektórzy Pacjenci muszą znaleźć inne ułożenie odciążające kręgosłup np. boczne.

Rwa kulszowa – jak długo trwa leczenie?

Problem jest na tyle bolesny, a ból uporczywy i utrudniający codzienną aktywność, że to pytania, które często słyszę w gabinecie to nie jest objaw zwykłej ciekawości – zauważa Paweł Czarnocki

Czas leczenia zależy od wielu czynników, warto wspomnieć niektóre z nich:

• ustalenie przyczyny rwy kulszowej
• diagnostyka i podjęcie leczenia
• sposób leczenia – dobór odpowiedniej terapii
• stan zdrowia i kondycja Pacjenta
• profilaktyka

Rwa kulszowa – objawy

Najczęściej pierwsze objawy to bolesne spięcie tkanek w lędźwiach – wtedy „wystarczy” udać się do specjalisty. Ból, który nie został odblokowany często sam „zanika”. Silniejsze dolegliwości najczęściej pojawiają się już przy następnym incydencie. Ból jest dość ostry, pojawia się nagle, często jest wręcz zaskoczeniem.

Nagły ból może pojawić się podczas zwykłej czynności jaką jest na przykład schylenie się po przedmiot. Charakterystyka bólu zależy od tego, która partia nerwu została zablokowana.

Ból jest dość specyficzny, pojawia się w dolnej części kręgosłupa, a następnie przesuwa się w dół – do pośladka, podudzia, a czasem aż do stopy. Pacjenci skarżą się, na trudności z poruszaniem, często nie mogą wyprostować tułowia. Ból trwa od kilku dni do kilku tygodni, często odczuwany jest asymetrycznie – po jednej stronie ciała. Błaha czynność jak kaszel czy kichnięcie może nasilić ból, ponieważ potęguje nacisk na nerw kulszowy.

Bagatelizowanie problemu, “strategia na przeczekanie” lub też zaniechanie leczenia to w przypadku rwy kulszowej zawsze “ślepa uliczka”.

Rwa kulszowa a dyskopatia i stany zwyrodnieniowe kręgosłupa

Dyskopatia czyli zwyrodnienie lub uszkodzenie krążka międzykręgowego (zwanego dyskiem), najczęściej jest skutkiem odwodnienia centralnej części (jądra miażdżystego) lub uszkodzenia mechanicznego.

Krążek międzykręgowy jest elementem elastycznym, rozdzielającym trzony kręgów. Krążek amortyzuje i stabilizuje, umożliwia elastyczność i ruchomość kręgosłupa.

Patologia dysku (dyskopatia), powstaje wskutek niewłaściwego obciążania dysku lub czasami w wyniku innych czynników takich jak choroby reumatyczne, onkologiczne itd.

Dyskopatia jest najczęstszą przyczyną RWY KULSZOWEJ, poprzez ucisk okolic korzenia nerwu kulszowego.

Lekkie zmiany mogą być dość bolesne, ale doświadczony fizjoterapeuta możne odblokować je stosunkowo szybko. Przy znacznych uszkodzeniach np. pęknięciach krążka międzykręgowego (pierścienia włóknistego), ból jest ostry, promieniujący do nogi wzdłuż nerwu i nie ustępuje. W tym przypadku ból można jedynie osłabić, pęknięcie musi się wygoić.

Dyskopatia – jakie są przyczyny?

• Nieregularna aktywność fizyczna – dysk nie jest stymulowany do aktywności, w rezultacie ulega osłabieniu i staje się bardziej podatny na uszkodzenia
• Nadmierne przeciążenie kręgosłupa – nieprawidłowe podnoszenie ciężkich przedmiotów, długotrwałe obciążanie kręgosłupa (szczególnie z rotacją kręgosłupa), kontuzja, uraz
• Przyczyny genetyczne

Rwa kulszowa – jakie są przyczyny?

Nieregularna aktywność fizyczna, siedzący tryb życia z pewnością sprzyja wystąpieniu rwy kulszowej. Inny czynnik to przeciążenia kręgosłupa, kontuzja, uraz oraz nieleczona dyskopatia.

Największe ryzyko wystąpienia rwy kulszowej niosą ze sobą gwałtowne zmiany aktywności fizycznej. Jeśli po całym tygodniu ograniczonego ruchu, zapragniemy bez przygotowania zagrać w kosza czy futbol to pojawia się ryzyko, że nasze mięśnie i stawy „nie zdążą” dostosować się i odpowiednio uelastycznić. Gwałtowny skręt czy skok powoduje przeciążenie, które może uszkodzić nasz kręgosłup.

Inne przyczyny rwy kulszowej:

• Zmiany zwyrodnieniowe kręgów
• Blizny, zrosty na przebiegu nerwu
• Zmiany pourazowe w kręgosłupie
• Infekcja (np. półpasiec)

Czego nie wolno robić przy rwie kulszowej?

Lista mogłaby być długa, skoncentrujmy się na najważniejszych zaleceniach. Sprawdź czego nie powinno się robić przy rwie kulszowej:

• czekać, aż „samo przejdzie” – konsultacja ze specjalistą to ważny krok jeśli chcemy rozpocząć skuteczne leczenie i nie doprowadzić do pogorszenia stanu
• powtarzać czynności i formy aktywności, które pogarszają stan i nasilają ból ból podczas przenoszenia ciężkich przedmiotów lub prac ogrodniczych
• ćwiczyć mięśni prostych brzucha tzw. brzuszków oraz pompek
• wykonywać gwałtowne ruchy takie jak: skręt tułowia, skłon
• zakładać nogę na nogę
• spożywać alkohol – zmniejszenie bólu i rozluźnienie mięśni jest tylko chwilowe. Po spożyciu większej dawki alkoholu może dojść nawet do zaostrzenia dolegliwości
• nadmiernie schładzać lub nagrzewać ciało – gwałtowne różnice temperatur mogą zaostrzyć dolegliwości. Trzeba uważać na sytuacje takie jak: przemoczone ubrania czy przegrzane termoforem plecy

Rwa kulszowa i dyskopatia – jak leczyć?

