Ból w okolicy barku to dość częsty problem. U wielu Pacjentów przyczyną bolesnego barku jest ciasnota podbarkowa – zauważa Paweł Czarnocki

Zespół bolesnego barku (PHS) a zespół cieśni podbarkowej (SIS) – jaka jest relacja pomiędzy tymi dolegliwościami? 

Zespół cieśni podbarkowej (SIS) jest jednym z typów dolegliwości bólowych stawu barkowego, którego nazwa ogólna to zespól bolesnego barku (PHS).

Najczęstszą dolegliwością z grupy PHS są zmiany zwyrodnieniowe, w tym reumatyczne stawu ramiennego, zwanego potocznie barkowym lub stawu barkowo-obojczykowego.

Do przyczyn okołostawowych zespołu bolesnego barku można zaliczyć:

• zespół ciasnoty podbarkowej (SIS)
• uszkodzenie ścięgien mięśni pierścienia rotatorów (RC) – inaczej niestabilność stawu barkowego
• zmiany zwyrodnieniowe stawu ramiennego
• następstwa urazów takich jak zwichnięcie stawu ramiennego, zwichnięcie stawu barkowo-obojczykowego, złamania, w tym zespół zamrożonego barku
• zmiany zwyrodnieniowe stawu barkowo-obojczykowego (ACJ)
• tendinopatia ścięgna głowy długiej mięśnia dwugłowego ramienia (long head of the biceps tendon – LHBT)

CHCESZ WIEDZIEĆ więcej?

• Zespół bolesnego barku 

• Uszkodzenie stożka rotatorów, pierścienia rotatorów

Ciasnota podbarkowa – co to właściwie jest?

Zespół ciasnoty podbarkowej (ang. Subacromial Impingement Syndrome – SIS), ciasnota podbarkowa, cieśń podbarkowa, konflikt podbarkowy – pod takimi hasłami można znaleźć opis tej dolegliwości.

Cieśń podbarkowa to dysfunkcja jednego ze stawów barku, która powstaje w wyniku częstego drażnienia miękkich struktur barku pomiędzy wyrostkiem barkowym łopatki a głową kości ramiennej.

Przyczyn tej dolegliwości możemy być wiele. Najczęstsze przyczyny to:

• naderwanie bądź zerwanie ścięgien pierścienia rotatorów (tendinopatia RC), co powoduje niestabilność
• zapalenie kaletki podbarkowej oraz/lub ścięgna mięśnia dwugłowego, co skutkuje narastającym ograniczeniem zakresów ruchomości barku

Ciasnota podbarkowa – kto najczęściej choruje?

Dolegliwość często pojawia się u osób po 40. roku życia. Szczególnie podatne są niektóre grupy zawodowe, których praca związana jest z częstym przeciążaniem barku lub powtarzalnym unoszeniem rąk ponad poziom głowy, np. pracownik budowlany, pracownik magazynowy, ogrodnik. Druga grupa to osoby uprawiające pewne dyscypliny sportowe takie jak: tenis, badminton, siatkówka, sporty walki. Wynika to z mechaniki ruchu i jest związane z wielokrotnym i długotrwałym wykonywaniem powtarzalnych ruchów ręką uniesioną nad głową – zauważa Paweł Czarnocki

Pozycja z uniesioną ręką nad głową wytwarza tendencję do dociśnięcia głowy kości  barkowej do wyrostka barkowego łopatki. W  efekcie osłabiają się mięśnie centrujące staw ramienny, a skracają mięśnie odwodzące, co może spowodować zwężenie przestrzeni podbarkowej. Dochodzi do uszkodzenia pierścienia rotatorów i miejscowego stanu zapalnego (obrzęk i ból) – a to bezpośrednio powoduje zwiększenie ciasnoty podbarkowej. Ta sytuacja zdarza się właśnie podczas uprawniania pewnych dyscyplin sportowych oraz wykonywania niektórych zawodów.

Na ciasnotę podbarkową mogą chorować:

• pracownicy fizyczni np. budowlańcy, ogrodnicy oraz fryzjerzy

Choroba wynika z gwałtownie zmieniających się obciążeń stawu ramiennego

• pracownicy magazynów, pracownicy biurowi, osoby pracujące w transporcie

Choroba jest związana z częstymi, dużymi obciążeniami

• osoby starsze

Choroba jest powiązana ze zmianami zwyrodnieniowymi stawu

• sportowcy

  Dolegliwość wynika z błędów treningowych i kontuzji, które sprzyjają uszkodzeniom

Zespołowi ciasnoty podbarkowej mogą towarzyszyć

• zmiany zwyrodnieniowe
• i/lub zwapnienia w ścięgnach głowy długiej mięśnia dwugłowego oraz ścięgnach pierścienia rotatorów

Zespół cieśni podbarkowej – klasyfikacja

Choroba stawu podbarkowego/stożka rotatorów została sklasyfikowany przez dr Charlesa Neera w 1972 r.

Neer wyróżnia trzy poziomy nasilenia cieśni podbarkowej:

• Typ I – lekki stopień zespołu cieśni podbarkowej

Są to zmiany odwracalne, typu zapalenie kaletki podbarkowej, ścięgien mięśni rotatorów. Występuje obrzęk oraz umiarkowany ból ramienia w trakcie ćwiczeń i po ich zakończeniu. Stan ten można leczyć zachowawczo. Najczęściej dotyczy osób młodych, poniżej 25 roku życia

• Typ II – zaawansowany poziom cieśni podbarkowej

Dolegliwości bólowe są nasilone, długotrwałe stany zapalne powodują zwłóknianie ścięgien rotatorów i zmiany degeneracyjne kaletki, ale bez uszkodzeń. Występuje u osób dojrzałych w 25-45 roku życia

• Typ III – występują już naderwania (uszkodzenie/rozdarcie) struktur ścięgnistych pierścienia rotatorów (RC)

Typ III jest skutkiem nieleczonej cieśni podbarkowej. Pojawia się częściowa niestabilność stawu i znaczne ograniczenia ruchomości stożka rotatorów. Może wystąpić również uszkodzenie struktur stawu podbarkowego/barkowego. Typ III występuje u osób po 50 roku życia.

Na czym polega uszkodzenie stożka/pierścienia rotatorów i jaki ma to związek z ciasnotą podbarkową?

1. Osoby starsze i nieaktywne fizycznie

U osób dojrzałych i starszych uszkodzenie stożka/pierścienia rotatorów jest następstwem braku odpowiedniej aktywności aerobowej barków (obręczy barkowej). Brak systematycznych ćwiczeń obszaru obręczy barkowej powoduje:

• postęp zmian zwyrodnieniowych w stawie ramiennym – w konsekwencji może pojawić się zespół ciasnoty podbarkowej
• ograniczenie elastyczności ścięgien mięśni i podatność na uszkodzenia w wyniku urazu
• zwapnienie ścięgien – zwapniałe, sztywne ścięgno nie jest w stanie szybko się rozciągnąć w razie konieczności wykonania ruchu w większym niż zazwyczaj zakresie

Wykonując ruch w czasie np. gry w tenisa czy podniesienia przedmiotu powyżej głowy znacznie zwiększamy jego zakres, w efekcie dochodzi do istotnego zwiększenia obciążenia stawu.

W efekcie przekroczenia dotychczasowego zakresu ruchomości stawu, nieelastyczne i zwapniałe ścięgno może się naderwać. Taki uraz trudno się goi, a jego następstwem są kolejne uszkodzenia elementów stawów barku. Często konsekwencją tego urazu jest uszkodzenie stożka rotatorów prowadzące do ciasnoty podbarkowej. Tak więc cieśń podbarkowa jest wynikiem uszkodzenia pierścienia rotatorów.

2. Osoby młode i aktywne fizycznie

U osób młodych i aktywnych uszkodzenie stożka rotatorów następuje w wyniku urazu aktywnego lub błędów treningowych. Najczęściej jest możliwa pełna regeneracja i powrót do sprawności.

Tak więc ciasnota podbarkowa jest określana jako stan przeciążeniowy i zespół zmian funkcjonalnych ograniczających ruchomość stawu ramiennego w pewnych zakresach (w rotacji wewnętrznej i w odwodzeniu), ale bez nieodwracalnych uszkodzeń stawu. Gdy dochodzi do naderwania lub zerwania układu pierścienia rotatorów to jest to już pierwsza faza choroby stożka rotatorów.

CHCESZ WIEDZIEĆ więcej?

Uszkodzenie stożka rotatorów – przyczyny, objawy, leczenie

Zespół cieśni podbarkowej i inne dolegliwości z nią związane

Często ta choroba jest powiązana z dolegliwościami takimi jak:

• urazy obręczy barkowej
• zapalenia kaletki podbarkowej
• zwyrodnienia stawu barkowo–obojczykowego
• wady postawy

Ciasnota podbarkowa – objawy

Ciasnota podbarkowa często rozwija się powoli – przez wiele tygodni czy miesięcy. Jest wynikiem przeciążania stawu i zwyrodnienia, a nie urazu. Wszystko to powoduje, że Pacjent nie potrafi określić kiedy pojawiły się pierwsze objawy. Pierwsze objawy Pacjenci opisują jako sztywność w obszarze barku oraz dyskomfort. Z czasem mogą pojawić się, a następnie nasilać dolegliwości bólowe – wspomina Paweł Czarnocki 

Najczęstszym objawem ciasnoty podbarkowej jest ból w okolicy barku. Popularne objawy to:

• kłujący ból wewnątrz barku, głowy kości ramiennej
• nasilenie bólu pojawia się w czasie ruchu odwodzenia i rotacji w stawie ramiennym
• ból przedniej i bocznej części wyrostka barkowego (może promieniować do boku ramienia)
• ból blokuje wykonywanie ruchów nad głową
• ból nasila się w nocy i jest wywoływany przez ucisk łopatki i mięśni rotatorów ramienia
• pojawia się przykurcz mięśni
• osłabienie siły mięśniowej
• sztywność barku

Ruch, który najczęściej wywołuje ból to odwodzenie oraz rotacja zewnętrzna lub/i wewnętrzna.

Dolegliwość ta bywa dość uciążliwa, gdyż jest wiele czynności, które wykonujemy unosząc ręce nad głową. Ból może się również nasilić podczas prowadzenia samochodu, gotowania czy pracy przy komputerze.  

Cieśń podbarkowa to dość częsta dysfunkcja stawu ramiennego. Wraz z rozwojem choroby objawy mogą być uciążliwe. 

Zespół cieśni podbarkowej a inne choroby o podobnych objawach

Jest wiele schorzeń barku o podobnych objawach jak zespół ciasnoty podbarkowej. SIS jest często mylony z:

• innymi rodzajami zespołu bolesnego barku (PHS)
• następstwami dyskopatii szyjnej
• neuropatią nerwów splotu barkowego
• chorobą nowotworową

Podstawowym pytaniem jest czy zespół cieśni podbarkowej jest pierwotną przyczyną bolesności barku, czy też następstwem innej dolegliwości – podkreśla Paweł Czarnocki

Ciasnota podbarkowa – przyczyny

Główną przyczyną ciasnoty podbarkowej jest przewlekłe lub nawracające zapalenie struktur okołostawowych, zlokalizowanych w obszarze pod wyrostkiem barkowym (więzadła, torebka stawowa, kaletka podbarkowa, ścięgna mięśni stożka rotatorów). Przyczyną mogą być również zwyrodnienia w przestrzeni podbarkowej.