W chorobach krążka międzykręgowego najważniejsza jest profilaktyka i prewencja, najlepiej pod okiem doświadczonego fizjoterapeuty.

Odpowiednio wcześnie zdiagnozowana dolegliwość oraz szybko zastosowana terapia potrafi skutecznie zredukować ból oraz przywrócić zakres ruchowy. Doświadczony fizjoterapeuta ma szereg narzędzi terapeutycznych, które pomagają przy problemach z rwą kulszową. Fizykoterapia przeciwbólowa i przeciwzapalna (elektroterapia, laser, pole magnetyczne) ma na celu opanowanie bólu. Oscylacyjne techniki manualne i terapia ułożeniowa ma złagodzić dolegliwości bólowe i pomóc Pacjentowi „przetrwać” najcięższy okres. W miarę ustępowania bólu w miejsce technik biernych terapeuta wprowadza ćwiczenia w pozycjach izolowanych, następnie ćwiczenia czynne równoważne, które mają zaktywizować i rozluźnić. Często przydatna jest również elektrostymulacja mięśni.

Trzeba pamiętać, że wybór metody leczenia zależy zawsze od stanu zaawansowania choroby oraz kondycji Pacjenta.

Choroby zwyrodnieniowe najczęściej leczy się nieoperacyjnie, dlatego rola fizjoterapii jest tak ważna.

Rwa kulszowa leżeć czy chodzić? 

Rwa kulszowa u Pacjentów może przebiegać w różny sposób. Objawy oraz miejsce odczuwania bólu może być różne – stąd też nie ma jednoznacznej odpowiedzi, która pozycja będzie lepsza i przyniesie ulgę.

Warto pamiętać:

• Nawet w fazie ostrej rwy kulszowej, kiedy Pacjent przede wszystkim leży, powinien również wykonywać zestaw ćwiczeń ustalony przez fizjoterapeutę
• W fazie podostrej ruch (powolne chodzenie, ćwiczenia, rower stacjonarny) jest niezbędny do uzyskania postępu leczenia
• W fazie przewlekłej ćwiczenia profilaktyczne i korygujące są zalecane aby uchronić się przed nawrotem rwy kulszowej

Wbrew obiegowej opinii nie zalecam wyłącznie leżenia. Warto podjąć codzienną aktywność, w tym chodzenie tak szybko jak będzie to możliwe – zauważa Paweł Czarnocki

Rwa kulszowa – profilaktyka

Ustąpienie dolegliwości bólowych nie zawsze oznacza zakończenie procesu leczenia. Niestety rwa kulszowa to dolegliwość, która często powraca.

Podczas diagnozy ustalana jest przyczyna rwy i w miarę możliwości warto próbować ją wyeliminować. Niezwykle ważna jest profilaktyka. Konieczne jest wyrównanie braków zrównoważenia sił i pracy mięśni, bez tego nawrót rwy kulszowej nastąpi przy najbliższej okazji. Do podstawy prewencji należy nauka prawidłowego chodu, analiza błędów w czynnościach dnia codziennego oraz aktywności w pracy.

Warto zaznaczyć, że codzienny ruch i aktywność trzeba po prostu polubić. Systematyczna aktywność typu spacer/marsz w tempie wolnym i umiarkowanym, ćwiczenia z obciążeniem własnego ciała oraz ćwiczenia rozciągające – to wszystko może skutecznie zapobiec nawrotom rwy.

Co robić, aby nie dopuścić do nawrotu rwy kulszowej?

• Systematycznie wykonuj ćwiczenia dedykowane przy rwie kulszowej – zapytaj fizjoterapeutę o zestaw ćwiczeń
• Prowadź systematyczną aktywność (spacer/marsz) w tempie wolnym lub umiarkowanym
• Unikaj gwałtownych ruchów, takich jak obrót, skłon
• Ciężar (zakupy, ciężkie przedmioty) rozkładaj równomiernie – aby nie obciążać asymetrycznie jednej strony
• Używaj plecaka lub torby przewieszonej przez ramię na skos. Torebka noszona na jednym ramieniu obciąża asymetrycznie, więc nie jest wskazana
• Nie podnoś ciężkiego przedmiotu na wyprostowanych nogami. Przedmiot przenoś blisko tułowia, dolna krawędź ciężaru powinna być na wysokości talii
• Podczas porządków przyklęknij
• Unikaj długiego stania. Jeśli jest to niezbędne to przenoś ciężar ciała z nogi na nogę
• Pływaj stylem grzbietowym, który wzmacnia mięśnie, styl żabki nie jest wskazany

Jak uchronić się przed rwą kulszową?

Rwa kulszowa może pojawić się niezależnie od wieku. Siedzący tryb życia i ograniczona aktywność ruchowa zdecydowanie sprzyja wszelkim dolegliwością związanym z układem ruchu.

Rwa kulszowa – ćwiczenia

Sprawdź ćwiczenia, które mogą pomóc przy rwie kulszowej.

Warto pamiętać o systematycznych ćwiczeniach zaleconych przez fizjoterapeutę.