Norma przestrzeni podbarkowej pomiędzy wyrostkiem barkowym, a głową kości ramiennej wynosi około 1.0–1.5 cm. W momencie gdy ten wymiar zmniejsza się (na przykład w wyniku zwyrodnienia), to sytuacja ta wywołuje kompresję okolicznych struktur. Może dojść do ograniczenia ślizgu oraz odżywienia okolicznych tkanek.

Warto pamiętać, że przewlekłe stany zapalne tkanek przyczyniają się do szybkiego „zużycia” powierzchni chrzęstnej stawu.

Ciasnota podbarkowa – czynniki pierwotne i wtórne

1. Czynniki pierwotne ciasnoty podbarkowej

Czynniki pierwotne to wrodzone lub nabyte zmiany strukturalne, które mechanicznie zawężają przestrzeń podbarkową.

Jakie są najczęstsze przyczyny pierwotne ciasnoty podbarkowej?

• niewłaściwe ułożenie kości po złamaniu
• wady budowy anatomicznej jak haczykowaty kształt wyrostka barkowego, narośla kostne
• konflikt pomiędzy ścięgnem pierścienia rotatorów a więzadłem kruczo-barkowym
• konflikt pomiędzy stawem barkowo-obojczykowym i wyrostkiem barkowym

2. Czynniki wtórne ciasnoty podbarkowej

Czynniki wtórne wynikają ze zmian biomechanicznych. Przykładem może być niewłaściwa kinematyka obręczy barkowej będąca efektem choroby, urazu lub zmiany równowagi siły mięśni obręczy barkowej (np. uszkodzenie rotatora).

Jakie są najczęstsze przyczyny wtórne ciasnoty podbarkowej?

• nieprawidłowo prowadzona aktywność sportowa
• ciężka i długotrwała praca fizyczna
• zła dieta i w konsekwencji zwyrodnienia stawów
• przewlekłe przeciążenia kręgosłupa szyjnego i piersiowego
• infekcje i choroby układowe
• ucisk ułożeniowy kaletki podbarkowej
• zaburzenia kinematyki łopatki i stawu ramiennego

Ciasnota podbarkowa – diagnoza

Wczesne rozpoznanie ciasnoty podbarkowej, a następnie podjęcie leczenia jest dość istotne, gdyż umożliwia zatrzymanie rozwoju choroby.

Chorobę można stwierdzić na podstawie opisu dolegliwości, badania manualnego obszaru obręczy barkowej oraz odcinka szyjnego kręgosłupa, ale podstawą jest badanie obrazowe USG lub RTG.

Podczas pierwszej wizyty w gabinecie, fizjoterapeuta przeprowadza wywiad z pacjentem. Specjalista uzyskuje  informacje na temat objawów dolegliwości oraz przebytych urazów, wykonywanego zawodu czy też aktywności ruchowej. To ważny element, który pomaga ustalić przyczynę i wykluczyć inne choroby, które mają podobne objawy.

Do badań szczegółowych, określających potencjalną przyczynę stosuje się również testy i pomiary kątowe zakresów ruchomości.

Wybrane testy wykorzystywane w diagnostyce zespołu cieśni podbarkowej, które może wykonać fzjoterapeuta:

• test bolesnego łuku

Ból ujawnia się najczęściej w trakcie odwodzenia ramienia w płaszczyźnie łopatki od 60° do 120°

• test Hawkinsa

Test jest pozytywny, jeśli rotacja wewnętrzna i bierne zgięcie do przodu do 90° powoduje ból

• test Neera

Test jest pozytywny gdy bierne zgięcie do przodu >90° wywołuje ból

• test Yocum’a

Test jest dodatni, jeśli ból pojawił się podczas uniesienia łokcia, gdy dłoń po tej samej stronie opierała się o drugi bark

• test Jobe’a

Ból przy rotacji wewnętrznej z oporem i zgięciem do przodu pod kątem 90° wykazuje patologię mięśnia nadgrzebieniowego

Ciasnota podbarkowa – USG, RTG, rezonans magnetyczny

Badanie fizykalne przeprowadzone przez fizjoterapeutę czy lekarza ma bardzo wysoki poziom wiarygodności przy diagnozowaniu przyczyny oraz rodzaju zaburzenia stawu w zespole bolesnego barku. Daje również możliwość wykonania terapii. Jednakże dopiero badanie obrazowe takie jak USG, RTG czy MR pozwala uzyskać pewność co do przyczyny zaburzeń.

Badania obrazowe są bardzo pomocne w diagnostyce, a suma informacji uzyskanych z badań manualnych i obrazowych oraz wywiadu z Pacjentem daje pełną wiedzę, która umożliwi postawienie diagnozy i wdrożenie leczenia. 

1. Ultrasonografia (USG) może pokazać:

• patologię w obszarze pierścienia rotatorów, struktur ścięgnistych
• stany zapalne
• zwapnienia

2. RTG pokazuje ułożenie kości ramiennej. Oprócz ciasnoty podbarkowej może również ujawnić:

• zmiany zwyrodnieniowe
• sklerotyzację kości
• osteofity
• zwapnienie więzadła kruczo-ramiennego

3. Rezonans magnetyczny (MR) może pokazać:

• stan zapalny kaletki podbarkowej
• stopień patologii stożka rotatorów

Jednak trzeba zaznaczyć, że żadne z badań nie umożliwia wskazania jednoznacznej przyczyny dolegliwości.

Ciasnota podbarkowa – czy dolegliwość sama minie?

Ból w obrębie barku, spowodowany zespołem ciasnoty podbarkowej najczęściej nie mija samoczynnie. Jeśli przyczyna nie została usunięta, a chory kontynuuje aktywność, która powoduje dalsze uszkodzenia, to szansa na wyleczenie jest praktycznie niemożliwa.

Ciasnota podbarkowa – leczenie i fizjoterapia w Krakowie

Głównym celem leczenia jest odzyskanie sprawności oraz zmniejszanie bólu.

Preferowaną formą leczenia przeciążeń stawów są działania zachowawcze, to znaczy takie, które przywracają  prawidłową funkcję stawu za pomocą fizjoterapii (w przeciwieństwie do nieodwracalnych skutków zabiegu chirurgicznego).

Ponieważ problem wynika z asymetrycznego obciążania stawu, to istotną rolę odgrywa kinezyterapia czyli odpowiednie ćwiczenia przywracające równowagę siły mięśni i umiejętność swobodnego poruszania stawem. Formę i intensywność terapii ruchem dobiera się wedle bieżących możliwości Pacjenta.

Terapia powinna koncentrować się na:

• nauce kontroli ramienia
• wzmocnieniu słabych mięśni stożka rotatorów
• wzmocnieniu mięśni stabilizujących łopatkę

Efektem będzie właściwa praca stawu. Dopiero właściwy wzorzec pracy mięśni umożliwi dobre ułożenie barku w trakcie pracy, spowoduje zwiększenie szczeliny pod wyrostkiem barkowym łopatki.

Proces reedukacji motorycznej można wzmocnić poprzez zabiegi z zakresu fizykoterapii:

• zabiegi przeciwzapalne i relaksujące, takie jak: krioterapia, Bioptron, elektroterapia, ultradźwięki 
• zabiegi biostymulujące, takie jak: TECAR, laser, pole magnetyczne, SOLLUX 

Można zastosować też terapię manualną czynną i bierną, techniki takie jak:

• Neurac oraz SET
• Mulligan
• osteopatia 
• masaż leczniczy, sportowy, powięziowy

Aby utrwalić pozytywne efekty terapii, można wprowadzić formy stabilizacji, takie jak:

• kinesiotaping
• bandażowanie
• stabilizatory typu orteza 
  

Ciasnota podbarkowa – ćwiczenia

Ważnym elementem leczenia ciasnoty podbarkowej są ćwiczenia.

Głównym celem ćwiczeń jest:

• korekta wzorca ruchu
• poprawa czucia głębokiego
• aktywizacja i wzmocnienie mięśni stabilizatorów i mięśni ruchowych

Korekcja wzorców pracy mięśni umożliwi właściwe ułożenie barku i łopatki co zwiększy szczelinę, w której znajduje się ścięgno i kaletka. To spowoduje zmniejszenie ucisku.

Ciasnota podbarkowa a aktywność fizyczna

Ważnym elementem leczenia tej dolegliwości jest ograniczenie aktywności fizycznej, szczególnie należy unikać wykonywania ruchów nad głową. Warto podkreślić, że niewłaściwe ćwiczenia mogą powodować dalsze uszkodzenia i wyraźnie zakłócić proces leczenia.

Ciasnota podbarkowa – profilaktyka

Ważna rolę odgrywa profilaktyka. Co daje dobre efekty?

• zmiana złych nawyków
• zmiana techniki jak również intensywności aktywności sportowej
• wykonywanie w domu dedykowanych ćwiczeń, które przygotował fizjoterapeuta

Sprawdź ćwiczenia, które mogą pomóc przy bólu obręczy barkowej

• Sprawdź ćwiczenia, które mogą pomóc przy bólach pleców, ramion, karku

Zespół ciasnoty podbarkowej – rokowanie

Dolegliwość najczęściej leczona jest w formie zachowawczej – główną rolę odrywają ćwiczenia oraz terapia manualna. Przy dobrze przeprowadzonej fizjoterapii, w większości przypadków osiąga się dobre rezultaty i możliwy jest powrót do aktywności sportowej.

W sytuacji częściowego lub całkowitego zerwaniu stożka rotatorów przeprowadza się operację.

Ciasnota podbarkowa – zabieg chirurgiczny, operacja

W przypadku częściowego lub całkowitego zerwania stożka rotatorów oraz gdy leczenie zachowawcze nie daje efektów, to należy rozważyć korektę chirurgiczną. Do zabiegu kwalifikuje lekarz na podstawie badania obrazowego.

Ciasnota podbarkowa – jakie są konsekwencje braku leczenia?

Najbardziej typową cechą cieśni podbarkowej jest brak równowagi w pracy mięśni centrujących głowę kości ramiennej w panewce oraz mięśni stabilizujących obręcz barkową.

Ból i ograniczenie ruchomości stawu u osób z zespołem ciasnoty podbarkowej pojawia się jako efekt mechanicznego urazu tkanek miękkich. Uraz ten powstaje w trakcie gwałtownego ruchu lub pracy ręki pod dużym obciążeniem. Co ważne do urazu dojdzie gdy mięśnie stabilizujące staw nie działają prawidłowo (patrz I lub II typ zespołu cieśni podbarkowej). Tak więc w przypadku zastarzałych zmian jest bardzo prawdopodobne, że dojdzie do naderwania, a nawet zerwania ścięgien pierścienia rotatorów.