Ćwiczenia należy wykonywać nie tylko w gabinecie, podczas terapii ale także w domu. Należy pamiętać o tym, że jednorazowo wykonane ćwiczenia nie pomogą. Aby osiągnąć rezultaty, należy zadbać o regularność.

Zobacz ćwiczenia przy rwie kulszowej. W ostatnich minutach filmu pokazujemy jak prawidłowo pionizować ciało przy rwie kulszowej.

Poznaj opinie naszych Pacjentów

Dziękuję Panu za tą metodę (przyp. red. – dotyczy filmu „Rwa kulszowa – jak bezpiecznie wstać z pozycji leżenia”) zawsze przy wstawaniu długo kombinowałem mając strach w oczach i mimo to doznawałem „rażenia prądem” pozdrawiam, Soloniusz

Film o rwie kulszowej pokazujący jak radzić sobie z tak banalną czynnością jak poranna pobudka uratował moje życie. Dzięki – Joanna N.

Bardzo kompetentny terapeuta. Leczy w sposób kompleksowy. Nie traktuje pacjenta jak “przypadek” a dobiera metodę do stanu zdrowia. Wyleczył kontuzję, którą miałam od lat i liczyłam się z tym, że już nic się nie zmieni. Moja koleżanka trafiła z rwą kulszową, kolega z bólami w kręgosłupie. Każdej z tych osób Pan Paweł pomógł:-) – Michalina K.

Pomogli mi przy rwie kulszowej – Michał J.

Rwa kulszowa – gdzie leczyć w Krakowie?

Od pewnego czasu odczuwasz ból, masz objawy podobne do tych opisanych w artykule? To może być rwa kulszowa. Umów się KONSULTACJĘ Z FIZJOTERAPEUTĄ. 

MAMY DOŚWIADCZENIE w leczeniu rwy kulszowej. Lata praktyki pozwoliły nam opracować terapie, które pomagają znaleźć i wyeliminować przyczynę dolegliwości, dzięki temu skutecznie leczymy nawet przewlekłe stany pourazowe.

Artykuł Rwa kulszowa – przyczyny, objawy, leczenie pochodzi z serwisu Fizjoterapia Kraków PANACEUM Paweł Czarnocki.

Kilka słów o cieśni nadgarstka
Na początku mojej praktyki, zespół cieśni nadgarstka „dedykowany” był informatykom, pracownikom biurowym, zawodowym kierowcom. Natomiast z roku na rok choroba poszerza krąg i dotyka coraz więcej osób – zauważa Paweł Czarnocki

Zespół cieśni nadgarstka – co to właściwie jest?

Zespół cieśni kanału nadgarstka (łac. syndroma isthmi canalis carpi) to stan chorobowy powstały w wyniku długotrwałego ucisku nerwu pośrodkowego (łac. nervus medianus), który biegnie w kanale nadgarstka.

Problem dotyczy najczęściej ręki dominującej, która z racji swojej roli narażona jest na regularne przeciążenia, będące wynikiem powtarzających czynności.

Cieśnia nadgarstka – przyczyny

Zespół cieśni nadgarstka związany jest z wykonywaną pracą oraz codzienną aktywnością. Każda forma aktywności, która wymaga ciągłego powtarzania tych samych ruchów przy nadmiernym zgięciu lub wyprostowaniu nadgarstków sprzyja schorzeniu.

Długotrwały ucisk podczas niezmiennej pozycji ręki na klawiaturze komputera czy kierownicy może zaburzyć pracę nerwu pośrodkowego, który przebiega w wąskim kanale pomiędzy kośćmi nadgarstka i więzadłem.

Urazy powodują stan zapalny i obrzęk ścięgien, co w rezultacie zmniejsza światło otworu kanału cieśni nadgarstka, a uciskany nerw powoduje ból.

Cieśnia nadgarstka – objawy

Pierwszym objawem cieśni nadgarstka jest:

• drętwienie palców

• ból w obrębie nadgarstka, który promieniuje do łokcia

W dość krótkim czasie dochodzą inne dolegliwości takie jak zaburzenia czucia, objawiające się utratą sprawności podczas czynności wymagających precyzji (np. zapinanie guzików).

Cieśnia nadgarstka – kto najczęściej choruje?

Co łączy informatyka z młodą matką? Czasem ta sama choroba – zespół cieśni nadgarstka. Opieka nad małym dzieckiem często prowadzi do przeciążeń nadgarstka, praca przy komputerze również.

Zespół cieśni nadgarstka to również choroba ogrodników. Intensywne prace ogrodowe takie jak sadzenie roślin, przycinanie drzew mogą rozwinąć chorobę, a widok pięknego ogrodu nie zrekompensuje bólu.

Kilka lat temu trafiła do naszego gabinetu Pacjentka, zaniepokojona faktem, że ma problem z precyzyjnym wykonaniem makijażu. Inna Pacjentka zauważyła, że coraz częściej zdarza się jej upuścić przedmiot – wspomina Paweł Czarnocki

Schorzenie raczej nie mija bez pomocy fachowca. Tak jak większość nieleczonych chorób, również i ta postępuje – ból zmniejsza się ale postępuje zanik mięśni.   

Do gabinetu Fizjoterapia PANACEUM trafił Pacjent…

Podczas wywiadu okazało się, że Pacjent ma również problem z brakiem czucia – prosta czynność jak podniesienie filiżanki z kawą stanowiło wyraźną trudność. Ból z dnia na dzień narastał, aby ostatecznie zablokować obszar pomiędzy nadgarstkiem a łokciem. Ponieważ środki przeciwbólowe oraz maści nie przynosiły poprawy, Pacjent zdecydował się szukać pomocy u fizjoterapeuty.