Ciasnota podbarkowa, która nie jest leczona i przechodzi w stan przewlekły, może spowodować trwałe i poważne uszkodzenia ścięgien mięśni, a nawet ich zerwanie. Może wywołać też uszkodzenie tkanek znajdujących się w okolicy barku – zauważa Paweł Czarnocki

Poznaj opinie naszych Pacjentów

We wrześniu 2018 r. miałam wypadek, upadlam na lewą stronę i bardzo bolała mnie ręka. Trafiłam na SOR gdzie zrobiono prześwietlenie łokcia i stwierdzono, że nie ręka jest tylko stłuczona, założono chustę i wydano skierowanie do lekarza chirurga. Po tygodniu dostałam się do chirurga w przychodni (przez ten tydzień cały czas byłam na środkach przeciwbólowych i rękom nie mogłam ruszać). Pani doktor stwierdziła że ręka jest stłuczona, na powstały krwiak kazała kupić maść w aptece. Mimo mojej uwagi, że ręką nie mogę ruszać i bardzo boli, szczególnie ramię, stwierdziła że stłuczenie długo boli i trzeba czekać. Ręka coraz bardziej bolała, środki przeciwbólowe pomagały na chwilę. Poprosiłam Pawła o pomoc. Przyszedł oglądnął rękę (czego pani doktor nie zrobiła) i stwierdził, że muszę zrobić prześwietlenie barku. Zrobiłam prześwietlenie i okazało się, że mam wypadnięty bark i złamany guzek wielki. Tym razem trafiłam do szpitala, gdzie byłam operowana.

Po operacji lekarz stwierdził, że czeka mnie długa i trudna rehabilitacja i że nie w pełni odzyskam władzę w tej ręce z uwagi, że operacja była za późno przeprowadzona. Po wyjściu ze szpitala od razu trafiłam na rehabilitację do Pawła. Po trzech miesiącach byłam w szpitalu na kontroli, gdzie lekarz który mnie operował stwierdził, że dawno już nie widział żeby ktoś robił tak szybkie postępy w rehabilitacji. Powiedział, że po takiej operacji jak moja, pacjenci po pół roku nie mają nawet 50% sprawności w ręce co ja teraz. Przez cały czas chodzę na rehabilitację do Pawła. Po roku od operacji ręka jest prawie sprawna, (co zdziwiło lekarza na ostatniej kontrolnej wizycie w szpitalu i stwierdził, że to wynik bardzo dobrze prowadzonej rehabilitacji i ćwiczeń w domu), mogę nią wszystko robić.

Szczerze polecam Pawła. To profesjonalista w każdym calu. Koncentruje się na problemie pacjenta, a swoją pracę wykonuje z zaangażowaniem. Omawia dokładnie działanie poszczególnych ćwiczeń na rozwój (wzmocnienie) poszczególnych partii mięśniowych. Dostosowuje intensywność ćwiczeń do aktualnego stanu zdrowia pacjenta. Podczas konsultacji nie używa skomplikowanej i zawiłej terminologii medycznej, tylko za pomocą przystępnego języka tłumaczy przyczynę dolegliwości. To najlepszy rehabilitant pod każdym względem, zaczynając od fachowości i ogromnej wiedzy, a kończąc na dużym poczuciu humoru i indywidualnym podejściu do każdego pacjenta. Po każdych zajęciach wychodziłam nie tylko z bardziej “rozruszaną” ręką, ale także z lepszym samopoczuciem i zestawem ćwiczeń do domu.

Rehabilitację dopasowuje do indywidualnej siły i wytrzymałości pacjenta, ale kiedy trzeba motywuje do większego wysiłku. Wie także, kiedy trzeba odpuścić i odpocząć, żeby nie przeciążyć ręki, co jest równie ważne jak sama rehabilitacja. Pełen profesjonalizm.

Kolejne wizyty przynosiły ulgę i zmniejszający się ból. Indywidualne podejście do pacjenta i zalecenia do odpowiednich ćwiczeń w domu zmobilizowały moje zaangażowanie. Z pełną odpowiedzialnością polecam wizyty u Pawła – Anna B.

Ćwiczenia bardzo mi się podobają. Jestem po urazie barku wybicie, zwichnięcie i zerwanie więzadeł krzyżowych, po nastawieniu i rehabilitacji, wykonuję te ćwiczenia z bardzo dobrym skutkiem (przyp. red. – dotyczy filmu “Obręcz barkowa – ćwiczenia”) – Elżbieta Kozłowska

Wreszcie jakieś sensowne ćwiczenia (przyp. red. – dotyczy filmu “Bóle obręczy barkowej – ćwiczenia”). Dzięki wielkie! – Elizabeth Harbinson

Ciekawe ćwiczenia, polecam (przyp. red. – dotyczy filmu “Bóle obręczy barkowej – ćwiczenia”) – John McLane

Najbardziej sensowne ćwiczenia. Dziękuję (przyp. red. – dotyczy filmu „Obręcz barkowa – ćwiczenia”) – Karolina Szałata

Ćwiczenia bardzo mi się podobają. Jestem po urazie barku wybicie, zwichnięcie i zerwanie więzadeł krzyżowych, po nastawieniu i rehabilitacji, wykonuję te ćwiczenia z bardzo dobrym skutkiem (przyp. red. – dotyczy filmu “Obręcz barkowa – ćwiczenia”) – Elżbieta Kozłowska

Jestem m-c po zabiegu artroskopii barku. Ćwiczę powoli, w swoim tempie, nic na siłę (przyp. red. – dotyczy filmu “Obręcz barkowa – ćwiczenia”). Boli. Te proste ćwiczenia są sterem do sprawności mojej prawej ręki. Dziękuję – Wanda Nieduziak

Bardzo dobre i pomocne ćwiczenia. Dziękuję (przyp. red. – dotyczy filmu “Ból obręczy barkowej, pleców, karku”) – Barbara Bochenek

Świetne normalne ćwiczenia bez ceregieli (przyp. red. – dotyczy filmu “Ból obręczy barkowej, pleców, karku”) – komentarz na kanale YouTube

Ciasnota podbarkowa – gdzie leczyć w Krakowie?

Masz problem z barkiem? Sprawdź nasze terapie i umów się na KONSULTACJĘ Z FIZJOTERAPEUTĄ. 

MAMY DOŚWIADCZENIE w leczeniu dolegliwości związanych z barkiem. Lata praktyki pozwoliły nam opracować terapie, które pomagają znaleźć i wyeliminować przyczynę dolegliwości, dzięki temu skutecznieleczymy nawet przewlekłe stany pourazowe.

Artykuł Ciasnota podbarkowa – przyczyny, objawy, leczenie pochodzi z serwisu Fizjoterapia Kraków PANACEUM Paweł Czarnocki.

Rwa barkowa zwana jest również rwą ramienną lub neuralgią barkową. Obok rwy kulszowej i rwy udowej to dość popularny problem z zakresu korzeniowych zespołów bólowych.

Rwa barkowa – przyczyny

Przyczyn rwy barkowej może być wiele. Najczęstszą przyczyną jest ucisk występujący na obszarze gdzie przebiega dany nerw. Ucisk może dotyczyć korzeni nerwowych – w tym przypadku w odcinku szyjnym kręgosłupa, lub splotów nerwowych – splot barkowy (splot ramienny). Szczególnie w tym ostatnim przypadku schorzenie jest dość uciążliwe.

Najczęstsze przyczyny rwy ramiennej:

• zmiany zwyrodnieniowe w stawach międzykręgowych, w wiązadłach kręgosłupa lub w krążkach międzykręgowych. W wyniku zmian powstają narośla kostne – osteofity, które powodują długotrwały ucisk i ból
• dyskopatia, w wyniku której krążek międzykręgowy uciska w odcinku szyjnym kręgosłupa
• przeciążenia po długotrwałej pracy fizycznej, która nie została zrównoważona aktywnością antagonistycznych grup mięśni
• stany zapalne tkanek i ropnie
• zmiany hormonalne
• choroba nowotworowa

Rwa barkowa – kto najczęściej choruje?

Zdarza się, że rwa ramienna pojawia się u Pacjentów wykonujących ciężką pracę fizyczną, ale może też dotknąć osoby prowadzące nieaktywny tryb życia i spędzające wiele godzin dziennie przy komputerze. 

Rwa barkowa – objawy

Atak rwy barkowej pojawia się najczęściej nagle i może trwać nawet kilka dni. Ból jest dość silny, dlatego szybka diagnoza i skuteczne leczenie jest tak istotne.

Najczęstsze objawy rwy ramiennej:

• ostry, rwący ból w okolicy stawu ramiennego, promieniujący od kręgosłupa szyjnego w stronę kończyny
• ból wzdłuż kończyny górnej
• ból może obejmować przednią część łopatki
• dolegliwości bólowe często nasilają się rano, po przebudzeniu
• ból może narastać przy ruchu, nawet tak nieznacznym jak poruszenie głową
• uczucie sztywności
• zaburzenia czucia wzdłuż przebiegu uszkodzonego nerwu
• parestezja – zaburzenie czucia objawiające się pieczeniem, kłuciem, mrowieniem, drętwieniem
• osłabienie odruchów
• przykurcz mięśni karku
• osłabienie siły mięśniowej w kończynie
• ucisk dający częściowe lub całkowite uszkodzenie korzeni nerwowych, najczęściej odcinka C4 do Th1
• niedowład mięśni ramienia, nadramienia lub przedramienia

Rwa barkowa – diagnoza

Jak rozpoznać rwę barkową?

Podczas pierwszej wizyty, oprócz wywiadu, fizjoterapeuta przeprowadza badanie fizykalne, sprawdza odruchy oraz miejsce występowania dolegliwości bólowych.

Terapeuta analizuje zakres ograniczeń ruchu i objawy zmian zwyrodnieniowych w obszarze odcinka szyjnego kręgosłupa.

Rwa barkowa – badanie RTG, Tomografia Komputerowa, Rezonans Magnetyczny

Do ustalenia programu fizjoterapii nie jest potrzebny specjalistyczny sprzęt. W razie potrzeby można wykonać badanie obrazowe TK (Tomografia Komputerowa), MR (Rezonans Magnetyczny) i RTG, które pomogą określić stopień zaawansowania zmian oraz wskażą co powoduje nacisk na nerwy.

Rwa barkowa – leczenie i fizjoterapia w Krakowie

Bardzo ważna jest właściwa diagnoza oraz rozpoczęcie fizjoterapii. Fizjoterapeuta sprawdza co spowodowało rwę ramienną i wdraża terapię.

Najczęściej stosuje się terapię manualną oraz ćwiczenia. Terapia manualna ma na celu ograniczenie dolegliwości bólowych, a w trakcie ćwiczeń Pacjent pracuje nad siłą mięśniową.

Działanie przeciwbólowe mają również zabiegi z zakresu fizykoterapii – elektroterapia, ultradźwięki i inne. 

Tak jak w każdym innym przypadku ważne jest zaangażowanie Pacjenta, gdyż ćwiczenia wskazane przez fizjoterapeutę chory powinien wykonywać również samodzielnie, w domu.

Sprawdź ćwiczenia, które mogą pomóc przy rwie barkowej

• Bóle obręczy barkowej – ćwiczenia

• Ból karku, ból pleców, bóle ramion – ćwiczenia

Rwa barkowa – profilaktyka

Najważniejsze jest to aby unikać dolegliwości neurologicznych zamiast je leczyć. Staw ramienny tak jak reszta obręczy barkowej, jest mechanicznie oparty na wytworzonym balansie sił pomiędzy równoważącymi się grupami mięśni. Gdy jedna z grup mięśniowych jest nadmiernie obciążana przez np. jazdę samochodem, to konieczne jest wykonanie korygujących ćwiczeń antagonistycznych grup mięśni. Zaniedbanie tego może doprowadzić do zaburzeń ustawienia stawu.