Diagnoza: zespół cieśni nadgarstka.
Drętwienie oraz ból ręki, który rzutuje w kierunku łokcia to częste objawy zespołu cieśni nadgarstka. Objawy często są bagatelizowane i „diagnozowane” jako przemęczenie. Tymczasem schorzenie, które nie jest właściwie leczone, w zaawansowanym stadium może wymagać ingerencji chirurgicznej.

Cieśnia nadgarstka – leczenie i fizjoterapia w Krakowie

Jaka terapia się sprawdza przy cieśni nadgarstka?

Na początku fizjoterapeuta może wdrożyć:

• fizykoterapię przeciwbólową i przeciwzapalną (elektroterapię, laser, pole magnetyczne)
• diatermia TECAR
• terapię manualną
• specjalistyczne ćwiczenia

Cieśnia nadgarstka – profilaktyka

Pacjenci, którzy nas znają, wiedzą, że istotna jest dla nas profilaktyka. W przypadku profilaktyki wczesnej ważne jest utrwalanie prawidłowych wzorców zdrowego stylu życia, a profilaktyki pierwotnej – zapobieganie chorobom poprzez kontrolowanie czynników ryzyka.

Pacjenci trafiają do fizjoterapeuty najczęściej już z dolegliwością. Rolą specjalisty jest profilaktyka wtórna:

• zapobieganie konsekwencjom choroby poprzez właściwe leczenie
• zahamowanie postępu
• ograniczenie powikłań

Zespół cieśni nadgarstka – co warto zapamiętać?

Przede wszystkim starajmy się unikać sytuacji, podczas której trzymamy nadgarstki w tej samej pozycji. Jeśli dłuższy czas pracujemy przy komputerze, prowadzimy samochód czy też wykonujemy inną czynność obciążającą nadgarstki to podczas przerw warto wykonać kilka prostych ćwiczeń, które rozluźnią nadgarstki – naprzemienne prostowanie palców i zaciskanie pięści, kręcenie dłonią oraz ćwiczenia palców, głęboki masaż w okolicach nadgarstka i przedramienia.

Zdarza się, że do gabinetu przychodzą Pacjenci po przebytej operacji cieśni nadgarstka. Warto podkreślić, że aby osiągnąć zadowalający efekt jakim jest sprawność ręki, należy stosować fizjoterapię zarówno PRZED jak i PO zabiegu – podkreśla Paweł Czarnocki

Grupa ryzyka przy cieśni nadgarstka jest duża, więc nie bagatelizujmy niepokojących objawów.

Poznaj opinię naszego Pacjenta

Polecam terapię u pana Pawła, zwłaszcza osobom, które dużo pracują przy komputerze. Oprócz specjalistycznego zabiegu udzielił mi też rad, w jaki sposób przez proste ćwiczenia mogę uniknąć bólu nadgarstka. To kompetentny i ostrożny fizjoterapeuta, nie zrobi krzywdy, a na pewno pomoże. Jego wiedza i podejście do pacjenta wzbudzają zaufanie – Albert

Masz problem z cieśnią nadgarstka? Umów się na konsultację z fizjoterapeutą.

Artykuł Cieśnia nadgarstka – przyczyny, objawy, leczenie pochodzi z serwisu Fizjoterapia Kraków PANACEUM Paweł Czarnocki.

Objawy: ból kolana po zewnętrznej stronie…

Podczas wywiadu okazało się, że Pacjent po kilkudziesięciu minutach treningu odczuwa silny, kłujący ból w kolanie, który utrzymuje się przez krótki czas po nim. Pacjent przygotowywał się zawodów i był zdeterminowany aby dolegliwość wyeliminować możliwie szybko i skutecznie. Ból w kolanie uniemożliwiał kontynuowanie treningów. Po dłuższym treningu i po zawodach ból utrzymywał się kilka dni a następnie zanikał aby pojawić się ponownie przy kolejnej próbie biegania.

Diagnoza: kolano biegacza

Kolano biegacza – jakie są przyczyny?

Staw kolanowy przenosi największe obciążenia. Jak duże? Warto wiedzieć, że podczas uprawiania sportu kolano przenosi ciężar, który kilkanaście razy przekracza wagę ciała człowieka. Gdy staw jest zdrowy to bez problemu wytrzymuje obciążenia. Po uszkodzeniu stawu rzepkowo-udowego funkcja stawu zostaje zaburzona, co powoduje dolegliwości bólowe.

Najczęstszą przyczyną są mikrourazy, nadmierny i długotrwały wysiłek oraz patologiczne ustawienie części stawu lub rzepki.

Główne przyczyny kolana biegacza:

1. Nadmierna eksploatacja stawu kolanowego w wyniku:

• aktywności sportowej (przeciążających treningów, braku rozgrzewki itp.)
• niewłaściwego obuwia, np. źle amortyzująca podeszwa
• niewłaściwej pozycji ciała przez dłuższy czas np. siedzenie z ugiętymi kolanami, długotrwałe stanie bez ruchu

2. Przykurcze tkanek miękkich

3. Uszkodzenie struktur w okolicy rzepki

4. Zaburzenia w produkcji mazi stawowej

5. Bóle wzrostowe w wyniku zmian hormonalnych w okresie dojrzewania

6. Patologie w budowie anatomicznej stawu rzepkowo-udowego oraz rzepki (np. chondromalacja rzepki)

Najczęściej występuje kilka z wymienionych powyżej przyczyn.

Kolano biegacza – kto jest narażony na kontuzję?

Uraz jest dość charakterystyczny dla osób, które nadmiernie lub niewłaściwie obciążają kolana. Kolano biegacza kojarzy się przede wszystkim z osobami, które przeciążają staw kolanowy w wyniku intensywnych, źle dobranych treningów, podczas których uszkodzony zostaje staw.

Niewątpliwie w grupie osób narażonych na tę dolegliwość są osoby uprawiające sport.

Kolano biegacza to częsta dolegliwość biegaczy. Dlaczego? Podczas biegu powtarzane są te same ruchy. Zdarza się, że dolegliwość ta pojawia się u osób, które dopiero rozpoczynają biegać i układ mięśniowy nie jest wystarczająco dostosowany do obciążeń. Jeśli technika treningu nie jest wystarczająco dobra to może powodować uszkodzenia kolana. Przeciążane kolano ulega licznym uszkodzeniom w postaci mikrourazów, które z czasem mogą doprowadzić do większego urazu – komentuje Paweł Czarnocki

Oprócz biegaczy w „grupie ryzyka” są również narciarze, piłkarze, kolarze, tancerze czy też łyżwiarze.

Nie tylko sportowcy mogą mieć ten uraz. Również osoby aktywne fizycznie mogą mieć problem kolanem. Przykładem mogą być górskie wędrówki. Paradoksalnie ból pojawia się nie podczas podejścia, ale podczas zejścia. Dlaczego tak się dzieje? W trakcie zmęczenia mięśnie tracą kontrolę, w wyniku czego stopa nie amortyzuje odpowiednio ciężaru ciała a kolana rotują się. Kolano wytrzymuje do pewnego momentu, potem pojawia się uraz.

Kolano biegacza – jakie są objawy?

Ból w przedniej lub bocznej części kolana pojawia się najczęściej nagle, bez konkretnej przyczyny. Natężenie bólu jest różne.

Charakterystyczne objawy kolana biegacza

• Ból kolana w okolicy rzepki z przodu lub z boku

• Czasowe nasilenie dolegliwości bólowych 

Jeśli dolegliwość dotyczy osoby aktywnie uprawiającej sport to ból często nasila się podczas treningu. Uciążliwy ból pojawia się też podczas długotrwałej, niewłaściwej pozycji z ugiętymi kolanami lub podczas chodzenia w butach na wysokich obcasach

• Obrzęk stawu kolanowego 

Obrzęk zdarza się po intensywnym wysiłku fizycznym

• Uczucie zablokowania kolana

• Trzeszczenie w stawie kolanowym

Trzeszczenie szczególnie odczuwane jest podczas wykonywania ćwiczeń

• Zanik mięśni (najczęściej mięśni zginaczy kolana)

Gdy dolegliwości się utrzymują lub nasilają to warto skonsultować się ze specjalistą, gdyż nieleczone kolano biegacza może spowodować trwałe uszkodzenia w obrębie stawu.

Kolano biegacza – jak wygląda diagnostyka?

Ponieważ objawy są dość charakterystyczne to wywiad i badanie fizykalne często wskazuje na typ urazu. Jeśli jest potrzeba to można wykonać: rezonans magnetyczny kolana, który pokaże stopień zmian w stawie rzepkowo-udowym oraz stopień uszkodzenia chrząstki.

Kolano biegacza – jak leczyć?

Właściwe rozpoznanie kolana biegacza jest podstawą skutecznego leczenia. Ocena stanu kolana i poziomu uszkodzenia wpływa na wybór sposobu leczenia. Podobnie jak przy innych kontuzjach i urazach, czas rozpoznania i podjęcia leczenia jest dość ważny.

1. WIZYTA W GABINECIE FIZJOTERAPII I TESTY

Pierwsze spotkanie w gabinecie fizjoterapii rozpoczyna się od szczegółowego wywiadu. Podczas wizyty wykonywane są szczegółowe testy aby „uchwycić” ruch, który wywołuje ból, dyskomfort, niestabilność itp. Ważne jest w jakim zakresie ruchu pojawia się ból. Jeśli jest potrzeba zlecamy wykonanie badań obrazowych (np. USG lub rezonans magnetyczny)

2. DIAGNOZA

Po testach i analizie następuje diagnoza i dobór odpowiednich technik leczenia.

3. WYBÓR METOD LECZENIA

W zależności od typu urazu wykonujemy relaksację, mobilizację lub wzmacnianie danego obszaru. Terapie fizjoterapeuta dobiera do typu urazu oraz kondycji i stanu zdrowia Pacjenta. Podczas wizyt kontrolnych sprawdzamy przebieg leczenia. W ten sposób staramy się zapewnić możliwie szybki powrót do aktywności sportowej.

A. FIZYKOTERAPIA

• zabiegi przeciwzapalne i przeciwobrzękowe (krioterapia, jonoforeza z aplikacją leku przeciwzapalnego
• zabiegi regeneracyjne
• zabiegi przyspieszające gojenie (laser, ultradźwięki, pole magnetyczne)
• zabiegi wzmacniające siłę osłabionych mięśni stawu kolanowego (elektrostymulacja)

B. TERAPIA MANUALNA

Celem jest zmniejszenie wzmożonego napięcia

C. KINEZYTERAPIA

Ćwiczenia mają pomóc powrócić do sprawności. Ćwiczenia prowadzi fizjoterapeuta, następnie Pacjent otrzymuje instruktaż ćwiczeń do samodzielnej pracy w domu.

Pierwszy etap to ćwiczenia rozciągające i wzmacniające, które Pacjent wykonuje z pomocą fizjoterapeuty. Na tym etapie ważne jest aby nie przeciążać chorego stawu kolanowego.