Ćwiczenia ogólnousprawniające są niezbędne aby być zdrowym.

Poznaj opinie naszych Pacjentów

Wreszcie jakieś sensowne ćwiczenia (przyp. red. – dotyczy filmu “Bóle obręczy barkowej – ćwiczenia”). Dzięki wielkie! – Elizabeth Harbinson

Ciekawe ćwiczenia, polecam (przyp. red. – dotyczy filmu “Bóle obręczy barkowej – ćwiczenia”) – John McLane

Najbardziej sensowne ćwiczenia. Dziękuję (przyp. red. – dotyczy filmu „Obręcz barkowa – ćwiczenia”) – Karolina Szałata

Ćwiczenia bardzo mi się podobają. Jestem po urazie barku wybicie, zwichnięcie i zerwanie więzadeł krzyżowych, po nastawieniu i rehabilitacji, wykonuję te ćwiczenia z bardzo dobrym skutkiem (przyp. red. – dotyczy filmu “Obręcz barkowa – ćwiczenia”) – Elżbieta Kozłowska

Jestem m-c po zabiegu artroskopii barku. Ćwiczę powoli, w swoim tempie, nic na siłę (przyp. red. – dotyczy filmu “Obręcz barkowa – ćwiczenia”). Boli. Te proste ćwiczenia są sterem do sprawności mojej prawej ręki. Dziękuję – Wanda Nieduziak

Bardzo dobre i pomocne ćwiczenia. Dziękuję (przyp. red. – dotyczy filmu “Ból obręczy barkowej, pleców, karku”) – Barbara Bochenek

Świetne normalne ćwiczenia bez ceregieli (przyp. red. – dotyczy filmu “Ból obręczy barkowej, pleców, karku”) – komentarz na kanale YouTube

Chcesz wiedzieć więcej o nerwobólach?

Przeczytaj artykuł „Nerwobóle – przyczyny, objawy, leczenie”.

Rwa barkowa – gdzie leczyć w Krakowie?

Podejrzewasz, że masz rwę barkową? Umów się na KONSULTACJĘ Z FIZJOTERAPEUTĄ.

MAMY DOŚWIADCZENIE w leczeniu rwy barkowej. Lata praktyki pozwoliły nam opracować terapie, które pomagają znaleźć i wyeliminować przyczynę dolegliwości, dzięki temu skutecznie leczymy nawet przewlekłe stany pourazowe.

Artykuł Rwa barkowa pochodzi z serwisu Fizjoterapia Kraków PANACEUM Paweł Czarnocki.

Staw ramienny to kilka współpracujących ze sobą stawów, które pod względem mechaniki działania są od siebie zależne. Co to oznacza w praktyce? – ruch w jednym stawie wpływa na staw sąsiedni, powodując mniejsze lub większe przesunięcie w drugim stawie.

Staw ramienny składa się z czterech elementów stawowych:

• ramienny (głowa kości ramiennej i panewka łopatki)
• mostkowo-obojczykowy (rękojeść mostka i bliższy koniec obojczyka)
• barkowo-obojczykowy (wyrostek barkowy łopatki i koniec dalszy obojczyka)
• łopatkowo-żebrowy (staw funkcjonalny nieograniczony torebką stawową)

Każdy ze stawów odgrywa ważna rolę, ale najbardziej kluczowy jest staw ramienny. Staw ten jest odpowiedzialny za ruch w kilku płaszczyznach i przenosi główne obciążenie.

Podstawowe ruchy wykonywane w danej płaszczyźnie:

• płaszczyzna czołowa – przywiedzenie i odwodzenie
• płaszczyzna strzałkowa – wyprost i zgięcie
• płaszczyzna poprzeczna – rotacja wewnętrzna i zewnętrzna oraz zgięcie i wyprost horyzontalny

Ruch w płaszczyźnie horyzontalnej (zgięcie i wyprost), a także ruch obrotowy (tzw. obwodzenie) to ruchy złożone, będące wypadkową bazowych czynności. Warto zauważyć, że jakiekolwiek ruch w stawie ramiennym wyzwala ruchy składowe wykonywane równocześnie w kilku stawach.

Zespół bolesnego barku – co to właściwie jest?

Zespół bolesnego barku, bolesny bark, bark zamrożony to różne określenia na zmiany przeciążeniowe i zwyrodnieniowe w okolicy barku. Główną przyczyną może być przeciążenie mięśni, uszkodzenie ścięgien lub zapalenie kaletki podbarkowej.

Pojawiający się ból jest wynikiem uszkodzenia najczęściej różnych struktur stawu. Często bezpośrednią przyczyną może być brak rozgrzewki przed pracą lub treningiem, zbyt gwałtowny ruch, nieprawidłowo wykonywane ćwiczenie lub przeciążenie.

Czasami przy opisie tej dolegliwości można znaleźć oznaczenie periarthritis humeroscapularis – PHS lub shoulder impingement syndrome – SIS.

Zespół bolesnego barku – kto najczęściej choruje?

Zespół bolesnego barku jest dość powszechny, najczęściej pojawia się u osób starszych. Dane statystyczne pokazują, że częściej narażone są kobiety po 40. roku życia.

Bolesny bark – objawy

Głównym symptomem zespołu bolesnego barku jest ograniczenie ruchomości funkcjonalnej, której towarzyszy ból, pojawiający się podczas podnoszenia ręki powyżej linii ramion.

Niezależnie od charakterystyki i intensywności bólu (ból nagły lub ból narastający stopniowo) należy zgłosić się do lekarza lub fizjoterapeuty, który po ustaleniu przyczyny rozpocznie leczenie.

Ból powoduje najczęściej znaczne upośledzenia czynności ruchowych i ograniczenie aktywności fizycznej Pacjenta.

Jakie są charakterystyczne objawy zespołu bolesnego barku? 

• ból pojawia się przy podnoszeniu ramion
• wraz z rozwojem choroby ból narasta i może pojawiać się przy każdym ruchu ręki
• ból nagły, dość intensywny
• ograniczenie ruchomości w stawie ramiennym
• wzmożone napięcie mięśniowe
• ból może występować również w innych obszarach obręczy barkowej
• ból może pojawić się zarówno podczas aktywności ruchowej jak i podczas snu (ból spoczynkowy)
• ból z czasem znacznie ogranicza ruchy ręki – najczęściej Pacjent blokuje rękę w jednej pozycji, która nie wywołuje bolesności
• może pojawić się obrzęk stawu ramiennego

Zespół bolesnego barku – przyczyny

Najczęstsze przyczyny bolesnego barku:

• Przeciążenie mięśni barku

Do urazu może dojść na przykład podczas powtarzających się, jednostajnych ruchów lub w wyniku kontuzji wywołanej przez gwałtowne szarpnięcie ręką lub podczas zbyt intensywnych, źle dobranych ćwiczeń.

W wyniku przeciążenia może dojść do przykurczu – napięte mięśnie wywołują dolegliwości bólowe

• Uszkodzenie ścięgien rotatorów barku (zespół stożka rotatorów)

Są to mięśnie: podgrzebieniowy, nadgrzebieniowy, podłopatkowy oraz obły mniejszy.

Typ urazu może być różny – naciągnięcie, naderwanie lub zerwanie ścięgna. Do uszkodzenia może dojść podczas rzucania piłki, gdy ręka znajduje się powyżej ramienia, czy też nagłej rotacji, skrętu ciała podczas sięgania po przedmiot znajdujący się z tyłu.

• Zapalenie kaletki podbarkowej

Przyczyną bywa słaba aktywność fizyczna i brak ruchu aerobowego ramion, co w rezultacie może wywołać zespół ciasnoty podbarkowej prowadzący do uszkadzania kaletki 

• Schorzenia neurologiczne (zapalenie splotu szyjnego i ramiennego)

• Schorzenia reumatyczne (RZS, choroba zwyrodnieniowa stawów)

• Niestabilność stawu ramiennego

• Ograniczenie ruchomości

• Problemy w obrębie stawu barkowo-obojczykowego

• Wady postawy

• Oparzenia – dolegliwość może pojawić się wraz z przykurczem tkanek miękkich

Zespół bolesnego barku – diagnoza

Przyczyn zespołu bolesnego barku może być wiele. Po ustaleniu przyczyny fizjoterapeuta dobiera odpowiednią metodę leczenia.

Zespół bolesnego barku – badanie RTG, USG, Rezonans Magnetyczny

W postawieniu diagnozy mogą pomóc badanie obrazowe – RTG, USG lub MR (Rezonans Magnetyczny).

Zespół bolesnego barku – leczenie i fizjoterapia w Krakowie

Zespół bolesnego barku można skutecznie leczyć, istotny jest jednak czas rozpoczęcia terapii – ważne aby nie doprowadzić do przejścia choroby w formę przewlekłą. Np. przykurcz, który powstał w wyniku unieruchomienia po urazie, gdy utrzymuje się przez dłuższy czas, to jest trudny do zlikwidowania, w takiej sytuacji terapia najczęściej trwa dłużej.

Przy zaangażowaniu Pacjenta w proces terapeutyczny, tempo postępu leczenia zależy od szybkiej, trafnej diagnozy, dobrze dobranej terapii i oczywiście od doświadczenia fizjoterapeuty.

Ponieważ najczęstszym powodem zespołu bolesnego barku są przeciążenia mięśni, uszkodzenia ścięgna lub zapalenie kaletki podbarkowej, sprawdźmy więc sposoby leczenia właśnie tych konkretnych przypadków.

Poniżej sposoby leczenia najczęściej pojawiających się dolegliwości:

• Przeciążenie mięśni barku – fizjoterapia i leczenie

Pierwszym etapem jest ograniczenie czynności, które powodują nasilanie się dolegliwości.

Celem terapii jest zrównoważenie napięcia mięśni pomiędzy grupami mięśni antagonistycznych. W sytuacji gdy jeden mięsień jest zbyt napięty to powoduje to „przeciąganie” elementu stawu, co w rezultacie powoduje uszkodzenie. Dobre efekty daje terapia manualna oraz reedukacja sensomotoryczna.

• Uszkodzone ścięgna barku – fizjoterapia i leczenie

Przy częściowym uszkodzeniu ścięgna stosuje się stabilizację na czas wygojenia tkanek po urazie, a następnie wprowadza się stopniowe rozćwiczanie poszczególnych elementów stawu ramiennego.

Natomiast zerwane ścięgno leczy się operacyjnie, najczęściej metodą artroskopową. Celem operacji jest rekonstrukcja uszkodzonych ścięgien.

• Zapalenie kaletki podbarkowej – fizjoterapia i leczenie

Terapia manualna oraz ćwiczenia pod kontrolą fizjoterapeuty mają przywrócić prawidłową ruchomość stawu.

Dobrze przeprowadzona fizjoterapia umożliwia szybki powrót do zdrowia.

Można zastosować również taping, który z jednej strony może wzmocnić stabilność stawu, z drugiej poprawić ograniczony przez chorobę zakres ruchomości.

Dobre efekty daje również fizykoterapia. Przy zespole bolesnego barku najczęściej stosuje się krioterapię, fonoforezę, laser biostymulacyjny oraz naświetlanie lampą Sollux. W tym przypadku głównym zadaniem fizykoterapii jest przyspieszenie procesów regeneracji.