Stosuje się ćwiczenia:

• izometryczne
• rozciągające mięśnie np. czworogłowy uda i zginacze stawu kolanowego
• pobudzające stymulację nerwowo-mięśniową
• aktywizujące mięśnie antagonistyczne

Drugi etap to ćwiczenia oporowe, które mają uelastycznić tkanki miękkie oraz poprawić stabilizację. Na tym etapie wprowadza się również ćwiczenia nastawione na poprawę siły mięśni, dynamiki oraz  zakresu ruchu stawu kolanowego.

Trzeci etap to trening funkcjonalny. Terapeuta prowadzi ćwiczenia dynamiczne w odciążeniu. Poziom obciążenia i intensywność dobiera i kontroluje fizjoterapeuta.

D. TAPING

Plastrowanie okolicy kolana stabilizuje ustawienie rzepki, zmienia kierunek pracy mięśni oraz minimalizuje ryzyko ponownej kontuzji podczas codziennej aktywności.

Podsumujmy: Fizjoterapia w przypadku kolana biegacza to seria zróżnicowanych zabiegów i technik. Od wiedzy, doświadczenia fizjoterapeuty oraz zaangażowania Pacjenta zależy końcowy efekt terapii. Powrót do aktywności powinien następować stopniowo. Ważna jest współpraca Pacjenta z fizjoterapeutą, aby uniknąć kolejnych uszkodzeń.

Po zdiagnozowaniu kolana biegacza należy unikać obciążenia chorego stawu kolanowego oraz zrezygnować z treningów, które angażują dolne kończyny. Przerwa w treningach na czas terapii to najczęściej zła wiadomość dla osoby aktywnie uprawiającej sport – komentuje Paweł Czarnocki

Kolano biegacza – czy leczenie jest skuteczne?

Kolano biegacza to schorzenie dość trudne w leczeniu. Jednakże wczesne rozpoznanie, diagnoza, szybkie rozpoczęcie leczenia oraz prawidłowy przebieg terapii najczęściej przynosi oczekiwane efekty.

Jeśli zmiany w obrębie stawu są zbyt duże to zdarza się, że niezbędny jest zabieg chirurgiczny – artroskopia kolana. Po zabiegu zalecana jest fizjoterapia, która pomoże przywrócić zablokowane funkcje stawu.

Jak długo trwa terapia?

W przypadku fizjoterapii zdanie „każdy przypadek jest inny” nie jest pustym frazesem. Czasem wystarczy kilka zabiegów aby uzyskać trwały efekt. Jeśli urazy i kontuzje nie były właściwie leczone, powrót do aktywności może zająć więcej czasu. Każdy organizm reaguje inaczej, dlatego każda terapia jest dedykowana dla konkretnego Pacjenta.

Kolano biegacza – jak wygląda profilaktyka?

Kolano biegacza może być uciążliwą dolegliwością, dlatego warto pamiętać o profilaktyce.

Na co szczególnie zwrócić uwagę?

• dobry plan treningowy (stopniowe obciążanie poszczególnych mięśni, rozciąganie przed i po treningu, czas na regenerację itd.)
• odpowiednie obuwie

Sprawdź ćwiczenia dedykowane przy bólach kolan, bioder, stóp

• ból kolana – ćwiczenia na siedząco

• ból kolana – ćwiczenia na leżąco

• ból kolana – ćwiczenia na stojąco

• urazy kolan i bioder

• kontuzje kolan i stóp

Przeczytaj o częstych kontuzjach biegaczy

Zobacz nasz BLOG
Znajdziesz tam artykuły oraz Cykl „Przychodzi Pacjent do fizjoterapeuty”, gdzie opisujemy częste problemy, z którymi spotykamy się w gabinecie. Być może wskazówki i porady zamieszczone na blogu zainspirują również Ciebie?

AUTOR: Paweł Czarnocki

Artykuł Kolano biegacza – przyczyny, objawy, leczenie pochodzi z serwisu Fizjoterapia Kraków PANACEUM Paweł Czarnocki.

Ostatnio do gabinetu Fizjoterapia PANACEUM trafił Pacjent…

Podczas wywiadu fizjoterapeuta dowiedział się, że dolegliwości bólowe pojawiły się równocześnie w kilku obszarach (kark, ramiona, kość krzyżowa), a intensywność bólu była zmienna. Ból towarzyszył Pacjentowi od kilku miesięcy, a znaczne pogorszenie nastąpiło w ostatnich tygodniach. Ból pojawiał się najczęściej po południu lub wieczorem. Pacjenta szczególnie zaniepokoiło drętwienie rąk i tępy ból w prawym nadgarstku.

Diagnoza: bóle przeciążeniowe wywołane długotrwałym przebywaniem w pozycji siedzącej, przy równoczesnym braku ogólnej aktywności.

Dlaczego pojawiły się bóle przeciążeniowe?

Brak systematycznej aktywności ruchowej, która rozluźnia i uelastycznia ciało, doprowadziło do patologicznych ograniczeń ruchomości tkanek, co w efekcie spowodowało ból.
Problem z czasem narastał i wytworzył się mechanizm tzw. pętli bólu (ból zwiększa napięcie – > napięcie zwiększa ból).

Jak leczyć przeciążenia?

Zablokowanie i przerwanie pętli bólu nie można uzyskać w sposób gwałtowny i natychmiastowy, gdyż stwarza to ryzyko kontuzji. Należy stopniowo i możliwie bezboleśnie zwiększać codzienną aktywność, monitorować przebieg terapii, a w razie potrzeby modyfikować zabiegi.