Sprawdź ćwiczenia, które moga pomóc przy bolesnym barku

Poznaj opinie naszych Pacjentów

Wreszcie jakieś sensowne ćwiczenia (przyp. red. – dotyczy filmu “Bóle obręczy barkowej – ćwiczenia”). Dzięki wielkie! – Elizabeth Harbinson

Ciekawe ćwiczenia, polecam (przyp. red. – dotyczy filmu “Bóle obręczy barkowej – ćwiczenia”) – John McLane

Najbardziej sensowne ćwiczenia. Dziękuję (przyp. red. – dotyczy filmu „Obręcz barkowa – ćwiczenia”) – Karolina Szałata

Ćwiczenia bardzo mi się podobają. Jestem po urazie barku wybicie, zwichnięcie i zerwanie więzadeł krzyżowych, po nastawieniu i rehabilitacji, wykonuję te ćwiczenia z bardzo dobrym skutkiem (przyp. red. – dotyczy filmu “Obręcz barkowa – ćwiczenia”) – Elżbieta Kozłowska

Jestem m-c po zabiegu artroskopii barku. Ćwiczę powoli, w swoim tempie, nic na siłę (przyp. red. – dotyczy filmu “Obręcz barkowa – ćwiczenia”). Boli. Te proste ćwiczenia są sterem do sprawności mojej prawej ręki. Dziękuję – Wanda Nieduziak

Bardzo dobre i pomocne ćwiczenia. Dziękuję (przyp. red. – dotyczy filmu “Ból obręczy barkowej, pleców, karku”) – Barbara Bochenek

Świetne normalne ćwiczenia bez ceregieli (przyp. red. – dotyczy filmu “Ból obręczy barkowej, pleców, karku”) – komentarz na kanale YouTube

Kontakt do Pana Pawła Czarnockiego otrzymałem od znajomej, która leczyła staw biodrowy po urazie. Już na pierwszym spotkaniu ze zdziwieniem zauważyłem, że wizyta przebiega inaczej niż w poprzednich gabinetach (w których nieskutecznie usiłowałem wyleczyć ból ramienia). Po pierwszej wizycie zauważyłem dużą różnicę, aczkolwiek nie nastawiałem się na efekt natychmiastowy, tym bardziej, że każdy ostrzegał, że to praca na tygodnie/miesiące… Obecnie ból się wycofał a od Pana Pawła otrzymałem zestaw ćwiczeń i porad, które mają utrwalić efekt jak również działać profilaktycznie. Polecam. To skuteczny diagnosta i fizjoterapeuta! – Wiesiek Z.

Bolesny bark – gdzie leczyć w Krakowie?

Masz problem z barkiem? Sprawdź nasze terapie i umów się na KONSULTACJĘ Z FIZJOTERAPEUTĄ.

MAMY DOŚWIADCZENIE w leczeniu dolegliwości związanych z barkiem. Lata praktyki pozwoliły nam opracować terapie, które pomagają znaleźć i wyeliminować przyczynę dolegliwości, dzięki temu skutecznie leczymy nawet przewlekłe stany pourazowe.

Artykuł Zespół bolesnego barku pochodzi z serwisu Fizjoterapia Kraków PANACEUM Paweł Czarnocki.

Staw ramienny to bardzo mobilny staw wieloelementowy o dość skomplikowanej budowie. Pomimo stosunkowo ażurowej konstrukcji, staw ramienny został przystosowany do przenoszenia dużych obciążeń. Aby staw właściwie spełniał tę funkcję to musi być systematycznie przygotowywany do obciążeń.

Stawy elementarne składające się na staw ramienny:

• staw ramienno-łopatkowy
• staw barkowo-obojczykowy
• staw mostkowo-obojczykowy
• staw łopatkowo-żebrowy (nie posiada torebki stawowej)

Przy dużej mobilności stawu, konieczna jest systematyczna aktywizacja mięśni, która zapewnia balans pomiędzy ruchomością a stabilizacją. Kluczową rolę w zachowaniu równowagi odgrywają cztery mięśnie, które składają się na stożek rotatorów.

Stożek rotatorów (pierścień rotatorów) – co to właściwie jest?

Stożek rotatorów, zwany też pierścieniem rotatorów okala głowę kości ramiennej, znajduje się na zewnętrznej przedniej, tylnej oraz górnej części stawu ramienno-łopatkowego. Składa się z czterech mięśni rotatorów barku mających swój końcowy przyczep na łopatce. Są to mięśnie:

• nadgrzebieniowy
• podgrzebieniowy
• podłopatkowy
• obły mniejszy

Mięśnie te stabilizują części składowe stawu barkowego w trakcie ruchu. Ich praca umożliwia właściwe obciążanie barku w trakcie pracy dużych mięśni takich jak mięsień naramienny, piersiowy i inne. Zaburzenie pracy dużych mięśni powoduje, że pierścień rotatorów staje się narażony na przeciążenia i urazy.

Stożek rotatorów – jaka jest jego rola?

Stożek rotatorów pełni kilka ważnych funkcji:

• stabilizacja głowy kości ramiennej w panewce łopatki
• rotacja w stawie ramiennym – ruchy skrętne
• odwodzenie – uniesienie ramienia w bok

Reasumując stożek rotatorów odpowiada za prawidłowe wykonywanie wszystkich ruchów w stawie barkowym. Dodatkowo rotatory biorą udział w wykonywaniu ruchu odwodzenia i rotacji.

Zespół stożka rotatorów – co to właściwie jest?

Uszkodzenie stożka rotatorów jest obecnie jednym z najczęstszych przypadłości stawu ramiennego. Zespół stożka rotatorów to wynik uszkodzenia ścięgien i mięśni wchodzących w jego skład.

Do urazu dochodzi najczęściej podczas wypadku lub treningu sportowego, zdarza się również w trakcie zwykłych czynności jak prace domowe (np. podczas wieszania firanek).

Uszkodzenie struktur może pojawić się również w wyniku postępujących zmian degeneracyjnych w ścięgnie lub przyczepie.

Naderwania lub zerwania ścięgna w obszarze pierścienia rotatorów obecnie zdarzają się zdecydowanie zbyt często. To dość popularne urazy, które mogą pojawić się w najmniej oczekiwanym momencie. Zdarza się, że bezpośrednia przyczyna kontuzji jest dość błaha, jak na przykład „szarpnięcie” ciężkiego przedmiotu. Często pierwotny uraz jest lekceważony i do gabinetu przychodzą Pacjenci ze zmianami przewlekłymi, które rozwijają się równolegle z kumulacją przeciążeń barku – komentuje Paweł Czarnocki

Uszkodzenia pierścienia rotatorów – typy

Uszkodzenie stożka rotatorów może być:

• małe – obrzęk, zapalenie kaletek stawowych
• średnie – przewlekły stan zapalny oraz włóknienie i częściowe rozerwanie jednego lub kilku ścięgien
• duże – całkowite przerwanie pierścienia i/lub jednego lub wielu ścięgien mięśni rotatorów

Zespół stożka rotatorów – przyczyny

Wyróżnia się dwie główne przyczyny uszkodzenia stożka rotatorów:

A. Uszkodzenie stożka rotatorów w wyniku urazu – zerwanie lub naderwanie

Urazy lub powtarzające się mikrourazy często związane są z uprawianiem sportu. Najczęściej narażeni są sportowcy, ponieważ aktywność sportowa wymaga częstych zmian obciążeń w trakcie unoszenia rąk w górę.

B. Uszkodzenie stożka rotatorów o charakterze przewlekłym

W tym przypadku do uszkodzeń dochodzi w wyniku zmian zwyrodnieniowych ścięgien i mięśni obręczy barkowej oraz przeciążeń. Zmiany zwyrodnieniowe najczęściej rozwijają się dość wolno, dlatego też początkowa faza choroby nie daje wyraźnych dolegliwości. Zmiany mogą wywołać ścieńczenie, wytarcie lub rozrywanie części włókien.

Uszkodzenie pierścienia rotatorów – charakter urazu

• uraz w wyniku szarpnięcia, dźwignięcia ciężaru w połączeniu z rotacją ramienia
• nieleczony stan zapalny – często występuje przy niefizjologicznym obciążaniu stawu
• postępujące zmiany zwyrodnieniowe w obrębie stawu barkowo-łopatkowego

Kiedy może dojść do uszkodzenia pierścienia rotatorów?

Podczas jakich czynności może dojść do urazu? 

1. Uniesienie ramienia powyżej linii barków, połączone z funkcjonalnym ograniczeniem aktywności obręczy barkowej

Niektóre aktywności domowe mogą wywołać tę dolegliwość, np. mycie okien, malowanie ścian. Jednakże przyczyną jest zły wzorzec pracy barku, a nie ta prosta czynność.

2. Szarpnięcie, podniesienie zbyt dużego ciężaru lub praca na długiej dźwigni

To najczęściej urazy sportowe np. podczas szarpnięcia (rzut piłką) czy podniesienie zbyt dużego ciężaru. Podczas tych czynności działają duże siły, które mogą wywołać uraz ścięgna. Dlatego tak ważny jest trening przygotowujący do danej dyscypliny sportu oraz rozgrzewka przed wysiłkiem.

3. Czynności powtarzające się w niefizjologicznych warunkach

Powtarzające się sekwencje ruchu, zła postawa ciała (np. wysunięta głowa w przód), przenoszenie bez właściwej techniki ciężkich przedmiotów.

4. Długotrwała degeneracja tkanek w wyniku mikrourazów

Przykładem może być długotrwała praca z elektronarzędziami lub gra w tenisa lub golfa.

5. Zwyrodnienia w wyniku zaburzenia równowagi mięśniowej obręczy barkowej

W sytuacji gdy jedne mięśnie są przeciążone i skrócone, a inne osłabione – to może dojść do uniesienia głowy kości ramiennej w stawie ramiennym oraz niewłaściwego ustawienia łopatki.

Zespół stożka rotatorów – kto najczęściej choruje?

W grupie ryzyka są osoby amatorsko uprawiające sport, bez właściwego przygotowania treningowego. Problem dotyczy przede wszystkim siatkarzy, koszykarzy, pływaków czy tenisistów. Do urazu dochodzi najczęściej w końcowej fazie rzutu czy wymachu.

Z drugiej strony również osoby o niskiej aktywności ruchowej mogą zachorować. Ograniczenie ruchomości, osłabienie siły mięśniowej oraz sztywność mięśni, przy zwykłej czynności (np. wieszanie firanek) może wywołać uraz.

Zespół stożka rotatorów może wystąpić nie tylko podczas aktywności sportowej, ale również w pracy, podczas wykonywania powtarzających się ruchów z uniesionym do góry ramieniem. W grupie ryzyka mogą być pracownicy na budowach. Ta grupa zawodowa z uwagi na charakter pracy mocno eksploatuje bark poprzez długotrwałą i jednostajną czynność (np. malowanie pędzlem). W tym przypadku liczne mikrourazy i przeciążenia mogą wywołać przewlekłe zmiany.

Ta dolegliwość nie omija również osób starszych, u których wraz z wiekiem postępuje osłabienie mięśni oraz ścięgien. Często wiąże się to z zaprzestaniem przez osoby starsze jakiejkolwiek formy aktywności aerobowej.

Z wiekiem pogarsza się elastyczność tkanek oraz ich uwodnienie. Postęp tego procesu może zostać znacznie ograniczony poprzez systematyczną aktywność – co ma bezpośredni wpływ na wytrzymałość mięsień, ścięgien i stawów. Zespół stożka rotatorów w tym przypadku jest wynikiem przyspieszonego starzenia się organizmu i w efekcie zużywania się stawów.

Uszkodzenia stożka rotatorów – objawy

Podstawowym objawem jest niestabilność stawu ramiennego i ból, który znacznie ogranicza mobilność stawu. Ból może być zlokalizowany na górze, z boku barku lub po zewnętrznej stronie ramienia. W fazie ostrej, podczas urazu ból jest silny, natomiast w fazie przewlekłej ból narasta przy próbie rozćwiczania. W zależności od typu uszkodzenia ból może być odczuwany przy ruchu, w stanie spoczynku lub w nocy.

Niezabezpieczone uszkodzenie jest przyczyną wadliwej pracy całej struktury, co prowadzi do kolejnych uszkodzeń.

Objawy uszkodzenia stożka rotatorów mogą być różne w zależności od przyczyny uszkodzenia.

Poniżej najczęstsze objawy uszkodzenia pierścienia rotatorów w zależności od typu uszkodzenia

A. Zmiany zwyrodnieniowe stożka rotatorów (zapalenie) – objawy

• dolegliwości bólowe będą pojawiały się stopniowo
• ból powysiłkowy – pojawia się w pierwszym okresie po uszkodzeniu
• ból podczas ruchu – wraz z rozwojem choroby ból pojawia się podczas podnoszenia kończyny górnej do góry i do boku
• ból spoczynkowy – pojawia się wraz z postępem choroby

Wyraźne dolegliwości bólowe najczęściej pojawiają się na późniejszym etapie choroby, gdy kolejne uszkodzenia struktur pierścienia rotatorów nakładają się.

Podczas zmian zwyrodnieniowych stożka rotatorów, które powstały w wyniku zapalenia, Pacjent skarży się na tkliwość w okolicy łopatki oraz bocznej i przedniej części ramienia.

Wraz z rozwojem choroby może pojawić się zespół bolesnego barku – ruchomość w stawie staje się mocno ograniczona, a przy zaawansowaniu choroby może dojść do nieodwracalnych uszkodzeń ścięgien i mięśni.

Istotne zmiany zwyrodnieniowe w obrębie stożka rotatorów mogą skutkować jego naderwaniem a nawet zerwaniem i znacznie upośledzić funkcję stawu ramiennego.

Wolno postępujące uszkadzanie stożka rotatorów może wystąpić przy chorobach:

• RZS – Reumatoidalne Zapalenie Stawów 
• Dna moczanowa
• Toczeń układowy
• Borelioza

B. Uszkodzenia stożka rotatorów w wyniku urazu – objawy

• ból pojawia się nagle
• obrzęk, krwiak w części tylnej lub przedniej ramienia
• osłabienie funkcji kończyny górnej – problem z odwodzeniem uniesionej ręki oraz z rotacją zewnętrzną
• wybicie głowy kości ramiennej

W przypadku całkowitego zerwania objawy są inne.

C. Zastarzałe uszkodzenia stożka rotatorów – objawy

• ból może być nagły (np. po próbie dźwignięcia ciężaru) lub nasilać się stopniowo
• ból pojawia się w okolicy mięśnia naramiennego, a następnie może przenieść się do ramienia i przedramienia
• ból podczas aktywności fizycznej
• ból pojawia się przy wykonywaniu czynności takich jak uniesienie ramienia do góry lub podczas pracy z uniesionymi rękami
• możliwy jest ból spoczynkowy (podczas snu)
• ograniczenie mobilności stawu
• osłabienie mięśni w okolicy barku
• może pojawić się wrażenie „przeskakiwania” w barku

Uszkodzenia pierścienia rotatorów – diagnoza

Fizjoterapeuta podczas wizyty może wykonać pomiary kończyn i sprawdzić zakres ruchomości.  Specjalista ocenia siłę mięśniową w stawach obręczy barkowej oraz wygląd całego układu obręczy barkowej.

Ważna jest trafność diagnozy oraz wykluczenie podobnych dolegliwości wywołanych przez inne urazy i zwyrodnienia w obrębie stawu ramiennego oraz barkowo-obojczykowego, np. zapalenie kaletek w obręczy barkowej. Podstawą do oceny stopnia uszkodzeń jest diagnostyka obrazowa.

Warto też wykluczyć ból rzutowany z obszaru kręgosłupa szyjnego, który może dawać podobne objawy.

Uszkodzenia stożka rotatorów – badanie USG, RTG, Rezonans Magnetyczny, Tomografia Komputerowa

Aby ocenić stopień uszkodzenia stożka rotatorów należy wykonać badanie obrazowe – np. USG. Ważne jest to, że USG może być wykonane dynamicznie (w trakcie ruchu ramieniem) – co daje możliwość oceny pracy chorego ramienia. W trakcie tego badania można rozpoznać poziom uszkodzenia. Podczas USG widoczne jest również miejsce uszkodzenia. USG może ujawnić także ewentualne inne urazy w obszarze ramienia.

Przy większym stopniu uszkodzenia ruch barkiem jest bardzo ograniczony i wtedy konieczne jest wykonanie RTG lub Tomografii Komputerowej (TK).

Przy wątpliwościach najdokładniejszym badaniem jest Rezonans Magnetyczny (MR). Badanie MR pokazuje dość dokładnie stopień uszkodzeń tkanek miękkich.

W zależności od przyczyny uszkodzenia stożka rotatorów, fizjoterapeuta wprowadza odpowiednie leczenie. Im szybciej leczenie zostanie wprowadzone – tym krótszy będzie czas powrotu do sprawności.

Zespół stożka rotatorów – jakie są rokowania?

Przy tej dolegliwości dużo zależy od typu i miejsca uszkodzenia, wieku i kondycji Pacjenta.

Przy zmianach zwyrodnieniowych jeśli zostanie wprowadzona fizjoterapia to rokowania są dobre. Natomiast przy zaawansowanych zmianach zwyrodnieniowych stożka rotatorów bardzo trudno jest zlikwidować dolegliwości. Dlatego tak istotne jest trafne rozpoznanie i podjęcie leczenia, aby nie doprowadzić do rozwoju choroby.

Jeśli do uszkodzenia stożka rotatorów doszło w wyniku urazu, to sposób postępowania oraz szansa na poprawę zależy od zakresu uszkodzenia. Istotny jest również wiek i stan zdrowia Pacjenta oraz czas rozpoczęcia leczenia.

Zarówno leczenie zachowawcze jak i operacyjne daje dobre rezultaty. Zdarza się, że proces leczenia jest długi, dlatego ważną rolę odgrywa zaangażowanie Pacjenta oraz sumienność wprowadzania w życie zmian, które zarekomendował fizjoterapeuta.

Zespół stożka rotatorów – leczenie i fizjoterapia w Krakowie

1. Zespół stożka rotatorów – leczenie zachowawcze

Kluczową rolą fizjoterapii jest poprawa wzorca ruchu i umiejętności stabilizacji stawu ramiennego oraz łopatki.

Główne cele leczenia zachowawczego przy uszkodzeniu pierścienia rotatorów:

• uniknięcie kolejnych uszkodzeń
• zmniejszenie dolegliwości bólowych
• poprawa zakresu ruchu
• wzmocnienie mięśni obręczy barkowej
• polepszenie wzorca ruchu

Fizjoterapeuta ma wiele narzędzi fizjoterapeutycznych, które dają dobre efekty przy tej dolegliwości.

Poprawę ruchomości w stawach obręczy barkowej jak również kręgosłupa szyjnego i piersiowego można osiągnąć za pomocą mobilizacji tkanek, terapii manualnej oraz ćwiczeń (zwłaszcza ćwiczeń czynnych-prowadzonych).

Terapia manualna pozytywnie wpływa na stan tkanek okołostawowych oraz zapobiega utracie elastyczności torebki stawowej.

Podczas terapii fizjoterapeuta kontroluje postawę ciała Pacjenta. Asymetria widoczna poprzez nierówne ułożenie barków może przyczynić się do problemów z kręgosłupem piersiowym i szyjnym.

Przy uszkodzeniu stożka rotatorów dobre wyniki daje również trening ekscentryczny mięśni. W zależności od etapu leczenia terapeuta wprowadza dedykowane ćwiczenia. Ćwiczenia nastawione są na wzmocnienie i rozciągnięcie, pełnią również ważną rolę w zapobieganiu przeciążeniom. Pacjent wykonuje ćwiczenia zarówno bierne jak i czynne w gabinecie, a następnie otrzymuje instruktaż ćwiczeń do wykonywania w domu. Systematycznie wykonywane ćwiczenia przyspieszają proces regeneracji.

Praca nad wyrównaniem balansu mięśniowego czyli rozluźnienie i rozciągnięcie mięśni przeciążonych i jednoczesne wzmocnienie osłabionych jest również elementem terapii. Przy uszkodzeniu pierścienia rotatorów często trzeba zaktywizować pracę mięśni stożka oraz mięśnia zębatego przedniego i równocześnie rozluźnić przeciążone mięśnie piersiowe i naramienne.

Terapia powięziowa obręczy barkowej i stawu ramiennego jest skuteczna na etapie usprawniania Pacjenta. Rozluźnienie obręczy barkowej, obszaru stawu ramiennego oraz klatki piersiowej daje dobre efekty. Dość istotne jest rozluźnienie mięśni, które tworzą stożek rotatorów. Działania te wyraźnie wpływają na proces regeneracji tkanek, poprawiają elastyczność a także krążenie.

Fizykoterapia pełni rolę uzupełniającą w terapii przy urazach pierścienia rotatorów. Zabiegi mają na celu rozluźnienie napiętych mięśni, obniżenie bólu oraz pobudzenie procesów regeneracyjnych. Stosuje się m.in. zabiegi takie jak elektroterapia, krioterapia, ultradźwięki, laseroterapia, magnetoterapia.

2. Zespół stożka rotatorów – leczenie operacyjne

Jeśli doszło do całkowitego zerwania lub znacznego naderwania stożka rotatorów to warto pomyśleć o operacji. Również gdy leczenie zachowawcze nie przynosi spodziewanych efektów to może to być wskazaniem do zabiegu.

Po operacji kończyna górna zostaje unieruchomiona – jest to kluczowe aby doszło do stabilnego połączenia ścięgna z kością. W tym czasie zalecany jest temblak lub orteza obręczy barkowej. Czas unieruchomienia to około 4 – 6 tygodni.

Warto podkreślić, że powrót do sprawności po operacji może przyspieszyć fizjoterapia pooperacyjna. Ostrożną fizjoterapię warto zacząć już po kilku dniach od zabiegu. Na początkowym etapie fizjoterapeuta zabezpiecza obszar, który był operowany.