Zastosowana terapia

Zastosowane zabiegi fizjoterapeutyczne – relaksacja poizometryczna, ćwiczenia prowadzone przez fizjoterapeutę, elektroterapia oraz terapia manualna pozwoliły skrócić czas powrotu do sprawności.

Im bardziej ból ustępował tym częściej ćwiczenia bierne zastępowano ćwiczeniami prowadzonymi, a później samodzielnymi ćwiczeniami czynnymi, które aktywizowały i działały rozluźniająco. Następnie można było dodać obciążenia.

Dopasowanie terapii do stanu Pacjenta

Istotnym elementem terapii był stały monitoring – przy każdej wizycie zakres aktywności był modyfikowany, a zabiegi dobierane do bieżącego stanu Pacjenta. Na przykład – przy silniejszych dolegliwościach bólowych wprowadzano zabiegi przeciwbólowe, a przy lepszej kondycji i samopoczuciu poszerzano zakres ruchomości tkanek.

Praca przy komputerze jako przykład wysiłku statycznego

Podczas wysiłku dynamicznego np. podczas pracy fizycznej, mięśnie napinają się i rozluźniają naprzemiennie, w tym czasie odpowiednia ilość tlenu dopływa do mięśni. Jeśli będziemy pamiętać o zasadach bezpieczeństwa to jest szansa, że unikniemy urazów i przeciążeń.

W trakcie wysiłku statycznego np. praca przy komputerze, długotrwałe napięcie mięśni utrzymuje się, co powoduje ucisk na naczynia krwionośne, nerwy obwodowe, do mięśni dopływa mniej krwi a toksyny nie są usuwane tak sprawnie jak w przypadku wysiłku dynamicznego. Z perspektywy fizjologii człowieka jest to dość niekorzystna forma wysiłku, która powoduje znaczne zmęczenie mięśniowe i stwarza ryzyko urazu.

Długotrwała praca przy komputerze a obciążenia

• mięśnie barków i rąk, które obsługują klawiaturę i myszkę
• mięśnie karku podczas obsługi klawiatury i monitora
• mięśnie stabilizujące kręgosłup w pozycji siedzącej

Długotrwały stres a bóle przeciążeniowe

Sytuacja z Covid-19 oraz inne problemy często powodują długotrwały stres, który powoduje blokady i ograniczenia, w efekcie pojawiają się mniejsze lub większe urazy oraz ból.

Kwarantanna znacznie ograniczyła naszą aktywność. Po próbie przystosowania do nowych warunków, szybko przyszło znużenie i zniechęcenie. Ograniczenie lub zaniechanie ćwiczeń czy też innego ruchu w połączeniu ze stresem nie mogło wpłynąć inaczej jak negatywnie. Brak ruchu na co dzień to nie tylko słabe mięśnie i ciało. Brak endorfin, które wydzielają się przy długotrwałym ruchu powoduje obniżenie samopoczucia.

Z informacji od Pacjentów wiem, że niektórzy zmobilizowali się, organizując sobie „dawkę” ruchu – ćwiczenia w domu, spacery w dozwolonej okolicy (spacer z psem, zakupy) – wspomina Paweł Czarnocki

Jednak sporo osób ogarnął bezwład i marazm, a czasem nawet depresja.

Home office a ergonomia miejsca pracy

W ostatnich miesiącach duża część osób w praktyce poznała czym jest “home office”. Teoria ergonomii miejsca pracy jest raczej znana, nie zawsze jednak łatwo przełożyć teorię na praktykę.

Praca zdalna jest możliwa w wielu przypadkach, ale niestety nie zawsze w domu mamy zapewnioną dobrą ergonomię pracy – odpowiednie biurko, krzesło to tak niewiele, ale dla kręgosłupa tak wiele.

Pierwsze skojarzenie z home office to możliwość pracy przy pełnej koncentracji w zaciszu własnego domu. Brzmi dobrze? Jednak home office to nie jest wymarzona perspektywa dla naszego kręgosłupa. Nic nie zastąpi ruchu, a ograniczony ruch plus zła ergonomia miejsca pracy to zła „kombinacja” dla kręgosłupa. Dlatego warto myśleć o ergonomii pracy nie tylko podczas Covid-19.

Co to jest ergonomia?

„Ergonomia to nauka zajmująca się zasadami i metodami dostosowania urządzeń i narzędzi do cech fizycznych i psychicznych człowieka” – słownik PWN

W przypadku home office organizacja i dostosowanie miejsca pracy to zadanie po stronie pracownika a nie pracodawcy. We własnym domu to od nas zależy, w jakim stopniu wdrożymy zasady ergonomii aby nie narazić się na dyskomfort, przeciążenia a w najgorszym przypadku poważne problemy zdrowotne.

Źle zaplanowane i nieprzystosowane miejsce pracy nie tylko negatywnie wpływa na zdrowie ale też wydajność pracy.

Ergonomia w pracy zdalnej – jak ją zachować?

Poznajmy więc kilka podstawowych założeń ergonomii miejsca pracy:

1. Po pierwsze KRZESŁO

Ważne jest stabilne podparcie ciała, wygodna pozycja i swoboda ruchów. To co istotne to odpowiedni rozmiar i kształt krzesła oraz możliwość regulacji wysokości siedziska (40-50 cm od podłogi), wysokości oparcia i pochylenia oraz podłokietniki. Regulacja jest istotna, gdyż nie ma idealnej pozycji. Ułożenie ciała musi być więc zmieniane.

Siedzisko powinno być wyprofilowane względem nóg i kręgosłupa.