Głównym celem fizjoterapii pooperacyjnej przy uszkodzeniu stożka rotatorów jest: 

• fizjoterapia obszaru blizn pooperacyjnych
• zmniejszenie napięcia mięśni w obręczy barkowej
• poprawa ruchomości
• lepsza siła i stabilność stawowa obręczy barkowej
• ograniczenie dolegliwości bólowych
• kontrola postawy ciała

Fizjoterapeuta analizuje postępy leczenia i stopniowo wprowadza:

• ćwiczenia zwiększające ruchomość w stawie
• ćwiczenia wzmacniające mięśnie obręczy barkowej
• terapię manualną, która zmniejszy napięcie mięśniowo-powięziowe obręczy barkowej

Na tym etapie można nie tylko ograniczyć dolegliwości bólowe, ale również znacząco poprawić ruchomość w stawie.

Na ostatnim etapie fizjoterapii pooperacyjnej Pacjent wraca do pełnych obciążeń obręczy barkowej.

Jaki jest czas rekonwalescencji po operacji stożka rotatorów?

Czas rekonwalescencji w znacznej mierze zależy od:

• stanu Pacjenta przed operacją
• stopnia ograniczenia ruchomości
• wieku Pacjenta
• zaangażowania Pacjenta
• kondycji i stanu zdrowia Pacjenta

Procesy regeneracyjne inaczej przebiegają u młodych Pacjentów, u których doszło do zerwania stożka rotatorów w wyniku kontuzji, niż u starszych osób, u których doszło do degeneracji stożka.

W zależności od zakresu uszkodzeń, kondycji oraz zaangażowania Pacjenta fizjoterapia pooperacyjna trwa kilka miesięcy. Fizjoterapeuta dobiera narzędzia terapeutyczne indywidualnie dopasowane do potrzeb Pacjenta.

Zespół stożka rotatorów a powrót do sportu

Po uszkodzeniu stożka rotatorów powrót do sportu jest możliwy. Warto podkreślić, że powrót do aktywności powinien przebiegać pod okiem doświadczonego fizjoterapeuty, który stopniowo wprowadzi ćwiczenia, które przygotują uszkodzoną kończynę do podjęcia prawidłowej pracy.

Chcesz dowiedzieć się jak wygląda bezpieczny trening?

Uszkodzenia pierścienia rotatorów – profilaktyka

Jak zapobiegać uszkodzeniom stożka rotatorów?

Pacjent, u którego stwierdzono uszkodzenie pierścienia rotatorów w przeszłości, powinien nauczyć się unikać niewłaściwych ruchów i nawyków, które mogą źle wpłynąć na bark. Ważne jest również wyeliminowanie pierwotnej przyczyny dolegliwości. Wskazane są systematyczne ćwiczenia dobrane przez fizjoterapeutę.

• Sprawdź ćwiczenia, które mogą pomóc przy bólu obręczy barkowej

• Sprawdź ćwiczenia, które mogą pomóc przy bólach pleców, ramion, karku

Ponieważ uraz pierścienia rotatorów może pojawić się nagle, więc istotna jest świadomość i profilaktyka.

Na co należy zwrócić uwagę? Ważna jest:

• regularna i zróżnicowana aktywność fizyczna
• uważanie na przeciążenia
• unikanie powtarzalności tych samych ruchów

Działania te mogą zmniejszyć ryzyko uszkodzenia stożka rotatorów, a w razie urazu znacząco skrócić okres rekonwalescencji.

Zespół stożka rotatorów – konsekwencje braku leczenia

Brak właściwego rozpoznania i leczenia może spowodować narastanie stopnia uszkodzenia i dalsze ograniczanie funkcji stawu. Z czasem może dojść do całkowitego upośledzenia ruchomości w stawie ramiennym.

Poznaj opinie naszych Pacjentów

We wrześniu 2018 r. miałam wypadek, upadlam na lewą stronę i bardzo bolała mnie ręka. Trafiłam na SOR gdzie zrobiono prześwietlenie łokcia i stwierdzono, że nie ręka jest tylko stłuczona, założono chustę i wydano skierowanie do lekarza chirurga. Po tygodniu dostałam się do chirurga w przychodni (przez ten tydzień cały czas byłam na środkach przeciwbólowych i rękom nie mogłam ruszać). Pani doktor stwierdziła że ręka jest stłuczona, na powstały krwiak kazała kupić maść w aptece. Mimo mojej uwagi, że ręką nie mogę ruszać i bardzo boli, szczególnie ramię, stwierdziła że stłuczenie długo boli i trzeba czekać. Ręka coraz bardziej bolała, środki przeciwbólowe pomagały na chwilę. Poprosiłam Pawła o pomoc. Przyszedł oglądnął rękę (czego pani doktor nie zrobiła) i stwierdził, że muszę zrobić prześwietlenie barku. Zrobiłam prześwietlenie i okazało się, że mam wypadnięty bark i złamany guzek wielki. Tym razem trafiłam do szpitala, gdzie byłam operowana.

Po operacji lekarz stwierdził, że czeka mnie długa i trudna rehabilitacja i że nie w pełni odzyskam władzę w tej ręce z uwagi, że operacja była za późno przeprowadzona. Po wyjściu ze szpitala od razu trafiłam na rehabilitację do Pawła. Po trzech miesiącach byłam w szpitalu na kontroli, gdzie lekarz który mnie operował stwierdził, że dawno już nie widział żeby ktoś robił tak szybkie postępy w rehabilitacji. Powiedział, że po takiej operacji jak moja, pacjenci po pół roku nie mają nawet 50% sprawności w ręce co ja teraz. Przez cały czas chodzę na rehabilitację do Pawła. Po roku od operacji ręka jest prawie sprawna, (co zdziwiło lekarza na ostatniej kontrolnej wizycie w szpitalu i stwierdził, że to wynik bardzo dobrze prowadzonej rehabilitacji i ćwiczeń w domu), mogę nią wszystko robić.

Szczerze polecam Pawła. To profesjonalista w każdym calu. Koncentruje się na problemie pacjenta, a swoją pracę wykonuje z zaangażowaniem. Omawia dokładnie działanie poszczególnych ćwiczeń na rozwój (wzmocnienie) poszczególnych partii mięśniowych. Dostosowuje intensywność ćwiczeń do aktualnego stanu zdrowia pacjenta. Podczas konsultacji nie używa skomplikowanej i zawiłej terminologii medycznej, tylko za pomocą przystępnego języka tłumaczy przyczynę dolegliwości. To najlepszy rehabilitant pod każdym względem, zaczynając od fachowości i ogromnej wiedzy, a kończąc na dużym poczuciu humoru i indywidualnym podejściu do każdego pacjenta. Po każdych zajęciach wychodziłam nie tylko z bardziej “rozruszaną” ręką, ale także z lepszym samopoczuciem i zestawem ćwiczeń do domu.

Rehabilitację dopasowuje do indywidualnej siły i wytrzymałości pacjenta, ale kiedy trzeba motywuje do większego wysiłku. Wie także, kiedy trzeba odpuścić i odpocząć, żeby nie przeciążyć ręki, co jest równie ważne jak sama rehabilitacja. Pełen profesjonalizm.

Kolejne wizyty przynosiły ulgę i zmniejszający się ból. Indywidualne podejście do pacjenta i zalecenia do odpowiednich ćwiczeń w domu zmobilizowały moje zaangażowanie. Z pełną odpowiedzialnością polecam wizyty u Pawła – Anna B.

Ćwiczenia bardzo mi się podobają. Jestem po urazie barku wybicie, zwichnięcie i zerwanie więzadeł krzyżowych, po nastawieniu i rehabilitacji, wykonuję te ćwiczenia z bardzo dobrym skutkiem (przyp. red. – dotyczy filmu “Obręcz barkowa – ćwiczenia”) – Elżbieta Kozłowska

Wreszcie jakieś sensowne ćwiczenia (przyp. red. – dotyczy filmu “Bóle obręczy barkowej – ćwiczenia”). Dzięki wielkie! – Elizabeth Harbinson

Ciekawe ćwiczenia, polecam (przyp. red. – dotyczy filmu “Bóle obręczy barkowej – ćwiczenia”) – John McLane

Najbardziej sensowne ćwiczenia. Dziękuję (przyp. red. – dotyczy filmu „Obręcz barkowa – ćwiczenia”) – Karolina Szałata

Ćwiczenia bardzo mi się podobają. Jestem po urazie barku wybicie, zwichnięcie i zerwanie więzadeł krzyżowych, po nastawieniu i rehabilitacji, wykonuję te ćwiczenia z bardzo dobrym skutkiem (przyp. red. – dotyczy filmu “Obręcz barkowa – ćwiczenia”) – Elżbieta Kozłowska

Jestem m-c po zabiegu artroskopii barku. Ćwiczę powoli, w swoim tempie, nic na siłę (przyp. red. – dotyczy filmu “Obręcz barkowa – ćwiczenia”). Boli. Te proste ćwiczenia są sterem do sprawności mojej prawej ręki. Dziękuję – Wanda Nieduziak

Bardzo dobre i pomocne ćwiczenia. Dziękuję (przyp. red. – dotyczy filmu “Ból obręczy barkowej, pleców, karku”) – Barbara Bochenek

Świetne normalne ćwiczenia bez ceregieli (przyp. red. – dotyczy filmu “Ból obręczy barkowej, pleców, karku”) – komentarz na kanale YouTube

Zespół stożka rotatorów – gdzie leczyć w Krakowie?

Masz problem z barkiem? Sprawdź nasze terapie i umów się na KONSULTACJĘ Z FIZJOTERAPEUTĄ. 

MAMY DOŚWIADCZENIE w leczeniu dolegliwości związanych z barkiem. Lata praktyki pozwoliły nam opracować terapie, które pomagają znaleźć i wyeliminować przyczynę dolegliwości, dzięki temu skutecznieleczymy nawet przewlekłe stany pourazowe.

Artykuł Uszkodzenie stożka rotatorów, pierścienia rotatorów pochodzi z serwisu Fizjoterapia Kraków PANACEUM Paweł Czarnocki.

Jest wiele określeń, które wskazują na tę samą dolegliwość. Warto też pamiętać, że pod popularnym hasłem „reumatyzm” kryje się również wiele innych chorób.

RZS to choroba autoimmunologiczna, która wynika z niewłaściwego funkcjonowanie układu odpornościowego. Co to oznacza w praktyce? Układ odpornościowy atakuje i uszkadza własne tkanki, powodując bolesny stan zapalny i obrzęk, który nie leczony, z czasem może spowodować zesztywnienie stawów, które zostały zaatakowane.

Gościec atakuje zarówno stawy jak i narządy wewnętrzne. Przy tej dolegliwości uszkadza się błona maziowa. W wyniku jej przerostu stopniowo dochodzi do uszkodzenia części stawów takich jak chrząstki, kości, więzadła i ścięgna. Wraz z rozwojem choroby obserwujemy postępujące zniekształcenia i usztywnienia.

Przewlekły stan zapalny atakuje przeważnie stawy palców rąk, kolanowe, barkowe, nadgarstkowe oraz śródstopno-paliczkowe. Stan zapalny rozpoczyna się w torebce stawowej, a następnie obejmuje cały staw oraz okolice.

RZS – Reumatoidalne zapalenie stawów – przyczyny

Przyczyny reumatoidalnego zapalenia stawów nie są jednoznaczne, jako główny powód podaje się uwarunkowania genetyczne oraz zaburzenie pracy układu odpornościowego. 

Co może wpłynąć na rozwój RZS?

Najczęstsze czynniki, które mogą spowodować RZS:

• uwarunkowania genetyczne – dzieci chorych mają skłonność do zachorowania
• dysfunkcja układu odpornościowego – organizm produkuje autoprzeciwciała
• długotrwały stres – u niektórych Pacjentów silny stres może uaktywnić gościec
• zakażenia bakteryjne lub wirusowe – niektóre bakterie i wirusy mogą mieć wpływ na chorobę
• uzależnienie od nikotyny i innych neurostymulantów

Reumatoidalne Zapalenie Stawów, RZS – kto najczęściej choruje?

Na RZS trzy razy częściej chorują kobiety. U kobiet choroba ujawnia się między 30. a 50. rokiem życia (oczywiście może pojawić się zarówno wcześniej jak i później). U mężczyzn prawdopodobieństwo wystąpienia RZS zwiększa się z wiekiem.

RZS, Reumatoidalne Zapalenie Stawów – objawy

U części Pacjentów RZS rozwija się powoli, może minąć wiele tygodni, a nawet miesięcy, zanim dolegliwości staną się na tyle wyraźne aby szukać pomocy u specjalisty. Nagły rozwój choroby (liczony dniami, a nie miesiącami) zdarza się rzadziej.

Objawy RZS nie muszą być charakterystyczne i jednoznaczne. Zdarza się, że na początku Pacjent ma objawy podobne jak przy grypie – osłabienie, stan podgorączkowy, ból mięśni.

RZS powoduje, że w miejscu elastycznych połączeń stawów tworzą się narośla, zgrubienia, a z czasem zespolenia kostne. Pierwszym charakterystycznym objawem, są patologicznie powyginane palce dłoni. Paliczki blokują się w kształt tzw. łabędziej szyi, pierwszy staw pozostaje zgięty, a drugi w mocnym przeproście. Postawa ciała chorego z czasem staje się pochylona, gdyż utrwalają się przykurcze w stawach biodrowych i kolanowych. Ograniczenia powodują, że zwykła czynność jaką jest wejście po schodach może stać się problemem.

Najbardziej charakterystycznym objawem RZS jest ból, sztywność poranna oraz obrzęk stawów rąk, stóp lub też innych stawów.

Jakie są inne objawy reumatoidalnego zapalenia stawów?

Przy RZS charakterystyczna jest symetria – choroba atakuje te same obszary po obydwu stronach ciała. Najczęściej zaczyna się od stawów stóp lub rąk, a następnie choroba atakuje inne stawy. Sytuacją nietypową, ale również możliwą może być zaatakowanie dużego stawu np. kolanowego lub barkowego.

Objawy zapalenia stawów:

• ból
• obrzęk
• zniekształcenie, zesztywnienie stawów – często pojawia się tzw. sztywność poranna
• znaczne ograniczenie ruchomości – uszkodzony staw nie może wykonać pełnego zakresu ruchu
• wrażliwość stawu na ucisk – np. bolesny uścisk dłoni u Pacjentów chorych na RZS
• stan podgorączkowy lub gorączkowy
• deformacja stawów, jako efekt długo trwającej choroby
• zaniki mięśniowe
• uszkodzenie chrząstek i powierzchni stawowych
• urazy zdeformowanych stawów

Reumatoidalne Zapalenie Stawów, RZS – wpływ na narządy wewnętrzne

Zdarza się, że reumatoidalne zapalenie stawów poza stawami atakuje również inne narządy:

• nerwy – przy powikłaniach może pojawić się ucisk na przebiegu nerwu
• guzki reumatoidalne – są bezbolesne, atakują najczęściej stawy rąk, łokci, mogą też powstawać w narządach wewnętrznych
• osteoporoza – RZS przyspiesza rozwój osteoporozy
• serce – u Pacjentów z RZS ryzyko zawału, udaru czy niewydolności serca jest znacznie większe
• nerki – może wystąpić uszkodzenie nerek

Reumatoidalne Zapalenie Stawów, RZS – diagnoza

Podstawą w leczeniu RZS jak i innych chorób reumatologicznych jest stała kontrola lekarza reumatologa, który farmakologicznie ograniczy rozwój procesu chorobowego.

Reumatoidalne Zapalenie Stawów, RZS – badanie RTG, USG, Rezonans Magnetyczny, Tomografia Komputerowa

W diagnostyce reumatoidalnego zapalenia stawów stosuje się badania laboratoryjne oraz obrazowe.

Stopień zaawansowania RZS można ocenić na podstawie:

• charakterystycznych objawów (zajęte stawy, intensywność dolegliwości bólowych)
• wyników badań laboratoryjnych (OB, CRP, morfologia krwi)
• wyników badań obrazowych (RTG rąk i stóp)

Na początku rozwoju RZS można wykonać ultrasonografię (USG) lub rezonans magnetyczny (MR), które ujawnią zmiany zapalne znacznie wcześniej niż rentgen. Przy zmianach w obszarze kręgosłupa szyjnego, zazwyczaj wykonuje się tomografię komputerową (TK).

Przy reumatoidalnym zapaleniu stawów często pojawiają się obrzęki tkanek miękkich, ubytki w kościach, a następnie dochodzi do deformacji stawów.

Reumatoidalne Zapalenie Stawów, RZS – leczenie i fizjoterapia w Krakowie

Czas rozpoczęcia terapii ma znaczenie, gdyż poprzez właściwą fizjoterapię można, zahamować postęp choroby oraz ustrzec się przed powikłaniami.

Jeżeli pojawił się ból i obrzęk stawów warto skonsultować się z lekarzem lub fizjoterapeutą.

Jak sobie radzić z Reumatoidalnym Zapaleniem Stawów?

RZS – o czym warto pamiętać?

• odpoczynek częsty, ale krótki – częstym objawem RZS jest zmęczenie
• systematyczna, spokojna aktywność fizyczna (spacery, jazda na rowerze) wpływa na stabilność i ruchomość stawów. Ruch korzystnie wpływa na chrząstkę stawową, przeciwdziała zanikowi mięśni, zmniejsza ból i napięcie mięśniowe
• ćwiczenia– ćwiczenia są indywidualnie dobierane przez fizjoterapeutę dla Pacjenta w zależności od kondycji i zaawansowania choroby. Przy RZS fizjoterapeuta zaleca ćwiczenia:

a/ ćwiczenia zwiększające ruchomość i stabilność stawów

b/ ćwiczenia wzmacniające mięśnie

c/ ćwiczenia izometryczne (napinanie mięśni bez ich rozciągania)

d/ ćwiczenia poprawiające ogólną wydolność

Jeśli podczas ćwiczeń pojawia się zaostrzenie objawów choroby, obrzęk stawów lub ćwiczenia powodują ból to należy skonsultować się z lekarzem reumatologiem i fizjoterapeutą. Fizjoterapeuta może skorygować zakres ćwiczeń lub zmniejszyć ich intensywność.

Pacjenci z RZS często rezygnują z aktywności fizycznej, co nie jest właściwe gdyż powoduje to zmniejszenie ruchomości stawów, pojawienie się przykurczy i osłabienie siły mięśniowej.

• fizykoterapia – zastosowanie krioterapii, ultradźwięków, laseroterapii oraz innych zabiegów fizykalnych ma na celu zmniejszenie dolegliwości bólowych oraz złagodzenie stanów zapalnych w stawach

Skuteczne leczenie RZS wpływa na wycofanie objawów choroby, zapewnia sprawność i poprawia jakość życia.

Reumatoidalne Zapalenie Stawów – czy można uniknąć zachorowania?

Niestety, obecnie nie można zapobiec wystąpieniu RZS, ale wczesna diagnoza i odpowiednie leczenie pozwala uzyskać długotrwałą remisję.

Reumatoidalne Zapalenie Stawów, RZS – konsekwencje braku leczenia

Nieleczony gościec stawowy może znacznie pogorszyć jakość życia. Zwykłe czynności takie jak zapięcie guzika czy utrzymanie filiżanki może stać się problemem, a wykonanie bardziej precyzyjnych czynności jak np. makijaż może być nie tylko trudny, ale wręcz niemożliwy.

Warto pamiętać, że nieleczone RZS może nie tylko spowodować uszkodzenie stawów, ale również narządów wewnętrznych.

Reumatoidalne Zapalenie Stawów, RZS – profilaktyka

Osoby, które są w grupie ryzyka powinny systematycznie kontrolować stan zdrowia.

Warto dbać również o odpowiednią dietę, gdyż nadwaga czy otyłość obciąża stawy. Z drugiej strony także niedożywienie może potęgować chorobę, gdyż znaczne osłabienie organizmu może powodować zanik mięśni.

Jeśli choroba już się pojawiła to fizjoterapeuta może pomóc w doborze specjalistycznego sprzętu oraz doradzić jak dopasować otoczenie domowe aby czynności codziennego życia były możliwie łatwe.

Należy pamiętać o aktywności fizycznej oraz o wykonywaniu ćwiczeń, które zalecił fizjoterapeuta.

Poznaj opinie naszych Pacjentów

Wreszcie jakieś sensowne ćwiczenia (przyp. red. – dotyczy filmu “Bóle obręczy barkowej – ćwiczenia”). Dzięki wielkie! – Elizabeth Harbinson

Ciekawe ćwiczenia, polecam (przyp. red. – dotyczy filmu “Bóle obręczy barkowej – ćwiczenia”) – John McLane

Najbardziej sensowne ćwiczenia. Dziękuję (przyp. red. – dotyczy filmu „Obręcz barkowa – ćwiczenia”) – Karolina Szałata

Ćwiczenia bardzo mi się podobają. Jestem po urazie barku wybicie, zwichnięcie i zerwanie więzadeł krzyżowych, po nastawieniu i rehabilitacji, wykonuję te ćwiczenia z bardzo dobrym skutkiem (przyp. red. – dotyczy filmu “Obręcz barkowa – ćwiczenia”) – Elżbieta Kozłowska

Jestem m-c po zabiegu artroskopii barku. Ćwiczę powoli, w swoim tempie, nic na siłę (przyp. red. – dotyczy filmu “Obręcz barkowa – ćwiczenia”). Boli. Te proste ćwiczenia są sterem do sprawności mojej prawej ręki. Dziękuję – Wanda Nieduziak

Bardzo dobre i pomocne ćwiczenia. Dziękuję (przyp. red. – dotyczy filmu “Ból obręczy barkowej, pleców, karku”) – Barbara Bochenek

Świetne normalne ćwiczenia bez ceregieli (przyp. red. – dotyczy filmu “Ból obręczy barkowej, pleców, karku”) – komentarz na kanale YouTube

RZS, Reumatoidalne Zapalenie Stawów – gdzie leczyć w Krakowie?

Masz niepokojące objawy? Umów się na KONSULTACJĘ Z FIZJOTERAPEUTĄ.

MAMY DOŚWIADCZENIE w leczeniu wielu schorzeń, również RZS. Lata praktyki pozwoliły nam opracować terapie, które pomagają znaleźć i wyeliminować przyczynę dolegliwości, dzięki temu skutecznie leczymy nawet przewlekłe stany pourazowe.

Artykuł Reumatoidalne Zapalenie Stawów, RZS pochodzi z serwisu Fizjoterapia Kraków PANACEUM Paweł Czarnocki.