2. Po drugie BIURKO

Ważny jest odpowiedni rozmiar biurka – tutaj nie chodzi wyłącznie o utrzymanie porządku. Brak miejsca na biurku powoduje, że próbujemy dostosować się do dostępnej wolnej przestrzeni (rotujemy ciało, niewłaściwie układamy nadgarstki). Wymuszona pozycja – przekrzywione, wygięte w nienaturalny sposób ciało to ryzyko przeciążeń, a nadgarstki niewłaściwie ułożone na blacie mogą wywołać zespół cieśni nadgarstka.

Odpowiednia szerokość i głębokość biurka umożliwia zlokalizowanie akcesoriów potrzebnych do pracy w odpowiedniej odległości – co umożliwia utrzymanie naturalnej pozycji ciała.

Niektóre biurka mają możliwość regulacji poziomu wysokości. Lepiej co jakiś czas zmieniać wysokość blatu, a praca naprzemienna siedząco-stojąca dobrze wpływa na elastyczność ciała.

3. Po trzecie USTAWIENIE MONITORA 

Monitor powinien znajdować się na wprost, w odległości 40-75 cm od oczu. Optymalny kąt obserwacji ekranu to przedział 20°-50° w dół względem linii prowadzonej na wysokości oczu. Dobre ułożenie monitora powoduje, że podczas pracy nie przekrzywiamy głowy, nie rotujemy kręgosłupa w odcinku piersiowym oraz nie obciążamy karku.

Ergonomia miejsca pracy – podsumujmy

Trzeba pamiętać, że nie ma jednego uniwersalnego rozwiązania aby zapewnić dobrą ergonomię miejsca pracy. Nie ma też idealnego krzesła, które „ustawi” nasz kręgosłup w pozycji, która zagwarantuje nam bezpieczeństwo. Dlatego też częsta zmiana pozycji odgrywa tak istotną rolę. Nasz kręgosłup nie znosi nudy. Zmiana pozycji, kilkuminutowe przerwy to niezbędne minimum.

Można też dla odmiany skorzystać z dostępnych na rynku piłek, poduszek sensomotorycznych itp. Można przez jakiś czas pracować siedząc na piłce przy komputerze albo na poduszce sensomotorycznej ułożonej na krześle. Warto pamiętać, że to jednak nie zastąpi ergonomicznego krzesła.

Zła ergonomia miejsca pracy a ryzyko urazu i bólu

Wielogodzinna praca przy komputerze, brak ruchu w ciągu dnia i niewłaściwie dostosowane stanowisko pracy stwarza ryzyko bólu.

Sprawdź ćwiczenia, które mogą pomóc przy bólach przeciążeniowych

• Spięty kark, ból głowy – znasz to? – zobacz ćwiczenia

• Bolesna obręcz barkowa – ćwiczenia

• Ból kręgosłupa w odcinku piersiowym i lędźwiowym – zestaw ćwiczeń

Systematyczna aktywność fizyczna zapewnia odpowiednie napięcie mięśni. Ćwiczenia te warto wykonywać podczas przerwy w pracy.

Przeciążenia – profilaktyka

Bardzo ważna jest też profilaktyka – spokojna aktywność typu spacer/marsz, ćwiczenia rozciągające, ćwiczenia z obciążeniem własnego ciała – na tym należy się skupić.

Warto pamiętać, że o prawidłową pozycje ciała należy dbać również podczas jazdy samochodem, podróży, wszędzie tam gdzie nasze ciało jest „unieruchomione” w pozycji nie do końca właściwej i naturalnej.

Poznaj opinie naszych Pacjentów

Pod opieką pana Pawła jestem od wielu lat, ponieważ jako osoba pracująca przy komputerze mam ogromne problemy ze zwyrodnieniami kręgosłupa. Nigdy się nie zawiodłam na jego terapii, jest nie tylko skuteczna, ale i bezpieczna, na dodatek nie ogranicza się tylko do zabiegów, pacjent dostaje szczegółowe informacje, jakie ćwiczenia powinien wykonywać w domu. Nie mam żadnych obaw, że zabiegi mogą pogorszyć mój stan. Po kilku zabiegach zazwyczaj na długi czas mam spokój bez bólu i z pełną swobodą ruchu. Na dodatek pan Paweł zaangażował się także w pomoc zupełnie bezinteresownie i zmusił lekarzy do zajęcia się mną, gdy wylądowałam w szpitalu z powodu urazu i lekarze kompletnie mnie olali, ryzykując niedowład nogi – Aga S.

Polecam terapię u pana Pawła, zwłaszcza osobom, które dużo pracują przy komputerze. Oprócz specjalistycznego zabiegu udzielił mi też rad, w jaki sposób przez proste ćwiczenia mogę uniknąć bólu nadgarstka. To kompetentny i ostrożny fizjoterapeuta, nie zrobi krzywdy, a na pewno pomoże. Jego wiedza i podejście do pacjenta wzbudzają zaufanie – Albert

Masz bóle przeciążeniowe? Umów się na konsultację z fizjoterapeutą

Zobacz nasz BLOG
Znajdziesz tam artykuły oraz Cykl „Przychodzi Pacjent do fizjoterapeuty”, gdzie opisujemy częste problemy, z którymi spotykamy się w gabinecie. Być może wskazówki i porady zamieszczone na blogu zainspirują również Ciebie?

AUTOR: Paweł Czarnocki

Artykuł Z home office do gabinetu fizjoterapeuty pochodzi z serwisu Fizjoterapia Kraków PANACEUM Paweł Czarnocki.